Чўомд барон шористони шаҳриёр
چوآمد بران شارستان شهریار
Савор омад аз қайсари номдор
سوار آمد از قیصر نامدار
Ки чизеи казин марз бояд бихоҳ
که چیزی کزین مرز باید بخواه
Мадори орзӯро зи шоҳони нигоҳ
مدار آرزو را ز شاهان نگاه
Ки ҳарчанд ин подшоҳӣ марост
که هرچند این پادشاهی مراست
Туро бо тан хеш дорем рост
تو را با تن خویش داریم راست
Барон шористони эмин ва шод бош
بران شارستان ایمن و شاد باش
з ҳар бад ки андешӣ озод бош
ز هر بد که اندیشی آزاد باش
Ҳамаи рӯм яксар туро кеҳтаранд
همه روم یکسر تو را کهترند
Агар чанд гарданкаш ва меҳтаранд
اگر چند گردنکش و مهترند
Туро то насозам силеҳу сипоҳ
تو را تا نسازم سلیح و سپاه
Наҷӯям хуру хобу ороми гоҳ
نجویم خور و خواب و آرام گاه
Чу бишунид хусрав бидон шоди гашт
چو بشنید خسرو بدان شاد گشت
Рӯонаш аз андешаи озоди гашт
روانش از اندیشه آزاد گشت
Бифармуд Густаҳму болуӣ ро
بفرمود گستهم و بالوی را
Ҳамонандён ҷаҳонҷӯй ро
همان اندیان جهانجوی را
Бхроди брзини вшопўри шер
بخراد برزین وشاپور شیر
Чунин гуфт пас шаҳриёри далер
چنین گفت پس شهریار دلیر
Ки аспон чу равшан шавад зин кунед
که اسپان چو روشن شود زین کنید
Бболои он зин заррин кунед
ببالای آن زین زرین کنید
Бапушед зарбафти чинии қабоӣ
بپوشید زربفت چینی قبای
Ҳамаи як длониду покизаи рой
همه یک دلانید و پاکیزه رای
Азин шористони сӯй қайсар шавед
ازین شارستان سوی قیصر شوید
Бигӯеду гуфтор ӯ бишанвед
بگویید و گفتار او بشنوید
Хирадманд бошед врўшни равон
خردمند باشید وروشن روان
Ниўшндаҳу чарбу ширини забон
نیوشنده و چرب و شیرین زبان
Гар эй дун ки қайсар ба майдон шавад
گر ای دون که قیصر به میدان شود
Камон хоҳад ар не ба чавгон шавад
کمان خواهد ار نی به چوگان شود
Бакӯшед бо марди хсрўпрст
بکوشید با مرد خسروپرست
Бидон то шуморо наёяд шикаст
بدان تا شما را نیاید شکست
Савории бидонад каз Эрон баранд
سواری بداند کز ایران برند
Далерӣу неруи з шерон баранд
دلیری و نیرو ز شیران برند
Бхрод брзин бифармуд шоҳ
بخراد برزین بفرمود شاه
Ки чинии ҳрирору машки сиёҳ
که چینی حریرآر و مشک سیاه
Ба қайсари яке нома бояд навишт
به قیصر یکی نامه باید نوشت
Чу хуршеди тобони бихарами биҳишт
چو خورشید تابان بخرم بهشت
Суханҳои кӯтоҳу маънии басӣ
سخنهای کوتاه و معنی بسی
Ки он ёд гирад дил ҳар касе
که آن یاد گیرد دل هر کسی
Ки наздик ӯ файласуфон буванд
که نزدیک او فیلسوفان بوند
Бидон кӯш то ёва Эй нашунаванд
بدان کوش تا یاوهای نشنوند
Чўномаҳ бихонад забони бргшоӣ
چونامه بخواند زبان برگشای
Ба гуфтор бо ту надоранд пой
به گفتار با تو ندارند پای
Бболўӣ гуфт ончи қайсари зи ман
ببالوی گفت آنچ قیصر ز من
Кушояди забон бар сронҷмн
گشاید زبان بر سرانجمن
зи фармону савганду паймону аҳд
ز فرمان و سوگند و پیمان و عهد
Ту андари сухан ёд кун ҳамчуи шаҳд
تو اندر سخن یاد کن همچو شهد
Бидон анҷумани ту забони манӣ
بدان انجمن تو زبان منی
Баҳри неку бади тарҷумони манӣ
بهر نیک و بد ترجمان منی
Ба чизе ки ?бурма наёяд шикаст
به چیزی که برما نیاید شکست
Бакӯшед ва бо он бсоииди даст
بکوشید و با آن بسایید دست
Ту паймони гуфтори ман дар пазир
تو پیمان گفتار من در پذیر
Сухан ҳарч гуфтам ҳамаи ёдгир
سخن هرچ گفتم همه یادگیر
Шуниданд овози фаррухи ҷавон
شنیدند آواز فرخ جوان
Ҷаҳондидаи гардони равшани равон
جهاندیده گردان روشن روان
Ҳамаи хонданди офарини сар ба сар
همه خواندند آفرین سر به سر
Ки ҷузи ту мабодо касе тоҷўр
که جز تو مبادا کسی تاجور
Ба наздик қайсар ниҳоданд рӯй
به نزدیک قیصر نهادند روی
Бузургони равшани дилу рости гӯй
بزرگان روشن دل و راست گوی
Чу бишунид қайсар каз Эрони маон
چو بشنید قیصر کز ایران مهان
Фиристодаи шаҳриёри ҷаҳон
فرستادهٔ شهریار جهان
Расиданди наздики айвони зи роҳ
رسیدند نزدیک ایوان ز راه
Пазира фиристод чанде сипоҳ
پذیره فرستاد چندی سپاه
Биёрост кохӣ ба дебои рӯм
بیاراست کاخی به دیبای روم
Ҳамаи пайкараши гавҳару зари бум
همه پیکرش گوهر و زر بوم
Нишаст аз бар номвари тахти оҷ
نشست از بر نامور تخت عاج
Ба сар барниҳод он дили афрӯзи тоҷ
به سر برنهاد آن دل افروز تاج
Бифармуд то парда бардоштанд
بفرمود تا پرده برداشتند
зи даҳлезашони тези бгзоштнд
ز دهلیزشان تیز بگذاشتند
Гиронмояи Густаҳми бади пешрав
گرانمایه گستهم بد پیشرو
Пас ӯ чўболўӣу шопӯри гӯ
پس او چوبالوی و شاپور گو
Чу хроди брзин ва гирд андён
چو خراد برزین و گرد اندیان
Ҳамаи тоҷ бар сари камари бармеон
همه تاج بر سر کمر برمیان
Расиданди наздики қайсари фароз
رسیدند نزدیک قیصر فراز
Чу диданди бурданди пешаши намоз
چو دیدند بردند پیشش نماز
Ҳамаи як забони офарини хонданд
همه یک زبان آفرین خواندند
Барон тахти зари гавҳар афшоданад
بران تخت زر گوهر افشاندند
Нахустин бипурсед қайсари зи шоҳ
نخستین بپرسید قیصر ز شاه
Аз Эрони вази лашкару ранҷи роҳ
از ایران وز لشکر و رنج راه
Чу бишунид хрод брзин бирафт
چو بشنید خراد برزین برفت
Бртхт бо номаи шоҳи тафт
برتخت با نامهٔ شاه تفت
БФрмони он номвари шаҳриёр
بفرمان آن نامور شهریار
Ниҳоданд курсии заррини чаҳор
نهادند کرسی زرین چهار
Нишаст ин се пурмояи неки рой
نشست این سه پرمایهٔ نیک رای
Ҳаме буд хроди брзини бпоӣ
همیبود خراد برزین بپای
Бифармуд қайсар ки бар зергоҳ
بفرمود قیصر که بر زیرگاه
Нишинад касе кӯи бпимўди роҳ
نشیند کسی کو بپیمود راه
Чунин гуфт хроди брзин ки шоҳ
چنین گفت خراد برزین که شاه
Маро дар бузургӣ надодаст роҳ
مرا در بزرگی ندادست راه
Ки дар пеш қайсар биорам нишаст
که در پیش قیصر بیارم نشست
Чунин номаи шоҳи Эрони бадаст
چنین نامهٔ شاه ایران بدست
Магари бандагиро писанди оимт
مگر بندگی را پسند آیمت
Ба пайғом ӯ сӯдманди оимт
به پیغام او سودمند آیمت
Бадв гуфт қайсар ки бигушоӣ роз
بدو گفت قیصر که بگشای راز
Чаҳ гуфт он хирадманди гардани фароз
چه گفت آن خردمند گردن فراز
Нахусти офарин бар ҷаҳондор кард
نخست آفرین بر جهاندار کرد
Ҷаҳонро бидон офарини хўоркрд
جهان را بدان آفرین خوارکرد
Ки ӯйаст бартари заҳри бартарӣ
که اویست برتر زهر برتری
Тавоноу донанда аз ҳар дарӣ
توانا و داننده از هر دری
БФрмон ӯ гардад ин осмон
بفرمان او گردد این آسمان
Куҷо бартараст аз макону замон
کجا برترست از مکان و زمان
Сипеҳру ситора ҳама карда анд
سپهر و ستاره همه کردهاند
Бад-ӣни чархи гардон бароварда анд
بدین چرخ گردان برآوردهاند
Чу аз хоки мари ҷонвар банда кард
چو از خاک مر جانور بنده کرد
Нахустин Каюмарсро зинда кард
نخستین کیومرث را زنده کرد
Чунон то бшоаҳ оФридўн расед
چنان تا بشاه آفریدون رسید
Казон сарфарозон варо баргузед
کزان سرفرازان و را برگزید
Падед омад он тухмаи андрҷҳон
پدید آمد آن تخمهٔ اندرجهان
Ббўди ошкори онч будӣ ниҳон
ببود آشکار آنچ بودی نهان
Ҳамеи рӯи чунин то сар кӣ Қубод
همیرو چنین تا سر کی قباد
Ки тоҷи бузургӣ ба сар барниҳод
که تاج بزرگی به سر برنهاد
Наомад бад-ӣни дӯдаи ҳаргизи бадӣ
نیامد بدین دوده هرگز بدی
Нигаҳ доштандӣ раҳи эзадӣ
نگه داشتندی ره ایزدی
Кунун бандае носазовори вгст
کنون بندهای ناسزاوار وگست
Биёмад бтхт каён барнишаст
بیامد بتخت کیان برنشست
Ҳаме дод хоҳам зи бидодгар
همیداد خواهم ز بیدادگر
На афсар на тахту кулоҳу камар
نه افسر نه تخت و کلاه و کمر
Ҳронкс ки ӯ брншинди бтхт
هرآنکس که او برنشیند بتخت
Хирад бояду номадорӣу бахт
خرد باید و نامداری و بخت
Шиносад ки ин тахт ва ин Фрҳӣ
شناسد که این تخت و این فرهی
Кро буд ва дияем шоҳаншаҳӣ
کرا بود و دیهیم شاهنشهی
Марои андарин кор ёрӣ кунед
مرا اندرین کار یاری کنید
Барин бевафо комгорӣ кунед
برین بیوفا کامگاری کنید
Ки пӯянда гаштем гирди ҷаҳон
که پوینده گشتیم گرد جهان
Башарами омадем аз кион вмҳон
بشرم آمدیم از کهان ومهان
Чўқиср барон сон суханҳо шунид
چوقیصر بران سان سخنها شنید
Брхсораҳ шуд чун гули шнблид
برخساره شد چون گل شنبلید
Гули шнблидши пар аз жола шуд
گل شنبلیدش پر از ژاله شد
Забону рӯонаши пар азнолаҳ шуд
زبان و روانش پر ازناله شد
Чўон нома бархонад бФзўди дард
چوآن نامه برخواند بفزود درد
Шуд он тахти брчшм ӯ ложвард
شد آن تخت برچشم او لاژورد
Бхрод бар зин ҷаҳондор гуфт
بخراد بر زین جهاندار گفت
Ки ин нест ?биримирад доно наҳуфт
که این نیست برمرد دانا نهفت
Марои хусрав аз хешу пайванд беш
مرا خسرو از خویش و پیوند بیش
зи ҷони сухан гӯй дорамаш пеш
ز جان سخن گوی دارمش پیش
Силеҳаст ва ҳам ганҷ ва ҳам лашкараст
سلیح است و هم گنج و هم لشکرست
Шуморо бибин то чаҳ андар хураст
شما را ببین تا چه اندر خورست
Агар дида хоҳӣ надорам дареғ
اگر دیده خواهی ندارم دریغ
Ки дида ба аз ганҷи динору теғ
که دیده به از گنج دینار و تیغ