Дабири ҷаҳондидаро пеш хонд

دبیر جهاندیده را پیش خواند

Барон пешгоҳи бузургии нишонд

بران پیشگاه بزرگی نشاند

Бифармуд то нома посух навишт

بفرمود تا نامه پاسخ نوشت

Биёрост чун марғзори биҳишт

بیاراست چون مرغزار بهشت

зи баси банду пайванду некӯи сухан

ز بس بند و پیوند و نیکو سخن

Азон рӯз то рӯзгори куҳан

ازان روز تا روزگار کهن

Чўгшт аз навиштани нависандаи сайр

چوگشت از نوشتن نویسنده سیر

Нигаҳ кард қайсари савории далер

نگه کرد قیصر سواری دلیر

Сухани гӯйу равшани дилу ёдгир

سخن گوی و روشن دل و یادگیر

Хирадманд ва гуёу гирду дабир

خردمند و گویا و گرد و دبیر

Бадв гуфт рӯи пеш хусрав бигӯӣ

بدو گفت رو پیش خسرو بگوی

Ки эй шоҳи бинои дилу роҳи ҷӯй

که ای شاه بینا دل و راه جوی

Маро ҳам силеҳаст ва ҳам зар ба ганҷ

مرا هم سلیحست و هم زر به گنج

Наёвард бояд касеро ба ранҷ

نیاورد باید کسی را به رنج

Вагар нестямон з ҳар кишварӣ

وگر نیستیمان ز هر کشوری

Дирами хўостимии з ҳар меҳтарӣ

درم خواستیمی ز هر مهتری

Бидон то тўози рӯм бо коми хеш

بدان تا تواز روم با کام خویش

Ба Эрони гузаштӣ ба ороми хеш

به ایران گذشتی به آرام خویش

Мабош андарин буми тираи равон

مباش اندرین بوم تیره روان

Чунинаст кирдори чархи равон

چنین است کردار چرخ روان

Ки гоҳе паноҳаст ва гоҳе газанд

که گاهی پناهست و گاهی گزند

Гуҳӣ бо зиёнему гуҳи сӯдманд

گهی با زیانیم و گه سودمند

Кунун то силеҳу сипоҳу дирам

کنون تا سلیح و سپاه و درم

Фароз оварам ту набошӣ дижам

فراز آورم تو نباشی دژم

Бар хусрав омад фиристодаи мард

بر خسرو آمد فرستاده مرد

Суханҳои қайсари ҳама ёд кард

سخنهای قیصر همه یاد کرد