зи бегонаи қайсар ба пардохт ҷой
ز بیگانه قیصر به پرداخت جای
Пар андеша бинишаст бо раҳнамоӣ
پر اندیشه بنشست با رهنمای
Ба мӯбад чунин гуфт к-эии додхоҳ
به موبد چنین گفت کای دادخواه
з гетӣ гирифтаст моро паноҳ
ز گیتی گرفتست ما را پناه
Бисозем то ӯ бнирў шавад
بسازیم تا او بنیرو شود
Вазони кеҳтари бад бе оҳўшўд
وزان کهتر بد بیآهوشود
Ба қайсар чунин гуфт пас раҳнамоӣ
به قیصر چنین گفت پس رهنمای
Ки аз файласуфони покизаи рой
که از فیلسوفان پاکیزه رای
Бибояд танӣ чанд бедордил
بباید تنی چند بیداردل
Ки банданд бо мо бад-ӣни кори дил
که بندند با ما بدین کار دل
Фиристод каси қайсари номдор
فرستاد کس قیصر نامدار
Бирафтанд зон файласуфони чаҳор
برفتند زان فیلسوفان چهار
Ҷавонону перони рӯмии нажод
جوانان و پیران رومی نژاد
Суханҳои дерина карданд ёд
سخنهای دیرینه کردند یاد
Ки мо то Сикандар бишуд зини ҷаҳон
که ما تا سکندر بشد زین جهان
з эрониёнем хастаи ниҳон
ز ایرانیانیم خسته نهان
зи баси ғорату ҷанг ва овихтан
ز بس غارت و جنگ و آویختن
Ҳамон бе гунаҳи хираи хӯни рехтан
همان بیگنه خیره خون ریختن
Кунун поки яздони зи кирдори бад
کنون پاک یزدان ز کردار بد
Ба пеш андар оварадашон кори бад
به پیش اندر آوردشان کار بد
Яке хомшӣ баргузин аз миён
یکی خامشی برگزین از میان
Чўшди кндрўи бахти сосониён
چوشد کندرو بخت ساسانیان
Агар хусрави он хусравонеи кулоҳ
اگر خسرو آن خسروانی کلاه
Бадаст оварад сар бар оради бмоаҳ
بدست آورد سر بر آرد بماه
Ҳам андари замон бож хоҳад зи рӯм
هم اندر زمان باژ خواهد ز روم
Бпои андари оради ҳамаи марзи вбўм
بپا اندر آرد همه مرز وبوم
Грини дархурад бо хиради ёди дор
گرین درخورد با خرد یاد دار
Суханҳои эрониёни боди дор
سخنهای ایرانیان باد دار
Азишон чўбшниди қайсари сухан
ازیشان چوبشنید قیصر سخن
Яке дигар андеша афганд бен
یکی دیگر اندیشه افگند بن
Саворӣ фиристод наздики шоҳ
سواری فرستاد نزدیک شاه
Яке нома бинвишт ва бинмуд роҳ
یکی نامه بنوشت و بنمود راه
зи гуфтори бедори донандагон
ز گفتار بیدار دانندگان
Суханҳои деринаи хонандагон
سخنهای دیرینه خوانندگان
Чу омад ба наздики хусрави савор
چو آمد به نزدیک خسرو سوار
Бигуфт онч бишунид бо номдор
بگفت آنچ بشنید با نامدار
Ҳамон номаи қайсар ӯро супурд
همان نامهٔ قیصر او را سپرد
Суханҳои қайсар бирав баршумурд
سخنهای قیصر برو برشمرد
Чу хусрав бидид он дилаш танг шуд
چو خسرو بدید آن دلش تنگ شد
Рухонаши зи андеша беранг шуд
رخانش ز اندیشه بیرنگ شد
Чунин дод посух кигар зини сухан
چنین داد پاسخ که گر زین سخن
Ки пеш омад аз рӯзгори куҳан
که پیش آمد از روزگار کهن
Ҳаме бар дили ин ёд бояд гирифт
همی بر دل این یاد باید گرفت
Ҳамаи ранҷҳо бод бояд гирифт
همه رنجها باد باید گرفت
Гирифтем ва гаштем зини марзи боз
گرفتیم و گشتیم زین مرز باز
Шуморо мабодо ба Эрони ниёз
شما را مبادا به ایران نیاز
Нигаҳ кун кунун нои ниёкони мо
نگه کن کنون نا نیاکان ما
Гузидаи ҷаҳондору покони мо
گزیده جهاندار و پاکان ما
Ба бедод карданд ҷанг ар бидод
به بیداد کردند جنگ ار بداد
Нигар то зи перон ки дорад биёад
نگر تا ز پیران که دارد بیاد
Сазад гар бипурсад зи донои рӯм
سزد گر بپرسد ز دانای روم
Ки ин бади з зоғ омадаст ар збўм
که این بد ز زاغ آمدست ار زبوم
Ки ҳаркас ки дар разм шуд сарфароз
که هرکس که در رزم شد سرفراز
Ҳамеи з офаринанда шуд бе ниёз
همی ز آفریننده شد بینیاز
Ниёкони мо номдорон баданд
نیاکان ما نامداران بدند
Ба гетии дарун комгорон баданд
به گیتی درون کامگاران بدند
Набардоштанд аз касе саркашӣ
نبرداشتند از کسی سرکشی
Баландӣу тундӣ ва бе донишӣ
بلندی و تندی و بیدانشی
Кунун ин суханҳо наёрад баҳо
کنون این سخنها نیارد بها
Ки бошад срондри дами аждаҳо
که باشد سراندر دم اژدها
Яке сӯии қайсар бар аз ман дуруд
یکی سوی قیصر بر از من درود
Бигӯяш ки гуфтор бетору пуд
بگویش که گفتار بیتار و پود
Бузургон наёранд пеши хирад
بزرگان نیارند پیش خرد
Ба фарҷоми ҳам нек ва бад бугзарад
به فرجام هم نیک و بد بگذرد
Азин пас на ором ҷӯям на хоб
ازین پس نه آرام جویم نه خواب
Магар баркашам доман аз тираи об
مگر برکشم دامن از تیره آب
Чу рӯмӣ наёбем фарёдрас
چو رومی نیابیم فریادرس
Ба наздик хоқон фиристем кас
به نزدیک خاقان فرستیم کس
Сухан ҳарч гуфтам ҳама хира шуд
سخن هرچ گفتم همه خیره شد
Ки оби равон аз буна тира шуд
که آب روان از بنه تیره شد
Фиристодагонами чўоинди боз
فرستادگانم چوآیند باز
Бад-ӣни шористон дар нмонми дароз
بدین شارستان در نمانم دراز
Ба эрониён гуфт фармон кунед
به ایرانیان گفت فرمان کنید
Дили хешро зин сухан машканед
دل خویش را زین سخن مشکنید
Ки яздони пирӯзгари ёри мост
که یزدان پیروزگر یار ماست
Ҷавонмардӣу мардумии кормост
جوانمردی و مردمی کارماست
Гирифт ин сухани брдли хеши хор
گرفت این سخن بردل خویش خوار
Фиристод номаи бадасти тхўор
فرستاد نامه بدست تخوار
Барин гӯнаи барномае брнўшт
برین گونه برنامهای برنوشت
зи ҳаргунае андару хубу зишт
ز هرگونهای اندر و خوب و زشت
Биёмад зи наздики хусрави савор
بیامد ز نزدیک خسرو سوار
Чунин то дар қайсари номдор
چنین تا در قیصر نامدار