Чу хуршеди гарданда беранг шуд
چو خورشید گردنده بیرنگ شد
Ситора ба бурҷ шбоҳнг шуд
ستاره به برج شباهنگ شد
Ба фармуд қайсар ба найранги соз
بفرمود قیصر به نیرنگ ساز
Ки пеши оради андешаҳои дароз
که پیش آرد اندیشههای دراز
Бисозед ҷои шигифтии тилисм
بسازید جای شگفتی طلسم
Ки каси бозншносд ӯро ба ҷисм
که کس بازنشناسد او را به جسم
Нишаста зании хуби бртхти ноз
نشسته زنی خوب برتخت ناز
Пураз шарм бо ҷомаҳои тароз
پراز شرم با جامههای طراز
Азин рӯй ва зон рӯи парастандагон
ازین روی و زان رو پرستندگان
Пас пушту пеши андараши бандагон
پس پشت و پیش اندرش بندگان
Нишаста барон тахт бе гуфт вгўӣ
نشسته بران تخت بی گفت وگوی
Бигарён занӣ монад он хуб рӯй
بگریان زنی ماند آن خوب روی
Замон то замони дасти брохтӣ
زمان تا زمان دست برآختی
Сиришкии зи мижгони биндохтӣ
سرشکی ز مژگان بینداختی
Ҳронкс ки дидӣ мар ӯро зи давр
هرآنکس که دیدی مر او را ز دور
Занӣ ёфтӣ шефтаи пари зи нур
زنی یافتی شیفته پر ز نور
Ки бигиристӣ бар масеҳои бзор
که بگریستی بر مسیحا بزار
Ду рухи зарду мижгон чу абри баҳор
دو رخ زرد و مژگان چو ابر بهار
Тилисми бузургон чу омад биҷой
طلسم بزرگان چو آمد بجای
Бар қайсар омад яке раҳнамоӣ
بر قیصر آمد یکی رهنمای
зи доно чу бишунид қайсар бирафт
ز دانا چو بشنید قیصر برفت
Ба пеш тилисм омад онгоҳи тафт
به پیش طلسم آمد آنگاه تفت
Азон ҷодуӣ дар шигифтӣ бимонад
ازان جادویی در شگفتی بماند
Фиристоду Густаҳмро пеш хонд
فرستاد و گستهم را پیش خواند
Бгстҳм гуфт эй гӯи номдор
بگستهم گفت ای گو نامدار
Яке духтарии доштам чун нигор
یکی دختری داشتم چون نگار
Биболед ва омадаш ҳангоми шӯй
ببالید و آمدش هنگام شوی
Яке хеши бади Марвро номҷўӣ
یکی خویش بد مرو را نامجوی
Ба роҳи масеҳои бадви додмш
به راه مسیحا بدو دادمش
з бедонишӣ рӯй бгшодмш
ز بیدانشی روی بگشادمش
Фиристодам ӯ робхони ҷавон
فرستادم او رابخان جوان
Сӯй осмон шуд равони ҷавон
سوی آسمان شد روان جوان
Кунун ӯ нишастаст бо сўку дард
کنون او نشستست با سوک و درد
Шудаи рӯз равшан бирав ложвард
شده روز روشن برو لاژورد
На пандами пазирад на гуяд сухан
نه پندم پذیرد نه گوید سخن
Ҷаҳони нав аз ранҷ ӯ шуд куҳан
جهان نو از رنج او شد کهن
Яке ранҷ бурдор ва ӯ роббин
یکی رنج بردار و او راببین
Суханҳои донандагон баргузин
سخنهای دانندگان برگزین
Ҷавонӣ ва аз гавҳари паҳлавон
جوانی و از گوهر پهلوان
Магар бо ту ӯ бргшоиди забон
مگر با تو او برگشاید زبان
Бадв гуфт Густаҳм коидўн кунам
بدو گفت گستهم کایدون کنم
Магар аз дилаши ранҷ берун кунам
مگر از دلش رنج بیرون کنم
Бензад тилисм омад он номдор
بنزد طلسم آمد آن نامدار
Кушодаи дил ва бар сухани комгор
گشاده دل و بر سخن کامگار
Чўомд ба наздики тахташи фароз
چوآمد به نزدیک تختش فراز
Тилисм аз бар тахти барадаши намоз
طلسم از بر تخت بردش نماز
Гиронмоя Густаҳм бинишаст хор
گرانمایه گستهم بنشست خوار
Сухан гуфт бо духтари сўкўор
سخن گفت با دختر سوکوار
Диловари нахуст андар омад бпнд
دلاور نخست اندر آمد بپند
Суханҳо ки ӯро бадии сӯдманд
سخنها که او را بدی سودمند
Бадв гуфт к-эии духти қайсари нажод
بدو گفت کای دخت قیصر نژاد
Хирадманд нахурӯшад аз кор дод
خردمند نخروشد از کار داد
Рҳонист аз марги парони уқоб
رهانیست از مرگ پران عقاب
Чаҳ дар бешаи шер ва чаҳ моҳӣ дар об
چه در بیشه شیر و چه ماهی در آب
Ҳамаи боди бади гуфтани паҳлавон
همه باد بد گفتن پهلوان
Ки зан безабон буду тан бе равон
که زن بیزبان بود و تن بیروان
Ба ангушти худ ҳар замонии сиришк
به انگشت خود هر زمانی سرشک
Биндохтии пеш гуё пизишк
بینداختی پیش گویا پزشک
Чўгстҳми азу дар шигифтӣ бимонад
چوگستهم ازو در شگفتی بماند
Фиристод қайсари кас ӯро бихонад
فرستاد قیصر کس او را بخواند
Чаҳ дидӣ бдўгФт аз духтарам
چه دیدی بدوگفت از دخترم
Казу тира гардад ҳамеи афсарам
کزو تیره گردد همی افسرم
Бадв гуфт бисёр додмши панд
بدو گفت بسیار دادمش پند
Набад панди ман пеш ӯ корбнд
نبد پند من پیش او کاربند
Дигар рӯзи қайсар ба болуӣ гуфт
دگر روز قیصر به بالوی گفت
Ки имрӯз бо андён бош ҷуфт
که امروز با اندیان باش جفت
Ҳамон низ шопӯри меҳтари нажод
همان نیز شاپور مهتر نژاد
Кунад ҷони мо робдини духти шод
کند جان ما رابدین دخت شاد
Шӯии пеши ин духтари сўкўор
شوی پیش این دختر سوکوار
Сухани гӯйии азномўри шаҳриёр
سخن گویی ازنامور شهریار
Магари посухии ёбӣ аз духтарам
مگر پاسخی یابی از دخترم
Казу оташ ояд ҳамеи барсарам
کزو آتش آید همی برسرم
Магар башнавад панду андарзатон
مگر بشنود پند و اندرزتان
Бидонади срмоҳии ворзтон
بداند سرماهی وارزتان
Баронам ки имрӯз посух диҳад
برآنم که امروز پاسخ دهد
Чўпосх ба овоз фаррух диҳад
چوپاسخ به آواز فرخ دهد
Шавад руста зинанда сўкўор
شود رسته زین انده سوکوار
Ки хуноби боради ҳамеи барканор
که خوناب بارد همی برکنار
Бирафт он гиромии се озодамард
برفت آن گرامی سه آزادمرد
Сухани гӯии вҳрики бннги набард
سخن گوی وهریک بننگ نبرد
Азишон касе рӯй посух надид
ازیشان کسی روی پاسخ ندید
Зан бе забони хомшии баргузед
زن بیزبان خامشی برگزید
Азон чораи наздик қайсар шуданд
ازان چاره نزدیک قیصر شدند
Ббичоргӣ назд довар шуданд
ببیچارگی نزد داور شدند
Ки ҳарчанд гуфтеми вдодими панд
که هرچند گفتیم ودادیم پند
Набад панди мо мари варои сӯдманд
نبد پند ما مر ورا سودمند
Чунин гуфт қайсар ки бади рӯзгор
چنین گفت قیصر که بد روزگار
Ки мо сўкўорими зини сўкўор
که ما سوکواریم زین سوکوار
Азон номдорон чу чора наёфт
ازان نامداران چو چاره نیافت
Сӯии рои хрод бар зини штоФ
سوی رای خراد بر زین شتافت
Бадв гуфт к-эии номдори дабир
بدو گفت کای نامدار دبیر
Гузин сари тухмаи Ардашер
گزین سر تخمهٔ اردشیر
Яке сӯии ин духтари андари шӯй
یکی سوی این دختر اندر شوی
Магари як раҳи овоз ӯ бишинавӣ
مگر یک ره آواز او بشنوی
Фиристод бо ӯ яке устувор
فرستاد با او یکی استوار
зи айвон ба наздики он сўкўор
ز ایوان به نزدیک آن سوکوار
Чўхрод бар зин биёмад буриш
چوخراد بر زین بیامد برش
Нигаҳ кард рӯйу сару афсараш
نگه کرد روی و سر و افسرش
Ҳаме буд пешаши замонии дароз
همیبود پیشش زمانی دراز
Тилисми фарибандаи барадаши намоз
طلسم فریبنده بردش نماز
Басӣ гуфту зани ҳеҷ посухи надод
بسی گفت و زن هیچ پاسخ نداد
Пурандеша шуд марди меҳтари нажод
پراندیشه شد مرد مهتر نژاد
Саропои зан роҳмӣ бингаред
سراپای زن راهمیبنگرید
Парастандагонро бар ӯ бидид
پرستندگان را بر او بدید
Ҳаме гуфтгар зани зғм биҳш аст
همیگفت گر زن زغم بیهش است
Парастандаи борӣ чаро хомаш аст
پرستنده باری چرا خامش است
Агар худ сиришкаст дар чашми ӯй
اگر خود سرشکست در چشم اوی
Сзидӣ агар кам шудӣ хашми ӯй
سزیدی اگر کم شدی خشم اوی
Ба пеши буриш бар Чехияанд ҳаме
به پیش برش بر چکاند همی
Чап варост ҷунбиш надонад ҳаме
چپ وراست جنبش نداند همی
Сиришкаш ки андохти як ҷой рафт
سرشکش که انداخت یک جای رفت
На ҷунбон шудаш дасти вена пой рафт
نه جنبان شدش دست ونه پای رفت
Агрхўди дарин колбуди ҷони бадӣ
اگرخود درین کالبد جان بدی
Ҷуз аз дасти ҷойяши ҷунбони бадӣ
جز از دست جاییش جنبان بدی
Сиришкаши сӯии дигари андохтӣ
سرشکش سوی دیگر انداختی
Вагар дасти ҷой дигар охтӣ
وگر دست جای دگر آختی
Набинам ҳамеи ҷунбиши ҷону ҷисм
نبینم همی جنبش جان و جسم
Набошад ҷуз аз файласуфии тилисм
نباشد جز از فیلسوفی طلسم
Бар қайсар омад бихандед вагуфт
بر قیصر آمد بخندید وگفت
Ки ин моҳи рухро хирад нест ҷуфт
که این ماه رخ را خرد نیست جفت
Тилисмаст кин рӯмён сохтанд
طلسمست کاین رومیان ساختند
Ки болуӣ ва Густаҳм нашнохтанд
که بالوی و گستهم نشناختند
Боиронёни брбхндии ҳаме
بایرانیان بربخندی همی
Вагар чашми моро бабандӣ ҳаме
وگر چشم ما را ببندی همی
Чўоин башнавад шоҳ хандон шавад
چواین بشنود شاه خندان شود
Кушодаи руху сим дандон шавад
گشاده رخ و سیم دندان شود