Бадв гуфт қайсар ки ҷовиди зӣ
بدو گفت قیصر که جاوید زی
Ки дастури шоҳаншаҳонро сзӣ
که دستور شاهنشهان را سزی
Яке хона дорам дар айвони шигифт
یکی خانه دارم در ایوان شگفت
Казин бртўро ндозаҳ натавон гирифт
کزین برتر اندازه نتوان گرفت
Яке асбу мардии брўбри савор
یکی اسب و مردی برو بر سوار
Каз анҷо шигифтӣ шавад ҳӯшёр
کز آنجا شگفتی شود هوشیار
Чубинӣ ндонӣ ки ин банд чист
چو بینی ندانی که این بند چیست
Тилисмаст гар карда аиздист
طلسم است گر کردهٔ ایزدیست
Чу хрод брзин шунид ин сухан
چو خراد برزین شنید این سخن
Биёмад барон ҷойгоҳи куҳан
بیامد بر آن جایگاه کهن
Бидидаш яке ҷой карда баланд
بدیدش یکی جای کرده بلند
Савори истодаи дарави арҷманд
سوار ایستاده در او ارجمند
Куҷои чашми бинанда чунон надид
کجا چشم بیننده چونان ندید
Бидон сони тўгФтии худои офарид
بدان سان توگفتی خدای آفرید
Бидид истодаи муъаллақи савор
بدید ایستاده معلق سوار
Биёмад бар қайсари номдор
بیامد برِ قیصر نامدار
Чунин гуфт каз оҳанаст он савор
چنین گفت کز آهن است آن سوار
Ҳамаи хона аз гавҳари шоҳвор
همه خانه از گوهر شاهوار
Ки доно варо мғнётис хонд
که دانا ورا مغنیاطیس خواند
Ки рӯмяш бар аспи ҳиндии нишонд
که رومیش بر اسپ هندی نشاند
Ҳронкс ки ӯ дафтари ҳиндӯон
هرآنکس که او دفتر هندوان
Бихонад шавад шоду равшани равон
بخوانَد شود شاد و روشنروان
Бипурсед қайсар ки ҳиндии зроаҳ
بپرسید قیصر که هندی ز راه
Ҳаме то куҷо баркашад пойгоҳ
همی تا کجا برکشد پایگاه
Задин парастандагон бар чӣанд
ز دین پرستندگان برچِنَد
Ҳама бут парастандгар худ кӣанд
همه بت پرستند گر خود کند
Чунин гуфт хроди брзин ки роҳ
چنین گفت خراد برزین که راه
Баанд андарун гов шоҳасту моҳ
به هند اندرون گاو شاه است و ماه
Ба яздон негроанду гардони сипеҳр
به یزدان نگروند و گردان سپهر
Надорад касе бртни хеши меҳр
ندارد کسی بر تن خویش مهر
зи хуршеди гарданда бар бигузаранд
ز خورشید گردنده بر بگذرند
Чўморо з донандагон нашмуранд
چو ما را ز دانندگان نشمرند
Ҳронкс ки ӯ оташӣ бар фурухт
هرآنکس که او آتشی برفروخت
Шуд андари миёни хештанро бсухт
شد اندر میان خویشتن را بسوخت
Яке оташӣ донад андари ҳаво
یکی آتشی داند اندر هوا
Ба фармони яздони фармони раво
به فرمان یزدان فرمانروا
Ки доноӣ ҳиндӯаш хонд асир
که دانای هندوش خوانَد اثیر
Суханҳои нағз оварад дилпазир
سخنهای نغز آورَد دلپذیر
Чунин гуфт ки оташ ба оташ расед
چنین گفت کآتش به آتش رسید
Гуноҳаши з кирдор шуд нопадид
گناهش ز کردار شد ناپدید
Азон ногузири оташ афрӯхтан
از آن ناگزیر آتش افروختن
Ҳамон ростӣ хонд ин сӯхтан
همان راستی خواند این سوختن
Ҳамон гуфт вгўӣ шумо нест рост
همان گفتوگوی شما نیست راست
Барин бар равони масеҳои гўост
بر این بر روان مسیحا گواست
Набинӣ ки исои Марям чаҳ гуфт
نبینی که عیسی مریم چه گفت
Бдонгаҳ ки бикшод роз аз наҳуфт
بدانگه که بگشاد راز از نهفت
Ки пероҳанат гар сетанд касе
که پیراهنت گر ستانَد کسی
Меовез бо ӯ ба тундии басӣ
میاویز با او به تندی بسی
Вагар бар занад каф ба рухсори ту
وگر برزند کف به رخسار تو
Шавад тира зон захми дидори ту
شود تیره زآن زخم دیدار تو
Мазан ҳам чунон то бимонадат ном
مزن همچنان تا بماندت نام
Хирадмандро номи беҳтари зи ком
خردمند را نام بهتر ز کام
Бсўтомро бас кун аз хӯрданӣ
بسوتام را بس کن از خوردنی
Мҷу ар набошадат густурданӣ
مجو ار نباشدت گستردنی
Бад-ӣни сари бадиро ба бади мшмрид
بدین سر بدی را به بد مشمرید
Бе озори азин тирагӣ бигузаред
بیآزار از این تیرگی بگذرید
Шуморо ҳаво бар хиради шоҳи гашт
شما را هوا بر خرد شاه گشت
Дил аз оз бисёр бироаҳи гашт
دل از آز بسیار بیراه گشت
Ки аиўонҳотон ба кайвон расед
که ایوانهاتان به کیوان رسید
Шуморӣ ки шуд ганҷатонро калид
شماری که شد گنجتان را کلید
Абои ганҷатон низ чандон сипоҳ
ابا گنجتان نیز چندان سپاه
Зираҳои рӯмӣу рӯмии кулоҳ
زرههای رومی و رومی کلاه
Ба ҳар ҷои бедод лашкар кашид
به هر جای بیداد لشکر کشید
зи осӯдагӣ теғҳо баркашид
ز آسودگی تیغها برکشید
Ҳаме чашма гардад биёбони зи хӯн
همی چشمه گردد بیابان ز خون
Масеҳо набӯд андарин раҳнамӯн
مسیحا نبود اندر این رهنمون
Яке бенавои марди дарвеш буд
یکی بینوا مرد درویش بود
Ки Нонаши зи ранҷи тани хеш буд
که نانش ز رنج تن خویش بود
Ҷуз аз трФ ва шераш набӯдӣ хӯриш
جز از ترف و شیرش نبودی خورش
Фузуняши рхбини бадии парвариш
فزونیش رخبین بُدی پرورش
Чу оварад марди ҷуҳудаши бмшт
چو آورد مرد جهودش به مشت
Чу беёр ва бечора дидаш бикушт
چو بییار و بیچاره دیدش بکشت
Ҳамон куштаро низ бурдор кард
همان کشته را نیز بر دار کرد
Барон дор бар Марвро хор кард
بر آن دار بر مر ورا خوار کرد
Чу равшани равони гашту дониш пазир
چو روشنروان گشت و دانشپذیر
Сухани гӯйу донандау ёдгир
سخنگوی و داننده و یادگیر
Ба пайғамбарӣ низ ҳангом ёфт
به پیغمبری نیز هنگام یافت
Ба бурное аз зиракӣ ком ёфт
به برنایی از زیرکی کام یافت
Ту гӯйӣ ки фарзанди яздони бади ӯй
تو گویی که فرزند یزدان بُد اوی
Барони дори баргаштаи хандони бади ӯй
بر آن دار برگشته خندان بُد اوی
Бихандади барин бар хирадманди мард
بخندد بر این بر خردمند مرد
Тугар бхрдии гирди ин фани магарад
تو گر بخردی گِردِ این فن مگرد
Ки ҳаст ӯ зи фарзанду зан бе ниёз
که هست او ز فرزند و زن بینیاز
Ба наздик ӯ ошкораст роз
به نزدیک او آشکار است راز
Чаҳ пайчии зи дайни Каюмарсӣ
چه پیچی ز دین کیومرّثی
Ҳам аз роҳу ойини тҳмўрсӣ
هم از راه و آیین طهمورثی
Ки гӯйанд дороӣ гиҳон якеаст
که گویند دارای گیهان یکیست
Ҷуз аз бандагӣ карданат рой нест
جز از بندگی کردنت رای نیست
Ҷаҳондори деҳқони яздони параст
جهاندار دهقان یزدانپرست
Чўбр вожа барисам бигирад бадаст
چو بر واژه برسم بگیرد به دست
Нишоед чашедан яке қатраи об
نشاید چشیدن یکی قطره آب
Гар аз тишнагӣ об бинад бихоб
گر از تشنگی آب بیند به خواب
Ба яздон паноҳанд ба рӯзи набард
به یزدان پناهند به روز نبرد
Нахоҳад ба ҷанги андаруни оби сард
نخواهد به جنگ اندرون آب سرد
Ҳамон қиблаи шан бартарин гавҳараст
همان قبلهشان برترین گوهر است
Ки аз обу хок ва ҳаво бартараст
که از آب و خاک و هوا برتر است
Набошанд шоҳони мо дайни фуруш
نباشند شاهان ما دینفروش
БФрмон доранда доранд гӯш
به فرمان دارنده دارند گوش
Бдинор вгўҳр набошанд шод
به دینار و گوهر نباشند شاد
Наҷӯянд ному нишон ҷуз бидод
نجویند نام و نشان جز به داد
Ббхшидни кохҳои баланд
ببخشیدن کاخهای بلند
Дигар шод кардани дили мустаманд
دگر شاد کردن دل مستمند
Сдигр касе кӯ ба рӯзи набард
سدیگر کسی کو به روز نبرد
Бипушад рух шед гардон бигард
بپوشد رخ شید گردان به گَرد
Брўбўм дорад здшмни нигоҳ
بروبوم دارد ز دشمن نگاه
Ҷузинро нахоҳад хирадманди шоҳ
جز این را نخواهد خردمند شاه
Ҷзози ростӣ ҳрк ҷӯяд задин
جز از راستی هرک جوید ز دین
Брўбоди нафрин бе офарин
بر او باد نفرین بیآفرین
Чу бишунид қайсар писанд омадаш
چو بشنید قیصر پسند آمدش
Суханҳои ӯ сӯдманд омадаш
سخنهای او سودمند آمدش
Бадв гуфт он кӯи ҷаҳони офарид
بدو گفت آنکو جهان آفرید
Туро номдори маони офарид
تو را نامدار مِهان آفرید
Суханҳои поки азтў бояд шунид
سخنهای پاک از تو باید شنید
Ту дорӣ дар розҳоро калид
تو داری درِ رازها را کلید
Касе рокзини гӯнаи кҳтрбўд
کسی را کز این گونه کهتر بُوَد
Сараши зи афсари моҳи бартар буд
سرش ز افسر ماه برتر بُوَد
Дирами хост аз ганҷу динори хост
درم خواست از گنج و دینار خواست
Яке афсарии номбурдори хост
یکی افسری نامبردار خواست
Бадв доду бсёркрди офарин
بدو داد و بسیار کرد آفرین
Ки ободи боди азтўоирони замин
که آباد باد از تو ایران زمین