Биҳиштам биёрост хуршеди чеҳр

بهشتم بیاراست خورشید چهر

Сипаҳро бикрдори гардони сипеҳр

سپه را به کردار گردان سپهر

з даргоҳ бархест овои кӯс

ز درگاه برخاست آوای کوس

Ҳўошди згрди сипоҳи обнӯс

هوا شد ز گرد سپاه آبنوس

Сипоҳӣ гузин кард зозодгон

سپاهی گزین کرد زآزادگان

Биёмад сӯии озрободгон

بیامد سوی آذرآبادگان

Ду ҳафтаи баромади бФрмони шоҳ

دو هفته برآمد به فرمان شاه

Блшкр гуҳ омад дамодами сипоҳ

به لشکرگه آمد دمادم سپاه

Сарои пардаи шоҳи брдшти дӯк

سراپردهٔ شاه بر دشت دوک

Чунон лашкарии гшни вроҳии се дӯк

چنان لشکری گشن و راهی سه دوک

Нётўсро дод лашкари ҳама

نیاطوس را داد لشکر همه

Бадв гуфт меҳтари туе бррмаҳ

بدو گفت مهتر تویی بر رمه

Вазони ҷойгаҳ бо саворони гирд

وزان جایگه با سواران گرد

Аннани бораи тизтги роспрд

عنان بارهٔ تیزتگ را سپرد

Сӯии роҳ чичст биниҳод рӯй

سوی راه چیچست بنهاد روی

Ҳаме ронад шодони дили вароаи ҷӯй

همی‌ راند شادان دل و راه جوی

Баҷое ки мўсил буд арманӣ

به جایی که موسیل بود ارمنی

Ки кардӣ миёни бузургони манӣ

که کردی میان بزرگان منی

Ба лашкари гуҳаши ёри бндўӣ буд

به لشکرگهش یار بندوی بود

Ки бндўии холи ҷаҳонҷӯй буд

که بندوی خال جهانجوی بود

Бирафт ин дўгрди азмёни сипоҳ

برفت این دو گرد از میان سپاه

зи лашкар нигаҳ кард хусрав ба роҳ

ز لشکر نگه کرد خسرو به راه

Ба Густаҳм гуфт он диловари дўмрд

به گستهم گفت آن دلاور دو مرد

Чунин асп тозон ба дашти набард

چنین اسپ تازان به دشت نبرد

Бирав сӯй эшон бибин токинд

برو سوی ایشان ببین تا کی‌اند

Барин гӯна тозон збҳр чӣанд

برین گونه تازان ز بهر چی‌اند

Чунин гуфт Густаҳми к-эии шаҳриёр

چنین گفت گستهم که‌ای شهریار

Баронам ки он марди аблақи савор

برانم که آن مرد ابلق سوار

Бародарами бндўии кндоўрст

برادرم بندوی کنداورست

Ҳамон ёраш азлшкрӣ дигараст

همان یارش از لشکری دیگرست

Чунин гуфт хусрави бгстҳми шер

چنین گفت خسرو به گستهم شیر

Ки ин кӣ буд эй савори далер

که این کی بود ای سوار دلیر

Кҷокор бндўӣ бошад дурушт

کجا کار بندوی باشد درشت

Магари поки яздон буд ёрўпшт

مگر پاک یزدان بود یار و پشت

Агар зиндаи хоҳӣ ба зиндон буд

اگر زنده خواهی به زندان بود

Вагар кушта бурдор майдон буд

وگر کشته بردار میدان بود

Бадв гуфт Густаҳми шоҳои дуруст

بدو گفت گستهم شاها درست

Бидон сўнгаҳ кун ки аўхоли тест

بدان سو نگه کن که او خال تست

Гроид ба наздики вбошди ҷзоўӣ

گر آید به نزدیک و باشد جز اوی

зи Густаҳми гӯяндаи ҷузи ҷони мҷўӣ

ز گستهم گوینده جز جان مجوی

Ҳам онгаҳ расиданди наздики шоҳ

هم آنگه رسیدند نزدیک شاه

Пиёда шуданд андарони сояи гоҳ

پیاده شدند اندران سایه‌گاه

Чу рафтанди наздики хусрави фароз

چو رفتند نزدیک خسرو فراز

Ситуданду бурданди пешаши намоз

ستودند و بردند پیشش نماز

Бипурсед хусрав ба бндўӣ гуфт

بپرسید خسرو به بندوی گفت

Ки гуфтам ту рохок ёбам наҳуфт

که گفتم تو را خاک یابم نهفت

Ба хусрав бигуфт онч бар вай расед

به خسرو بگفت آنچ بر وی رسید

Ҳамон мардумии кӯи з баҳром дид

همان مردمی کو ز بهرام دید

Вазони чора ҷустан дарон рӯзгор

وزآن چاره جستن در آن روزگار

Вазони пӯшиши ҷомаи шаҳриёр

وزآن پوشش جامهٔ شهریار

Ҳаме гуфт вхсрў фаровон гирист

همی‌ گفت و خسرو فراوان گریست

Азон пас бадв гуфт кин мрдкист

از آن پس بدو گفت که‌این مرد کیست

Бадв гуфт к-эии шоҳи хуршеди чеҳр

بدو گفت که‌ای شاه خورشید چهر

Ту мўсилро чун напурсӣ зи меҳр

تو موسیل را چون نپرسی ز مهر

Ки то ту зи Эрон шдстӣ биравам

که تا تو ز ایران شده‌ستی به روم

НхФтсти ҳаргизи бободи бум

نخفته‌ست هرگز به آباد بوم

Саропардаи вдшти ҷой вай аст

سراپرده و دشت جای وی است

На харгоҳи вахимаи сарой вай аст

نه خرگاه وخیمه سرای وی است

Фаровон сипоҳаст бооўбҳм

فراوان سپاهست با او به هم

Силеҳи бузургии вгнҷи дирам

سلیح بزرگی و گنج درم

Кунун то ту рафтӣ барин роҳ буд

کنون تا تو رفتی برین راه بود

Ниёзаши ббргштни шоҳ буд

نیازش به برگشتن شاه بود

Ҷаҳондори хусрав ба мўсил гуфт

جهاندار خسرو به موسیل گفت

Ки ранҷи ту кӣ монад андрнҳФт

که رنج تو کی ماند اندر نهفت

Бакӯшем то рӯзи ту ба шавад

بکوشیم تا روز تو به شود

Ҳамон науммат аз меҳтарон ма шавад

همان نامت از مهتران مه شود

Бадв гуфт мўсили к-эии шаҳриёр

بدو گفت موسیل که‌ای شهریار

Бмни брикӣ тоза кун рӯзгор

به من بر یکی تازه کن روزگار

Ки оем бабўсам ркиби ту ро

که آیم ببوسم رکیب تو را

Ситоиш кунам фару зеби ту ро

ستایش کنم فر و زیب تو را

Бадв гуфт хусрав ки бо ранҷи ту

بدو گفت خسرو که با رنج تو

Дирафшон кунам зини сухани ганҷи ту

درفشان کنم زین سخن گنج تو

Бурун кард як пои хеш аз ркиб

برون کرد یک پای خویش از رکیب

Шуд он марди бедори дили ношикеб

شد آن مرد بیدار دل ناشکیب

Бабўсед пойу ркиби варо

ببوسید پای و رکیب ورا

Ҳамеи хираи гашт аз наҳифи варо

همی خیره گشت از نهیب ورا

Чу бекор шуд марди хсрўпрст

چو بیکار شد مرد خسرو پرست

Ҷаҳонҷӯй фармуд то бар нишаст

جهانجوی فرمود تا برنشست

Вазони дашт бе бар ангехт асп

وزآن دشت بی بر، انگیخت اسپ

Ҳамеи тохт то пеши озари гшсп

همی‌ تاخت تا پیش آذرگشسپ

Навон андар омад ба оташкада

نوان اندر آمد به آتشکده

Дилаш буд яксар бадаради ождаҳ

دلش بود یکسر به درد آژده

Бишуд ҳербад занаду астои бадаст

بشد هیربد زند و استا به دست

Ба пеши ҷаҳондори яздони параст

به پیش جهاندار یزدان پرست

Кушод аз миёни шоҳи заррини камар

گشاد از میان شاه زرین کمر

Бар оташ бар огнд чанде гуҳар

بر آتش برآگند چندی گهر

Ниёйиши кунони пеши озари бгшт

نیایش کنان پیش آذر بگشت

Бинолед вази ҳербади бргзшт

بنالید وز هیربد برگذشت

Ҳаме гуфт к-эй довар дод впок

همی‌ گفت که‌ای داور داد و پاک

Срдшмнони андаровар бхок

سر دشمنان اندر آور به خاک

Тўдонӣ ки брдоди нолами ҳаме

تو دانی که بر داد نالم همی

Ҳамаи роҳи некии сголми ҳаме

همه راه نیکی سگالم همی

Тўмпснди бедоди бидодгар

تو مپسند بیداد بیدادگر

Бигуфт ин ва бар басти заррини камар

بگفت این و بربست زرین کمر

Сӯии дашти дӯк андар оварад рӯй

سوی دشت دوک اندر آورد روی

Ҳаме шуд халидаи дилу роҳи ҷӯй

همی‌ شد خلیده دل و راه‌جوی

Чу омад ба лашкари гуҳи хеши боз

چو آمد به لشکرگه خویش باز

Ҳамон тираи гашти он шаби дирёз

همان تیره گشت آن شب دیر یاز

Фиристод бедори корогҳон

فرستاد بیدار کارآگهان

Ки то бози ҷӯянди корҷҳон

که تا باز جویند کار جهان

Чу огоҳ шуд лашкари нимрўз

چو آگاه شد لشکر نیمروز

Ки омад зи раҳи шоҳ гетӣ фурӯз

که آمد ز ره شاه گیتی فروز

Ҳамаи кӯси бастанд бар пушти пел

همه کوس بستند بر پشت پیل

Замин шуд ба кирдори дарёии нил

زمین شد به کردار دریای نیل

Азон огаҳии сар ба сар нав шуданд

ازآن آگهی سر به سر نو شدند

Биорӣ ба наздик хусрав шуданд

به یاری به نزدیک خسرو شدند