Чўомд ба баҳроми зини огаҳӣ
چوآمد به بهرام زین آگهی
Ки тоза шуд он фари шоҳаншаҳӣ
که تازه شد آن فر شاهنشهی
Ҳмонгаҳи зи лашкари яке номҷўӣ
همانگه ز لشکر یکی نامجوی
Нигаҳ кард бо донишу об рӯй
نگه کرد با دانش و آب روی
Куҷои ном ӯ буд донопноаҳ
کجا نام او بود داناپناه
Ки баҳромро ӯ бадии неки хоҳ
که بهرام را او بدی نیک خواه
Дабири сарафрозро пеш хонд
دبیر سرافراز را پیش خواند
Суханҳои боиста чанде баранд
سخنهای بایسته چندی براند
Бифармуд то номаҳои бузург
بفرمود تا نامههای بزرگ
Нависад барон меҳтарони сутург
نویسد بران مهتران سترگ
Бгстҳму гирдӯӣу бндўии гирд
بگستهم و گردوی و بندوی گرد
Ки аз меҳтарони номи гардии бабрад
که از مهتران نام گردی ببرد
Чу шопӯр ва чунандён савор
چو شاپور و چون اندیان سوار
Ҳронкс ки буд аз ялони номдор
هرآنکس که بود از یلان نامدار
Срномаҳ гуфт аз ҷаҳони офарин
سرنامه گفت از جهان آفرین
Ҳаме хоҳам андари ниҳони офарин
همیخواهم اندر نهان آفرین
Чӯбӣдор гардид яксар зи хоб
چوبیدار گردید یکسر ز خواب
Нагиред бар бади азин сони шитоб
نگیرید بر بد ازین سان شتاب
Ки то дараҷаони тухми сосониён
که تا درجهان تخم ساسانیان
Падед омад андари канору миён
پدید آمد اندر کنار و میان
Азишон нарафтаст ҷзбртрӣ
ازیشان نرفتست جزبرتری
Бигард ҷаҳони гаштану доварӣ
بگرد جهان گشتن و داوری
Нахуст аз сари Бобакони Ардашер
نخست از سر بابکان اردشیر
Ки андари ҷаҳон тоза шуд доругир
که اندر جهان تازه شد داروگیر
Замонаи зи шамшер ӯ тираи гашт
زمانه ز شمشیر او تیره گشت
Сари номдорони ҳамаи хираи гашт
سر نامداران همه خیره گشت
Нахустин сухан гӯям аз Ардавон
نخستین سخن گویم از اردوان
Азон номдорони равшани равон
ازان نامداران روشن روان
Шунидӣ ки бар номвари сўФзоӣ
شنیدی که بر نامور سوفزای
Чаҳ омад зи пирӯзи нопоки рой
چه آمد ز پیروز ناپاک رای
Раҳо кардани азбнди пои Қубод
رها کردن ازبند پای قباد
Вазони меҳтарон додан ӯро ббод
وزان مهتران دادن او را بباد
Қубоди бади андеш неру гирифт
قباد بد اندیش نیرو گرفت
Ҳунарҳо бишуст аз дил оҳӯ гирифт
هنرها بشست از دل آهو گرفت
Чунон номвари неки дилро бикушт
چنان نامور نیک دل را بکشت
Бирав шуд дили номдорони дурушт
برو شد دل نامداران درشت
Касе кӯ нишоед ба пайванди хеш
کسی کو نشاید به پیوند خویش
Ҳаво бар гузинад зи фарзанди хеш
هوا بر گزیند ز فرزند خویش
Ба бегонагон ҳам нишоед бниз
به بیگانگان هم نشاید بنیز
Наҷуед касе оҷ аз чӯби шиз
نجوید کسی عاج از چوب شیز
Бсосонён то надоред умед
بساسانیان تا ندارید امید
Мҷўииди ёқӯт аз сурхи бед
مجویید یاقوت از سرخ بید
Чўоини номаи оранд назд шумо
چواین نامه آرند نزد شما
Ки фархундаи боди аўрмзди шумо
که فرخنده باد اورمزد شما
Ба наздики ман ҷоятон равшанаст
به نزدیک من جایتان روشنست
Бирав остии ҳам з пероҳанаст
برو آستی هم ز پیراهنست
Бики ҷои мон буд орому хоб
بیک جای مان بود آرام و خواب
Агар тираи бадгар баланди офтоб
اگر تیره بد گر بلند آفتاب
Чу ойед яксар ба наздики ман
چو آیید یکسر به نزدیک من
Шавад равшани ин ҷони торики ман
شود روشن این جان تاریک من
Наяндешам аз рӯми вази шоҳашон
نیندیشم از روم وز شاهشان
Бпои андари орми сару гоҳашон
بپای اندر آرم سر و گاهشان
Ниҳоданд барномаҳо меҳри ӯй
نهادند برنامهها مهر اوی
Биёмад фиристодаи роҳи ҷӯй
بیامد فرستاده راه جوی
Бикрдор бозоргонон бирафт
بکردار بازارگانان برفت
Бадаргоҳ хусрав хиромед тафт
بدرگاه خسرو خرامید تفت
Яке корвонии зи ҳаргунаи чиз
یکی کاروانی ز هرگونه چیز
Абои номаҳо ҳадя ҳо дошт низ
ابا نامهها هدیهها داشت نیز
Бидид он бузургӣ ва чандон сипоҳ
بدید آن بزرگی و چندان سپاه
Ки гуфтӣ магар бар замин нест роҳ
که گفتی مگر بر زمین نیست راه
Ба дил гуфт бо ин чунин шаҳриёр
به دل گفت با این چنین شهریار
Нахоҳад зи баҳроми ял зинҳор
نخواهد ز بهرام یل زینهار
Яке мард бе душманами порсӣ
یکی مرد بیدشمنم پارسی
Ҳамон бор дорам штрўори сӣ
همان بار دارم شتروار سی
Чрохўиштн кард бояд ҳалок
چراخویشتن کرد باید هلاک
Баландии падедори гашти азмғок
بلندی پدیدار گشت ازمغاک
Шавам номаи наздики хсрўбрм
شوم نامه نزدیک خسروبرم
Ба наздик ӯ ҳадяи навбарам
به نزدیک او هدیهٔ نوبرم
Бондишаҳ омад ба наздики шоҳ
باندیشه آمد به نزدیک شاه
Абои ҳадяу номаи вники хоҳ
ابا هدیه و نامه ونیک خواه
Дирами барад ва бо номаҳо ҳадяи барад
درم برد و با نامهها هدیه برد
Схнҳоши бршоаҳи гетии шимурд
سخنهاش برشاه گیتی شمرد
Ҷаҳондор чун номаҳоро бихонад
جهاندار چون نامهها را بخواند
Мар ӯро бкрсии заррини нишонд
مر او را بکرسی زرین نشاند
Бадв гуфт к-эии марди бсёрдон
بدو گفت کای مرد بسیاردان
Ту баҳромро назд ман хори дон
تو بهرام را نزد من خوار دان
Кунун з онч кардӣ раседӣ бком
کنون ز آنچ کردی رسیدی بکام
Фузунтар мҷуи андарин кори ном
فزونتر مجو اندرین کار نام
Бифармуд то назд ӯ шуд дабир
بفرمود تا نزد او شد دبیر
Марони посухи номаро ногузир
مران پاسخ نامه را ناگزیر
Навишт андарони номаҳои дароз
نوشت اندران نامههای دراز
Ки ин меҳтари гирди гардани фароз
که این مهتر گرد گردن فراز
Ҳамаи номаҳои ту брхўондим
همه نامههای تو برخواندیم
Фиристодаро пеши бншондим
فرستاده را پیش بنشاندیم
Ба гуфтори бекор бо хусравем
به گفتار بیکار با خسرویم
Ба дил бо ту ҳамчун баҳор навем
به دل با تو همچون بهار نویم
Чўлшкр биорӣ бад-ӣни марзи вбўм
چولشکر بیاری بدین مرز وبوم
Ки андешад аз гурзи мардони рӯм
که اندیشد از گرز مردان روم
Ҳамаи пок шамшерҳо баркашем
همه پاک شمشیرها برکشیم
Ба ҷанги андўрни рӯмёнро кашем
به جنگ اندورن رومیان را کشیم
Чу хусрав бибинад сипоҳи ту ро
چو خسرو ببیند سپاه تو را
Ҳамон мардӣу пойгоҳи ту ро
همان مردی و پایگاه تو را
Дилаши зуди бекор влрзон шавад
دلش زود بیکار ولرزان شود
Зпишт чу рӯбаҳ гурезон шавад
زپیشت چو روبه گریزان شود
Бидон номаҳо меҳр биниҳод шоҳ
بدان نامهها مهر بنهاد شاه
Бабради ани писандидаи неки хоҳ
ببرد ان پسندیدهٔ نیک خواه
Бадв гуфт шоҳ эй хирадманди мард
بدو گفت شاه ای خردمند مرد
Буриши ганҷи ёбии азин коркард
برش گنج یابی ازین کارکرد
Марвро гуҳар дод ва динор дод
مرو را گهر داد و دینار داد
Гиронмояи ёқӯт бисёр дод
گرانمایه یاقوت بسیار داد
Бадв гуфт кин назд чубина бар
بدو گفت کاین نزد چوبینه بر
Шунида суханҳо бирав бар шимур
شنیده سخنها برو بر شمر