Азин сӯй хусрав барон размгоҳ

ازین سوی خسرو بران رزمگاه

Биёмад ки баҳроми бад бо сипоҳ

بیامد که بهرام بد با سپاه

Ҳамаи размгоҳаш ба тороҷ дод

همه رزمگاهش به تاراج داد

Сипаҳро ҳамаи бадара ва тоҷ дод

سپه را همه بدره و تاج داد

Яке бораи тез рӯ барнишаст

یکی بارهٔ تیز رو برنشست

Миёнро зи баҳр парастиш бибаст

میان را ز بهر پرستش ببست

Ба пеш андар омад яке хорстон

به پیش اندر آمد یکی خارستان

Пиёдаи ббўди андарони корстон

پیاده ببود اندران کارستان

Ба ғалтид дар пеши яздон ба хок

به غلتید در پیش یزدان به خاک

Ҳаме гуфт к-эй довар доду пок

همی‌گفت کای داور داد و پاک

Паии душман аз буми бардоштӣ

پی دشمن از بوم برداشتی

Ҳамаи кори зи андешаи бгзоштӣ

همه کار ز اندیشه بگذاشتی

Парастандау носазо банда ам

پرستنده و ناسزا بنده‌ام

Ба фармону роят сроФгндаҳ ам

به فرمان و رایت سرافگنده‌ام

Вазон ҷойгаҳ шуд ба пардаи сарой

وزان جایگه شد به پرده سرای

Биёмад ба наздик ӯ раҳнамоӣ

بیامد به نزدیک او رهنمای

Бифармуд то пеш ӯ шуд дабир

بفرمود تا پیش او شد دبیر

Навиштанд зу номае брҳрир

نوشتند زو نامه‌ای برحریر

зи чизе ки рафт андарони размгоҳ

ز چیزی که رفت اندران رزمگاه

Ба қайсар навишт андарони номаи шоҳ

به قیصر نوشت اندران نامه شاه

Нахуст офарин кард бар додгар

نخست آفرین کرد بر دادگر

Казу дид мардӣу бахту ҳунар

کزو دید مردی و بخت و هنر

Дигар гуфт каз кирдигори ҷаҳон

دگر گفت کز کردگار جهان

Ҳама некӯӣ дидам андари ниҳон

همه نیکوی دیدم اندر نهان

Ба озргшспи омадам бо сипоҳ

به آذرگشسپ آمدم با سپاه

Давон пеш бозомадам кӣнаи хоҳ

دوان پیش بازآمدم کینه خواه

Бидон гӯнаи танг андар омад ба ҷанг

بدان گونه تنگ اندر آمد به جنگ

Ки бар ман ббди кори пайкори танг

که بر من ببد کار پیکار تنگ

Чу яздон покаш набад дастгир

چو یزدان پاکش نبد دستگیر

Бамурд он дами оташу дору гир

بمرد آن دم آتش و دار و گیر

Чўбичораҳтар гашт ва лашкар намонад

چوبیچاره‌تر گشت و لشکر نماند

Гурезон ба шабгири з онҷо баранд

گریزان به شبگیر ز آنجا براند

Ҳамаи лашкарашро баҳам бар задем

همه لشکرش را بهم بر زدیم

Ба лашкари гуҳаши оташи андрздим

به لشکر گهش آتش اندرزدیم

Ба фармони яздони пирӯзгар

به فرمان یزدان پیروزگر

Бабандам бирав низ роҳи гузар

ببندم برو نیز راه گذر

Ниҳоданд барнома бар мҳршоаҳ

نهادند برنامه بر مهرشاه

Фиристодагон бар гирифтанд роҳ

فرستادگان بر گرفتند راه

Фиристода бо номаи шаҳриёр

فرستاده با نامه شهریار

Бишуд то бар қайсари номдор

بشد تا بر قیصر نامدار

Чу он нома бархонад қайсари зи тахт

چو آن نامه برخواند قیصر ز تخت

Фурӯд омад он марди бидорбхт

فرود آمد آن مرد بیداربخت

Ба яздон чунин гуфт к-эии раҳнамоӣ

به یزدان چنین گفت کای رهنمای

Ҳамеша тӯии ҷовдонаи биҷой

همیشه توی جاودانه بجای

Ту пирӯз кардӣ мари он банда ро

تو پیروز کردی مر آن بنده را

Кушандаи тӯй мард афганда ро

کشنده توی مرد افگنده را

Фаровон ба дарвеш динор дод

فراوان به درویش دینار داد

Ҳамон хӯрданӣҳои бисёр дод

همان خوردنیهای بسیار داد

Мари он номаро низ посух навишт

مر آن نامه را نیز پاسخ نوشت

Басони дарахтӣ ба боғи биҳишт

بسان درختی به باغ بهشت

Срномаҳ кард аз ҷаҳондори ёд

سرنامه کرد از جهاندار یاد

Худованди пирӯзӣ ва фурӯ дод

خداوند پیروزی و فرو داد

Худованди моҳу худованди ҳўр

خداوند ماه و خداوند هور

Хдоўнти пелу худованди мӯр

خداونت پیل و خداوند مور

Бузургӣу неки ахтарӣ зу шинос

بزرگی و نیک اختری زو شناس

Взўи дор то зинда бошӣ сипос

وزو دار تا زنده باشی سپاس

Ҷуз аз дод ва хӯбӣ макун дар ҷаҳон

جز از داد و خوبی مکن در جهان

Чаҳ дар ошкор ва чаҳ андари ниҳон

چه در آشکار و چه اندر نهان

Яке тоҷ каз қайсарони ёдгор

یکی تاج کز قیصران یادگار

Ҳаме доштӣ то кӣ ояд ба кор

همی‌داشتی تا کی آید به کار

Ҳамон хусравии тавқ бо гӯшвор

همان خسروی طوق با گوشوار

Сдўшст то ҷомаи зарнигор

صدوشست تا جامهٔ زرنگار

Дигар сӣ шутури бори динор буд

دگر سی شتر بار دینار بود

Ҳамон дару ёқӯт бисёр буд

همان در و یاقوت بسیار بود

Салибӣ фиристод гавҳар нигор

صلیبی فرستاد گوهر نگار

Яке тахти пургавҳари шоҳвор

یکی تخت پرگوهر شاهوار

Яке сабз хуфтон ба зари бофта

یکی سبز خفتان به زر بافته

Басии шӯша зар бирав тофта

بسی شوشه زر برو تافته

Азон файласуфони рӯмии чаҳор

ازان فیلسوفان رومی چهار

Бирафтанд бо ҳадяи вабои нисор

برفتند با هدیه وبا نثار

Чу зон корҳо шуд ба шоҳи огаҳӣ

چو زان کارها شد به شاه آگهی

з қайсар шудаш корбои Фрҳӣ

ز قیصر شدش کاربا فرهی

Пазира фиристод хусрави савор

پذیره فرستاد خسرو سوار

Гиронмоягони гиромии ҳазор

گرانمایگان گرامی هزار

Бузургон ба наздик хусрав шуданд

بزرگان به نزدیک خسرو شدند

Ҳамаи пок бо ҳадя нав шуданд

همه پاک با هدیه نو شدند

Чу хусрав нигаҳ кард ва нома бихонад

چو خسرو نگه کرد و نامه بخواند

Азон хоста дар шигифтӣ бимонад

ازان خواسته در شگفتی بماند

Ба дастур фармуд пас шаҳриёр

به دستور فرمود پس شهریار

Ки он ҷомаи рӯми гавҳар нигор

که آن جامهٔ روم گوهر نگار

На ойини пурмояи деҳқон буд

نه آیین پرمایه دهقان بود

Куҷои ҷомаи ҷослиқон буд

کجا جامهٔ جاثلیقان بود

Чу бар ҷомаи мо чилипо буд

چو بر جامهٔ ما چلیپا بود

Нишаст андари ойини тарсо буд

نشست اندر آیین ترسا بود

Вагар худ напушами бёзорди ӯй

وگر خود نپوشم بیازارد اوی

Ҳамоно дигаргунаи пиндоради ӯй

همانا دگرگونه پندارد اوی

Вагар пӯшами ин номдорони ҳама

وگر پوشم این نامداران همه

Бигӯянд кин шаҳриёри рама

بگویند کاین شهریار رمه

Магар каз паии чиз тарсо шудаст

مگر کز پی چیز ترسا شدست

Ки андари миён чилипо шудаст

که اندر میان چلیپا شدست

Ба хусрав чунин гуфт пас раҳнамоӣ

به خسرو چنین گفت پس رهنمای

Ки дайн нест шоҳо ба пӯшиши бпоӣ

که دین نیست شاها به پوشش بپای

Ту барадин зари дашти пайғамбарӣ

تو بردین زر دشت پیغمبری

Агар чанд пайвастаи қайсарӣ

اگر چند پیوسته قیصری

Бапушед пас ҷомаи шаҳриёр

بپوشید پس جامهٔ شهریار

Бёўихти он тоҷи гўҳрнгор

بیاویخت آن تاج گوهرنگار

Бирафтанд рӯмӣу эрониён

برفتند رومی و ایرانیان

з ҳар гӯнаи мардуми андари миён

ز هر گونه مردم اندر میان

Касе каши хирад буд чун ҷома дид

کسی کش خرد بود چون جامه دید

Бидонаст кӯи рой қайсар гузид

بدانست کو رای قیصر گزید

Дигар гуфт кин шаҳриёри ҷаҳон

دگر گفت کاین شهریار جهان

Ҳамоно ки тарсо шуд андари ниҳон

همانا که ترسا شد اندر نهان