Бхрод брзин бифармуд шоҳ
بخراد برزین بفرمود شاه
Ки рӯи арзи гуҳи соз вдиўон бихоҳ
که رو عرض گه ساز ودیوان بخواه
Ҳамаи лашкари рӯмён арз кун
همه لشکر رومیان عرض کن
Ҳар онкас ки ҳастанд навгари куҳан
هر آنکس که هستند نوگر کهن
Дирамашон бидиҳ рӯмёнро згнҷ
درمشان بده رومیان را زگنج
Бдодн набояд ки бенанди ранҷ
بدادن نباید که بینند رنج
Касе кӯ ба халъати сазовор буд
کسی کو به خلعت سزاوار بود
Куҷои рӯзи ҷанг аз дар кор буд
کجا روز جنگ از در کار بود
Бифармуд то халъат оростанд
بفرمود تا خلعت آراستند
з дар асп прмоигон хостанд
ز در اسپ پرمایگان خواستند
Нётўсро дод чандон гуҳар
نیاطوس را داد چندان گهر
Чаҳ аспу парастору заррини камар
چه اسپ و پرستار و زرین کمر
Каз андозаи ҳадя бартар гузошт
کز اندازه هدیه برتر گذاشت
Сарашро зи пари моягони брФрошт
سرش را ز پر مایگان برفراشت
Ҳар он шҳркзи рӯми бастади Қубод
هر آن شهرکز روم بستد قباد
Чаҳ ҳурмуз чаҳ касрии фаррухи нажод
چه هرمز چه کسری فرخ نژاد
Нётўсро дод ва бинвишт аҳд
نیاطوس را داد و بنوشت عهد
Барон ҷом ҳанзал прагаанд шаҳд
بران جام حنظل پراگند شهد
Бирафтанд пас рӯмёни сӯии рӯм
برفتند پس رومیان سوی روم
Бидон марзи ободу ободи бум
بدان مرز آباد و آباد بوم
Дигар ҳафтаи бардошт бо даҳ савор
دگر هفته برداشت با ده سوار
Ки буданд бинои дилу номдор
که بودند بینا دل و نامدار
зи лашкар гуҳ омад ба озргшсп
ز لشکر گه آمد به آذرگشسپ
Ба гунбад нигаҳ карду бгзошти асп
به گنبد نگه کرد و بگذاشت اسپ
Пиёда ҳаме рафту дидаи пари об
پیاده همیرفت و دیده پر آب
Ба зардии ду рухсора чун офтоб
به زردی دو رخساره چون آفتاب
Чу аз дарбаи наздик оташ расед
چو از دربه نزدیک آتش رسید
Шуд аз оби дидаи Рахши нопадид
شد از آب دیده رخش ناپدید
Ду ҳафта ҳаме хонд асто вазанд
دو هفته همیخواند استا وزند
Ҳамеи гашт бар гирди озари нижанд
همیگشت بر گرد آذر نژند
Биҳиштам биёмад зи оташкада
بهشتم بیامد ز آتشکده
Чу наздик шуд рӯзгори сада
چو نزدیک شد روزگار سده
Ба оташ бидод ончи пазируфта буд
به آتش بداد آنچ پذیرفته بود
Сухани ҳарчи пеш радон гуфта буд
سخن هرچ پیش ردان گفته بود
зи заррину симини гўҳрнгор
ز زرین و سیمین گوهرنگار
зи динори вази гавҳари шоҳвор
ز دینار وز گوهر شاهوار
Ба дарвеш бахшед ганҷи дирам
به درویش بخشید گنج درم
Намонад андарони буму бркси дижам
نماند اندران بوم و برکس دژم
Вазон ҷойгаҳ шуд бондиўи шаҳр
وزان جایگه شد باندیو شهر
Ки бардорад аз рӯзи шодяши баҳр
که بردارد از روز شادیش بهر
Куҷои кишвари шўрстон буд марз
کجا کشور شورستان بود مرز
Касе хок ӯ рондонсти арз
کسی خاک او راندانست ارز
Ба айвон ки нӯшин равон карда буд
به ایوان که نوشین روان کرده بود
Басии рӯзгори андари он барда буд
بسی روزگار اندر آن برده بود
Гиронмоя кохӣ биёростанд
گرانمایه کاخی بیاراستند
Ҳамон тахти заррин ба перостанд
همان تخت زرین به پیراستند
Биёмад ба тахт падар барнишаст
بیامد به تخت پدر برنشست
Ҷаҳондори пирӯзи яздони параст
جهاندار پیروز یزدان پرست
Бифармуд то пеш ӯ шуд дабир
بفرمود تا پیش او شد دبیر
Ҳамон роҳбари мӯбади тизўир
همان راهبر موبد تیزویر
Навиштанд маншури эрониён
نوشتند منشور ایرانیان
Барисам бузургону фаррухи маон
برسم بزرگان و فرخ مهان
Бидон кори бндўии бади кадхудоӣ
بدان کار بندوی بد کدخدای
Ҷаҳондидау роду фархундаи рой
جهاندیده و راد و فرخندهرای
Хуросони саросар ба Густаҳм дод
خراسان سراسر به گستهم داد
Бифармуд то нав кунад расми вдод
بفرمود تا نو کند رسم وداد
Бҳркори дастури бади брзмҳр
بهرکار دستور بد برزمهر
Дабирии ҷаҳондидау хуби чеҳр
دبیری جهاندیده و خوب چهر
Чу бар ком ӯ гашти гардандаи чарх
چو بر کام او گشت گردنده چرخ
Бубахшед дороби гирду стрх
ببخشید داراب گرد و صطرخ
Ба маншури брмҳри заррини ниҳод
به منشور برمهر زرین نهاد
Яке дркФи роми брзини ниҳод
یکی درکف رام برزین نهاد
Бифармуд то назд шопӯри барад
بفرمود تا نزد شاپور برد
Парастандау халъат ӯро супурд
پرستنده و خلعت او را سپرد
Дигар меҳри хусрав сӯй андён
دگر مهر خسرو سوی اندیان
Бифармуд бурдан барисам каён
بفرمود بردن برسم کیان
Дигар кишвариро бгрдўӣ дод
دگر کشوری را بگردوی داد
Барон нома бар меҳри заррини ниҳод
بران نامه بر مهر زرین نهاد
Бболўӣ дод он замони шаҳри чоч
ببالوی داد آن زمان شهر چاچ
Фиристод маншур бо тахти оҷ
فرستاد منشور با تخت عاج
Калид дар ганҷҳо бар шимурд
کلید در گنجها بر شمرد
Саросари бпўри тхўораҳи супурд
سراسر بپور تخواره سپرد
Бифармуд то ҳар ки меҳтар баданд
بفرمود تا هر که مهتر بدند
Ба фармони хрод брзин шуданд
به فرمان خراد برزین شدند
Ба гетии раванда буд ком ӯ
به گیتی رونده بود کام او
Ба маншурҳо бар буд ном ӯ
به منشورها بر بود نام او
зи лашкар ҳар онкас ки ҳангоми кор
ز لشکر هر آنکس که هنگام کار
Бимонаданд бо номвари шаҳриёр
بماندند با نامور شهریار
Ҳамеи халъат хусравӣ додашон
همی خلعت خسروی دادشان
Ба шоҳӣ ба марзӣ фиристодашон
به شاهی به مرزی فرستادشان
Ҳамеи гашт гуё мунодӣгарӣ
همیگشت گویا منادیگری
Хуши овозу бедори дили меҳтарӣ
خوش آواز و بیدار دل مهتری
Ки эй зердастони шоҳи ҷаҳон
که ای زیردستان شاه جهان
Махонед ҷузи офарин дар ниҳон
مخوانید جز آفرین در نهان
Мҷўииди кин ва марезед хӯн
مجویید کین و مریزید خون
Мабошед бар кори бади раҳнамӯн
مباشید بر کار بد رهنمون
Гар аз зердастон бинолад касе
گر از زیردستان بنالد کسی
Гар аз лашкарӣ ранҷ ёбад басӣ
گر از لشکری رنج یابد بسی
Наёбади стмгораҳи ҷузи дори ҷой
نیابد ستمگاره جز دار جای
Ҳамон ранҷу оташи бадӣгари сарой
همان رنج و آتش بدیگر سرای
Ҳама подшоҳанд бргнҷи хеш
همه پادشاهند برگنج خویش
Касе рака гирд омад аз ранҷи хеш
کسی راکه گرد آمد از رنج خویش
Хуред ва диҳед онк доред чиз
خورید و دهید آنک دارید چیز
Ҳамон каз шмоҳсти дарвеш низ
همان کز شماهست درویش نیز
Чу бояд хӯриши бомдоди пагоҳ
چو باید خورش بامداد پگاه
Се ман мебиёбад зи ганҷури шоҳ
سه من می بیابد ز گنجور شاه
Ба паймон ки хонд барон офарин
به پیمان که خواند بران آفرین
Ки кӯшад ки обод дорад замин
که کوشد که آباد دارد زمین
Гар айдун ки зини сон буд подшо
گر ایدون که زین سان بود پادشا
Ба аз доншўмнди нопорсо
به از دانشومند ناپارسا