Маро сол бигузашт буришаст ва панҷ
مرا سال بگذشت برشست و پنج
На некӯ будгар бёзм ба ганҷ
نه نیکو بود گر بیازم به گنج
Магари баҳра бар гирам аз панди хеш
مگر بهره بر گیرم از پند خویش
Бар андешам аз марги фарзанди хеш
بر اندیشم از مرگ فرزند خویش
Маро буд навбат бирафт он ҷавон
مرا بود نوبت برفت آن جوان
зи дардаши манам чун тан бе равон
ز دردش منم چون تن بیروان
Шитобами ҳаме то магари ёбмш
شتابم همی تا مگر یابمش
Чўёбм ба биғораҳи бштобмш
چویابم به بیغاره بشتابمش
Ки навбати маро буд бе коми ман
که نوبت مرا بود بیکام من
Чаро рафтӣу барадии ороми ман
چرا رفتی و بردی آرام من
зи бадҳо ту будӣ марои дастгир
ز بدها تو بودی مرا دستگیر
Чаро чораи ҷустии зи ҳамроҳи пер
چرا چاره جستی ز همراه پیر
Магар ҳамРаҳон ҷавон ёфтӣ
مگر همرهان جوان یافتی
Ки аз пеши ман тез бишитофтӣ
که از پیش من تیز بشتافتی
Ҷавонро чу шуд сол барисӣ ва ҳафт
جوان را چو شد سال برسی و هفت
На бар орзӯ ёфт гетӣ бирафт
نه بر آرزو یافت گیتی برفت
Ҳаме буд ҳамвора бо ман дурушт
همیبود همواره با من درشت
Барошуфт ва якбора бинмуд пушт
برآشفت و یکباره بنمود پشت
Бирафту ғаму ранҷиш эдар бимонад
برفت و غم و رنجش ایدر بماند
Дилу дидаи ман ба хӯни дрншонд
دل و دیدهٔ من به خون درنشاند
Кунун ӯ сӯй равшаноӣ расед
کنون او سوی روشنایی رسید
Падарро ҳаме ҷой хоҳад гузид
پدر را همی جای خواهد گزید
Баромади чунин рӯзгори дароз
برآمد چنین روزگار دراز
Казон ҳамРаҳон кас нагаштанд боз
کزان همرهان کس نگشتند باز
Ҳамоно маро чашм дорад ҳаме
همانا مرا چشم دارد همی
зи дайр омадан хашм дорад ҳаме
ز دیر آمدن خشم دارد همی
Варои соли сӣ бади марои шаст ва ҳафт
ورا سال سی بد مرا شصت و هفت
Напурсед зини пер ва танҳо бирафт
نپرسید زین پیر و تنها برفت
Ваии андари шитоб ва ман андари диранг
وی اندر شتاب و من اندر درنگ
зи кирдорҳо то чаҳ ояд ба чанг
ز کردارها تا چه آید به چنگ
Равони ту доранда равшан кунод
روان تو دارنده روشن کناد
Хиради пеши ҷони ту ҷавшан кунод
خرد پیش جان تو جوشن کناد
Ҳаме хоҳам аз кирдигори ҷаҳон
همیخواهم از کردگار جهان
зи рӯзии даҳ ошкору ниҳон
ز روزی ده آشکار و نهان
Ки яксар бубахшад гуноҳи маро
که یکسر ببخشد گناه مرا
Дурахшон кунад тираи гоҳи маро
درخشان کند تیره گاه مرا