Кунун достонҳои деринаи гӯй

کنون داستانهای دیرینه گوی

Суханҳои баҳроми чубинаи гӯй

سخنهای بهرام چوبینه گوی

Ки чун ӯ сӯии шаҳр таркон расед

که چون او سوی شهر ترکان رسید

Ба назд далер ва бузургон расед

به نزد دلیر و بزرگان رسید

зи гардони бедори дили даҳ ҳазор

ز گردان بیدار دل ده هزار

Пазира шудандаш гузидаи савор

پذیره شدندش گزیده سوار

Писар бо бародараши пеши андарун

پسر با برادرش پیش اندرون

Або ҳар яке мӯбадии раҳнамӯн

ابا هر یکی موبدی رهنمون

Чу омад бар тахти хоқони фароз

چو آمد بر تخت خاقان فراز

Бирав офарин карду барадаши намоз

برو آفرین کرد و بردش نماز

Чу хоқон варо дид барпои ҷуст

چو خاقان ورا دید برپای جست

Бабўседу бистаради рӯйиши бадаст

ببوسید و بسترد رویش بدست

Бипурсед бисёраш аз ранҷи роҳ

بپرسید بسیارش از رنج راه

зи кору зи пайкори шоҳу сипоҳ

ز کار و ز پیکار شاه و سپاه

Ҳам эзади гшспу ялони сина ро

هم ایزد گشسپ و یلان سینه را

Бипурседу хроди брзинаҳ ро

بپرسید و خراد برزینه را

Чу баҳроми бртхт симин нишаст

چو بهرام برتخت سیمین نشست

Гирифт он замони дасти хоқони бадаст

گرفت آن زمان دست خاقان بدست

Бадв гуфт к-эии меҳтари боФрин

بدو گفت کای مهتر بافرین

Сипаҳдори таркону солори чин

سپهدار ترکان و سالار چین

Ту доне ки аз шаҳриёри ҷаҳон

تو دانی که از شهریار جهان

Набошад касе эмини андари ниҳон

نباشد کسی ایمن اندر نهان

Бар осоед аз ганҷу бгзоидш

بر آساید از گنج و بگزایدش

Тан осон кунад ранҷи бФзоидш

تن آسان کند رنج بفزایدش

Гар айдун ки андари пазирии маро

گر ایدون که اندر پذیری مرا

Бҳрнику бади дастгирӣ маро

بهرنیک و بد دست‌گیری مرا

Бад-ӣни марз бе ёри ёри туам

بدین مرز بی‌یار یار توام

Баҳри неку бади ғмгсори туам

بهر نیک و بد غمگسار توام

Вагар ҳеҷ ранҷ оядат бигузарам

وگر هیچ رنج آیدت بگذرم

Заминро саросар бпӣ биспурам

زمین را سراسر بپی بسپرم

Гар айдун ки бошӣ ту ҳамдостон

گر ایدون که باشی تو همداستان

Аз эдар шавам то ба Ҳиндӯстон

از ایدر شوم تا به هندوستان

Бадв гуфт хоқон ки эй сарфароз

بدو گفت خاقان که ای سرفراز

Бад-ӣни рӯз ҳаргиз мабодат ниёз

بدین روز هرگز مبادت نیاز

Бидорам туро ҳамчуи пайванди хеш

بدارم تو را همچو پیوند خویش

Чаҳ пайванди бартари зи фарзанди хеш

چه پیوند برتر ز فرزند خویش

Ҳамаи бум бо ман бад-ӣн ёваранд

همه بوم با من بدین یاورند

Агар кҳтроннд агар меҳтаранд

اگر کهترانند اگر مهترند

Туро бар сарони сарфарозии даҳум

تو را بر سران سرفرازی دهم

Ҳам аз меҳтарон бе ниёзии даҳум

هم از مهتران بی‌نیازی دهم

Бад-ӣн низ баҳроми савганди хост

بدین نیز بهرام سوگند خواست

Зиён буд бар ҷон ӯ банди хост

زیان بود بر جان او بند خواست

Бадв гуфт хоқон ба бартари худоӣ

بدو گفت خاقان به برتر خدای

Ки ҳаст ӯ маро ва туро раҳнамоӣ

که هست او مرا و تو را رهنمای

Ки то зиндаам вижаи ёри туам

که تا زنده‌ام ویژه یار توام

Баҳри неку бади ғмгсори туам

بهر نیک و بد غمگسار توام

Азон пас ду айвон биёростанд

ازان پس دو ایوان بیاراستند

Заҳри гӯнае ҷома ҳо хостанд

زهر گونه‌ای جامه‌ها خواستند

Парастандау пӯшишу хӯрданӣ

پرستنده و پوشش و خوردنی

зи чизе ки боист густурданӣ

ز چیزی که بایست گستردنی

зи симину заррин ки ояд ба кор

ز سیمین و زرین که آید به کار

зи динори вази гавҳари шоҳвор

ز دینار وز گوهر شاهوار

Фиристод хоқон ба наздики ӯй

فرستاد خاقان به نزدیک اوی

Дарахшнда шуд ҷони торики ӯй

درخشنده شد جان تاریک اوی

Ба чавгону маҷлис ба дашти шикор

به چوگان و مجلس به دشت شکار

Нарафтӣ магари кӯи бадии ғмгсор

نرفتی مگر کو بدی غمگسار

Барин гӯна бар буд хоқони чин

برین گونه بر بود خاقان چین

Ҳаме хонд баҳромро офарин

همی‌خواند بهرام را آفرین

Яке номбурдори бади ёри ӯй

یکی نامبردار بد یار اوی

Брзми андарун даст бурдор ӯй

برزم اندرون دست بردار اوی

Азуи ма ба гавҳари мқотўраҳи ном

ازو مه به گوهر مقاتوره نام

Ки хоқон азу ёфтӣ ному ком

که خاقان ازو یافتی نام و کام

Ба шабгири наздик хоқон шудӣ

به شبگیر نزدیک خاقان شدی

Дўлбро ба ангушти худ бар задӣ

دولب را به انگشت خود بر زدی

Барон сон ки кеҳтар кунад офарин

بران سان که کهتر کند آفرین

Барон номбурдори солори чин

بران نامبردار سالار چین

Ҳам онгаҳ здинори барадии ҳазор

هم آنگه زدینار بردی هزار

зи ганҷи ҷаҳондидаи номдор

ز گنج جهاندیده نامدار

Ҳаме дид баҳроми як чандгоҳ

همی‌دید بهرام یک چندگاه

Ба хоқон ҳаме кард хираи нигоҳ

به خاقان همی‌کرد خیره نگاه

Бихандед як рӯз гуфт эй баланд

بخندید یک روز گفت ای بلند

Тӯй бар маони ҷаҳони арҷманд

توی بر مهان جهان ارجمند

Баҳри бомдодии бҳнгоми бор

بهر بامدادی بهنگام بار

Чунин мард динор хоҳад ҳазор

چنین مرد دینار خواهد هزار

Бубахшаш грини бистгонӣ буд

ببخشش گرین بیستگانی بود

Ҳамаи баҳр ӯ зрконӣ буд

همه بهر او زرکانی بود

Бадв гуфт хоқон ки ойини мо

بدو گفت خاقان که آیین ما

Чунинасту афрӯзаши дайни мо

چنین است و افروزش دین ما

Ки аз мо ҳар онкас ки ҷангӣ тараст

که از ما هر آنکس که جنگی ترست

Ба ҳангоми сахтӣ дирангӣ тараст

به هنگام سختی درنگی ترست

Чу хоҳад фузӯнӣ надорем боз

چو خواهد فزونی نداریم باز

зи мардони размовар ҷанги соз

ز مردان رزم آور جنگ ساز

Фузӯнии мар ӯ рости ?бурма кунун

فزونی مر او راست برما کنون

Бдинор хонем бар ваии фусун

بدینار خوانیم بر وی فسون

Чу зу бозгирм баҷушад сипоҳ

چو زو بازگیرم بجوشد سپاه

з лашкар шавад рӯзи равшани сиёҳ

ز لشکر شود روز روشن سیاه

Ҷаҳонҷӯй гуфт эй сари анҷуман

جهانجوی گفت ای سر انجمن

Ту кардӣ варо хира бар хештан

تو کردی و را خیره بر خویشتن

Чу бошад ҷаҳондори бедору гирд

چو باشد جهاندار بیدار و گرد

Аннанро ба кеҳтар набояд супурд

عنان را به کهتر نباید سپرد

Агар зу Раҳонам туро шоядат

اگر زو رهانم تو را شایدت

Вагар вижаи озарм ӯ боядат

وگر ویژه آزرم او بایدت

Бадв гуфт хоқон ки фармони ту рост

بدو گفت خاقان که فرمان تو راست

Бад-ӣни орзӯи ройу паймони ту рост

بدین آرزو رای و پیمان تو راست

Марогар туоне Раҳонед азуӣ

مرا گر توانی رهانید ازوی

Сроўрдаҳ бошӣ ҳама гуфту гӯй

سرآورده باشی همه گفت و گوی

Бадв гуфт баҳром ки акнӯн пагоҳ

بدو گفت بهرام که اکنون پگاه

Чу ояд мқотўраҳи динори хоҳ

چو آید مقاتوره دینار خواه

Маханд ва бар ва ҳеҷ магушоӣ чашм

مخند و بر و هیچ مگشای چشم

Мадаи посух вагар диҳии ҷуз ба хашм

مده پاسخ و گر دهی جز به خشم

Гузашти он шабу бомдоди пагоҳ

گذشت آن شب و بامداد پگاه

Биёмад мқотўраҳи наздики шоҳ

بیامد مقاتوره نزدیک شاه

Ҷаҳондори хоқон бадв нанигаред

جهاندار خاقان بدو ننگرید

На гуфтори он тарк ҷангӣ шунид

نه گفتار آن ترک جنگی شنید

зи хоқон мқотўраҳ омад бахшам

ز خاقان مقاتوره آمد بخشم

Якояк барошуфт ва бикшод чашм

یکایک برآشفت و بگشاد چشم

Бхоқон чин гуфт к-эии номдор

بخاقان چین گفت کای نامدار

Чаро гаштами имрӯзи пеши ту хор

چرا گشتم امروز پیش تو خوار

Ҳамоно ки ин меҳтари порсӣ

همانا که این مهتر پارسی

Ки омад бад-ӣни марз бо ёри сӣ

که آمد بدین مرز با یار سی

Бакӯшад ҳаме то бипечӣ з дод

بکوشد همی تا بپیچی ز داد

Сипоҳи туро дод хоҳад ббод

سپاه تو را داد خواهد بباد

Бадв гуфт баҳром ки эй ҷнгўӣ

بدو گفت بهرام که ای جنگوی

Чаро тизгштӣ бад-ӣн гуфт вгўӣ

چرا تیزگشتی بدین گفت وگوی

Чу хоқони баради роҳу фармони ман

چو خاقان برد راه و فرمان من

Хирадро напечад зи паймони ман

خرد را نپیچد ز پیمان من

Нмонм ки оеи ту ҳар бомдод

نمانم که آیی تو هر بامداد

Тани осони диҳии ганҷ ӯро ба бод

تن آسان دهی گنج او را به باد

Барон на ки ҳастӣ ту сесад савор

بران نه که هستی تو سیصد سوار

Ба разми андаруни ширҷўиии шикор

به رزم اندرون شیرجویی شکار

Наярзад ки ҳар бомдоди пагоҳ

نیرزد که هر بامداد پگاه

Ба харвори динори хоҳии зи шоҳ

به خروار دینار خواهی ز شاه

Мқотўраҳ бишунид гуфтори ӯй

مقاتوره بشنید گفتار اوی

Сараши гашти пуркини зи озори ӯй

سرش گشت پرکین ز آزار اوی

Бахшам ва ба тундии бёзиди чанг

بخشم و به تندی بیازید چنگ

з таркиш баровард тири хаданг

ز ترکش برآورد تیر خدنگ

Ба баҳром гуфт ин нишон манаст

به بهرام گفت این نشان منست

Брзми андарун тарҷумон манаст

برزم اندرون ترجمان منست

Чу фардои биёеи бад-ӣни боргоҳ

چو فردا بیایی بدین بارگاه

Ҳамеи дори пайкони моро нигоҳ

همی‌دار پیکان ما را نگاه

Чу бишунид баҳром шуд тези чанг

چو بشنید بهرام شد تیز چنگ

Яке тири пӯлоди пайкони хаданг

یکی تیر پولاد پیکان خدنگ

Бадв доду гуфто ки ин ёдгор

بدو داد و گفتا که این یادگار

Бидор ва бибин то кӣ ояд ба кор

بدار و ببین تا کی آید به کار

Мқотўраҳ аз пеш хоқон бирафт

مقاتوره از پیش خاقان برفت

Биёмад сӯии харгаҳи хеши тафт

بیامد سوی خرگه خویش تفت