Чўшби домани тира андар кашид

چوشب دامن تیره اندر کشید

Сипедаи зи кӯҳи сияҳ бар дамид

سپیده ز کوه سیه بر دمید

Мқотўраҳ пӯшед хуфтон ҷанг

مقاتوره پوشید خفتان جنگ

Биёмад яке теғи тӯрӣ ба чанг

بیامد یکی تیغ توری به چنگ

Чу баҳром бишунид болои хост

چو بهرام بشنید بالای خواست

Яке ҷавшани хусрави орои хост

یکی جوشن خسرو آرای خواست

Гузиданд ҷое ки ҳаргизи паланг

گزیدند جایی که هرگز پلنگ

Бар он шх беоб наниҳод чанг

بر آن شخ بی‌آب ننهاد چنگ

Чу хоқон шунид ин сухан барнишаст

چو خاقان شنید این سخن برنشست

Бирафтанд таркони хусрави параст

برفتند ترکان خسرو پرست

Бидон кор то зини ду шери дмон

بدان کار تا زین دو شیر دمان

Кро пештар хоҳад омад замон

کرا پیشتر خواهد آمد زمان

Мқотўраҳ чун шуд ба дашти набард

مقاتوره چون شد به دشت نبرد

зи ҳомӯн ба абр андар оварад гирд

ز هامون به ابر اندر آورد گرد

Ба баҳроми гарданкаш овоз дод

به بهرام گردنکش آواز داد

Ки акнӯн зи мардӣ чаҳ дории биёад

که اکنون ز مردی چه داری بیاد

Ту тозии бад-ӣни ҷанг бар пишдст

تو تازی بدین جنگ بر پیشدست

Вагар ширдили тарки хоқони параст

و گر شیردل ترک خاقان پرست

Бадв гуфт баҳроми пешӣ ту кун

بدو گفت بهرام پیشی تو کن

Куҷои пай ту афгандае ин сухан

کجا پی تو افگنده‌ای این سخن

Мқотўраҳ кард аз ҷаҳондори ёд

مقاتوره کرد از جهاندار یاد

Ду зоғи камонро ба зиҳ барниҳод

دو زاغ کمان را به زه برنهاد

Зиҳ ва тир бигирифт шодони бадаст

زه و تیر بگرفت شادان بدست

Чу шуд ғарқ пайконаш бикшод шаст

چو شد غرق پیکانش بگشاد شست

Бузад бар камарбанди марди савор

بزد بر کمربند مرد سوار

Насуфт оҳан аз оҳани обдор

نسفت آهن از آهن آبدار

Замонии ҳаме буд баҳроми дайр

زمانی همی‌بود بهرام دیر

Ки тошди мқотўраҳ аз разми сайр

که تاشد مقاتوره از رزم سیر

Мқотўраҳи пиндошт кӯ шуд табоҳ

مقاتوره پنداشت کو شد تباه

Хурӯшеду баргашт зон размгоҳ

خروشید و برگشت زان رزمگاه

Бадв гуфт баҳроми к-эии ҷангҷӯӣ

بدو گفت بهرام کای جنگجوی

Накиштӣ марои сӯй харгаҳ мапуӣ

نکشتی مرا سوی خرگه مپوی

Ту гуфтӣ сухан бошу посухи шинав

تو گفتی سخن باش و پاسخ شنو

Агар бишинавӣ зинда Монӣ бирав

اگر بشنوی زنده مانی برو

Гузин кард ҷавшангузорӣ хаданг

گزین کرد جوشن گذاری خدنگ

Ки оҳан шудӣ пеш ӯ нарму санг

که آهن شدی پیش او نرم و سنگ

Бузад бар миёни савори далер

بزد بر میان سوار دلیر

Сипаҳбад шуд аз разму динори сайр

سپهبد شد از رزم و دینار سیر

Мқотўраҳ чун ҷангро барнишаст

مقاتوره چون جنگ را برنشست

Бародари ду поиши бузин бар бибаст

برادر دو پایش بزین بر ببست

Биравӣ андар омад ду дидаи пуроб

بروی اندر آمد دو دیده پرآب

Ҳамон зин тӯрӣ шудаш ҷои хоб

همان زین توری شدش جای خواب

Ба хоқон чунин гуфт к-эии комҷўӣ

به خاقان چنین گفت کای کامجوی

Ҳаме гўркн хоҳад он номҷўӣ

همی گورکن خواهد آن نامجوی

Бадв гуфт хоқон ки беҳтар бибин

بدو گفت خاقان که بهتر ببین

Куҷо зинда хуфтаст бар пушти зин

کجا زنده خفتست بر پشت زین

Бадв гуфт баҳроми к-эии брмнш

بدو گفت بهرام کای برمنش

Ҳам акнӯн ба хок андар ояд таниш

هم اکنون به خاک اندر آید تنش

Тани душмани ту чунин хуфтаи бод

تن دشمن تو چنین خفته باد

Ки ӯ хуфт бар аспи тӯрии нажод

که او خفت بر اسپ توری نژاد

Саворӣ фиристод хоқони далер

سواری فرستاد خاقان دلیر

Ба наздики он номбурдори шер

به نزدیک آن نامبردار شیر

Варои бастау куштаи диданди хор

ورا بسته و کشته دیدند خوار

Бар осӯда аз гардиши рӯзгор

بر آسوده از گردش روزگار

Бихандед хоқон ба дил дар ниҳон

بخندید خاقان به دل در نهان

Шигифт омадаш зон савори ҷаҳон

شگفت آمدش زان سوار جهان

Пари андешаи бад то боиўон расед

پر اندیشه بد تا بایوان رسید

Кулоҳаши зи шодӣ ба кайвон расед

کلاهش ز شادی به کیوان رسید

Силеҳу дирами хосту аспи врҳӣ

سلیح و درم خواست و اسپ ورهی

Ҳамон тоҷ ва ҳам тахти шоҳаншаҳӣ

همان تاج و هم تخت شاهنشهی

зи динори вази гавҳари шоҳвор

ز دینار وز گوهر شاهوار

зи ҳаргунае олати кори зор

ز هرگونه‌ای آلت کار زار

Фиристода аз пеши хоқони бабрад

فرستاده از پیش خاقان ببرد

Ба ганҷури баҳроми ҷангии супурд

به گنجور بهرام جنگی سپرد