Чу чанде баромади барин рӯзгор

چو چندی برآمد برین روزگار

Шабу рӯзи осоиши омӯзгор

شب و روز آسایش آموزگار

Чунон бад ки дар кӯҳи чини он замон

چنان بد که در کوه چین آن زمان

Даду дом будӣ фузун аз гумон

دد و دام بودی فزون از گمان

Дадӣ буд меҳтари зи аспии бетон

ددی بود مهتر ز اسپی بتن

Фрўҳштаҳ чун машки гесуи расан

فروهشته چون مشک گیسو رسن

Ба тани зарду гӯш ва даҳонаш сиёҳ

به تن زرد و گوش و دهانش سیاه

Надидӣ кас ӯро магари гармгоҳ

ندیدی کس او را مگر گرمگاه

Ду чангаш ба кирдори чанги ҳужабр

دو چنگش به کردار چنگ هژبر

Хурӯшаши ҳамеи бргзштии зи абр

خروشش همی‌برگذشتی ز ابر

Ҳамеи сангро дркшидӣ ба дам

همی سنگ را درکشیدی به دم

Шудаи рӯзи азу бар бузургони дижам

شده روز ازو بر بزرگان دژم

Варои шери копии ҳамеи хонданд

ورا شیر کپی همی‌خواندند

зи ранҷиши ҳамаи бум дар монданд

ز رنجش همه بوم در ماندند

Яке духтарӣ дошт хотуни чўмоаҳ

یکی دختری داشت خاتون چوماه

Агар моҳ дорад ду зулфи сиёҳ

اگر ماه دارد دو زلف سیاه

Ду лаби сурху бинӣ чу теғи қалам

دو لب سرخ و بینی چو تیغ قلم

Ду биҷодаҳи хандону наргиси дижам

دو بیجاده خندان و نرگس دژم

Барон духти ларзони бадии моам вбоб

بران دخت لرزان بدی مام وباب

Агар тофтӣ бар сараши офтоб

اگر تافتی بر سرش آفتاب

Чунон бад ки рӯзии пиёда ба дашт

چنان بد که روزی پیاده به دشت

Ҳамеи гирди он марғзорони бгшт

همی گرد آن مرغزاران بگشت

Ҷаҳондори хоқони зи баҳри шикор

جهاندار خاقان ز بهر شکار

Бдштӣ дигар буд зон марғзор

بدشتی دگر بود زان مرغزار

Ҳамон низ хотун ба кохи андўрн

همان نیز خاتون به کاخ اندورن

Ҳаме рой зад бо яке раҳнамӯн

همی رای زد با یکی رهنمون

Чу он шери копии з кӯҳаш бидид

چو آن شیر کپی ز کوهش بدید

Фурӯд омад ӯро ба дами дркшид

فرود آمد او را به دم درکشید

Бик дам шуд ӯ аз ҷаҳон дар ниҳон

بیک دم شد او از جهان در نهان

Саромад барон хуби чеҳраи ҷаҳон

سرآمد بران خوب چهره جهان

Чу хоқон шунид он сияҳ кард рӯй

چو خاقان شنید آن سیه کرد روی

Ҳамон модараши нир бар кунад мӯӣ

همان مادرش نیر بر کند موی

зи дардаши ҳамаи сола гирён баданд

ز دردش همه ساله گریان بدند

Чу бар оташи тез бирён баданд

چو بر آتش تیز بریان بدند

Ҳамеи чораи ҷустанд зон аждаҳо

همی چاره جستند زان اژدها

Ки то чин кӣ ояд зи чангаши раҳо

که تا چین کی آید ز چنگش رها

Чу баҳроми ҷанг мқотўраҳ кард

چو بهرام جنگ مقاتوره کرد

Вазони мард ҷангӣ баровард гирд

وزان مرد جنگی برآورد گرد

Ҳаме рафт хотуни бадӣдори ӯй

همی‌رفت خاتون بدیدار اوی

Баҳри кас ҳаме гуфт кирдори ӯй

بهر کس همی‌گفت کردار اوی

Чунон бад ки як рӯз дидаш савор

چنان بد که یک روز دیدش سوار

Аз Эрони ҳамон низ сад номдор

از ایران همان نیز صد نامدار

Пиёдаи фаровон ба пеши андарун

پیاده فراوان به پیش اندرون

Ҳаме ронад баҳром бо раҳнамӯн

همی‌راند بهرام با رهنمون

Бипурсед хотун ки ин мард кист

بپرسید خاتون که این مرد کیست

Ки бо брз ва бо фараи аиздист

که با برز و با فرهٔ ایزدیست

Бадв гуфт кеҳтар ки даврии зи ком

بدو گفت کهتر که دوری ز کام

Ки баҳром ял ронадоне баном

که بهرام یل راندانی بنام

Ба Эрони яке чанд гуҳи шоҳ буд

به ایران یکی چند گه شاه بود

Сртоҷ ӯ бартар аз моҳ буд

سرتاج او برتر از ماه بود

Бузургонаш хонанд баҳроми гирд

بزرگانش خوانند بهرام گرد

Ки аз хусравони номи мардии бабрад

که از خسروان نام مردی ببرد

Кунун то биёмад з Эрон бичин

کنون تا بیامد ز ایران بچین

Билразад ҳамеи зери аспаши замин

بلرزد همی زیر اسپش زمین

Худованд хонд ҳамеи меҳтараш

خداوند خواند همی مهترش

Ҳамеи тоҷи шоҳӣ наад бар сараш

همی تاج شاهی نهد بر سرش

Бадв гуфт хотун ки бо фари ӯй

بدو گفت خاتون که با فر اوی

Сазад гар бинозем дар пари ӯй

سزد گر بنازیم در پر اوی

Яке орзӯ зу бихоҳам дуруст

یکی آرزو زو بخواهم درست

Чу хоқон нагардад бидон корсст

چو خاقان نگردد بدان کارسست

Бихоҳад магари зи аждаҳои кини ман

بخواهد مگر ز اژدها کین من

Бирав башнавад дарду нафрини ман

برو بشنود درد و نفرین من

Бадв гуфт кеҳтаргар ин достон

بدو گفت کهتر گر این داستان

Бихонад бирав меҳтари расатон

بخواند برو مهتر راستان

Ту аз шер копӣ наёбӣ нишон

تو از شیر کپی نیابی نشان

Магари куштау гурги поиши кашон

مگر کشته و گرگ پایش کشان

Чу хотун шунид ин сухан шод шуд

چو خاتون شنید این سخن شاد شد

зи тимори он духтар озод шуд

ز تیمار آن دختر آزاد شد

Ҳамеи тохт то пеш хоқон расед

همی‌تاخت تا پیش خاقان رسید

Якояк бигуфт онч дид вшнид

یکایک بگفت آنچ دید وشنید

Бадв гуфт хоқон ки орӣ буд

بدو گفت خاقان که عاری بود

Баҷое ки чун ман саворӣ буд

بجایی که چون من سواری بود

Ҳамеи шер копӣ хӯрд духтарам

همی شیر کپی خورد دخترم

Бигӯем ва нанагӣ шавад гавҳарам

بگوییم و ننگی شود گوهرم

Ндонанд кони аждаҳои дижам

ندانند کان اژدهای دژم

Ҳамеи кӯҳ оҳан рибоед ба дам

همی کوه آهن رباید به دم

Агар духтари шоҳи номӣ буд

اگر دختر شاه نامی بود

Ҳамон шоҳро ҷони гиромӣ буд

همان شاه را جان گرامی بود

Бадв гуфт хотун ки ман кини хеш

بدو گفت خاتون که من کین خویش

Бихоҳам зи баҳри ҷаҳони байни хеш

بخواهم ز بهر جهان بین خویش

Агар нанг бошад вагар номи ман

اگر ننگ باشد وگر نام من

Бигӯям барояд магари коми ман

بگویم برآید مگر کام من

Баромади барин низ рӯзи дароз

برآمد برین نیز روز دراز

Наоне зи ҳаркас ҳаме дошт роз

نهانی ز هرکس همی‌داشت راز

Чунон бад ки хоқони яке сур кард

چنان بد که خاقان یکی سور کرد

Ҷаҳонро барон сури пар нур кард

جهان را بران سور پر نور کرد

Фиристод баҳроми яли робхўонд

فرستاد بهرام یل رابخواند

Чу омадаш бртхти заррини нишонд

چو آمدش برتخت زرین نشاند

Чу хотуни пас парда ово шунид

چو خاتون پس پرده آوا شنید

Бишуд тезу баҳроми ялро бидид

بشد تیز و بهرام یل را بدید

Фаровонаши бстўди вкрди офарин

فراوانش بستود وکرد آفرین

Ки ободи бодои бтўи тарку чин

که آباد بادا بتو ترک و چین

Яке орзӯ хоҳам аз шаҳриёр

یکی آرزو خواهم از شهریار

Ки бошад барон орзӯи комгор

که باشد بران آرزو کامگار

Бадв гуфт баҳроми фармони ту рост

بدو گفت بهرام فرمان تو راست

Барин орзӯи кому паймони ту рост

برین آرزو کام و پیمان تو راست

Бадв гуфт хотун каз эдар на давр

بدو گفت خاتون کز ایدر نه دور

Яке марғзораст зебои сур

یکی مرغزارست زیبای سور

Ҷавонони чини андарони марғзор

جوانان چین اندران مرغزار

Яке ҷашни созанди гоҳи баҳор

یکی جشن سازند گاه بهار

Азон бешаи партоби як тирўор

ازان بیشه پرتاب یک تیروار

Яке кӯҳи бинии сияҳтар зи қор

یکی کوه بینی سیه‌تر ز قار

Барон кӯҳи хоро яке аждаҳост

بران کوه خارا یکی اژدهاست

Ки ин кишвари чини азу дар балост

که این کشور چین ازو در بلاست

Яке шер кпиш хонд ҳаме

یکی شیر کپیش خواند همی

Дигар низ номаш надонад ҳаме

دگر نیز نامش نداند همی

Яке духтарами бади зи хоқони чин

یکی دخترم بد ز خاقان چین

Ки хуршед кардӣ бирав офарин

که خورشید کردی برو آفرین

Аз айвон бишуд назд он ҷашнгоҳ

از ایوان بشد نزد آن جشنگاه

Ки хоқон ба нахчири бад бо сипоҳ

که خاقان به نخچیر بد با سپاه

Биёмад зи кӯҳи аждаҳои дижам

بیامد ز کوه اژدهای دژم

Кашид он баҳори маро ӯ бидам

کشید آن بهار مرا او بدم

Кунун ҳар баҳорӣ барон марғзор

کنون هر بهاری بران مرغزار

Чунон ҳам бияёд зи баҳри шикор

چنان هم بیاید ز بهر شکار

Барин шаҳри моро ҷавонӣ намонад

برین شهر ما را جوانی نماند

Ҳамон номвар паҳливонӣ намонад

همان نامور پهلوانی نماند

Шуданд аз паии ширкпии ҳалок

شدند از پی شیرکپی هلاک

Барангехт аз буми ободи хок

برانگیخت از بوم آباد خاک

Саворони чинии вмрдони кор

سواران چینی ومردان کار

Басӣ тохтанд андарони кӯҳсор

بسی تاختند اندران کوهسار

Чу аз даври бенанди чанголи ӯй

چو از دور بینند چنگال اوی

Бирав пушту гӯшу сару ёли ӯй

برو پشت و گوش و سر و یال اوی

Буғуррад бадаради дили марди ҷанг

بغرد بدرد دل مرد جنگ

Мар ӯро чаҳ шер ва чаҳ пелу наҳанг

مر او را چه شیر و چه پیل و نهنگ

Кас андар наёрад шудани пеши ӯй

کس اندر نیارد شدن پیش اوی

Чўгирди шумор кам ва беш ӯй

چوگیرد شمار کم و بیش اوی

Бадв гуфт баҳроми фардои пагоҳ

بدو گفت بهرام فردا پگاه

Биёями бубинами ман ин ҷашнгоҳ

بیایم ببینم من این جشنگاه

Ба неруии яздон ки ӯ дод зӯр

به نیروی یزدان که او داد زور

Баланди офаринандаи моҳи вҳўр

بلند آفرینندهٔ ماه وهور

Бипардозам аз аждаҳои ҷашнгоҳ

بپردازم از اژدها جشنگاه

Чу шабгири моро намоянди роҳ

چو شبگیر ما را نمایند راه