Чу пайдо шуд азосмони гирди моҳ
چو پیدا شد ازآسمان گرد ماه
Шаби тираи бФшонди гирди сиёҳ
شب تیره بفشاند گرد سیاه
Парокандаи гаштанд ва мисатон шуданд
پراکنده گشتند و مستان شدند
Вази онҷои ҳаркас ба айвон шуданд
وز آنجای هرکس به ایوان شدند
Чу пидошди он Фрхўршиди зард
چو پیداشد آن فرخورشید زرد
Ба печиди зулфи шаби ложвард
به پیچید زلف شب لاژورد
Қжи огнди пӯшеди баҳроми гирд
قژ آگند پوشید بهرام گرد
Гиромии танишро ба яздони супурд
گرامی تنش را به یزدان سپرد
Каманду камони барад ва шаш чӯбаи тир
کمند و کمان برد و شش چوبه تیر
Яке найзаи ду шохи нахчиргир
یکی نیزه دو شاخ نخچیرگیر
Чўомд ба наздики он брзкўаҳ
چوآمد به نزدیک آن برزکوه
Бифармуд то бозгардад гуруҳ
بفرمود تا بازگردد گروه
Барон шери копӣ чу наздик шуд
بران شیر کپی چو نزدیک شد
Ту гуфтӣ бирав кӯҳ торик шуд
تو گفتی برو کوه تاریک شد
Миёни андорни кӯҳ хоро бибаст
میان اندارن کوه خارا ببست
Бахами каманд аз бар зин нишаст
بخم کمند از بر زین نشست
Камонро бимолиди вбри зиҳи ниҳод
کمان را بمالید وبر زه نهاد
зи яздони некӣ диҳиш кард бод
ز یزدان نیکی دهش کرد باد
Чу бар аждаҳои бршдии мӯӣ тар
چو بر اژدها برشدی مویتر
Набӯдӣ бирав тири каси коргар
نبودی برو تیر کس کارگر
Шуд он шери копӣ ба чашмаи дарун
شد آن شیر کپی به چشمه درون
Ба ғалтид ва бархест ва омад бурун
به غلتید و برخاست و آمد برون
Буғурред ва бар зад барон санги даст
بغرید و بر زد بران سنگ دست
Ҳамеи оташ аз кӯҳ хоро биҷуст
همی آتش از کوه خارا بجست
Камонро бимолиди баҳроми гирд
کمان را بمالید بهرام گرد
Ба тир аз ҳавои равшанои бабрад
به تیر از هوا روشنایی ببرد
Хадангии биндохти шери далер
خدنگی بینداخت شیر دلیر
Бршир копӣ шуд аз ҷанги сайр
برشیر کپی شد از جنگ سیر
Дигар тир баҳром зад бар сараш
دگر تیر بهرام زد بر سرش
Фурӯи рехт чун оби хӯни азбрш
فرو ریخت چون آب خون ازبرش
Сиўми тиру чорами бузад бар даҳонаш
سیوم تیر و چارم بزد بر دهانش
Ки брдўхти барҳами даҳону забонаш
که بردوخت برهم دهان و زبانش
Ба панҷуми бузади тир бар чанги ӯй
به پنجم بزد تیر بر چنگ اوی
Ҳаме дид неруӣу оҳанги ӯй
همیدید نیروی و آهنگ اوی
Биҳиштам майонаш кушод аз каманд
بهشتم میانش گشاد از کمند
Биҷуст аз бар кӯҳсори баланд
بجست از بر کوهسار بلند
Бузади найзае бар миёни дада
بزد نیزهای بر میان دده
Ки шуд санги хоро ба хӯни ождаҳ
که شد سنگ خارا به خون آژده
Вазони пас бшмшир ёзид мард
وزان پس بشمشیر یازید مرد
Тани аждаҳоро ба дунем кард
تن اژدها را به دونیم کرد
Сар аз тан ҷудо кунаду бФгнди хор
سر از تن جدا کند و بفگند خوار
Азон пас фурӯд омад аз кӯҳсор
ازان پس فرود آمد از کوهسار
Азон бешаи хоқон ва хотун бирафт
ازان بیشه خاقان و خاتون برفت
Дмону ?данон то бркўаҳи тафт
دمان و دنان تا برکوه تفت
Хурӯшии баромади зи гардони чин
خروشی برآمد ز گردان چین
Каз овоз гуфтӣ билразад замин
کز آواز گفتی بلرزد زمین
Ба баҳроми броФрини хонданд
به بهرام برآفرین خواندند
Басии гавҳару зар барафшонданад
بسی گوهر و زر برافشاندند
Чу хотун бишуд даст ӯ бӯс дод
چو خاتون بشد دست او بوس داد
Бирафтанд гардони фаррухи нажод
برفتند گردان فرخ نژاد
Ҳамаи ҳам забони офарини хонданд
همه هم زبان آفرین خواندند
Варои шоҳи Эрони замини хонданд
ورا شاه ایران زمین خواندند
Гирифташ сипаҳдори чин дар канор
گرفتش سپهدار چین در کنار
Вазони пас варо хондӣ шаҳриёр
وزان پس ورا خواندی شهریار
Чу хоқони чинӣ ба айвон расед
چو خاقان چینی به ایوان رسید
Фиристодае меҳрбони баргузед
فرستادهای مهربان برگزید
Фиристод даҳ бадараи ганҷии дирам
فرستاد ده بدره گنجی درم
Ҳамон бадарау барда аз беш ва кам
همان بدره و برده از بیش و کم
Ки рӯи пеши баҳром ҷангӣ бигӯӣ
که رو پیش بهرام جنگی بگوی
Ки наздик мо ёфтӣ об рӯй
که نزدیک ما یافتی آب روی
Пас пардаи мо яке духтараст
پس پردهٔ ما یکی دخترست
Ки бар торак ахтарон афсараст
که بر تارک اختران افسرست
Кунун гар бихоҳӣ зи ман духтарам
کنون گر بخواهی ز من دخترم
Сипорам бтўи лашкару кишварам
سپارم بتو لشکر و کشورم
Бадв гуфт баҳром корӣ равост
بدو گفت بهرام کاری رواست
Ҷаҳондор бар бандагони подшост
جهاندار بر بندگان پادشاست
Ба баҳром дод он замони духтараш
به بهرام داد آن زمان دخترش
Ба фармон ӯ шуд ҳамаи кишвараш
به فرمان او شد همه کشورش
Бифармуд то пеш ӯ шуд дабир
بفرمود تا پیش او شد دبیر
Навиштанд маншури нав бар ҳарир
نوشتند منشور نو بر حریر
Бадв гуфт ҳаркас каз Эрон сараст
بدو گفت هرکس کز ایران سرست
Бубахшаш нигар то кро дар хураст
ببخشش نگر تا کرا در خورست
Бар ойини чин халъат оростанд
بر آیین چین خلعت آراستند
Фаровони кулоҳ ва камар хостанд
فراوان کلاه و کمر خواستند
Ҷзоз дод ва хӯрд шикораш набӯд
جزاز داد و خورد شکارش نبود
Ғами гардиш рӯзгораш набӯд
غم گردش روزگارش نبود
Бузургони чинӣу гарданкашон
بزرگان چینی و گردنکشان
зи баҳром ял доштандӣ нишон
ز بهرام یل داشتندی نشان
Ҳамаи чин ҳаме гуфт мо банда ем
همه چین همیگفت ما بندهایم
зи баҳри ту андари ҷаҳон зинда ем
ز بهر تو اندر جهان زندهایم
Ҳаме хӯрд баҳром ва бахшед чиз
همیخورد بهرام و بخشید چیز
Бирав бар басии офарин буд низ
برو بر بسی آفرین بود نیز