Чунин то хабарҳо ба Эрон расед

چنین تا خبرها به ایران رسید

Бар подшоҳ далерон расед

بر پادشاه دلیران رسید

Ки баҳромро подшоҳӣу ганҷ

که بهرام را پادشاهی و گنج

Азон ту бешаст нобардаи ранҷ

ازان تو بیش است نابرده رنج

Пураз дард ва ғам шуд зи тимори ӯй

پراز درد و غم شد ز تیمار اوی

Дилаши гашти печони зи кирдори ӯй

دلش گشت پیچان ز کردار اوی

Ҳаме рой зад бо бузургони баҳам

همی رای زد با بزرگان بهم

Басӣ гуфту андохт аз беш ва кам

بسی گفت و انداخت از بیش و کم

Шаб тира фармуд то шуд дабир

شب تیره فرمود تا شد دبیر

Срхомаҳро кард пайкони тир

سرخامه را کرد پیکان تیر

Ба хоқони чинии яке нома кард

به خاقان چینی یکی نامه کرد

Ту гуфтӣ ки аз ханҷараш хома кард

تو گفتی که از خنجرش خامه کرد

Нахуст офарин кард бар кирдигор

نخست آفرین کرد بر کردگار

Тавоноу доно ва ба рӯзгор

توانا و دانا و به روزگار

Барозандаи ҳўру кайвону моҳ

برازندهٔ هور و کیوان و ماه

Ншонндаҳи шоҳ бар пеши гоҳ

نشاننده شاه بر پیش گاه

Гзоиндаҳ ҳарки ҷӯяд бадӣ

گزایندهٔ هرکه جوید بدی

Физояндаи дониши эзадӣ

فزایندهٔ دانش ایزدی

зи нодонӣу дониши вростӣ

ز نادانی و دانش وراستی

зи камӣу кажӣ ва аз костӣ

ز کمی و کژی و از کاستی

Биёбӣ чу гӯйӣ ки яздон якеаст

بیابی چو گویی که یزدان یکیست

Варои ёри вҳмто ва анбоз нест

ورا یار وهمتا و انباز نیست

Биёбад ҳар онкас ки некӣ биҷуст

بیابد هر آنکس که نیکی بجست

Мабод онк ӯ дасти бадро бишуст

مباد آنک او دست بد را بشست

Яке бандаи бади шоҳро носипос

یکی بنده بد شاه را ناسپاس

На меҳтари шинос ва на яздони шинос

نه مهتر شناس و نه یزدان شناس

Яке хираду бекор ва беном буд

یکی خرد و بیکار و بی‌نام بود

Падар бар кашидаш ки ҳангом буд

پدر بر کشیدش که هنگام بود

Ниҳон нест кирдор ӯ дар ҷаҳон

نهان نیست کردار او در جهان

Миён киону миёни маон

میان کهان و میان مهان

Кас ӯро напазируфт каши моя буд

کس او را نپذرفت کش مایه بود

Вагар дар хиради бартарин поя буд

وگر در خرد برترین پایه بود

Бензад ту омад бпзрФтиш

بنزد تو آمد بپذرفتیش

Чу пари моягон даст бигирифтяш

چو پر مایگان دست بگرفتیش

Каси ин роҳ баргирад аз расатон ?

کس این راه برگیرد از راستان ؟

Ним ман бад-ӣни кори ҳам достон

نیم من بدین کار هم داستان

Чу ин номаи оранди наздики ту

چو این نامه آرند نزدیک تو

Пар андеша кун рои торики ту

پر اندیشه کن رای تاریک تو

Гар он бандаро пой карда бабанд

گر آن بنده را پای کرده ببند

Фиристӣ бар мо шӯии сӯдманд

فرستی بر ما شوی سودمند

Вагар на фиристам зи Эрони сипоҳ

وگر نه فرستم ز ایران سپاه

Ба турон кунам рӯзи равшани сиёҳ

به توران کنم روز روشن سیاه

Чўони номаи наздик хоқон расед

چوآن نامه نزدیک خاقان رسید

Барон гӯнаи гуфтор хусрав шунид

بران گونه گفتار خسرو شنید

Фиристодаро гуфт фардои пагоҳ

فرستاده را گفت فردا پگاه

Чу оеи бадари посухи номаи хоҳ

چو آیی بدر پاسخ نامه خواه

Фиристода омад дилии пари шитоб

فرستاده آمد دلی پر شتاب

Набад зон сипас ҷои орому хоб

نبد زان سپس جای آرام و خواب

Ҳаме буд то шамъ рахшон бидид

همی‌بود تا شمع رخشان بدید

Ба даргоҳи хоқони чинии давид

به درگاه خاقان چینی دوید

Биоварад хоқони ҳам онгаҳ дабир

بیاورد خاقان هم آنگه دبیر

Абои хомау машку чинии ҳарир

ابا خامه و مشک و چینی حریر

Ба посух навишт офарини ниҳон

به پاسخ نوشت آفرین نهان

зи ман банда бар кирдигори ҷаҳон

ز من بنده بر کردگار جهان

Дигар гуфт кони номаи брхўондм

دگر گفت کان نامه برخواندم

Фиристодаро пеши бншондм

فرستاده را پیش بنشاندم

Тўбои бандагони гӯии зини сони сухан

توبا بندگان گوی زین سان سخن

Нзибд аз он хонадони куҳан

نزیبد از آن خاندان کهن

Ки маро надоранд яксар ба ма

که مه را ندارند یکسر به مه

На киро шиносанд бар ҷой ки

نه که را شناسند بر جای که

Ҳамаи чину турон саросар марост

همه چین و توران سراسر مراست

Ба ҳитол бар низ фармон равост

به هیتال بر نیز فرمان رواست

Ним то бидам марди паймони шикан

نیم تا بدم مرد پیمان شکن

Ту бо ман чунин достонҳо мазан

تو با من چنین داستانها مزن

Чу ман дасти баҳроми гирами бадаст

چو من دست بهرام گیرم بدست

Вазони пас ба меҳри андарами орми шикаст

وزان پس به مهر اندرم آرم شکست

Нахонд марои довар аз оби пок

نخواند مرا داور از آب پاک

Ҷуз аз поки эзад маро нест бок

جز از پاک ایزد مرا نیست باک

Турогар бузургии биафзоядӣ

تو را گر بزرگی بیفزایدی

Хиради бештари зини бадӣ шоядӣ

خرد بیشتر زین بدی شایدی

Барон нома бар меҳр биниҳод ва гуфт

بران نامه بر مهر بنهاد و گفت

Ки бо бод бояд ки бошед ҷуфт

که با باد باید که باشید جفت

Фиристода омад ба наздики шоҳ

فرستاده آمد به نزدیک شاه

Ба як моҳи камтари бпимўди роҳ

به یک ماه کمتر بپیمود راه

Чу бархонад он номаро шаҳриёр

چو برخواند آن نامه را شهریار

Бипечед ва тарсон шуд аз рӯзгор

بپیچید و ترسان شد از روزگار

Фиристоду эрониёнро бихонад

فرستاد و ایرانیان را بخواند

Суханҳои хоқон саросар баранд

سخن های خاقان سراسر براند

Ҳамон нома бинмуду брхўонднд

همان نامه بنمود و برخواندند

Бузургон ба андеша дармонданд

بزرگان به اندیشه درماندند

Чунин ёфт посухи зи эрониён

چنین یافت پاسخ ز ایرانیان

Ки эй фару ованди тоҷи каён

که ای فر و اورند و تاج کیان

Чунин корҳо бар дили осони мгир

چنین کارها بر دل آسان مگیر

Яке рои зан бо хирадманди пер

یکی رای زن با خردمند پیر

Ба номаи чунин кор осон макун

به نامه چنین کار آسان مکن

Макун тираи ин фару шамъи куҳан

مکن تیره این فر و شمع کهن

Гузин кун аз Эрони яке марди пер

گزین کن از ایران یکی مرد پیر

Хирадманду зебоу гирду дабир

خردمند و زیبا و گرد و دبیر

Каз эдар ба наздик хоқон шавад

کز ایدر به نزدیک خاقان شود

Сухан гуяду роҳ ӯ башнавад

سخن گوید و راه او بشنود

Бигӯед ки баҳроми рӯзи нахуст

بگوید که بهرام روز نخست

Ки буд ва пас аз паҳливонӣ чаҳ ҷуст

که بود و پس از پهلوانی چه جست

Ҳаме то кор ӯ гашти рост

همی بود تا کار او گشت راست

Худовандро зон сипас бандаи хост

خداوند را زان سپس بنده خواست

Чу некӯ гардад ба як моҳи кор

چو نیکو نگردد به یک ماه‌کار

Тамомии бсолии баради рӯзгор

تمامی بسالی برد روزگار

Чу баҳроми домоди хоқон буд

چو بهرام داماد خاقان بود

Азуи бад сурудан на осон буд

ازو بد سرودن نه آسان بود

Ба хӯбӣ сухан гуфт бояд басӣ

به خوبی سخن گفت باید بسی

Наоне набояд ки донад касе

نهانی نباید که داند کسی