Чўхроди брзин ба хусрав расед
چوخراد برزین به خسرو رسید
Бигуфт он куҷо кард ва дид ва шунид
بگفت آن کجا کرد و دید و شنید
Дили шоҳи парвиз азон шод шуд
دل شاه پرویز ازان شاد شد
Казон бади гуҳари душман озод шуд
کزان بد گهر دشمن آزاد شد
Ба дарвеш бахшед чанде дирам
به درویش بخشید چندی درم
зи пўшидниҳо ва аз беш вкм
ز پوشیدنیها و از بیش وکم
Баҳри подшоҳӣу худкома Эй
بهر پادشاهی و خودکامهای
Навиштанд бар паҳлавии нома Эй
نوشتند بر پهلوی نامهای
Ки дорои дорандаи яздон чаҳ кард
که دارای دارنده یزدان چه کرد
зи душман чигуна баровард гирд
ز دشمن چگونه برآورد گرد
Ба қайсари яке нома бинвишт шоҳ
به قیصر یکی نامه بنوشت شاه
Чночўн буд дархури пешгоҳ
چناچون بود درخور پیشگاه
Ба як ҳафта маҷлис биёростанд
به یک هفته مجلس بیاراستند
Баҳр барзанӣ равад ва ме хостанд
بهر برزنی رود و میخواستند
Ба оташкада ҳам фиристод чиз
به آتشکده هم فرستاد چیز
Барон мӯбадон халъат афганд низ
بران موبدان خلعت افگند نیز
Бхроди брзин чунин гуфт шоҳ
بخراد برزین چنین گفت شاه
Ки зебади ту рогар даҳуми тоҷу гоҳ
که زیبد تو راگر دهم تاج و گاه
Даҳонаш пар аз гавҳари шоҳвор
دهانش پر از گوهر شاهوار
Бёгнду динор чун сад ҳазор
بیاگند و دینار چون صد هزار
Ҳамеи рехти ганҷур дар пои ӯй
همیریخت گنجور در پای اوی
Барин гӯна то танг шуд ҷои ӯй
برین گونه تا تنگ شد جای اوی
Бадв гуфт ҳаркас ки печади зи роҳ
بدو گفت هرکس که پیچد ز راه
Шавад рӯз равшан бирав бар сиёҳ
شود روز روشن برو بر سیاه
Чу баҳром бошад ба дашти набард
چو بهرام باشد به دشت نبرد
Казу тарк пераш баровард гирд
کزو ترک پیرش برآورد گرد
Ҳамаи мӯбадони хонданди офарин
همه موبدان خواندند آفرین
Ки бе ту мубиноади кеҳтари замин
که بی تو مبیناد کهتر زمین
Чу баҳроми боди онк бо меҳри ту
چو بهرام باد آنک با مهر تو
Нахоҳад ки рахшон буд чеҳри ту
نخواهد که رخشان بود چهر تو