зи лашкари басӣ зинҳорӣ шуданд

ز لشکر بسی زینهاری شدند

Ба наздики хоқон ба зорӣ шуданд

به نزدیک خاقان به زاری شدند

Бародар биёмад ба наздики ӯй

برادر بیامد به نزدیک اوی

Ки эй номвари меҳтари ҷанги ҷӯй

که ای نامور مهتر جنگ جوی

Сипоҳи диловар ба Эрон кашид

سپاه دلاور به ایران کشید

Басӣ зинҳорӣ бар мо расед

بسی زینهاری بر ما رسید

Азин нанг то ҷовдон бар дарат

ازین ننگ تا جاودان بر درت

Бихандади ҳамеи лашкару кишварат

بخندد همی لشکر و کشورت

Сипаҳдори чини кон суханҳо шунид

سپهدار چین کان سخنها شنید

Шуд аз хашми ранги Рахши нопадид

شد از خشم رنگ رخش ناپدید

Бадв гуфт башитоб ва баркаш сипоҳ

بدو گفت بشتاب و برکش سپاه

Нигаҳ кун ки лашкар куҷо шуд ба роҳ

نگه کن که لشکر کجا شد به راه

Баришон рисии ҳеҷ тундӣ макун

بریشان رسی هیچ تندی مکن

Нахустин фарози ори ширини сухан

نخستین فراز آر شیرین سخن

Азишон надонад касе роҳи мо

ازیشان نداند کسی راه ما

Магар башиканӣ пушти бадхоҳи мо

مگر بشکنی پشت بدخواه ما

Ба хӯбии сухани гӯй ва бинавозашон

به خوبی سخن گوی و بنوازشان

Ба мардонагии сар бар афрозашон

به مردانگی سر بر افرازشان

Вагар ҳеҷ созад касе бо ту ҷанг

وگر هیچ سازد کسی با تو جنگ

Ту мардӣ кун ва давр бош аз диранг

تو مردی کن و دور باش از درنگ

Азишон яке гӯристон кун ба Марв

ازیشان یکی گورستان کن به مرو

Ки гардад замини ҳамчуи пари тзрў

که گردد زمین همچو پر تذرو

Биёмад сипаҳдор бо шаш ҳазор

بیامد سپهدار با شش هزار

Гузидаи зи таркони ҷангии савор

گزیده ز ترکان جنگی سوار

Ба рӯзи чаҳорум баришон расед

به روز چهارم بریشان رسید

Зани шери дил чун сипаҳро бидид

زن شیر دل چون سپه را بدید

Азишон ба дил бар накард инчи ёд

ازیشان به دل بر نکرد ایچ یاد

Злшкри сӯй сорибон шуд чўбод

زلشکر سوی ساربان شد چوباد

Якояки буна аз пас пушт кард

یکایک بنه از پس پشت کرد

Биёмад нигаҳ кард ҷои набард

بیامد نگه کرد جای نبرد

Силеҳи бародар ба пӯшеди зан

سلیح برادر به پوشید زن

Нишаст аз бар бораи гоми зан

نشست از بر باره گام زن

Ду лашкар баробар кашиданд саф

دو لشکر برابر کشیدند صف

Ҳама ҷонҳо барниҳода ба каф

همه جانها برنهاده به کف

Ба пеши сипоҳ андар омад тбрг

به پیش سپاه اندر آمد تبرگ

Ки хоқон варо хондӣ пери гург

که خاقان ورا خواندی پیر گرگ

Ба эрониён гуфт кони поки зан

به ایرانیان گفت کان پاک زن

Магар нест бо ин бузурги анҷуман

مگر نیست با این بزرگ انجمن

Бишуд гардӣа бо силеҳи гарон

بشد گردیه با سلیح گران

Миён баста бирасон ҷанговарон

میان بسته برسان جنگاوران

Диловар тбргш надонист боз

دلاور تبرگش ندانست باز

Бузад пошна шуд бар ӯ фароз

بزد پاشنه شد بر او فراز

Чунин гуфт кони хўоҳркштаҳи шоҳ

چنین گفت کان خواهرکشته شاه

Куҷо ҷӯямаш дар миёни сипоҳ

کجا جویمش در میان سپاه

Ки бо ӯ маро ҳаст чанде сухан

که با او مرا هست چندی سخن

Чаҳ аз нав чаҳ аз рӯзгори куҳан

چه از نو چه از روزگار کهن

Бадв гардӣа гуфт инак манам

بدو گردیه گفت اینک منم

Ки бар шери дарандаи аспи аФгнм

که بر شیر درنده اسپ افگنم

Чу бишунид овоз ӯро тбрг

چو بشنید آواز او را تبرگ

Барон аспи ҷангӣ чу шери сутург

بران اسپ جنگی چو شیر سترگ

Шигифт омадаш гуфт хоқони чин

شگفت آمدش گفت خاقان چین

Туро кард зин подшоҳӣ гузин

تو را کرد زین پادشاهی گزین

Бидон то ту бошӣ варои ёдгор

بدان تا تو باشی ورا یادگار

зи баҳроми шери он гузидаи савор

ز بهرام شیر آن گزیده سوار

Ҳаме гуфт подоши он некӯӣ

همی‌گفت پاداش آن نیکوی

Биҷой оварам чун сухан бишинавӣ

بجای آورم چون سخن بشنوی

Маро гуфт башитоб ва ӯро бигӯӣ

مرا گفت بشتاب و او را بگوی

Кигар зонк гуфтам надидӣ ту рӯй

که گر زآنک گفتم ندیدی تو روی

Чунон дон ки ин худ нагуфтам зи бен

چنان دان که این خود نگفتم ز بن

Магар низ бози омадам зон сухан

مگر نیز باز آمدم زان سخن

Азин марз рафтани маро рӯй нест

ازین مرز رفتن مرا روی نیست

Макун орзӯгар туро шӯй нест

مکن آرزو گر تو را شوی نیست

Суханҳо барин гӯна пайванд кун

سخنها برین گونه پیوند کن

Вагар панди нпзирдт банд кун

وگر پند نپذیردت بند کن

Ҳамонро ки ӯро бидон доштаст

همان را که او را بدان داشتست

Суханҳо зи андозаи бгзоштст

سخنها ز اندازه بگذاشتست

Бадв гардӣа гуфт каз размгоҳ

بدو گردیه گفت کز رزمگاه

Ба иксў шавем аз миёни сипоҳ

به یکسو شویم از میان سپاه

Сухан ҳарч гуфтӣ ту посухи даҳум

سخن هرچ گفتی تو پاسخ دهم

Туро андарин рои фаррухи нуҳум

تو را اندرین رای فرخ نهم

зи пеши сипоҳ андар омад тбрг

ز پیش سپاه اندر آمد تبرگ

Биёмад бар номдори сутург

بیامد بر نامدار سترگ

Чу танҳо бидидаш зани чораи ҷӯй

چو تنها بدیدش زن چاره جوی

Аз он мғФр тира бикшод рӯй

از آن مغفر تیره بگشاد روی

Бадв гуфт баҳромро дида Эй

بدو گفت بهرام را دیده‌ای

Саворӣу размаши писандида Эй

سواری و رزمش پسندیده ای

Маро буд ҳам модар ва ҳам падар

مرا بود هم مادر و هم پدر

Кунун рӯзгор вай омад ба сар

کنون روزگار وی آمد به سر

Кунун ман туро озмоиш кунам

کنون من تو را آزمایش کنم

Яке сӯии размат намоиш кунам

یکی سوی رزمت نمایش کنم

Агар аз дар шӯй ёбӣ бигӯӣ

اگر از در شوی یابی بگوی

Ҳамоно маро худ писандаст шӯй

همانا مرا خود پسندست شوی

Бигуфт ин вазони пас барангехти асп

بگفت این وزان پس برانگیخت اسپ

Пас ӯ ҳамеи тохти эзади гшсп

پس او همی‌تاخت ایزد گشسپ

Яке найза зад бар камарбанди ӯй

یکی نیزه زد بر کمربند اوی

Ки бигусаст хуфтону пайванди ӯй

که بگسست خفتان و پیوند اوی

Ялони сина бо он гузидаи сипоҳ

یلان سینه با آن گزیده سپاه

Барангехти аспи андари он размгоҳ

برانگیخت اسپ اندر آن رزمگاه

Ҳамаи лашкари чини баҳам бар шикаст

همه لشکر چین بهم بر شکست

Басии кишт ва афганд ва чанде бахаст

بسی کشت و افگند و چندی بخست

Ду фарсанги лашкар ҳаме шуд зи пас

دو فرسنگ لشکر همی‌شد ز پس

Бар аспон намонданд бисёр кас

بر اسپان نماندند بسیار کس

Саросари ҳама дашт шуд равад хӯн

سراسر همه دشت شد رود خون

Яке бесару дайгарии сарнигӯн

یکی بی‌سر و دیگری سرنگون