Чу пирӯз шуд сӯй Эрон кашид

چو پیروز شد سوی ایران کشید

Бар шаҳриёр далерон кашид

بر شهریار دلیران کشید

Ба рӯзи чаҳорум ба Омуӣ шуд

به روز چهارم به آموی شد

Надидӣ зании кӯ ҷаҳонҷӯй шуд

ندیدی زنی کو جهانجوی شد

Ба Омуии як чанд бинишаст ва буд

به آموی یک چند بنشست و بود

Ба дилаши андарун доварӣҳо фузуд

به دلش اندرون داوریها فزود

Яке номаи сӯии бародари бадарад

یکی نامه سوی برادر بدرد

Навишту з ҳар кораш огоҳ кард

نوشت و ز هر کارش آگاه کرد

Нахустин сухан гуфт баҳроми гирд

نخستین سخن گفت بهرام گرد

Ба тимору дард бародар бамурд

به تیمار و درد برادر بمرد

Туроу марои музд бисёр бод

تو را و مرا مزد بسیار باد

Равони вай аз мо бе озори бод

روان وی از ما بی‌آزار باد

Дигар гуфт бо шаҳриёри баланд

دگر گفت با شهریار بلند

Бигӯӣ онч аз ман шунидӣ зи панд

بگوی آنچ از من شنیدی ز پند

Пас мо биёмад сипоҳии гарон

پس ما بیامد سپاهی گران

Ҳамаи номдорони ҷанговарон

همه نامداران جنگاوران

Барони гӯнаи бргоштмшони зи разм

برآن گونه برگاشتمشان ز رزم

Ки на разми бенанд зон пас на базм

که نه رزم بینند زان پس نه بزم

Басии номвари меҳтарон бо мананд

بسی نامور مهتران با منند

Набодӣ ки ояд баришон газанд

نبادی که آید بریشان گزند

Нишастам ба Омуӣ то посухам

نشستم به آموی تا پاسخم

Биорад магари ахтари фаррухам

بیارد مگر اختر فرخم