Азони пас ба ором бинишаст шоҳ

ازآن پس به آرام بنشست شاه

Чу бархест баҳроми ҷангии зи роҳ

چو برخاست بهرام جنگی ز راه

Надид аз бузургон касе кӣнаи ҷӯй

ندید از بزرگان کسی کینه جوی

Ки бо ӯ биравӣ андар оварад рӯй

که با او بروی اندر آورد روی

Ба дастури покизаи як рӯз гуфт

به دستور پاکیزه یک روز گفت

Ки андеша то кӣ буд дар наҳуфт

که اندیشه تا کی بود در نهفت

Кушандаи падар ҳар замони пеши ман

کشندهٔ پدر هر زمان پیش من

Ҳаме бугзарад чун буд хеши ман

همی‌بگذرد چون بود خویش من

Чўрўшни равонами пар аз хӯн буд

چوروشن روانم پر از خون بود

Ҳаме подшоҳӣ кунам чун буд

همی پادشاهی کنم چون بود

Ниҳоданд хон ва мечанд хӯрд

نهادند خوان و می چند خورد

Ҳам он рӯзи бндўӣ робнд кард

هم آن روز بندوی رابند کرد

Азон пас чунин гуфт бо раҳнамо

ازان پس چنین گفت با رهنما

Ки ӯро ҳам акнӯн ббрдсти впо

که او را هم‌اکنون ببردست وپا

Буриданд ҳам дар замон ӯ бамурд

بریدند هم در زمان او بمرد

Пар аз хӯни рӯонаш ба хусрави супурд

پر از خون روانش به خسرو سپرد