Ду ҳафтаи баромад бадв гуфт шоҳ
دو هفته برآمد بدو گفت شاه
Ба хуршеду моҳ ва ба тахту кулоҳ
به خورشید و ماه و به تخت و کلاه
Ки баргӯе он ҷанги хоқонён
که برگویی آن جنگ خاقانیان
Бабандӣ камар ҳамчунон бар миён
ببندی کمر همچنان بر میان
Бадв гуфт шоҳои анӯшаи бадӣ
بدو گفت شاها انوشه بدی
Равонро ба дидори тӯшаи бадӣ
روان را به دیدار توشه بدی
Бифармоӣ то асп ва зин оваранд
بفرمای تا اسپ و زین آورند
Камону каманд ва камӣн оваранд
کمان و کمند و کمین آورند
Ҳамон найза ва худ ва хуфтон ҷанг
همان نیزه و خود و خفتان جنگ
Яке таркиши огндаҳи тири хаданг
یکی ترکش آگنده تیر خدنگ
Парастандаеро бифармуд шоҳ
پرستندهای را بفرمود شاه
Ки дрбоғи гулшани бёрои гоҳ
که درباغ گلشن بیارای گاه
Бирафтанд бедори дили бандагон
برفتند بیدار دل بندگان
зи тарку зи рӯмии парастандагон
ز ترک و ز رومی پرستندگان
зи хубони рӯмии ҳазор ва дивист
ز خوبان رومی هزار و دویست
Ту гуфтӣ ба боғи андарун роҳ нест
تو گفتی به باغ اندرون راه نیست
Чу хуршеди ширин ба пеши андарун
چو خورشید شیرین به پیش اندرون
Хиромон ба болои симини сутун
خرامان به بالای سیمین ستون
Бишуд гардӣа то ба наздики шоҳ
بشد گردیه تا به نزدیک شاه
Зираи хост аз тарку рӯмии кулоҳ
زره خواست از ترک و رومی کلاه
Биёмад хиромони з ҷой нишаст
بیامد خرامان ز جای نشست
Камар бар миёни басту найзаи бадаст
کمر بر میان بست و نیزه بدست
Бшоаҳ ҷаҳон гуфт дастур бош
بشاه جهان گفت دستور باش
Яке чашм бигушо зи бад давр бош
یکی چشم بگشا ز بد دور باش
Бидон пари ҳунар зан бифармуд шоҳ
بدان پر هنر زن بفرمود شاه
Зан омад ба наздики аспи сиёҳ
زن آمد به نزدیک اسپ سیاه
Бен найзаро бар замин барниҳод
بن نیزه را بر زمین برنهاد
зи болои бузин андромди чўбод
ز بالا بزین اندرآمد چوباد
Ба боғ андар оварад гоҳе гирифт
به باغ اندر آورد گاهی گرفت
Чап варост бегона роҳӣ гирифт
چپ وراست بیگانه راهی گرفت
Ҳаме ҳар замони бораи бргоштӣ
همی هر زمان باره برگاشتی
Вази абри сияҳи наъраи бардоштӣ
وز ابر سیه نعره برداشتی
Бадв гуфт ҳангоми ҷанги тбрг
بدو گفت هنگام جنگ تبرگ
Бад-ӣн гӯна будам чу ғуррандаи гург
بدین گونه بودم چو غرنده گرگ
Чунин гуфт ширин ки эй шаҳриёр
چنین گفت شیرین که ای شهریار
Бдшмни диҳии олати кори зор
بدشمن دهی آلت کار زار
Ту бо ҷомаи пок бар тахти зар
تو با جامه پاک بر تخت زر
Варо ҳар замон бртў бошад гузар
ورا هر زمان برتو باشد گذر
Биханда ба ширин чунин гуфт шоҳ
بخنده به شیرین چنین گفت شاه
Казин зани ҷуз аз дӯстдорӣ махоҳ
کزین زن جز از دوستداری مخواه
Ҳамеи тохти гирди андараши гардӣа
همیتاخت گرد اندرش گردیه
Баровард гоҳе буриши гардӣа
برآورد گاهی برش گردیه
Бадви мондаи бади хусрави андари шигифт
بدو مانده بد خسرو اندر شگفت
Бидон брзу боло ва он ёлу кафат
بدان برز و بالا و آن یال و کفت
Чунин гуфт бо гардӣаи шаҳриёр
چنین گفت با گردیه شهریار
Ки беайбӣ аз гардиши рӯзгор
که بیعیبی از گردش روزگار
Кунун то бубинам ки бо ҷом май
کنون تا ببینم که با جام می
Яке суст бошӣ агар сахти пай
یکی سست باشی اگر سخت پی
Бигард ҷаҳони чори солори ман
بگرد جهان چار سالار من
Ки ҳастанд бар ҷони нигаҳбони ман
که هستند بر جان نگهبان من
Абои ҳарякӣ зон даҳ ва ду ҳазор
ابا هریکی زان ده و دو هزار
зи Эрон бпоӣанд ҷангии савор
ز ایران بپای اند جنگی سوار
Чунин ҳам ба мшкўии заррини ман
چنین هم به مشکوی زرین من
Чаҳ дар хонаи гавҳари огӣни ман
چه در خانهٔ گوهر آگین من
Парастор бошад даҳ ва ду ҳазор
پرستار باشد ده و دو هزار
Ҳамаи пок бо тавқ ва бо гӯшвор
همه پاک با طوق و با گوشوار
Азон пас нигаҳдори эшон тӯй
ازان پس نگهدار ایشان توی
Ки бо ранҷу тимори хуишони тӯй
که با رنج و تیمار خویشان توی
Нахоҳам ки гӯйанд зишони сухан
نخواهم که گویند زیشان سخن
Ҷуз аз ту агар нав будгар куҳан
جز از تو اگر نو بود گر کهن
Шунид он сухани гардӣа шод шуд
شنید آن سخن گردیه شاد شد
зи биғораҳи душман озод шуд
ز بیغارهٔ دشمن آزاد شد
Ҳаме рафт рӯй заминро биравӣ
همیرفت روی زمین را بروی
Ҳаме офарин хонд бар фари ӯй
همی آفرین خواند بر فر اوی