Чўхўоҳрш бишунид комади зи роҳ

چوخواهرش بشنید کامد ز راه

Бародараши пари дард зон размгоҳ

برادرش پر درد زان رزمگاه

Биндохти он номдори афсараш

بینداخت آن نامدار افسرش

Биоварад Фрмонбрии чодараш

بیاورد فرمانبری چادرش

Биёмад бензади бародари дмон

بیامد بنزد برادر دمان

Дилаши хастаи аздрду тираи равон

دلش خسته ازدرد و تیره روان

Бадв гуфт к-эии меҳтари ҷангҷӯӣ

بدو گفت کای مهتر جنگجوی

Чигуна шудӣ пеш хусрав бигӯӣ

چگونه شدی پیش خسرو بگوی

Гар ӯ азҷўонӣ шавад тезутунд

گر او ازجوانی شود تیزوتند

Магардон ту дроштӣ рой кунад

مگردان تو درآشتی رای کند

Бхўоҳр чунин гуфт баҳроми гирд

بخواهر چنین گفت بهرام گرد

Ки ӯро зшоҳон набояд шимурд

که او را زشاهان نباید شمرد

На ҷангии саворӣ на бахшанда Эй

نه جنگی سواری نه بخشنده‌ای

На доносригар дарахшнда Эй

نه داناسری گر درخشنده‌ای

Ҳунари беҳтар аз гавҳари номдор

هنر بهتر از گوهر نامدار

Ҳунарманд бояд тани шаҳриёр

هنرمند باید تن شهریار

Чунин гуфт донандаи хоҳари бадавӣ

چنین گفت داننده خواهر بدوی

Ки эй пурҳунари меҳтари номҷўӣ

که‌ای پرهنر مهتر نامجوی

Туро чанд гӯям сухан нашнавӣ

تو را چند گویم سخن نشنوی

Ба пешоварӣ тундии вбдхўӣ

به پیش آوری تندی وبدخوی

Нигар точаҳ гуяд сухани гӯии Балх

نگر تاچه گوید سخن گوی بلخ

Ки бошад сухани гуфтани рости талх

که باشد سخن گفتن راست تلخ

Ҳронкс ки оҳӯии ту ботўгФт

هرآنکس که آهوی تو باتوگفت

Ҳамаи ростӣҳо кушоди азнҳФт

همه راستیها گشاد ازنهفت

Макун рои вайронии шаҳри хеш

مکن رای ویرانی شهر خویش

зи гетӣ чу бардоштии бҳрхўиш

ز گیتی چو برداشتی بهرخویش

Барин брикӣ достон зад касе

برین بریکی داستان زد کسی

Куҷои баҳра будаш зи дониши басӣ

کجا بهره بودش ز دانش بسی

Ки хар шуд ки хоҳад згоўони сарвӣ

که خر شد که خواهد زگاوان سروی

Бикбораҳ гум кард гӯши вбрўӣ

بیکباره گم کرد گوش وبروی

Накӯҳиш махоҳ аз ҷаҳони сар ба сар

نکوهش مخواه از جهان سر به سر

Набӯд аз таборат касе тоҷўр

نبود از تبارت کسی تاجور

Агар нестии дармиёни ин ҷавон

اگر نیستی درمیان این جوان

Набӯдӣ ман аз доғи тираи равон

نبودی من از داغ تیره روان

Пдрзндаҳу тахти шоҳии биҷой

پدرزنده و تخت شاهی بجای

Ниҳодаи ту андари миёни пеши пой

نهاده تو اندر میان پیش پای

Надонам саранҷоми ин чун буд

ندانم سرانجام این چون بود

Ҳамеша ду чашмами пар аз хӯн буд

همیشه دو چشمم پر از خون بود

Ҷуз аз дард ва нафрин наҷӯӣ ҳаме

جز از درد و نفرین نجویی همی

Гули заҳри хираи ббўиии ҳаме

گل زهر خیره ببویی همی

Чу гӯйанд чубинаи бадноми гашт

چو گویند چوبینه بدنام گشت

Ҳамаи номи баҳроми дашноми гашт

همه نام بهرام دشنام گشت

Барин низ ҳам хашми яздон буд

برین نیز هم خشم یزدان بود

Равонат ба дӯзах ба зиндон буд

روانت به دوزخ به زندان بود

Нигар то ҷуз аз ҳурмузи шаҳриёр

نگر تا جز از هرمز شهریار

Ки бади дараҷаони мари туро хостор

که بد درجهان مر تو را خواستار

Ҳам он тахт ва он колаи соваи шоҳ

هم آن تخت و آن کالهٔ ساوه شاه

Бадаст омад ва барниҳодӣ кулоҳ

بدست آمد و برنهادی کلاه

Чу зу номвари гаштии андари ҷаҳон

چو زو نامور گشتی اندر جهان

Биҷӯе кунун гоҳи шоҳаншаҳон

بجویی کنون گاه شاهنشهان

Ҳамаи некуӣҳо зи яздони шинос

همه نیکوییها ز یزدان شناس

Мабош андарин тоҷўри носипос

مباش اندرین تاجور ناسپاس

Брзмӣ ки кардӣ чунин каш машав

برزمی که کردی چنین کش مشو

Ҳунарманд будӣ манӣ Фш машав

هنرمند بودی منی فش مشو

Ба дили девро ёр кардӣ ҳаме

به دل دیو را یار کردی همی

Ба яздони гунаҳгори гардии ҳаме

به یزدان گنهگار گردی همی

Чу ошуфта шуд ҳурмузи вбрдмид

چو آشفته شد هرمز وبردمید

Ба гуфтори озргшспи палид

به گفتار آذرگشسپ پلید

Туро андарин сабр боист кард

تو را اندرین صبر بایست کرد

Набад бандаро рўзгорнбрд

نبد بنده را روزگارنبرد

Чу ӯро чунон сахтӣ омад биравӣ

چو او را چنان سختی آمد بروی

з брдъ биёмад писари кӣнаи ҷӯй

ز بردع بیامد پسر کینه جوی

Ббоист рафтани бршоаҳи нав

ببایست رفتن برشاه نو

Бкоми вай оростани гоҳи нав

بکام وی آراستن گاه نو

Накардӣ ҷавони ҷуз барои ту кор

نکردی جوان جز برای تو کار

Надидӣ дилати ҷуз ба рӯзгор

ندیدی دلت جز به روزگار

Тани осони бадии шоди впирўзбхт

تن آسان بدی شاد وپیروزبخت

Чрокрдии оҳанги ин тоҷи втхт

چراکردی آهنگ این تاج وتخت

Тўдонӣ ки азтхмаҳи Ардашер

تودانی که ازتخمهٔ اردشیر

Биҷойанд шоҳони бурноу пер

بجایند شاهان برنا و پیر

Абои ганҷи вабои лашкар бе шумор

ابا گنج وبا لشکر بی‌شمار

Ба Эрон ки хонд туро шаҳриёр

به ایران که خواند تو را شهریار

Агар шаҳриёрӣ ба ганҷи вспоаҳ

اگر شهریاری به گنج وسپاه

Тавонист кардан ба Эрони нигоҳ

توانست کردن به ایران نگاه

Набӯдӣ ҷуз аз соваи солори чин

نبودی جز از ساوه سالار چین

Ки оварад лашкар ба Эрони замин

که آورد لشکر به ایران زمین

Ту ропоки яздони брўбргмошт

تو راپاک یزدان بروبرگماشت

Бад ӯ зи Эрону турони бгошт

بد او ز ایران و توران بگاشت

Ҷаҳондор то ин ҷаҳони офарид

جهاندار تا این جهان آفرید

Замин кард ва ҳам осмони офарид

زمین کرد و هم آسمان آفرید

Надиданд ҳаргизи савории чўсом

ندیدند هرگز سواری چوسام

Назд пеш ӯ ширдрндаҳи гом

نزد پیش او شیردرنده گام

Чу навзар шуд аз бахти бидодгар

چو نوذر شد از بخت بیدادگر

Бпо андар оварад рои падар

بپا اندر آورد رای‌پدر

Ҳамаи меҳтарони сомро хостанд

همه مهتران سام را خواستند

Ҳамон тахт пирӯза оростанд

همان تخت پیروزه آراستند

Барон меҳтарон гуфт ҳаргиз мабод

بران مهتران گفت هرگز مباد

Ки ҷон сипаҳбад кунад тоҷи ёд

که جان سپهبد کند تاج یاد

Ки хоки манӯчеҳр гоҳ манаст

که خاک منوچهر گاه منست

Сари тахти навзар кулоҳ манаст

سر تخت نوذر کلاه منست

Бидон гуфтам ин эй бародар ки тахт

بدان گفتم این ای برادر که تخت

Наёбади магари марди пирўзбхт

نیابد مگر مرد پیروزبخت

Ки дорад кафии роди вФри внжод

که دارد کفی راد وفر ونژاد

Хирадманду равшани дилу пар з дод

خردمند و روشن دل و پر ز داد

Надонам ки бар ту чаҳ хоҳад расед

ندانم که بر تو چه خواهد رسید

Ки андар дилат шуд хиради нопадид

که اندر دلت شد خرد ناپدید

Бадв гуфт баҳром кинаст рост

بدو گفت بهرام کاینست راست

Барин ростии поки яздони гўост

برین راستی پاک یزدان گواست

Валикин кунун кор азин даргузашт

ولیکن کنون کار ازین درگذشت

Дилу мағзи ман пари зи тимори гашт

دل و مغز من پر ز تیمار گشت

Агар ма шавамгар нуҳуми сари бмрг

اگر مه شوم گر نهم سر بمرگ

Ки марг андар ояд бпўлоди трг

که مرگ اندر آید بپولاد ترگ