Вазон рӯй шуд шаҳриёри ҷавон

وزان روی شد شهریار جوان

Чўбгзшти шод аз пули наҳравон

چوبگذشت شاد از پل نهروان

Ҳамаи меҳтаронро злшкр бихонад

همه مهتران را زلشکر بخواند

Сазовор бар тахти шоҳии нишонд

سزاوار بر تخت شاهی نشاند

Чунин гуфт к-эии никдли сарварон

چنین گفت کای نیکدل سروران

Ҷаҳондида ва кор карда сарон

جهاندیده و کار کرده سران

Бшоҳии марои ин нахустин сараст

بشاهی مرا این نخستین سرست

Ҷуз аз озмоиш на андрхўрст

جز از آزمایش نه اندرخورست

Биҷой касе нест моро сипос

بجای کسی نیست ما را سپاس

Вагар чанд ҳастем некии шинос

وگر چند هستیم نیکی شناس

Шморои змои ҳеҷ некӣ набӯд

شمارا زما هیچ نیکی نبود

Ки чандини ғами врнҷ бояд фузуд

که چندین غم ورنج باید فزود

Ниёкони моро парастида ед

نیاکان ما را پرستیده‌اید

Басии шӯру талхи ҷаҳон дида ед

بسی شور و تلخ جهان دیده‌اید

Бихоҳам кушодани яке рози хеш

بخواهم گشادن یکی راز خویش

Ниҳон дорам аз лашкари овози хеш

نهان دارم از لشکر آواز خویش

Сухани гуфтани ман боиронён

سخن گفتن من بایرانیان

Набояд ки берун баранд азмён

نباید که بیرون برند ازمیان

Казин гуфтани андешаи ман табоҳ

کزین گفتن اندیشه من تباه

Шавад чун бигӯянд пеши сипоҳ

شود چون بگویند پیش سپاه

Ман имшаб сголидаҳам тохтан

من امشب سگالیده‌ام تاختن

Сипаҳро ба ҷанг андар андохтанд

سپه را به جنگ اندر انداختند

Ки баҳромро дидаам дар сухан

که بهرام را دیده‌ام در سخن

Саворӣаст аспи аФгни вкоркн

سواریست اسپ افگن وکارکن

Ҳамеи кӯдакӣ бехирад донадам

همی کودکی بی‌خرد داندم

Бгрзу бшмшири трсондм

بگرز و بشمشیر ترساندم

Надонад ки ман шаб шабихун кунам

نداند که من شب شبیخون کنم

Брзми андаруни бим берун кунам

برزم اندرون بیم بیرون کنم

Агрёр бошед боман ба ҷанг

اگریار باشید بامن به جنگ

Чу шаб тира гардад насозам диранг

چو شب تیره گردد نسازم درنگ

Чу шавед бънбри шаби тира рӯй

چو شوید بعنبر شب تیره روی

Биафшонад ин гесуии мшкбўӣ

بیفشاند این گیسوی مشکبوی

Шумо брншинид бо сози ҷанг

شما برنشینید با ساز جنگ

Ҳамаи гурзу ханҷари гирифтаи бчнг

همه گرز و خنجر گرفته بچنگ

Барон барниҳоданд яксар сипоҳ

بران برنهادند یکسر سپاه

Ки як тан нагардад зФрмони шоҳ

که یک تن نگردد زفرمان شاه

Чу хусрав биёмад бпрдаҳи сарой

چو خسرو بیامد بپرده سرای

Збигонаҳи мардуми бпрдхти ҷой

زبیگانه مردم بپردخت جای

Биоварад Густаҳми вбндўӣ ро

بیاورد گستهم وبندوی را

Ҷаҳондидау гирди гирдӯӣ ро

جهاندیده و گرد گردوی را

Ҳамаи корзор шабихун бигуфт

همه کارزار شبیخون بگفت

Ки бо ӯ магар ёр бошанду ҷуфт

که با او مگر یار باشند و جفت

Бадв гуфт Густаҳми к-эии шаҳриёр

بدو گفت گستهم کای شهریار

Чарое чунин эмин аз рӯзгор

چرایی چنین ایمن از روزگار

Ту бо лашкар акнӯн шабихун кунӣ

تو با لشکر اکنون شبیخون کنی

зи дилҳо магари меҳр берун кунӣ

ز دلها مگر مهر بیرون کنی

Сипоҳи ту бо лашкар душмананд

سپاه تو با لشکر دشمنند

Або ӯ ҳамаи як дил ваяк тананд

ابا او همه یک دل ویک تنند

зи як сӯи набераи зи як сӯи ниё

ز یک سو نبیره ز یک سو نیا

Ба мағзи андарун кӣ буд кимиё

به مغز اندرون کی بود کیمیا

Азин сӯи бародари вазони сӯи падар

ازین سو برادر وزان سو پدر

Ҳамаи поки бастаи як андар дигар

همه پاک بسته یک اندر دگر

Падар чун кунад бо писари корзор

پدر چون کند با پسر کارزار

Бад-ӣни орўзи коми душмани мхор

بدین آروز کام دشمن مخار

Набоист гуфт ин сухан бо сипоҳ

نبایست گفت این سخن با سپاه

Чу гуфтӣ кунун кор гардад табоҳ

چو گفتی کنون کار گردد تباه

Бадв гуфт гирдӯӣ кин худ гузашт

بدو گفت گردوی کاین خود گذشت

Гузаштаи ҳама бод гардад ба дашт

گذشته همه باد گردد به دشت

Тавоноӣу коми вгнҷи вспоаҳ

توانایی و کام وگنج وسپاه

Сари мард бино напечад зи роҳ

سر مرد بینا نپیچد ز راه

Бад-ӣни рзмгаҳи имшаб андар мабош

بدین رزمگه امشب اندر مباش

Ммон то шавад ганҷу лашкар ба лоаш

ممان تا شود گنج و لشکر به لاش

Ки ман бе гумонами казин рози мо

که من بی‌گمانم کزین راز ما

Вазин сохтан дар ниҳони созмо

وزین ساختن در نهان سازما

Бидон лашкар акнӯн расед огаҳӣ

بدان لشکر اکنون رسید آگهی

Набояд ки ту сари бдшмни диҳӣ

نباید که تو سر بدشمن دهی

Чўбшниди хусрав писанд омадаш

چوبشنید خسرو پسند آمدش

Ба дили рой ӯ сӯдманд омадаш

به دل رای او سودمند آمدش

Гузин кард зон саракашони мард чанд

گزین کرد زان سرکشان مرد چند

Ки бошанд брники вебади ёрманд

که باشند برنیک وبد یارمند

Чу хурдоди брзину Густаҳми шер

چو خرداد برزین و گستهم شیر

Чўшопўр ва чунандён далер

چوشاپور و چون اندیان دلیر

Чу бндўии хрод лашкар фурӯз

چو بندوی خراد لشکر فروز

Чу наситуд лшкркши ниўсўз

چو نستود لشکرکش نیوسوز

Телӣ буд пари сабзаи вҷои сур

تلی بود پر سبزه وجای سور

Сипаҳро ҳаме дид хусрави зи давр

سپه را همی‌دید خسرو ز دور