Чунин то биёмад маи фурӯдин
چنین تا بیامد مه فرودین
Биёрост гулбарг рӯй замин
بیاراست گلبرگ روی زمین
Ҷаҳон аз нами абри пар жола шуд
جهان از نم ابر پر ژاله شد
Ҳамаи кӯҳи вҳомўн пураз лола шуд
همه کوه وهامون پراز لاله شد
Бузургон ба бозӣ ба боғ омаданд
بزرگان به بازی به باغ آمدند
Ҳамаи мяшу оҳӯ ба роғ омаданд
همه میش و آهو به راغ آمدند
Чу хусрави кушода дар боғ дид
چو خسرو گشاده در باغ دید
Ҳамаи чашмаи боғи пар моғ дид
همه چشمهٔ باغ پر ماغ دید
Бифармуд то дрдмиднди буқ
بفرمود تا دردمیدند بوق
Биоварад пас ҷомҳои хлўқ
بیاورد پس جامهای خلوق
Нишастанд бар сабза ме хостанд
نشستند بر سبزه می خواستند
Ба шодии забонро биёростанд
به شادی زبان را بیاراستند
Биоварад пас гардӣаи грбкӣ
بیاورد پس گردیه گربکی
Ки пайдо набад гурба аз кӯдакӣ
که پیدا نبد گربه از کودکی
Бар аспии нишондаи стомии бзр
بر اسپی نشانده ستامی بزر
Ба зари андарун чанд гӯнаи гуҳар
به زر اندرون چند گونه گهر
Фрўҳштаҳ аз гӯш ӯ гӯшвор
فروهشته از گوش او گوشوار
Ба нохун бар аз лола карда нигор
به ناخن بر از لاله کرده نگار
Бидида чўқор ва ба рух чун баҳор
بدیده چوقار و به رخ چون بهار
Чу май хораи бади чашм ӯ пари хумор
چو میخواره بد چشم او پر خمار
Ҳамеи тохт чун кӯдакии гирди боғ
همیتاخت چون کودکی گرد باغ
Фрўҳштаҳ аз бораи заррини ҷноғ
فروهشته از باره زرین جناغ
Лаби шоҳи Эрони пар аз ханда шуд
لب شاه ایران پر از خنده شد
Ҳамаи кеҳтарони хандаро банда шуд
همه کهتران خنده را بنده شد
Або гардӣа гуфт каз орзӯӣ
ابا گردیه گفت کز آرزوی
Чаҳ бояд бигӯ эй зани хуб рӯй
چه باید بگو ای زن خوب روی
Зани чорагар баради пешаши намоз
زن چاره گر برد پیشش نماز
Бадв гуфт к-эии шоҳи гардани фароз
بدو گفت کای شاه گردن فراز
Бмни бахши райро хирад ёд кун
بمن بخش ری را خرد یاد کن
Дили ғмгнон аз ғам озод кун
دل غمگنان از غم آزاد کن
зи рай мардак шавам робозхўон
ز ری مردک شوم رابازخوان
Варои марди бади кешу бади сози дон
ورا مرد بد کیش و بد ساز دان
Ҳамеи гурба аз хона берун кунад
همی گربه از خانه بیرون کند
Дигар новдони як ба як бишиканад
دگر ناودان یک به یک بشکند
Бихандед хусрави зи гуфтори зан
بخندید خسرو ز گفتار زن
Бадв гуфт к-эии моҳи лшкршкн
بدو گفت کای ماه لشکرشکن
зи рай боз хон он бади андеш ро
ز ری باز خوان آن بد اندیش را
Чу оҳрмни он марди бади кеш ро
چو آهرمن آن مرد بد کیش را
Фиристод каси зишти рухи робхўонд
فرستاد کس زشت رخ رابخواند
Ҳамон хашми баҳром бо ӯ баранд
همان خشم بهرام با او براند
Бикуштанд ӯро ба зорӣу дард
بکشتند او را به زاری و درد
Куҷои бади бади андешу бекори мард
کجا بد بد اندیش و بیکار مرد
Ҳаммай ҳар замонаши фузун буд бахт
هممی هر زمانش فزون بود بخت
Азон тоҷўри хусравонеи дарахт
ازان تاجور خسروانی درخت