Чу бар подшоҳяш шуд панҷ сол

چو بر پادشاهیش شد پنج‌سال

Ба гетӣ набӯдаш саросари ҳам?ил

به گیتی نبودش سراسر همال

Шашуми сол зон духти қайсар чу моҳ

ششم سال زان دخت قیصر چو ماه

Яке пӯраш омад ҳамонанди шоҳ

یکی پورش آمد همانند شاه

Набӯд он замони расми бонги намоз

نبود آن زمان رسم بانگ نماز

Ба гӯши чунон парварида биноз

به گوش چنان پروریده بناز

Яке ном гуфтӣ мар ӯро падар

یکی نام گفتی مر او را پدر

Наоне дигар ошкоро дигар

نهانی دگر آشکارا دگر

Наоне ба гуфтӣ бигӯаш андарун

نهانی به گفتی بگوش اندرون

Ҳаме хондӣ ошкорои бурун

همی‌خواندی آشکارا برون

Бигӯаш андарун хонд хусрави Қубод

بگوش اندرون خواند خسرو قباد

Ҳаме гуфт шери ваии фаррухи нажод

همی‌گفت شیر وی فرخ نژاد

Чу шаб кӯдак омад гузаштаи се пос

چو شب کودک آمد گذشته سه پاس

Биёмад бар хусрави ахтаршинос

بیامد بر خسرو اخترشناس

Аз ахтаршиносон бипурсед шоҳ

از اخترشناسان بپرسید شاه

Ки ҳаркас ки доранд ахтари нигоҳ

که هرکس که دارند اختر نگاه

Бидидӣ ки фарҷоми ин кор чист

بدیدی که فرجام این کار چیست

зи зичи ахтари ин ҷаҳондор чист

ز زیچ اختر این جهاندار چیست

Чунин дод посухи ситораи шимур

چنین داد پاسخ ستاره شمر

Ки бар чарх гардон наёбӣ гузар

که بر چرخ گردان نیابی گذر

Азин кӯдак ошӯб гирад замин

ازین کودک آشوب گیرد زمین

Нахонд сипоҳат бирав офарин

نخواند سپاهت برو آفرین

Ҳам аз роҳи яздони бигардад ба низ

هم از راه یزدان بگردد به نیز

Азин бештар чун саройем чиз

ازین بیشتر چون سراییم چیز

Дили шоҳ ғамгин шуд аз корашон

دل شاه غمگین شد از کارشان

Вазони носазовори гуфторашон

وزان ناسزاوار گفتارشان

Чунин гуфт бо марди донандаи шоҳ

چنین گفت با مرد داننده شاه

Ки некӯ кунед андари ахтари нигоҳ

که نیکو کنید اندر اختر نگاه

Нигар то нагардад забонатони барин

نگر تا نگردد زبانتان برین

Ба пеши бузургони Эрони замин

به پیش بزرگان ایران زمین

Ҳаме дошт он ахтаронро нигоҳ

همی‌داشت آن اختران را نگاه

Ниҳода барон баста бар меҳри шоҳ

نهاده بران بسته بر مهر شاه

Пари андешаи бад зон сухани шаҳриёр

پر اندیشه بد زان سخن شهریار

Барон ҳафтаи касро надоданд бор

بران هفته کس را ندادند بار

зи нахчир ва аз май ба иксў кашид

ز نخچیر و از می به یکسو کشید

Бидон чндгаҳ рӯй касро надид

بدان چندگه روی کس را ندید

Ҳамаи меҳтарони сӯй мӯбад шуданд

همه مهتران سوی موبد شدند

з ҳар гӯнае достонҳо заданд

ز هر گونه‌ای داستانها زدند

Бидон то чаҳ бади номвари шоҳ ро

بدان تا چه بد نامور شاه را

Ки барбаст бар кеҳтарони роҳ ро

که بربست بر کهتران راه را

Чу бишунид мӯбад бишуд назд шоҳ

چو بشنید موبد بشد نزد شاه

Бадв дод яксар паёми сипоҳ

بدو داد یکسر پیام سپاه

Чунин дод посухи варои шаҳриёр

چنین داد پاسخ ورا شهریار

Ки ман танги дили гаштам аз рӯзгор

که من تنگ دل گشتم از روزگار

зи гуфтори ин марди ахтаршинос

ز گفتار این مرد اخترشناس

зи гардун гардон шудам носипос

ز گردون گردان شدم ناسپاس

Ба ганҷур гуфт он яке парниён

به گنجور گفت آن یکی پرنیان

Биовар яке рқъаҳи андари миён

بیاور یکی رقعه اندر میان

Биоварад ганҷур ва мӯбад бидид

بیاورد گنجور و موبد بدید

Дилаш танг шуд хомшии баргузед

دلش تنگ شد خامشی برگزید

Азон пас бадв гуфт яздон бас аст

ازان پس بدو گفت یزدان بس است

Куҷои бартар аз дониш ҳар кас аст

کجا برتر از دانش هر کس است

Гар айдун ки ночори гардони сипеҳр

گر ایدون که ناچار گردان سپهر

Дигаргуни намояд ба ҷӯяндаи чеҳр

دگرگون نماید به جوینده چهر

Ба тимор кӣ боз гардад зи бад

به تیمار کی باز گردد ز بد

Чунин гуфта аз донишӣ кӣ сазад

چنین گفته از دانشی کی سزد

Ҷуз аз шодмонят ҳаргиз мабод

جز از شادمانیت هرگز مباد

зи гуфтор эшон макун ҳеҷ ёд

ز گفتار ایشان مکن هیچ یاد

зи мӯбад чу бишунид хусрави сухан

ز موبد چو بشنید خسرو سخن

Бихандеду корӣ нав афганд бен

بخندید و کاری نو افگند بن

Дабири писандидаро хонд пеш

دبیر پسندیده را خواند پیش

Сухан гуфт бо ӯ зи андоза беш

سخن گفت با او ز اندازه بیش