Азон пас фузун шуд бузургии шоҳ

ازان پس فزون شد بزرگی شاه

Ки хуршед шуд он куҷо буд моҳ

که خورشید شد آن کجا بود ماه

Ҳамаи рӯз бо духти қайсари бадӣ

همه روز با دخت قیصر بدی

Ҳамӯ бар шабистонаши меҳтари бадӣ

همو بر شبستانش مهتر بدی

зи Марями ҳаме буд ширини бадарад

ز مریم همی‌بود شیرین بدرد

Ҳамеша зи рашкаши ду рухсораи зард

همیشه ز رشکش دو رخساره زرد

Ба фарҷоми ширини варо заҳр дод

به فرجام شیرین ورا زهر داد

Шуд он номвари духти қисрнжод

شد آن نامور دخت قیصرنژاد

Азон чора огаҳ набад ҳеҷ кас

ازان چاره آگه نبد هیچ‌کس

Ки ӯ дошт он роз танҳоу бас

که او داشت آن راز تنها و بس

Чу солии баромад ки Марям бамурд

چو سالی برآمد که مریم بمرد

Шабистони заррин ба ширини супурд

شبستان زرین به شیرین سپرد

Чу шируияро сол шуд бар ду ҳашт

چو شیرویه را سال شد بر دو هشت

Ба болои зсии солагони бргзшт

به بالا زسی سالگان برگذشت

Биоварад фарзонагонро падар

بیاورد فرزانگان را پدر

Бидон то шавад номвари пари ҳунар

بدان تا شود نامور پر هنر

Ҳаме дошт мӯбади мар ӯро нигоҳ

همی‌داشت موبد مر او را نگاه

Шабу рӯзи шодон ба фармони шоҳ

شب و روز شادان به فرمان شاه

Чунон бад ки як рӯзи мӯбади зи тахт

چنان بد که یک روز موبد ز تخت

Биёмад ба наздики он неки бахт

بیامد به نزدیک آن نیک بخت

Чу омад ба наздики шируияи боз

چو آمد به نزدیک شیرویه باز

Ҳамеша ба бозяш будӣ ниёз

همیشه به بازیش بودی نیاز

Яке дафтарӣ дид пеши андараш

یکی دفتری دید پیش اندرش

Навишта Калила барон дафтараш

نوشته کلیله بران دفترش

Бадасти чапи он ҷавони сутург

بدست چپ آن جوان سترگ

Бурӣдаи яке хушки чанголи гург

بریده یکی خشک چنگال گرگ

Сарвии сар говмешӣ барост

سروی سر گاومیشی براست

Ҳаме ин барон бар задӣ чунк хост

همی این بران بر زدی چونک خواست

Ғамӣ шуд дили мӯбад аз короўӣ

غمی شد دل موبد از کاراوی

зи бозӣу беҳудаи кирдори ӯй

ز بازی و بیهوده کردار اوی

Ба фолаш бад омад ҳам он чанги гург

به فالش بد آمد هم آن چنگ گرگ

Шхи гову рои ҷавони сутург

شخ گاو و رای جوان سترگ

зи кори замонаи ғамии гашти сахт

ز کار زمانه غمی گشت سخت

Азон брмнши кӯдаки шӯри бахт

ازان برمنش کودک شور بخت

Куҷои толеъ зоданаши дида буд

کجا طالع زادنش دیده بود

зи дастури вгнҷўри бишнида буд

ز دستور وگنجور بشنیده بود

Сӯии мӯбад мӯбад омад бигуфт

سوی موبد موبد آمد بگفت

Ки бозӣаст боон гиронмояи ҷуфт

که بازیست باآن گرانمایه جفت

Бишуд зуд мӯбад бигуфт он ба шоҳ

بشد زود موبد بگفت آن به شاه

Ҳаме дошт хусрави мар ӯро нигоҳ

همی‌داشت خسرو مر او را نگاه

зи фарзанди ранги Рахш зард шуд

ز فرزند رنگ رخش زرد شد

зи кори замона пураз дард шуд

ز کار زمانه پراز درد شد

зи гуфтори марди ситораи шимур

ز گفتار مرد ستاره شمر

Дилаш буд пари дарду печони ҷигар

دلش بود پر درد و پیچان جگر

Ҳаме гуфт то кирдигори сипеҳр

همی‌گفت تا کردگار سپهر

Чигуна намояд бад-ӣн карда чеҳр

چگونه نماید بدین کرده چهر

Чу бар подшоҳяши бист всаҳи сол

چو بر پادشاهیش بیست وسه سال

Гузар кард шируияи бФрохти ёл

گذر کرد شیرویه بفراخت یال

Бёзрд зу шаҳриёри бузург

بیازرد زو شهریار بزرگ

Ки кӯдаки ҷавон буд ва гашта сутург

که کودک جوان بود و گشته سترگ

Пар аз дард шуд ҷони хандони ӯй

پر از درد شد جان خندان اوی

Вази айвон ӯ кард зиндони ӯй

وز ایوان او کرد زندان اوی

Ҳам онро ки пайвастаи аўбднд

هم آن را که پیوستهٔ اوبدند

Гуҳи рой ҷустан баров шуданд

گه رای جستن براو شدند

Басии дигар аз меҳтару кеҳтарон

بسی دیگر از مهتر و کهتران

Ки буданд бо ӯ бабандгарон

که بودند با او ببندگران

Ҳаме барграфтанд зишони шумор

همی‌برگرفتند زیشان شمار

Ки пурса фузун омад аз се ҳазор

که پرسه فزون آمد از سه هزار

Ҳамаи кохҳо роики андар дигар

همه کاخها رایک اندر دگر

Бурид онки бади шоҳро коргар

برید آنک بد شاه را کارگر

зи пўшидниҳо ва аз хӯрданӣ

ز پوشیدنیها و از خوردنی

зи бахшӣдании ҳам з густурданӣ

ز بخشیدنی هم ز گستردنی

Ба айвонҳошон биёростанд

به ایوانهاشان بیاراستند

Парастанда ва бандагон хостанд

پرستنده و بندگان خواستند

Ҳамон мефиристоду ромишгарон

همان می‌فرستاد و رامشگران

Ҳамаи кохи динори бад бе карон

همه کاخ دینار بد بی‌کران

Ба ҳангомашони ромиш ва хӯрд буд

به هنگامشان رامش و خورد بود

Нигаҳбони эшон чиҳил мард буд

نگهبان ایشان چهل مرد بود