Кунун аз бузургии хусрави сухан

کنون از بزرگی خسرو سخن

Бигӯям кунам тозаи рӯзи куҳан

بگویم کنم تازه روز کهن

Барон сони бузургии каси андари ҷаҳон

بران سان بزرگی کس اندر جهان

Надорад биёад аз киону маон

ندارد بیاد از کهان و مهان

Ҳар онкас ки ӯ дафтар шоҳ хонд

هر آنکس که او دفتر شاه خواند

зи гейтяши доман бибояд фишонд

ز گیتیش دامن بباید فشاند

Сазад гар бигӯям яке достон

سزد گر بگویم یکی داستان

Ки бошад хирадманди ҳам достон

که باشد خردمند هم داستان

Мабодо ки густох бошӣ ба даҳр

مبادا که گستاخ باشی به دهر

Ки аз пой заҳраш фузунаст заҳр

که از پای زهرش فزونست زهر

Мсооич бо оз ва бо кӣнаи даст

مساایچ با آز و با کینه دست

з манзил макун ҷойгоҳ нишаст

ز منزل مکن جایگاه نشست

Сарой сипанҷаст бо роҳу рӯ

سرای سپنجست با راه و رو

Ту гардии куҳани дигари оранди нав

تو گردی کهن دیگر آرند نو

Яке андар ояд дигар бугзарад

یکی اندر آید دگر بگذرد

Замонӣ ба манзили чамад гар чарад

زمانی به منزل چمد گر چرد

Чу бархезад овози табли раҳил

چو برخیزد آواز طبل رحیل

Ба хок андар ояд сари мӯри впил

به خاک اندر آید سر مور وپیل

зи парвиз чун достонии шигифт

ز پرویز چون داستانی شگفت

з ман бишинавӣ ёд бояд гирифт

ز من بشنوی یاد باید گرفت

Ки чанде сазовории дастгоҳ

که چندی سزاواری دستگاه

Бузургӣу аврангу фару сипоҳ

بزرگی و اورنگ و فر و سپاه

Казон бештар нашнавӣ дар ҷаҳон

کزان بیشتر نشنوی در جهان

Агар чанд пурсӣ зи донои маон

اگر چند پرسی ز دانا مهان

зи турони вази ҳинди вази чину рӯм

ز توران وز هند وز چین و روم

зи ҳркшўрии кони бади ободи бум

ز هرکشوری کان بد آباد بوم

Ҳамеи божи бурданди наздики шоҳ

همی باژ بردند نزدیک شاه

Ба рухшандаи рӯзу шубони сиёҳ

به رخشنده روز و شبان سیاه

Ғулому парастанда аз ҳар дарӣ

غلام و پرستنده از هر دری

з дару зи ёқӯт ва ҳар гавҳарӣ

ز در و ز یاقوت و هر گوهری

зи динору ганҷаш карона набӯд

ز دینار و گنجش کرانه نبود

Чунуи хусрави андар замона набӯд

چنو خسرو اندر زمانه نبود

зи шоҳини вази бозу парони уқоб

ز شاهین وز باز و پران عقاب

зи шеру палангу наҳанги андари об

ز شیر و پلنگ و نهنگ اندر آب

Ҳама баргузеданд паймони ӯй

همه برگزیدند پیمان اوی

Чу хуршеди равшани бадии ҷони ӯй

چو خورشید روشن بدی جان اوی

Нахустин ки биниҳод ганҷи арӯс

نخستین که بنهاد گنج عروس

зи чину зи бртоси вази рӯму рӯс

ز چین و ز برطاس وز روم و روس

Дигар ганҷи пар дар хўшоб буд

دگر گنج پر در خوشاب بود

Ки болоаши як тири партоб буд

که بالاش یک تیر پرتاب بود

Ки хзро ниҳоданд номаши радон

که خضرا نهادند نامش ردان

Ҳамон тозён номвари бхрдон

همان تازیان نامور بخردان

Дигар ганҷи бодовараш хонданд

دگر گنج باد آورش خواندند

Шумориши бкрднд ва дар монданд

شمارش بکردند و در ماندند

Дигар онки номаш ҳаме бишинавӣ

دگر آنک نامش همی‌بشنوی

Ту гӯйии ҳамаи дибаҳи хусравӣ

تو گویی همه دیبهٔ خسروی

Дигар номвари ганҷи афросйоб

دگر نامور گنج افراسیاب

Ки касро набӯдӣ ба хушкӣу об

که کس را نبودی به خشکی و آب

Дигар ганҷ каш хондӣ сӯхта

دگر گنج کش خواندی سوخته

Казон ганҷи бади кишвари афрӯхта

کزان گنج بد کشور افروخته

Дигар онки бади шодўрди бузург

دگر آنک بد شادورد بزرگ

Ки гӯйанд ромишгарони сутург

که گویند رامشگران سترگ

Ба зари сурх гавҳар бирав бофта

به زر سرخ گوهر برو بافته

Ба зари андаруни риштаҳо тофта

به زر اندرون رشته‌ها تافته

зи ромишгарони саркашу борбад

ز رامشگران سرکش و باربد

Ки ҳаргиз нагаштӣ ба овози бад

که هرگز نگشتی به آواز بد

Ба мшкўии заррини даҳу дуҳазор

به مشکوی زرین ده و دوهزار

Канизак ба кирдори хуррами баҳор

کنیزک به کردار خرم بهار

Дигар пели бади ду ҳазор ва дивист

دگر پیل بد دو هزار و دویست

Ки гуфтӣ азон бар замин ҷой нест

که گفتی ازان بر زمین جای نیست

Фғстони чинӣу пелу сипоҳ

فغستان چینی و پیل و سپاه

Ки бар зини заррини бадии солу моҳ

که بر زین زرین بدی سال و ماه

Дигар асби ҷангии даҳ ва шаш ҳазор

دگر اسب جنگی ده و شش هزار

Ду сад борагӣ кон набад дар шумор

دو صد بارگی کان نبد در شمار

Даҳ ва ду ҳазор уштури боркаш

ده و دو هزار اشتر بارکش

Имории каши вгоми зани шасти вшш

عماری کش وگام زن شست وشش

Ки ҳаргизи каси андари ҷаҳон он надид

که هرگز کس اندر جهان آن ندید

На аз пери сар кордонон шунид

نه از پیر سر کاردانان شنید

Чунуе ба дасти яке пешкор

چنویی به دست یکی پیشکار

Таба шуд ту тимору танагии мадор

تبه شد تو تیمار و تنگی مدار

Ту беранҷӣ аз корҳо баргузин

تو بی رنجی از کارها برگزین

Чу хоҳӣ ки ёбӣ бидод офарин

چو خواهی که یابی بداد آفرین

Ки неку бади андар ҷаҳон бугзарад

که نیک و بد اندر جهان بگذرد

Замонаи дами мо ҳаме башмурд

زمانه دم ما همی‌بشمرد

Агар тахти ёбӣ агар тоҷу ганҷ

اگر تخت یابی اگر تاج و گنج

Вагар чанд пӯянда бошӣ ба ранҷ

وگر چند پوینده باشی به رنج

Саранҷоми ҷой ту хокасту хишт

سرانجام جای تو خاکست و خشت

Ҷуз аз тухм некӣ набоядат кишт

جز از تخم نیکی نبایدت کشت