Бидонаст ҳам зодФрх ки шоҳ
بدانست هم زادفرخ که شاه
зи лашкари ҳама зу шиносади гуноҳ
ز لشکر همه زو شناسد گناه
Чу омад буруни он бади андеши шоҳ
چو آمد برون آن بد اندیش شاه
Наёраст шуд низ дар пешгоҳ
نیارست شد نیز در پیشگاه
Бадар бар ҳаме буд то ҳаркасӣ
بدر بر همیبود تا هرکسی
Ҳаме кард зон озмоиши басӣ
همیکرد زان آزمایش بسی
Ҳамеи сохт ҳамвора то он сипоҳ
همیساخت همواره تا آن سپاه
Бипечед яксар зи фармони шоҳ
بپیچید یکسر ز فرمان شاه
Ҳаме ронад бо ҳар касе достон
همیراند با هر کسی داستان
Шуданд андари он кори ҳамдостон
شدند اندر آن کار همداستان
Ки шоҳӣ дигар брншинд ба тахт
که شاهی دگر برنشیند به تخت
Казин давр шуд фурӯи ойину бахт
کزین دور شد فرو آیین و بخت
Бар зодФрхи яке пер буд
بر زادفرخ یکی پیر بود
Ки бркорҳо кардани ожир буд
که برکارها کردن آژیر بود
Чунин гуфт бо зодФрх ки шоҳ
چنین گفت با زادفرخ که شاه
Ҳаме аз ту бинад гуноҳи сипоҳ
همی از تو بیند گناه سپاه
Кунун то яке шаҳриёрии падед
کنون تا یکی شهریاری پدید
Наёрӣ фузун зин набояд чхид
نیاری فزون زین نباید چخید
Ки ин буми обод вайрон шавад
که این بوم آباد ویران شود
Аз андӯҳи Эрон чу нирон шавад
از اندوه ایران چو نیران شود
Нигаҳ кард бояд ба фарзанди ӯй
نگه کرد باید به فرزند اوی
Кадомаст бо шарм ва бе гуфту гӯй
کدامست با شرم و بیگفت و گوی
Варои шод бар тахт бояд нишонд
ورا شاد بر تخت باید نشاند
Барон тоҷи динор бояд фишонд
بران تاج دینار باید فشاند
Чу ширўии бедори меҳтари писар
چو شیروی بیدار مهتر پسر
Ба зиндон буд кас набояд дигар
به زندان بود کس نباید دگر
Ҳаме рой зад зини нишони ҳаркасӣ
همی رای زد زین نشان هرکسی
Барин рӯз ва шаб барнаёмад басӣ
برین روز و شب برنیامد بسی
Ки бархест гирди сипоҳи тхўор
که برخاست گرد سپاه تخوار
Ҳамаи корҳо зу гирифтанд хор
همه کارها زو گرفتند خوار
Пазира шудаш зодФрх ба роҳ
پذیره شدش زادفرخ به راه
Фаровон бирафтанд бо ӯ сипоҳ
فراوان برفتند با او سپاه
Расиданди пас як бадӣгари фароз
رسیدند پس یک بدیگر فراز
Сухан рафт чанд ошкороу роз
سخن رفت چند آشکارا و راز
Ҳамон зоди фаррух забон баргушод
همان زاد فرخ زبان برگشاد
Бадиҳои хусрав ҳама кард ёд
بدی های خسرو همه کرد یاد
Ҳаме гуфт лашкар ба мардӣу рой
همیگفت لشکر به مردی و رای
Ҳаме кард хоҳанд шоҳии бпоӣ
همیکرد خواهند شاهی بپای
Сипаҳбад чунин дод посухи бадавӣ
سپهبد چنین داد پاسخ بدوی
Ки ман нестам чома гуфт вгўӣ
که من نیستم چامهٔ گفت وگوی
Агар бо сипоҳ андар оем ба ҷанг
اگر با سپاه اندر آیم به جنگ
Кунам бар бидон ҷаҳони ҷои танг
کنم بر بدان جهان جای تنگ
Гиромии бади ин шаҳриёри ҷавон
گرامی بد این شهریار جوان
Ба назд кнорнг ва ҳам паҳлавон
به نزد کنارنگ و هم پهلوان
Чу рӯзи чунон мард кард ӯ сиёҳ
چو روز چنان مرد کرد او سیاه
Мабодо ки бинад касе тоҷу гоҳ
مبادا که بیند کسی تاج و گاه
Нижанди он замон шуд ки бедод шуд
نژند آن زمان شد که بیداد شد
Ба бидодгари бандагон шод шуд
به بیدادگر بندگان شاد شد
Схнҳош чун зод фаррух шунид
سخنهاش چون زاد فرخ شنید
Мар ӯро зи эрониёни баргузед
مر او را ز ایرانیان برگزید
Бадв гуфт кокнўн ба зиндон шавем
بدو گفت کاکنون به زندان شویم
Ба наздики он мустамандон шавем
به نزدیک آن مستمندان شویم
Биорем бе боки ширўӣ ро
بیاریم بیباک شیروی را
Ҷавону далери ҷаҳонҷӯй ро
جوان و دلیر جهانجوی را
Сипаҳбади нигаҳбон зиндон ӯст
سپهبد نگهبان زندان اوست
Казу доштӣ бештари мағзу пӯст
کزو داشتی بیشتر مغز و پوست
Абои шаш ҳазор озмудаи савор
ابا شش هزار آزموده سوار
Ҳаме дорад он бастагонро ба зор
همیدارد آن بستگان را به زار
Чунин гуфт бо зоди фаррухи тхўор
چنین گفت با زاد فرخ تخوار
Ки кори сипаҳбади гирифтеми хор
که کار سپهبد گرفتیم خوار
Грини бахт парвиз гардад ҷавон
گرین بخت پرویز گردد جوان
Намонад ба Эрони яке паҳлавон
نماند به ایران یکی پهلوان
Магар дор дорандгар чоҳ вебанд
مگر دار دارند گر چاه وبند
Намонад ба Эрон касе бе газанд
نماند به ایران کسی بیگزند
Бигуфт ин ва аз ҷой барканд асп
بگفت این و از جای برکند اسپ
Ҳаме тохт бирасон озари гшсп
همیتاخت برسان آذر گشسپ
Сипоҳ андар оварад яксар ба ҷанг
سپاه اندر آورد یکسر به جنگ
Сипаҳбад пазира шудаш бе диранг
سپهبد پذیره شدش بی درنگ
Сари лашкар номвар гашта шуд
سر لشکر نامور گشته شد
Сипаҳбад ба ҷанги андарун кушта шуд
سپهبد به جنگ اندرون کشته شد
Пароганда шуд лашкари шаҳриёр
پراگنده شد لشکر شهریار
Сияҳи гашти рӯзу табаи гашти кор
سیه گشت روز و تبه گشت کار
Ба зиндони танг андар омад тхўор
به زندان تنگ اندر آمد تخوار
Бидон чора бо ҷомаи корзор
بدان چاره با جامهٔ کارزار
Ба ширўии гарданкаш овоз дод
به شیروی گردنکش آواز داد
Сабки посухаши номвар боз дод
سبک پاسخش نامور باز داد
Бидонаст ширўии кони сарфароз
بدانست شیروی کان سرفراز
Бдонгаҳ ба зиндон чаро шуд фароз
بدانگه به زندان چرا شد فراز
Чу рӯй тхўор ӯ фурӯзон бидид
چو روی تخوار او فروزان بدید
Аз андӯҳи чандон дилаши ?бардамӣад
از اندوه چندان دلش بردمید
Бадв гуфт гирён ки хусрав куҷост
بدو گفت گریان که خسرو کجاست
Раҳо кардани мона кор шумост
رها کردن مانه کار شماست
Чунин гуфт бо шоҳи зодаи тхўор
چنین گفت با شاهزاده تخوار
Кигар мардумии коми шерони мхўор
که گر مردمی کام شیران مخوار
Агар ту бад-ӣни кори ҳамдостон
اگر تو بدین کار همداستان
Набошӣ ту кам гири зини расатон
نباشی تو کم گیر زین راستان
Яке кам буд шояд аз шонздаҳ
یکی کم بود شاید از شانزده
Бародар бимонад туро понздаҳ
برادر بماند تو را پانزده
Бшоинди ҳаркас ба шоҳаншаҳӣ
بشایند هرکس به شاهنشهی
Бадишон буд шоди тахти маӣ
بدیشان بود شاد تخت مهی
Форуманд ширўии гирёни биҷой
فروماند شیروی گریان بجای
Азон хонаи танги бигузоради пой
ازان خانهٔ تنگ بگذارد پای