Чўбшнид ширўӣ бигирист сахт

چو بشنید شیروی بگریست سخت

Дилаши гашти тарсон азон тоҷи втхт

دلش گشت ترسان ازان تاج و تخت

Чўозпиши бархестанди он гуруҳ

چو از پیش برخاستند آن گروه

Ки ӯ роҳмӣ доштандӣ сутӯҳ

که او را همی‌داشتندی ستوه

Ба гуфтори зишт ва ба хӯни падар

به گفتار زشت و به خون پدر

Ҷавонро ҳамеи сўхтндии ҷигар

جوان را همی‌سوختندی جگر

Фурӯд омад аз тахти шоҳии Қубод

فرود آمد از تخت شاهی قباد

Дӯдаст гиромӣ ба сар барниҳод

دو دست گرامی به سر برنهاد

зи мижгони ҳаме бар буриш хӯн чакид

ز مژگان همی بر برش خون چکید

Чу огоҳӣ ӯ ба душман расед

چو آگاهی او به دشمن رسید

Чўбрзди срозтираҳи кӯҳи офтоб

چو برزد سر از تیره کوه آفتاب

Бади андешро сар бар омад зи хоб

بد‌اندیش را سر بر آمد ز خواب

Бирафтанд яксар сӯии боргоҳ

برفتند یکسر سوی بارگاه

Чу бишунид бинишаст баргоҳ шоҳ

چو بشنید بنشست بر گاه شاه

Бирафтанд гарданкашони пеш ӯ

برفتند گردنکشان پیش او

зи гардони бегонау хеш ӯ

ز گردان بیگانه و خویش او

Нишастанд бо рӯй карда дижам

نشستند با روی کرده دژم

Забонаш наҷунбед бар беш ва кам

زبانش نجنبید بر بیش و کم

Бидонаст к-эйашони бдонсони дижам

بدانست کایشان بدانسان دژم

Нишаста чроинди бодарди вғм

نشسته چرایند با درد و غم

Бадишон чунин гуфт кони шаҳриёр

بدیشان چنین گفت کان شهریار

Куҷо бошад аз пушти парвардгор

کجا باشد از پشت پروردگار

Ки ғамгин набошад ба дарди падар

که غمگین نباشد به درد پدر

Нхўонмши ҷузи бади тану бади гуҳар

نخوانمش جز بد تن و بد گهر

Набояд ки дорад бадви каси умед

نباید که دارد بدو کس امید

Ки ӯ пуда тар бошад аз пудаи бед

که او پوده‌تر باشد از پوده بید

Чунин ёфт посухи зумурради гуноҳ

چنین یافت پاسخ ز مرد گناه

Ки ҳаркас ки гуяд пурситами ду шоҳ

که هرکس که گوید پرستم دو شاه

Ту ӯ ро баи дили но ҳшиўор хон

تو او را به دل نا‌هشیوار خوان

Вагар арҷмандӣ буд хор хон

وگر ارجمندی بود خوار خوان

Чунин дод ширўии посух ки шоҳ

چنین داد شیروی پاسخ که شاه

Чу беганҷ бошад наярзад сипоҳ

چو بی‌گنج باشد نیرزد سپاه

Сухан хуб ронем як моҳ низ

سخن خوب رانیم یک ماه نیز

зи роҳ дуруштӣ нагӯем чиз

ز راه درشتی نگوییم چیز

Магар шод бошем зи андарз ӯ

مگر شاد باشیم ز اندرز او

Ки ганҷаст сартосари ин марз ӯ

که گنجست سرتاسر این مرز او

Чу посух шуниданд бархестанд

چو پاسخ شنیدند برخاستند

Сӯии хонаҳо рафтан оростанд

سوی خانه‌ها رفتن آراستند

Ба хўолигрони шоҳ ширўӣ гуфт

به خوالیگران شاه شیروی گفت

Ки чизеи з хусрав набояд наҳуфт

که چیزی ز خسرو نباید نهفت

Ба пешаш ҳама хон заррин наед

به پیشش همه خوان زرین نهید

Хӯришҳо бару чарб ва ширин наед

خورش‌ها برو چرب و شیرین نهید

Барандаи ҳамеи барад ва хусрав нахурд

برنده همی‌برد و خسرو نخورد

зи чизе ки дидӣ бихон гарму сард

ز چیزی که دیدی بخوان گرم و سرد

Ҳама хӯрдаш аз дасти ширини бадӣ

همه خوردش از دست شیرین بدی

Ки ширини бхўрднши ғамгини бадӣ

که شیرین بخوردنش غمگین بدی