Кунун шевани борбади гӯши дор

کنون شیون باربد گوش دار

Сари меҳтаронро ба оғӯши дор

سر مهتران را به آغوش دار

Чу огоҳ шуд бори бад зонк шоҳ

چو آگاه شد باربد زانک شاه

Бипардохт бедод ва бе коми гоҳ

بپرداخت بیداد و بی‌کام گاه

з ҷаҳрум биёмад сӯии тисФўн

ز جهرم بیامد سوی طیسفون

Пар аз оби мижгону дили пари зи хӯн

پر از آب مژگان و دل پر ز خون

Биёмад бидон хона ӯро бидид

بیامد بدان خانه او را بدید

Шудаи лаъли рухсор ӯ шнблид

شده لعل رخسار او شنبلید

Замонии ҳаме буд дар пеши шоҳ

زمانی همی‌بود در پیش شاه

Хурушон биёмад сӯии боргоҳ

خروشان بیامد سوی بارگاه

Ҳаме паҳливонӣ бирав мӯя кард

همی پهلوانی برو مویه کرد

Ду рухсораи зарду дилии пари зи дард

دو رخساره زرد و دلی پر ز درد

Чунон бад ки зоряш бишунид шоҳ

چنان بد که زاریش بشنید شاه

Ҳамон кас куҷо дошт ӯро нигоҳ

همان کس کجا داشت او را نگاه

Нигаҳбон ки буданд гирён шуданд

نگهبان که بودند گریان شدند

Чу бар оташи меҳр бирён шуданд

چو بر آتش مهر بریان شدند

Ҳаме гуфт алоё , радо , хсрўо

همی‌گفت الایا، ردا، خسروا

Бзрго , стрго , тноўри гўо

بزرگا، سترگا، تناور گَوا

Каҷоти он бузургӣ ва он дастгоҳ

کجات آن بزرگی و آن دستگاه

Каҷоти он ҳамаи фару тахту кулоҳ

کجات آن همه فر و تخت و کلاه

Каҷоти он ҳамаи брзу болоу тоҷ

کجات آن همه برز و بالا و تاج

Каҷоти он ҳамаи ёрау тахти оҷ

کجات آن همه یاره و تخت عاج

Каҷоти он ҳамаи мардӣу зӯру фар

کجات آن همه مردی و زور و فر

Ҷаҳонро ҳаме доштӣ зери пар

جهان را همی‌داشتی زیر پر

Куҷои он шабистону ромишгарон

کجا آن شبستان و رامشگران

Куҷои он бару боргоҳи сарон

کجا آن بر و بارگاه سران

Куҷои афсару Ковиёнии дирафш

کجا افسر و کاویانی درفش

Куҷои он ҳамаи теғҳои бунафш

کجا آن همه تیغهای بنفش

Куҷои он далерони ҷанги оварон

کجا آن دلیران جنگ آوران

Куҷои он раду мӯбаду меҳтарон

کجا آن رد و موبد و مهتران

Куҷои он ҳамаи базми всози шикор

کجا آن همه بزم وساز شکار

Куҷои он хиромидани корзор

کجا آن خرامیدن کارزار

Куҷои он ғуломони заррини камар

کجا آن غلامان زرین کمر

Куҷои он ҳамаи рои воиини вФр

کجا آن همه رای وآیین وفر

Куҷои он сарафрози ҷонўспор

کجا آن سرافراز جانوسپار

Ки бо тахти зар буд ва бо гӯшвор

که با تخت زر بود و با گوشوار

Куҷои он ҳамаи лашкару бум ва бар

کجا آن همه لشکر و بوم و بر

Куҷои он сарафрозӣу тахти зар

کجا آن سرافرازی و تخت زر

Куҷои он сари худу заррини зира

کجا آن سر خود و زرین زره

зи гавҳари Фгндаҳи гиреҳ бар гиреҳ

ز گوهر فگنده گره بر گره

Куҷои аспи шабдизу заррини ркиб

کجا اسپ شبدیز و زرین رکیب

Ки зери ту андари бадии ношикеб

که زیر تو اندر بدی ناشکیب

Куҷои он саворони заррини стом

کجا آن سواران زرین ستام

Ки душмани бадии теғашонро ниёам

که دشمن بدی تیغشان را نیام

Куҷои он ҳамаи роз ва он бхрдӣ

کجا آن همه راز و آن بخردی

Куҷои он ҳамаи фараи эзадӣ

کجا آن همه فره ایزدی

Куҷои он ҳамаи бахшиши рӯзи базм

کجا آن همه بخشش روز بزم

Куҷои он ҳамаи кӯшиши рӯзи разм

کجا آن همه کوشش روز رزم

Куҷои он ҳамаи роҳвори астарон

کجا آن همه راهوار استران

Имории заррину Фрмонброн

عماری زرین و فرمانبران

Ҳиўнону болои впили сипед

هیونان و بالا وپیل سپید

Ҳама гашта аз ҷони ту ноумед

همه گشته از جان تو ناامید

Куҷои он суханҳо ба ширини забон

کجا آن سخنها به شیرین زبان

Куҷои он дилу ройу равшани равон

کجا آن دل و رای و روشن روان

з ҳар чиз танҳо чаро монадӣ

ز هر چیز تنها چرا ماندی

зи дафтари чунин рӯз кӣ хондӣ

ز دفتر چنین روز کی خواندی

Мабодо ки густох бошӣ ба даҳр

مبادا که گستاخ باشی به دهر

Ки заҳраш фузун омад аз пои заҳр

که زهرش فزون آمد از پای زهر

Писари хостӣ то буд ёру пушт

پسر خواستی تا بود یار و پشت

Кунун аз писар ранҷат омад ба мушт

کنون از پسر رنجت آمد به مشت

зи фарзанд , шоҳон ба неру шаванд

ز فرزند، شاهان به نیرو شوند

зи ранҷи замона беоҳӯ шаванд

ز رنج زمانه بی آهو شوند

Шаҳаншоҳро чунк неруи бкост

شهنشاه را چونک نیرو بکاست

Чу болои фарзанд ӯ гашти рост

چو بالای فرزند او گشت راست

Ҳар онкас ки ӯ кори хусрави шунӯд

هر آنکس که او کار خسرو شنود

Ба гетӣ набоядаш густох буд

به گیتی نبایدش گستاخ بود

Ҳамаи буми Эрони ту вайрони шимур

همه بوم ایران تو ویران شمر

Кноми палангону шерони шимур

کنام پلنگان و شیران شمر

Сари тухми сосониён буд шоҳ

سر تخم ساسانیان بود شاه

Ки чун ӯ набинад дигар тоҷу гоҳ

که چون او نبیند دگر تاج و گاه

Шуд ин тухмаи вайрону Эрони ҳамон

شد این تخمه ویران و ایران همان

Баромади ҳамаи комаи бадгумон

برآمد همه کامهٔ بدگمان

Фузун зин набошад касеро сипоҳ

فزون زین نباشد کسی را سپاه

зи лашкар ки омадаш Фрёдхўоаҳ

ز لشکر که آمدش فریادخواه

Газанд омад аз посбони бузург

گزند آمد از پاسبان بزرگ

Кунун андар ояд сӯии рахнаи гург

کنون اندر آید سوی رخنه گرگ

Набошад сипоҳи ту ҳам пойдор

نباشد سپاه تو هم پایدار

Чу бархезад аз чори сӯи корзор

چو برخیزد از چار سو کارزار

Равони туро додгари ёри бод

روان تو را دادگر یار باد

Сари бади сголони нигунсори бод

سر بد سگالان نگونسار باد

Ба яздону номи ту эй шаҳриёр

به یزدان و نام تو ای شهریار

Ба наврӯзу меҳр ва ба хуррами баҳор

به نوروز و مهر و به خُرم بهار

Кигар дасти ман зин сипас низ равад

که گر دست من زین سپس نیز رود

Басоед мабодо ба ман бар дуруд

بساید مبادا به من بر درود

Бисӯзам ҳамаи олати хеш ро

بسوزم همه آلت خویش را

Бидон то набинам бидонадяш ро

بدان تا نبینم بداندیش را

Бибаред ҳар чоронгшти хеш

ببرید هر چارانگشت خویش

Бурӣда ҳаме дошт дар мушти хеш

بریده همی‌داشت در مشت خویش

Чу дар хона шуд оташӣ бар фурухт

چو در خانه شد آتشی بر فروخت

Ҳамаи олати хеш яксар бсухт

همه آلت خویش یکسر بسوخت