Ҳар онкас ки бад кард бо шаҳриёр
هر آنکس که بد کرد با شهریار
Шабу рӯзи тарсони бад аз рӯзгор
شب و روز ترسان بد از روزگار
Чу ширўии тарсндау хом буд
چو شیروی ترسنده و خام بود
Ҳамон тахти пеши андараши дом буд
همان تخت پیش اندرش دام بود
Бидонаст ахтари шимур ҳрк дид
بدانست اختر شمر هرک دید
Ки рӯз бузургон нахоҳад расед
که روز بزرگان نخواهد رسید
Бирафтанд ҳаркас ки бад карда буд
برفتند هرکس که بد کرده بود
Бидон кори тоб андар оварда буд
بدان کار تاب اندر آورده بود
зи даргоҳ яксар ба назд Қубод
ز درگاه یکسر به نزد قباد
Аз он кор бедод карданд ёд
از آن کار بیداد کردند یاد
Ки як бори гуфтем ва ин дигараст
که یک بار گفتیم و این دیگرست
Туро худ ҷузин доварии дрсрст
تو را خود جزین داوری درسرست
Нишаста ба як шаҳр бе бар ду шоҳ
نشسته به یک شهر بی بر دو شاه
Яке гоҳ дорад яке зергоҳ
یکی گاه دارد یکی زیرگاه
Чу хешӣ фазояд падар бо писар
چو خویشی فزاید پدر با پسر
Ҳамаи бандагони роббрнди сар
همه بندگان راببرند سر
Неем андарин кори ҳамдостон
نییم اندرین کار همداستان
Мазан зин сипас пеши мо достон
مزن زین سپس پیش ما داستان
Битарсед ширўӣу тарснда буд
بترسید شیروی و ترسنده بود
Ки дар чанги эшон яке банда буд
که در چنگ ایشان یکی بنده بود
Чунин дод посух ки срсўии дом
چنین داد پاسخ که سرسوی دام
Наёрад магари мардуми зишти ном
نیارد مگر مردم زشت نام
Шуморо сӯии хона бояд шудан
شما را سوی خانه باید شدن
Барон орзӯи рой бояд задан
بران آرزو رای باید زدن
Ба ҷӯйед то кист андари ҷаҳон
به جویید تا کیست اندر جهان
Ки ин ранҷ бар мо срорди ниҳон
که این رنج بر ما سرآرد نهان
Кушандаи ҳамеи ҷусти бадхоҳи шоҳ
کشنده همیجست بدخواه شاه
Бидон то кунандаш наоне табоҳ
بدان تا کنندش نهانی تباه
Каси андари ҷаҳони Зуҳра он надошт
کس اندر جهان زهرهٔ آن نداشت
Зумуррадии ҳамон баҳра он надошт
زمردی همان بهرهٔ آن نداشت
Ки хӯни чунон хусравии рехтӣ
که خون چنان خسروی ریختی
Ҳамеи кӯҳ дар гардан овехтӣ
همیکوه در گردن آویختی
з ҳар сӯи ҳамеи ҷусти бадхоҳи шоҳ
ز هر سو همیجست بدخواه شاه
Чунин то бидиданд мардӣ ба роҳ
چنین تا بدیدند مردی به راه
Ду чашмаши кабӯд ва дар хсораҳи зард
دو چشمش کبود و در خساره زرد
Тании хушку пари мӯӣу рухи ложвард
تنی خشک و پر موی و رخ لاژورد
Пар аз хоки пойу шиками гурусна
پر از خاک پای و شکم گرسنه
Тани марди бидодгари бараҳна
تن مرد بیدادگر برهنه
Надонист каси ном ӯ дар ҷаҳон
ندانست کس نام او در جهان
Миён киону миёни маон
میان کهان و میان مهان
Бар зод фаррух шуд ин марди зишт
بر زاد فرخ شد این مرد زشت
Ки ҳаргизи мубиноади хуррами биҳишт
که هرگز مبیناد خرم بهشت
Бадв гуфт кин разми кормнст
بدو گفت کاین رزم کارمنست
Чу сайрам кунӣ ин шикор манаст
چو سیرم کنی این شکار منست
Бадв гуфт рӯгар туоне бикун
بدو گفت روگر توانی بکن
Вазин беш магушоӣ лаб бар сухан
وزین بیش مگشای لب بر سخن
Яке кӣса динор додам ту ро
یکی کیسه دینار دادم تو را
Чу фарзанд ӯ ёр додам ту ро
چو فرزند او یار دادم تو را
Яке ханҷарӣ тез додаш чўоб
یکی خنجری تیز دادش چوآب
Биёмад кушандаи сабки пуршитоб
بیامد کشنده سبک پرشتاب
Чу он бдкнш рафт наздики шоҳ
چو آن بدکنش رفت نزدیک شاه
Варои дидаи побанд дар пеши гоҳ
ورا دیده پابند در پیش گاه
Ба ларзид хусрав чу ӯро бидид
بلرزید خسرو چو او را بدید
Сиришкаши зи мижгон ба рухи брчкид
سرشکش ز مژگان به رخ برچکید
Бадв гуфт к-эии зишти ном ту чист
بدو گفت کای زشت نام تو چیست
Ки зояндаро бар ту бояд гирист
که زاینده را بر تو باید گریست
Маро мҳрҳрмзд хонанд гуфт
مرا مِهرهرمزد خوانند گفت
Ғарибами бад-ӣни шаҳр беёру ҷуфт
غریبم بدین شهر بییار و جفت
Чунин гуфт хусрав ки омад замон
چنین گفت خسرو که آمد زمان
Бадасти фурӯмояи бадгумон
بدست فرومایهٔ بدگمان
Ба мардум намонад ҳамеи чеҳров
به مردم نماند همیچهراو
Ба гетӣ наҷуед касе меҳр ӯ
به گیتی نجوید کسی مهر او
Яке ридкии пеш ӯ бади бпоӣ
یکی ریدکی پیش او بد بپای
Бридк чунин гуфт к-эии раҳнамоӣ
بریدک چنین گفت کای رهنمای
Брўтшти оби ору машку абир
بروتشت آب آر و مشک و عبیر
Яке поки трҷомаҳи дилпазир
یکی پاک ترجامهٔ دلپذیر
Парастанда бишунид овози ӯй
پرستنده بشنید آواز اوی
Надонист кӯдаки ҳамеи рози ӯй
ندانست کودک همی راز اوی
з пешаш биёмад парастори хирад
ز پیشش بیامد پرستار خرد
Яке ташти заррин бар шоҳи барад
یکی تشت زرین بر شاه برد
Абои ҷомау обдстони воб
ابا جامه و آبدستان وآب
Ҳаме кард хусрави ббрдни шитоб
همیکرد خسرو ببردن شتاب
Чу барисам бидид андар омад бўож
چو برسم بدید اندر آمد بواژ
На гоҳи сухан буду гуфтори жож
نه گاه سخن بود و گفتار ژاژ
Чу он ҷомаҳоро бапушед шоҳ
چو آن جامهها را بپوشید شاه
Ба замзами ҳаме тавба кард аз гуноҳ
به زمزم همی توبه کرد از گناه
Яке чодари нав ба сар дар кашид
یکی چادر نو به سر در کشید
Бидон то рухи ҷон ситон ронадед
بدان تا رخ جان ستان راندید
Бишуд меҳри ҳурмузади ханҷари бадаст
بشد مهر هرمزد خنجر بدست
Дар хонаи подшои роббст
در خانهٔ پادشا راببست
Сабк рафту ҷомаи азу дар кашид
سبک رفت و جامه ازو در کشید
Ҷигаргоҳи шоҳи ҷаҳон бар дарид
جگرگاه شاه جهان بر درید
Бипечед ва бар зад яке сарди бод
بپیچید و بر زد یکی سرد باد
Ба зорӣ барон ҷома бар ҷон бидод
به زاری بران جامه بر جان بداد
Барин гӯна гардад ҷаҳони ҷаҳон
برین گونه گردد جهان جهان
Ҳамеи рози хеш аз ту дорад ниҳон
همی راز خویش از تو دارد نهان
Сухани санҷ беранҷгар марди лоф
سخن سنج بیرنج گر مرد لاف
Набинад зи кирдор ӯ ҷузи газоф
نبیند ز کردار او جز گزاف
Агар ганҷи дорӣ вагар гарму ранҷ
اگر گنج داری و گر گُرم و رنج
НаМонӣ ҳаме дар сарои сипанҷ
نمانی همی در سرای سپنج
Беозорӣ ва ростӣ баргузин
بیآزاری و راستی برگزین
Чу хоҳӣ ки ёбӣ ба дод офарин
چو خواهی که یابی به داد آفرین
Чу огоҳӣ омад ба бозору роҳ
چو آگاهی آمد به بازار و راه
Ки хусрав барон гӯнаи буришади табоҳ
که خسرو بران گونه برشد تباه
Ҳамаи бадгумонон ба зиндон шуданд
همه بدگمانان به زندان شدند
Ба айвони он мустамандон шуданд
به ایوان آن مستمندان شدند
Гиромии даҳ ва панҷ фарзанд буд
گرامی ده و پنج فرزند بود
Ба айвони шоҳи онки дарбанд буд
به ایوان شاه آنک دربند بود
Ба зиндони бкштндшон бе гуноҳ
به زندان بکشتندشان بیگناه
Бдонгаҳ ки баргашта шуд бахти шоҳ
بدانگه که برگشته شد بخت شاه
Ҷаҳондор чизе наёраст гуфт
جهاندار چیزی نیارست گفت
Ҳаме дошт онанда андар наҳуфт
همیداشت آن انده اندر نهفت
Чу бишунид шируия чанде гирист
چو بشنید شیرویه چندی گریست
Аз он пас нигаҳбон фиристод бист
از آن پس نگهبان فرستاد بیست
Бидон то зану кӯдаконишони нигоҳ
بدان تا زن و کودکانشان نگاه
Бидорад пас аз марги он куштаи шоҳ
بدارد پس از مرگ آن کشته شاه
Шуд он подшоҳӣ ва чандон сипоҳ
شد آن پادشاهی و چندان سپاه
Бузургӣу мардӣ ва он дастгоҳ
بزرگی و مردی و آن دستگاه
Ки касро зи шоҳаншаҳон он набӯд
که کس را ز شاهنشهان آن نبود
На аз номдорони пешини шунӯд
نه از نامداران پیشین شنود
Яке гашт бо онки нонеи фарох
یکی گشت با آنک نانی فراخ
Наёбад набинад бирав буму кох
نیابد نبیند برو بوم و کاخ
Хирадманд гуяд наёрад баҳо
خردمند گوید نیارد بها
Ҳар онкас ки эмин шуд аз аждаҳо
هر آنکس که ایمن شد از اژدها
Ҷаҳони ромхўони ҷузи диловари наҳанг
جهان رامخوان جز دلاور نهنگ
Бхоид ба дандон чу гирад ба чанг
بخاید به دندان چو گیرد به چنگ
Саромад кунун кори парвизи шоҳ
سرآمد کنون کار پرویز شاه
Шуд он номвари тахту ганҷу сипоҳ
شد آن نامور تخت و گنج و سپاه