Бдохтр чу аз шаҳр кобул бирафт
بداختر چو از شهر کابل برفت
Бидон дашт нахчир шуд шоҳи тафт
بدان دشت نخچیر شد شاه تفت
Бабрад аз миёни лашкарӣ чоҳ кун
ببرد از میان لشکری چاهکن
Куҷои номи бурданд зон анҷуман
کجا نام بردند زان انجمن
Саросари ҳамаи дашти нахчиргоҳ
سراسر همه دشت نخچیرگاه
Ҳамаи чоҳи бади канда дар зери роҳ
همه چاه بد کنده در زیر راه
Зада ҳарбаҳоро бен андари замин
زده حربهها را بن اندر زمین
Ҳамон низ жўпину шамшери кин
همان نیز ژوپین و شمشیر کین
Ба хошок карда сари чоҳи кӯр
به خاشاک کرده سر چاه کور
Ки мардум надидӣ на чашми сутур
که مردم ندیدی نه چشم ستور
Чу рустами дмони сари брФтни ниҳод
چو رستم دمان سر برفتن نهاد
Савории броФгнди пӯёни шғод
سواری برافگند پویان شغاد
Ки омад гӯи пилтан бо сипоҳ
که آمد گو پیلتن بی سپاه
Биёи пеш вазон карда зинҳори хоҳ
بیا پیش وزان کرده زنهار خواه
Сипаҳдор кобул биёмад зи шаҳр
سپهدار کابل بیامد ز شهر
Забони пурсухани дили пар аз кину заҳр
زبان پرسخن دل پر از کین و زهر
Чу чашмаш ба рӯй Таҳамтан расед
چو چشمش به روی تهمتن رسید
Пиёда шуд аз бораи кӯро бидид
پیاده شد از باره کو را بدید
зи саршора ҳиндӯӣ барграфт
ز سرشارهٔ هندوی برگرفت
Бараҳна шуду даст бар сар гирифт
برهنه شد و دست بر سر گرفت
Ҳамон музей аз пой берун кашид
همان موزه از پای بیرون کشید
Ба зории зи мижгони ҳаме хӯн кашид
به زاری ز مژگان همی خون کشید
Ду рухро ба хоки сияҳ бар ниҳод
دو رخ را به خاک سیه بر نهاد
Ҳаме кард пӯзиши зи кори шғод
همی کرد پوزش ز کار شغاد
Кигар маст шуд банда аз биҳшӣ
که گر مست شد بنده از بیهشی
Намӯд андарони биҳшии саркашӣ
نمود اندران بیهشی سرکشی
Сазад гар бубахшӣ гуноҳи маро
سزد گر ببخشی گناه مرا
Кунӣ тозаи ойину роҳи маро
کنی تازه آیین و راه مرا
Ҳаме рафт пешаши бараҳнаи ду пой
همی رفت پیشش برهنه دو پای
Сиррии пари зи кӣнаи дилии пари зи рой
سری پر ز کینه دلی پر ز رای
Бубахшед рустами гуноҳи варо
ببخشید رستم گناه ورا
БиФзўд зон пойгоҳи варо
بیفزود زان پایگاه ورا
Бифармуд то сар бапушеду пой
بفرمود تا سر بپوشید و پای
Ба зин бар нишаст ва биёмад зи ҷой
به زین بر نشست و بیامد ز جای
Бар шаҳри кобули яке ҷой буд
بر شهر کابل یکی جای بود
зи сабзии заминаши длороӣ буд
ز سبزی زمینش دلارای بود
Бадви андаруни чашма буду дарахт
بدو اندرون چشمه بود و درخت
Ба шодӣ ниҳоданд ҳарҷоӣ тахт
به شادی نهادند هرجای تخت
Басӣ хӯрданӣҳо биоварад шоҳ
بسی خوردنیها بیاورد شاه
Биёрост хуррами яке ҷашнгоҳ
بیاراست خرم یکی جشنگاه
намеовараду ромишгаронро бихонад
می آورد و رامشگران را بخواند
Маонро ба тахти маӣ бар нишонд
مهان را به تخت مهی بر نشاند
Азон пас ба рустам чунин гуфт шоҳ
ازان پس به رستم چنین گفت شاه
Ки чун роят ояд ба нахчиргоҳ
که چون رایت آید به نخچیرگاه
Яке ҷой дорам барин дашту кӯҳ
یکی جای دارم برین دشت و کوه
Ба ҳар ҷой нахчир гашта гуруҳ
به هر جای نخچیر گشته گروه
Ҳама дашт Ғармасту оҳӯу гӯр
همه دشت غرمست و آهو و گور
Касеро ки бошад тгоўри сутур
کسی را که باشد تگاور ستور
Ба чанг оядаш гӯру оҳӯ ба дашт
به چنگ آیدش گور و آهو به دشت
Азон дашт хуррам нишоед гузашт
ازان دشت خرم نشاید گذشت
зи гуфтор ӯ рустам омад ба шӯр
ز گفتار او رستم آمد به شور
Азон дашти пуробу нхчиргўр
ازان دشت پرآب و نخچیرگور
Ба чизе ки ояд касеро замон
به چیزی که آید کسی را زمان
Бипечад дилаш кӯр гардад гумон
بپیچد دلش کور گردد گمان
Чунинаст кори ҷаҳони ҷаҳон
چنین است کار جهان جهان
Нахоҳад кушодани бмобри ниҳон
نخواهد گشادن بمابر نهان
Ба дарёи наҳанг ва ба ҳомӯни паланг
به دریا نهنگ و به هامون پلنگ
Ҳамон шери ҷанговари тизчнг
همان شیر جنگاور تیزچنگ
Абои пашшау мӯр дар чанги марг
ابا پشه و پیل در چنگ مرگ
Яке бошад эдар бадан нест барг
یکی باشد ایدر بدن نیست برگ
Бифармуд то Рахшро зин кунанд
بفرمود تا رخش را زین کنند
Ҳамаи дашти пари боз ва шоҳин кунанд
همه دشت پر باز و شاهین کنند
Камони киёнӣ ба зиҳ бар ниҳод
کمان کیانی به زه بر نهاد
Ҳаме ронад бар дашт ӯ бо шғод
همی راند بر دشت او با شغاد
Зуввора ҳаме рафт бо пилтан
زواره همی رفت با پیلتن
Танӣ чанд азон номдори анҷуман
تنی چند ازان نامدار انجمن
Ба нахчири лашкар пароганда шуд
به نخچیر لشکر پراگنده شد
Агар кандагар сӯй огндаҳ шуд
اگر کنده گر سوی آگنده شد
Зуввора Таҳамтан барон роҳ буд
زواره تهمتن بران راه بود
зи баҳри замон кандарон чоҳ буд
ز بهر زمان کاندران چاه بود
Ҳамеи Рахш зон хок меёфт буи
همی رخش زان خاک مییافت بوی
Тани хешро кард чун грдгўӣ
تن خویش را کرد چون گردگوی
Ҳамеи ҷуст ва тарсон шуд аз буии хок
همی جست و ترسان شد از بوی خاک
Заминро ба наълаш ҳаме кард чок
زمین را به نعلش همی کرد چاک
Бузади гоми Рахши тгоўр ба роҳ
بزد گام رخش تگاور به راه
Чунин то биёмад миёни ду чоҳ
چنین تا بیامد میان دو چاه
Дили рустам аз Рахш шуд пари зи хашм
دل رستم از رخش شد پر ز خشم
Замонаши хирадро бапушед чашм
زمانش خرد را بپوشید چشم
Яке тозӣона баровард нарм
یکی تازیانه برآورد نرم
Бузади неки дили Рахшро кард гарм
بزد نیک دل رخش را کرد گرم
Чу ӯ танг шуд дар миёни ду чоҳ
چو او تنگ شد در میان دو چاه
зи чанги замонаи ҳамеи ҷусти роҳ
ز چنگ زمانه همی جست راه
Ду поиши фурушад ба як чоҳсор
دو پایش فروشد به یک چاهسار
Набад ҷои овезашу корзор
نبد جای آویزش و کارزار
Бен чоҳи пари ҳарбау теғи тез
بن چاه پر حربه و تیغ تیز
Набад ҷои мардӣу роҳи гурез
نبد جای مردی و راه گریز
Бадаред паҳлавии Рахши сутург
بدرید پهلوی رخش سترگ
Бару пои он паҳлавони бузург
بر و پای آن پهلوان بزرگ
Ба мардии тани хешро баркашид
به مردی تن خویش را برکشید
Далер аз бен чоҳ бар сар кашид
دلیر از بن چاه بر سر کشید