Чу бо хастагӣ чашмҳо баргушод
چو با خستگی چشمها برگشاد
Бидид он бидонадяш рӯй шғод
بدید آن بداندیش روی شغاد
Бидонаст кони чора ва роҳ ӯст
بدانست کان چاره و راه اوست
Шғоди фарибанда бадхоҳ ӯст
شغاد فریبنده بدخواه اوست
Бадв гуфт к-эии марди бадбахт ва шавам
بدو گفت کای مرد بدبخت و شوم
зи кори ту вайрон шуд ободи бум
ز کار تو ویران شد آباد بوم
Пушаймонӣ ояд турои зини сухан
پشیمانی آید ترا زین سخن
Бипечӣ азин бад нагардӣ куҳан
بپیچی ازین بد نگردی کهن
Бирав бо фаромарз ва яктоа бош
برو با فرامرز و یکتاه باش
Ба ҷону дил ӯро нкўхўоаҳ бош
به جان و دل او را نکوخواه باش
Чунин посух оварад нокаси шғод
چنین پاسخ آورد ناکس شغاد
Ки гардуни гардон туро дод дод
که گردون گردان ترا داد داد
Ту чандин чаҳ нозӣ ба хӯни рехтан
تو چندین چه یازی به خون ریختن
Ба Эрон ба тороҷ ва овихтан
به هر سو به تاراج و آویختن
зи кобули нхўои ҳай дигар бори сим
ز کابل نخوا هی دگر بار سیم
На шоҳон шаванд аз ту зини пас ба бим
نه شاهان شوند از تو زین پس به بیم
Ки омад ки бар ту сроиди замон
گَه آمد که بر تو سرآید زمان
Шӯии кушта дар доми оҳрмнон
شوی کشته در دام آهرمنان
Ҳам ангаи сипаҳдори кобули зи роҳ
همانگه سپهدار کابل ز راه
Ба дашт андар омад зи нахчиргоҳ
ز دشت اندر آمد به نخچیرگاه
Гӯи пилтанро чунон хаста дид
گو پیلتن را چنان خسته دید
Ҳамон хстгиҳош нобаста дид
همان خستگیهاش نابسته دید
Бадв гуфт к-эии номдори сипоҳ
بدو گفت کای نامدار سپاه
Чаҳ будат барин дашти нахчиргоҳ
چه بودت برین دشت نخچیرگاه
Шавам зуд чанде пизишк оварам
شوم زود چندی پزشک آورم
зи дарди ту хунин сиришк оварам
ز درد تو خونین سرشک آورم
Магар хстгиҳот гардад дуруст
مگر خستگیهات گردد درست
Набояд марои рух ба хуноби шаст
نباید مرا رخ به خوناب شست
Таҳамтан чунин дод посухи бадавӣ
تهمتن چنین داد پاسخ بدوی
Ки эй марди бадгавҳари чораи ҷӯй
که ای مرد بدگوهر چارهجوی
Сар омад марои рӯзгори пизишк
سر آمد مرا روزگار پزشک
Ту бар ман мполои хунини сиришк
تو بر من مپالای خونین سرشک
Фаровон наМонӣ сроиди замон
فراوان نمانی سرآید زمان
Касе зинда барнагзарад босмон
کسی زنده برنگذرد باسمان
На ман беш дорам зи ҷамшеди фар
نه من بیش دارم ز جمشید فر
Ки бибаред биўр майонаш ба ар
که ببرید بیور میانش به ار
На аз оФридўни вази киқбод
نه از آفریدون وز کیقباد
Бузургону шоҳони фаррухи нажод
بزرگان و شاهان فرخنژاد
Гулӯии Сиёвуш ба ханҷар бурид
گلوی سیاوش به خنجر برید
Гаравии зира чун замонаш расед
گروی زره چون زمانش رسید
Ҳамаи шаҳриёрон Эрон баданд
همه شهریاران ایران بدند
Ба разм андарун нараҳ шерон баданд
به رزم اندرون نره شیران بدند
Бирафтанд ва мо дайртар монадем
برفتند و ما دیرتر ماندیم
Чу шери жён бргзр монадем
چو شیر ژیان برگذر ماندیم
Фаромарзи пӯри ҷаҳони байни ман
فرامرز پور جهانبین من
Бияёд бихоҳад зи ту кини ман
بیاید بخواهد ز تو کین من
Чунин гуфт пас бо шғоди палид
چنین گفت پس با شغاد پلید
Ки акнӯн ки бар ман чунин бад расед
که اکنون که بر من چنین بد رسید
зи таркиши баровари камони маро
ز ترکش برآور کمان مرا
Ба коровар он тарҷумони маро
به کار آور آن ترجمان مرا
Ба зиҳ кун бунаи пеши ман бо ду тир
به زه کن بنه پیش من با دو تیر
Набояд ки он шери нахчиргир
نباید که آن شیر نخچیرگیر
зи дашт андар ояд зи баҳри шикор
ز دشت اندر آید ز بهر شکار
Ман ӣнҷои фитодаи чунин нобакор
من اینجا فتاده چنین تنفگار
Бибинад маро зу газанд оядам
ببیند مرا زو گزند آیدم
Камоне буд сӯдманд оядам
کمانی بود سودمند آیدم
Надард магари жандаи ширии танам
ندرد مگر ژنده شیری تنم
Замонӣ буд тан ба хоки аФгнм
زمانی بود تن به خاک افگنم
Шғод омад он чархро баркашид
شغاد آمد آن چرخ را برکشید
Ба зиҳ кард ва як бориш андар кашид
به زه کرد و یک بارش اندر کشید
Бихандеду пеши Таҳамтани ниҳод
بخندید و پیش تهمتن نهاد
Ба марги бародари ҳаме буд шод
به مرگ برادر همی بود شاد
Таҳамтан ба сахтӣ камон барграфт
تهمتن به سختی کمان برگرفت
Бидон хастагии тираш андар гирифт
بدان خستگی تیرش اندر گرفت
Бародари з тираш битарсед сахт
برادر ز تیرش بترسید سخت
Биёмад сипар кард танро дарахт
بیامد سپر کرد تن را درخت
Дарахтӣ бидид аз баробари чанор
درختی بدید از برابر چنار
Брўбри гузаштаи басии рӯзгор
بروبر گذشته بسی روزگار
Майонаш тиҳии бору баргаши биҷой
میانش تهی بار و برگش بجای
Ниҳон шуд пасаш марди нопоки рой
نهان شد پسش مرد ناپاک رای
Чу рустам чунон дид бФрохти даст
چو رستم چنان دید بفراخت دست
Чунон хаста аз тир бикшод шаст
چنان خسته از تیر بگشاد شست
Дарахту бародари баҳам бар бадухт
درخت و برادر بهم بر بدوخت
Ба ҳангом рафтан дилаш барфурӯхт
به هنگام رفتن دلش برفروخت
Шғод аз пас захм ӯ оҳ кард
شغاد از پس زخم او آه کرد
Таҳамтан бирав дард кӯтоҳ кард
تهمتن برو درد کوتاه کرد
Бадв гуфт рустами зи яздони сипос
بدو گفت رستم ز یزدان سپاس
Ки будам ҳамаи солаи яздони шинос
که بودم همه ساله یزدانشناس
Азон пас ки ҷонами расида ба лаб
ازان پس که جانم رسیده به لب
Барин кини мо бар набигузашт шаб
برین کین من، روز نامد به شب
Маро зӯр додӣ ки аз марги пеш
مرا زور دادی که از مرگ پیش
Азин бе вафои хостами кини хеш
ازین بیوفا خواستم کین خویش
Бигуфт ину ҷонаши баромади зи тан
بگفت این و جانش برآمد ز تن
Бирав зор ва гирён шуданд анҷуман
برو زار و گریان شدند انجمن
Зуввора ба чоҳӣ дигар дар бамурд
زواره به چاهی دگر در بمرد
Саворӣ намонад аз бузургону хирад
سواری نماند از بزرگان و خرد