Чу лашкар биёмад зи дашти набард

چو لشکر بیامد ز دشت نبرد

Танони пари зи хӯну сарони пари зи гирд

تنان پر ز خون و سران پر ز گرد

Хабар шуд зи таркон ба афросйоб

خبر شد ز ترکان به افراسیاب

Ки бедори бахти андромд ба хоб

که بیدار بخت اندرآمد به خواب

Ҳамон сурхаи номвар кушта шуд

همان سرخه نامور کشته شد

Чунон давлати тез баргашта шуд

چنان دولت تیز برگشته شد

Бурӣдаи сарашро нигунсор кард

بریده سرش را نگونسار کرد

Танишро ба хӯни ғарқа бар дор кард

تنش را به خون غرقه بر دار کرد

Ҳамаи шаҳри Эрони ҷигар хаста анд

همه شهر ایران جگر خسته‌اند

Ба кини Сиёвуши камар баста анд

به کین سیاوش کمر بسته‌اند

Нигун шуд сару тоҷи афросйоб

نگون شد سر و تاج افراسیاب

Ҳаме кунад мӯӣу ҳамеи рехти об

همی کند موی و همی ریخت آب

Ҳаме гуфт родои сарои мўбдо

همی گفت رادا سرا موبدا

Радои номудорои илои бхрдо

ردا نامدارا یلا بخردا

Дареғи арғавонии рахти ҳамчуи моҳ

دریغ ارغوانی رخت همچو ماه

Дареғи он кеи брзу болои шоҳ

دریغ آن کیی برز و بالای شاه

Хурушон ба сар бар прагаанд хок

خروشان به سر بر پراگند خاک

Ҳамаи ҷома ҳо кард бар хеши чок

همه جامه ها کرد بر خویش چاک

Чунин гуфт бо лашкари афросйоб

چنین گفت با لشکر افراسیاب

Ки моро бар омад сар аз хӯрду хоб

که مارا بر آمد سر از خورد و خواب

Ҳамаи кӣнаро чашм равшан кунед

همه کینه را چشم روشن کنید

Ниҳолӣ з хуфтон ва ҷавшан кунед

نهالی ز خفتان و جوشن کنید

Чу бархест овои кӯс аз дараш

چو برخاست آوای کوس از درش

Биҷунбед бар боргаҳи лашкараш

بجنبید بر بارگه لشکرش

Бузад ноӣ рӯйин ва барбаст кӯс

بزد نای رویین و بربست کوس

Ҳамеи осмон бар замин дод бӯс

همی آسمان بر زمین داد بوس

Ба гарданкашони хусрав овоз кард

به گردنکشان خسرو آواز کرد

Ки эй номдорони рӯзи набард

که ای نامداران روز نبرد

Чу бархезад овои кӯс аз ду рӯй

چو برخیزد آوای کوس از دو روی

Наҷуед замони марди прхошҷўӣ

نجوید زمان مرد پرخاشجوی

Ҳамаи размро дили пар аз кин кунед

همه رزم را دل پر از کین کنید

Ба эрониёни пок нафрин кунед

به ایرانیان پاک نفرین کنید

Хурӯш омаду нолаи курноӣ

خروش آمد و نالهٔ کرّنای

Дам ноӣ рӯйину ҳиндӣ дароӣ

دم نای رویین و هندی درای

Замин омад аз сами аспон ба ҷӯш

زمین آمد از سمّ اسپان به جوش

Ба абр андар омад фиғону хурӯш

به ابر اندر آمد فغان و خروش

Чу бархест аз дашти гирди сипоҳ

چو برخاست از دشت گرد سپاه

Кас омад бар рустам аз дидаи гоҳ

کس آمد بر رستم از دیده‌گاه

Ки омад сипоҳӣ чу кӯҳи гарон

که آمد سپاهی چو کوه گران

Ҳамаи разми ҷӯёни кндоўрон

همه رزم جویان کندآوران

зи теғи далерон ҳаво шуд бунафш

ز تیغ دلیران هوا شد بنفش

Бирафтанд бо Ковиёнии дирафш

برفتند با کاویانی درفش

Баромади хурӯши сипоҳ аз ду рӯй

برآمد خروش سپاه از دو روی

Ҷаҳон шуд пар аз мардуми ҷангҷӯӣ

جهان شد پر از مردم جنگجوی

Хур ва моҳ гуфтӣ ба ранг андараст

خور و ماه گفتی به رنگ اندرست

Ситора ба чанг наҳанг андараст

ستاره به چنگ نهنگ اندرست

Сипаҳдори таркони брорости ҷанг

سپهدار ترکان برآراست جنگ

Гирифтанд гўполу ханҷар ба чанг

گرفتند گوپال و خنجر به چنگ

Биёмад сӯии майманаи бормон

بیامد سوی میمنه بارمان

Сипоҳии зи таркони ?данону дмон

سپاهی ز ترکان دنان و دمان

Сӯии майсараи каҳарами теғи зан

سوی میسره کهرم تیغ‌زن

Ба қалби андаруни шоҳ бо анҷуман

به قلب اندرون شاه با انجمن

Вазин рӯй рустам сипаҳ баркашид

وزین روی رستم سپه برکشید

Ҳаво шуд зи теғи ялони нопадид

هوا شد ز تیغ یلان ناپدید

Биёрост бар майманаи Геву Тӯс

بیاراست بر میمنه گیو و طوس

Саворони бедор бо пелу кӯс

سواران بیدار با پیل و کوس

Чу Гӯдарзи кшўод бар майсара

چو گودرز کشواد بر میسره

Ҳҷиру гиронмоягони яксара

هجیر و گرانمایگان یکسره

Ба қалби андаруни рустами зобулӣ

به قلب اندرون رستم زابلی

Зираи дор бо ханҷари кобулӣ

زره‌دار با خنجر کابلی

Ту гуфтӣ на шаб буд пайдо на рӯз

تو گفتی نه شب بود پیدا نه روز

Ниҳони гашти хуршед гетӣ фурӯз

نهان گشت خورشید گیتی‌فروز

Шуд аз сами аспони замини санги ранг

شد از سم اسپان زمین سنگ رنگ

зи найзаи ҳавои ҳамчуи пушти паланг

ز نیزه هوا همچو پشت پلنگ

Ту гуфтӣ ҳавои кӯҳ оҳан шудаст

تو گفتی هوا کوه آهن شدست

Сари кӯҳи пари трг ва ҷавшан шудаст

سر کوه پر ترگ و جوشن شدست

Ба абр андар омад синону дирафш

به ابر اندر آمد سنان و درفش

ДрФшидни теғҳои бунафш

درفشیدن تیغهای بنفش

Биёмад зи қалби сипаҳи пилсм

بیامد ز قلب سپه پیلسم

Дилаши пари з хӯн карда чеҳраи дижам

دلش پر ز خون کرده چهره دژم

Чунин гуфт бо шоҳи турони сипоҳ

چنین گفت با شاه توران سپاه

Ки эй пурҳунари хусрави неки хоҳ

که‌ای پرهنر خسرو نیک‌خواه

Гар аидўнк аз ман надории дареғ

گر ایدونک از من نداری دریغ

Яке борау ҷавшану гурзу теғ

یکی باره و جوشن و گرز و تیغ

Абои рустами имрӯз ҷанг оварам

ابا رستم امروز جنگ آورم

Ҳамаи ном ӯ зер нанг оварам

همه نام او زیر ننگ آورم

Ба пеши ту орми сару Рахш ӯ

به پیش تو آرم سر و رخش او

Ҳамон худу теғи ҷаҳони бахш ӯ

همان خود و تیغ جهان بخش او

Азу шод шуд ҷони афросйоб

ازو شاد شد جان افراسیاب

Сари найзаи бгзошт аз офтоб

سر نیزه بگذاشت از آفتاب

Бадв гуфт к-эй ном бурдор шер

بدو گفت کای نام بردار شیر

Ҳамоно ки пелат наёрад ба зер

همانا که پیلت نیارد به زیر

Агар пилтанро ба чанг оварӣ

اگر پیلتن را به چنگ آوری

Замонаи бросоид аз доварӣ

زمانه برآساید از داوری

Ба турон чу ту кас набошад ба ҷоҳ

به توران چو تو کس نباشد به جاه

Ба ганҷ ва ба теғ ва ба тахту кулоҳ

به گنج و به تیغ و به تخت و کلاه

Ба гардони сипеҳри андрории серум

به گردان سپهر اندرآری سرم

Сипорам турои духтару кишварам

سپارم ترا دختر و کشورم

Аз Эрону турони ду баҳри он тест

از ایران و توران دو بهر آن تست

Ҳамон гавҳару ганҷу шаҳри он тест

همان گوهر و گنج و شهر آن تست

Чу бишунид перони ғамии гашти сахт

چو بشنید پیران غمی گشت سخت

Биёмад бар шоҳи хуршеди бахт

بیامد بر شاه خورشید بخت

Бадв гуфт кин марди бурноу тез

بدو گفت کاین مرد برنا و تیز

Ҳаме бар тан хеш дорад ситез

همی بر تن خویش دارد ستیز

Ҳаме дар гумон уфтад аз номи хеш

همی در گمان افتد از نام خویش

Наяндешад аз кори фарҷоми хеш

نیندیشد از کار فرجام خویش

Касе сӯй дӯзах напуед ба по

کسی سوی دوزخ نپوید به پا

Вагар хираи сӯии дами аждаҳо

و گر خیره سوی دم اژدها

Гар ӯ бо Таҳамтан набард оварад

گر او با تهمتن نبرد آورد

Сари хешро зер гирд оварад

سر خویش را زیر گرد آورد

Шикаста шавад дили гӯонро ба ҷанг

شکسته شود دل گوان را به جنگ

Буд ин сухан низ бар шоҳи нанг

بود این سخن نیز بر شاه ننگ

Бародари ту доне ки кеҳтар буд

برادر تو دانی که کهتر بود

Фузун тар бирав меҳри меҳтар буд

فزون‌تر برو مهر مهتر بود

Ба перон чунин гуфт пас пилсм

به پیران چنین گفت پس پیلسم

Казин паҳлавон дил надорад дижам

کزین پهلوان دل ندارد دژم

Кигар ман кунам ҷанги ҷангии наҳанг

که گر من کنم جنگ جنگی نهنگ

Наёрам ба бахти ту бар шоҳи нанг

نیارم به بخت تو بر شاه ننگ

Ба пеши ту бо номвари чори гирд

به پیش تو با نامور چار گرد

Чаҳ кардам ту дидӣ зи ман дасти барад

چه کردم تو دیدی ز من دست برد

Ҳамоно кунун зӯрами аФзўнтрст

همانا کنون زورم افزونترست

Шикастани дили ман на андрхўрст

شکستن دل من نه اندرخورست

Барояд ба дасти ман ин коркард

برآید به دست من این کارکرد

Ба гирд дар ахтари бади магарад

به گرد در اختر بد مگرد

Чу бишунид зу ин сухани шаҳриёр

چو بشنید زو این سخن شهریار

Яке аспи шоистаи корзор

یکی اسپ شایستهٔ کارزار

Бадв дод бо теғ ва бар гстўон

بدو داد با تیغ و برگستوان

Ҳамон найзау дръ ва худ гӯон

همان نیزه و درع و خود گوان

Биёрост он ҷангро пилсм

بیاراست آن جنگ را پیلسم

Ҳаме ронад чун шер бо боду дам

همی راند چون شیر با باد و دم

Ба эрониён гуфт рустам куҷост

به ایرانیان گفت رستم کجاست

Ки гуяд ки ӯ рӯз ҷанг аждаҳост

که گوید که او روز جنگ اژدهاست

Чу бишунид Геви ин сухани ?бардамӣад

چو بشنید گیو این سخن بردمید

Бузади дасту теғ аз миён баркашид

بزد دست و تیغ از میان برکشید

Бадв гуфт рустам ба як тарки ҷанг

بدو گفت رستم به یک ترک جنگ

Насозад ҳамоно ки оядаш нанг

نسازد همانا که آیدش ننگ

Броўихтнди он ду ҷангӣ ба ҳам

برآویختند آن دو جنگی به هم

Дмони Геви Гӯдарз бо пилсм

دمان گیو گودرز با پیلسم

Яке найза зад Гевро каз наҳиф

یکی نیزه زد گیو را کز نهیب

Бурун омадаш ҳар ду по аз ркиб

برون آمدش هر دو پا از رکیب

Фаромарз чун дид ёр омадаш

فرامرز چون دید یار آمدش

Ҳамеи ёри ҷангӣ ба кор омадаш

همی یار جنگی به کار آمدش

Яке теғ бар найзаи пилсм

یکی تیغ بر نیزهٔ پیلسم

Бузади найза аз теғ ӯ шуд қалам

بزد نیزه از تیغ او شد قلم

Дигар бора зад бар сари трги ӯй

دگر باره زد بر سر ترگ اوی

Шикаста шуд он теғи прхошҷўӣ

شکسته شد آن تیغ پرخاشجوی

Ҳамеи гашт бо он ду яли пилсм

همی گشت با آن دو یل پیلسم

Ба майдон ба кирдори шери дижам

به میدان به کردار شیر دژم

Таҳамтани зи қалб сипаҳ бингаред

تهمتن ز قلب سپه بنگرید

Ду гирди далер ва гиронмоя дид

دو گرد دلیر و گرانمایه دید

Броўихтаҳ бо яке шермард

برآویخته با یکی شیرمرد

Ба абр андар оварда аз боди гирд

به ابر اندر آورده از باد گرد

Бидонаст рустам ки ҷузи пилсм

بدانست رستم که جز پیلسم

з таркон надорад каси он зӯру дам

ز ترکان ندارد کس آن زور و دم

Ва дигар ки аз номвари бхрдон

و دیگر که از نامور بخردان

з гуфт ситораи шимури мӯбадон

ز گفت ستاره‌شمر موبدان

зи ахтари бад ва нек башнавада буд

ز اختر بد و نیک بشنوده بود

Ҷаҳонро чапу рости паймӯда буд

جهان را چپ و راست پیموده بود

Кигар пилсм аз бади рӯзгор

که گر پیلسم از بد روزگار

Хирад ёбаду банди омӯзгор

خرد یابد و بند آموزگار

Набарда чуну дар ҷаҳони сар ба сар

نبرده چنو در جهان سر به سر

Ба Эрон ва турон набандад камар

به ایران و توران نبندد کمر

Ҳамоно ки ӯро замон омадаст

همانا که او را زمان آمدست

Ки эдар ба чангам дмон омадаст

که ایدر به چنگم دمان آمدست

Ба лашкар бифармуд каз ҷои хеш

به لشکر بفرمود کز جای خویش

Магари ноўрнди андакии пои пеш

مگر ناورند اندکی پای پیش

Шавам бргроими тани пилсм

شوم برگرایم تن پیلسم

Бубинам ки дорад пайу шоху дам

ببینم که دارد پی و شاخ و دم

Яке найза боркаш барграфт

یکی نیزهٔ بارکش برگرفت

БиФшорди рони трг бар сар гирифт

بیفشارد ران ترگ بر سر گرفت

Гарон шуд ркиб ва сабк шуд Аннан

گران شد رکیب و سبک شد عنان

Ба чашм андар оварад рахшони синон

به چشم اندر آورد رخشان سنان

Ғамии гашт ва бар лаб баровард каф

غمی گشت و بر لب برآورد کف

Ҳамеи тохт аз қалб то пеши саф

همی تاخت از قلب تا پیش صف

Чунин гуфт к-эии номвари пилсм

چنین گفت کای نامور پیلسم

Марои хостӣ то бисӯзӣ ба дам

مرا خواستی تا بسوزی به دم

Ҳаме гуфт ва метохт бирасон гирд

همی گفت و می‌تاخت برسان گرد

Яке кард бо ӯ сухан дар набард

یکی کرد با او سخن در نبرد

Яке найза зад бар камаргоҳи ӯй

یکی نیزه زد بر کمرگاه اوی

з зин барграфташ ба кирдори гӯй

ز زین برگرفتش به کردار گوی

Ҳамеи тохт то қалби турони сипоҳ

همی تاخت تا قلب توران سپاه

Биндохтши хор дар қалбгоҳ

بینداختش خوار در قلبگاه

Чунин гуфт кинро ба дебои зард

چنین گفت کاین را به دیبای زرد

Бапушед каз гирд шуд ложвард

بپوشید کز گرد شد لاژورد

Аннанро бипечед зон ҷойгоҳ

عنان را بپیچید زان جایگاه

Биёмад дмон то ба қалби сипоҳ

بیامد دمان تا به قلب سپاه

Баборед перони зи мижгони сиришк

ببارید پیران ز مژگان سرشک

Тани пилсм давр дид аз пизишк

تن پیلسم دور دید از پزشک

Дили лашкару шоҳи турони сипоҳ

دل لشکر و شاه توران سپاه

Шикаста шуд ва тира шуд размгоҳ

شکسته شد و تیره شد رزمگاه

Хурӯш омад аз лашкар ҳар ду сӯй

خروش آمد از لشکر هر دو سوی

Даҳу дори гардони прхошҷўӣ

ده و دار گردان پرخاشجوی

Хурӯшидани кӯс бар пушти пел

خروشیدن کوس بر پشت پیل

з ҳар сӯ ҳаме рафт то чанд майл

ز هر سو همی رفت تا چند میل

Замин шуд зи наъли сутурони сутӯҳ

زمین شد ز نعل ستوران ستوه

Ҳамаи кӯҳ дарё шуду дашти кӯҳ

همه کوه دریا شد و دشت کوه

зи баси наърау нолаи кара ноӣ

ز بس نعره و نالهٔ کره‌نای

Ҳамеи осмон андар омад зи ҷой

همی آسمان اندر آمد ز جای

Ҳамеи санг марҷон шуду хоки хӯн

همی سنگ مرجان شد و خاک خون

Саросари сар сарварон шуд нигун

سراسر سر سروران شد نگون

Бикуштанд чандон зи ҳардуи гуруҳ

بکشتند چندان ز هردو گروه

Ки шуд хоки дарёу ҳомӯн чу кӯҳ

که شد خاک دریا و هامون چو کوه

Яке бод бархест аз размгоҳ

یکی باد برخاست از رزمگاه

Ҳаворо бапушед гирди сипоҳ

هوا را بپوشید گرد سپاه

Ду лашкар ба ҳомӯн ҳаме тохтанд

دو لشکر به هامون همی تاختند

Як аз дигарон бозншнохтнд

یک از دیگران بازنشناختند

Ҷаҳон чун шаби тира торик шуд

جهان چون شب تیره تاریک شد

Ту гуфтӣ ба шаби рӯз наздик шуд

تو گفتی به شب روز نزدیک شد

Чунин гуфт бо лашкари афросйоб

چنین گفت با لشکر افراسیاب

Ки бедори бахт андар омад ба хоб

که بیدار بخت اندر آمد به خواب

Агар сустӣ оред як тан ба ҷанг

اگر سستی آرید یک تن به جنگ

Намонад марои рӯзгори диранг

نماند مرا روزگار درنگ

Баришон з ҳар сӯ камӣн оваред

بریشان ز هر سو کمین آورید

Ба найзаи хури андар замин оваред

به نیزه خور اندر زمین آورید

Биёмад худ аз қалби турони сипоҳ

بیامد خود از قلب توران سپاه

Бар Тӯс шуд доғи дили кӣнаи хоҳ

بر طوس شد داغ دل کینه‌خواه

Аз Эрони фаровони сипаҳро бикушт

از ایران فراوان سپه را بکشت

Ғамӣ шуд дили Тӯс ва бинмуд пушт

غمی شد دل طوس و بنمود پشت

Бар рустам омад яке чораи ҷӯй

بر رستم آمد یکی چاره‌جوی

Ки имрӯзи азин разм шуд рангу буи

که امروز ازین رزم شد رنگ و بوی

Ҳама рзмгаҳ шуд чу дарёии хӯн

همه رزمگه شد چو دریای خون

Дирафши сипаҳдори Эрони нигун

درفش سپهدار ایران نگون

Биёмад зи қалби сипаҳи пилтан

بیامد ز قلب سپه پیلتن

Пас ӯ фаромарз бо анҷуман

پس او فرامرز با انجمن

Сипардор бисёр дар пеш буд

سپردار بسیار در پیش بود

Ки дилашони зи рустами бидонадяш буд

که دلشان ز رستم بداندیش بود

Ҳамаи хешу пайванди афросйоб

همه خویش و پیوند افراسیاب

Ҳамаи дили пар аз кину сари пуршитоб

همه دل پر از کین و سر پرشتاب

Таҳамтани фаровон аз эшон бикушт

تهمتن فراوان از ایشان بکشت

Фаромарзу Тӯс андар омад ба пушт

فرامرز و طوس اندر آمد به پشت

Чу афросйоби он дирафши бунафш

چو افراسیاب آن درفش بنفش

Нигаҳ кард бар ҷойгоҳи дирафш

نگه کرد بر جایگاه درفش

Бидонаст кони пилтан рустам аст

بدانست کان پیلتن رستم است

Сарафрози вази тухма нирм аст

سرافراز وز تخمهٔ نیرم است

Барошуфт бар сони ҷангии паланг

برآشفت بر سان جنگی پلنگ

БиФшорди рони пеш ӯ шуд ба ҷанг

بیفشارد ران پیش او شد به جنگ

Чу рустами дирафши сияҳро бидид

چو رستم درفش سیه را بدید

Ба кирдори шери жёни ?бардамӣад

به کردار شیر ژیان بردمید

Ба ҷӯш омад он номбурдори гирд

به جوش آمد آن نامبردار گرد

Аннани бораи тизтгро супурд

عنان بارهٔ تیزتگ را سپرد

Броўихт бо саркаши афросйоб

برآویخت با سرکش افراسیاب

Ба пигор хӯн рафт чун равад об

به پیگار خون رفت چون رود آب

Яке найзаи солори турони сипоҳ

یکی نیزه سالار توران سپاه

Бузад бар бар рустами кӣнаи хоҳ

بزد بر بر رستم کینه‌خواه

Синон андар омад ба банди камар

سنان اندر آمد به بند کمر

Ба бабри баён бар набад коргар

به ببر بیان بر نبد کارگر

Таҳамтан ба кин андар оварад рӯй

تهمتن به کین اندر آورد روی

Яке найза зад бар сари аспи ӯй

یکی نیزه زد بر سر اسپ اوی

Тгоўри зи дард андар омад ба сар

تگاور ز درد اندر آمد به سر

БиФтод зу шоҳи прхошхр

بیفتاد زو شاه پرخاشخر

Ҳамеи ҷусти рустами камаргоҳ ӯ

همی جست رستم کمرگاه او

Ки аз разм кӯтаҳ кунад роҳ ӯ

که از رزم کوته کند راه او

Нигаҳ кард ҳумон бидид аз карон

نگه کرد هومان بدید از کران

Ба гардан баровард гурзи гарон

به گردن برآورد گرز گران

Бузад бар сари шонаи пилтан

بزد بر سر شانهٔ پیلتن

Ба лашкар хурӯш омад аз анҷуман

به لشکر خروش آمد از انجمن

з пас кард рустами ҳмонгаҳи нигоҳ

ز پس کرد رستم همانگه نگاه

Биҷуст аз кафши номбурдори шоҳ

بجست از کفش نامبردار شاه

Барошуфт грдоФгни тоҷи бахш

برآشفت گردافگن تاج‌بخش

Ба дунболи ҳумони барангехти Рахш

به دنبال هومان برانگیخت رخش

Битозед чанде ва чанде шитофт

بتازید چندی و چندی شتافت

Замонаи бадаши монда ӯро наёфт

زمانه بدش مانده او را نیافت

Сипаҳдор таркон нашуд зери даст

سپهدار ترکان نشد زیر دست

Яке бора тизтг барнишаст

یکی بارهٔ تیزتگ برنشست

Чу аз ҷанг рустам бипечед рӯй

چو از جنگ رستم بپیچید روی

Гурезон ҳаме рафт прхошҷўӣ

گریزان همی رفت پرخاشجوی

Баромади з ҳар сӯи дами курноӣ

برآمد ز هر سو دم کرنای

Ҳамеи осмон андар омад зи ҷой

همی آسمان اندر آمد ز جای

Ба абр андар омад хурӯши сарон

به ابر اندر آمد خروش سران

Гроиидни гурзҳои гарон

گراییدن گرزهای گران

Гӯони сар ба сар наъра бардоштанд

گوان سر به سر نعره برداشتند

Синонҳо ба абр андар афроштанд

سنانها به ابر اندر افراشتند

Замини сар ба сари куштау хаста буд

زمین سر به سر کشته و خسته بود

Вагар лола бар заъфарони руста буд

وگر لاله بر زعفران رسته بود

Супурданд аспони ҳамеи хӯн ба наъл

سپردند اسپان همی خون به نعل

Шудаи пои пел аз дили куштаи лаъл

شده پای پیل از دل کشته لعل

Ҳазимат гирифтанд таркон чу бод

هزیمت گرفتند ترکان چو باد

Ки рустами зи бозу ҳаме дод дод

که رستم ز بازو همی داد داد

Се фарсанг чун аждаҳои дмон

سه فرسنگ چون اژدهای دمان

Таҳамтан ҳаме шуд пас бадгумон

تهمتن همی شد پس بدگمان

Вази он ҷойгаҳи пилтани бозгашт

وز آن جایگه پیلتن بازگشت

Сипаҳ яксар аз ҷанги носози гашт

سپه یکسر از جنگ ناساز گشت

з рустам бипурсед пурмояи Тӯс

ز رستم بپرسید پرمایه طوس

Ки чун ёфт шер аз яке гӯри кӯс

که چون یافت شیر از یکی گور کوس

Бадв гуфт рустам ки гурзи гарон

بدو گفت رستم که گرز گران

Чу ёди орад аз ёли ҷанги оварон

چو یاد آرد از یال جنگ‌آوران

Дили санг ва санадон намонад дуруст

دل سنگ و سندان نماند درست

Бару ёли кӯбанда бояд нахуст

بر و یال کوبنده باید نخست

Амӯдӣ ки кӯбандаи ҳумон буд

عمودی که کوبنده هومان بود

Ту оҳан махонаш ки муми он буд

تو آهن مخوانش که موم آن بود

Ба лшкргаҳи хеши гаштанди боз

به لشکرگه خویش گشتند باز

Сипаҳ яксар аз хоста бе ниёз

سپه یکسر از خواسته بی‌نیاز

Ҳамаи дашти пари оҳану симу зар

همه دشت پر آهن و سیم و زر

Синону стому кулоҳу камар

سنان و ستام و کلاه و کمر