Чунон дид Гӯдарзи як шаб ба хоб
چنان دید گودرز یک شب به خواب
Ки абрии баромади зи Эрони пуроб
که ابری برآمد ز ایران پرآب
Бар он абри борони хуҷастаи сурӯш
بر آن ابر باران خجسته سروش
Ба Гӯдарз гуфтӣ ки бигушоӣ гӯш
به گودرز گفتی که بگشای گوش
Чу хоҳӣ ки ёбии зи танагии раҳо
چو خواهی که یابی ز تنگی رها
Вази ин номвари тарки нари аждаҳо
وز این نامور ترک نر اژدها
Ба турони яке номадорӣ нав аст
به توران یکی نامداری نو است
Куҷои номи он шоҳ Кайхусрав аст
کجا نام آن شاه کیخسرو است
зи пушти Сиёвуши яке шаҳриёр
ز پشت سیاوش یکی شهریار
Ҳунарманд ва аз гавҳари номдор
هنرمند و از گوهر نامدار
Аз ин тухма аз гавҳари киқбод
از این تخمه از گوهر کیقباد
зи модари сӯй тӯр дорад нажод
ز مادر سوی تور دارد نژاد
Чу ояд ба Эрони паии фаррухаш
چو آید به ایران پی فرخش
зи чархи ончӣ пурсад диҳад посухаш
ز چرخ آنچه پرسد دهد پاسخش
Миёнро бибандад ба кини падар
میان را ببندد به کین پدر
Кунад кишвари тӯри зеру зибр
کند کشور تور زیر و زبر
Ба дарёии қулзум ба ҷӯши оради об
به دریای قلزم به جوش آرد آب
Нхорди сар аз кини афросйоб
نخارد سر از کین افراسیاب
Ҳамаи сола дар ҷавшани кин буд
همه ساله در جوشن کین بود
Шабу рӯз дар ҷанг бар зин буд
شب و روز در جنگ بر زین بود
зи гардони Эрону гарданкашон
ز گردان ایران و گردنکشان
Наёбади ҷуз аз Гев аз ӯ каси нишон
نیابد جز از گیو از او کس نشان
Чунинаст фармони гардони сипеҳр
چنین است فرمان گردان سپهر
Бадв дорад аз дод густардаи меҳр
بدو دارد از داد گسترده مهر
Чу аз хоби Гӯдарз бедор шуд
چو از خواب گودرز بیدار شد
Ниёйиши кунони пеш додар шуд
نیایش کنان پیش دادار شد
Бимолид бар хоки риши сипед
بمالید بر خاک ریش سپید
зи шоҳ ҷаҳондор шуд пурумед
ز شاه جهاندار شد پرامید
Чу хуршед пайдо шуд аз пушти зоғ
چو خورشید پیدا شد از پشت زاغ
Баромад ба кирдори заррини чароғ
برآمد به کردار زرین چراغ
Сипаҳбад нишаст аз бар тахти оҷ
سپهبد نشست از بر تخت عاج
Биёрост айвон ба курсии соҷ
بیاراست ایوان به کرسی ساج
Пари андешаи мари Гевро пеш хонд
پر اندیشه مر گیو را پیش خواند
Вази он хоб чанде суханҳо баранд
وز آن خواب چندی سخنها براند
Бадв гуфт фаррухи пайу рӯзи ту
بدو گفت فرخ پی و روز تو
Ҳамон ахтари гетии афрӯзи ту
همان اختر گیتی افروز تو
Ту то зодӣ аз модари покдин
تو تا زادی از مادر پاکدین
Пар аз офарин шуд саросари замин
پر از آفرین شد سراسر زمین
Ба фармони яздони хуҷастаи сурӯш
به فرمان یزدان خجسته سروش
Маро рӯй бинмуд дар хоби дӯш
مرا روی بنمود در خواب دوش
Нишаста бар абрии пар аз боду нам
نشسته بر ابری پر از باد و نم
Бишустӣ ҷаҳонро саросари зи ғам
بشستی جهان را سراسر ز غم
Маро дид ва гуфт ин ҳама ғам чарост
مرا دید و گفت این همه غم چراست
Ҷаҳонии пар аз кин ва бенам чарост
جهانی پر از کین و بینم چراست
Азиро ки бефару брзсти шоҳ
ازیرا که بیفر و برزست شاه
Надорад ҳамеи роҳи шоҳони нигоҳ
ندارد همی راه شاهان نگاه
Чу Кайхусрав ояд зи турони замин
چو کیخسرو آید ز توران زمین
Сӯй душманон афганд ранҷу кин
سوی دشمنان افگند رنج و کین
Набинад кас ӯро зи гардони ню
نبیند کس او را ز گردان نیو
Магари номвари пӯри Гӯдарзи Гев
مگر نامور پور گودرز گیو
Чунин кард бахшиши сипеҳри баланд
چنین کرد بخشش سپهر بلند
Ки аз ту кушояди ғаму ранҷи банд
که از تو گشاید غم و رنج بند
Ҳамеи номи ҷустии миёни ду саф
همی نام جستی میان دو صف
Кунун ном ҷовидат омад ба каф
کنون نام جاویدت آمد به کف
Ки то дар ҷаҳон мардумасту сухан
که تا در جهان مردم است و سخن
Чунин ном ҳаргиз нагардад куҳан
چنین نام هرگز نگردد کهن
Заминро ҳамон бо сипеҳри баланд
زمین را همان با سپهر بلند
Ба даст ту хоҳад кушодани зи банд
به دست تو خواهد گشادن ز بند
Ба ранҷаст ганҷ ва ба номаст ранҷ
به رنج است گنج و به نام است رنج
Ҳамоно ки науммат ба ояд зи ганҷ
همانا که نامت به آید ز گنج
Агар ҷовдона наМонӣ ба ҷой
اگر جاودانه نمانی به جای
Ҳамеи ном ба зини сипанҷии сарой
همی نام به زین سپنجی سرای
Ҷаҳонро яке шаҳриёр оварӣ
جهان را یکی شهریار آوری
Дарахти вафоро ба бор оварӣ
درخت وفا را به بار آوری
Бадв гуфт Гев эй падар банда ам
بدو گفت گیو ای پدر بندهام
Бакӯшам ба рои ту то зинда ам
بکوشم به رای تو تا زندهام
Харидорами инро гар ояд ба ҷой
خریدارم این را گر آید به جای
Ба фархундаи ному паии раҳнамоӣ
به فرخنده نام و پی رهنمای
Ба айвон шуду соз рафтан гирифт
به ایوان شد و ساز رفتن گرفت
зи хоби падари мондаи андари шигифт
ز خواب پدر مانده اندر شگفت
Чу хуршед рухшанда омад падед
چو خورشید رخشنده آمد پدید
Замин шуд ба сони гули шнблид
زمین شد به سان گل شنبلید
Биёмад камарбастаи Геви далер
بیامد کمربسته گیو دلیر
Яке боркаши бодпоиӣ ба зер
یکی بارکش بادپایی به زیر
Ба Гӯдарз гуфт эй ҷаҳони паҳлавон
به گودرز گفت ای جهان پهلوان
Далеру сарафрозу равшани равон
دلیر و سرافراز و روشن روان
Камандӣу аспии марои ёри бас
کمندی و اسپی مرا یار بس
Нишоед кашӣдан бидон марзи кас
نشاید کشیدن بدان مرز کس
Чу мардум барам хостор оядам
چو مردم برم خواستار آیدم
Аз он пас магар корзор оядам
از آن پس مگر کارزار آیدم
Марои дашт ва кӯҳаст як чанд ҷой
مرا دشت و کوه است یک چند جای
Магар пешам ояд яке раҳнамоӣ
مگر پیشم آید یکی رهنمای
Ба пирўзбхти ҷаҳони паҳлавон
به پیروزبخت جهان پهلوان
Ниёем ҷуз аз шоду равшани равон
نیایم جز از شاد و روشن روان
Ту мари бежани хирадро дар канор
تو مر بیژن خرد را در کنار
Бпрўри нигаҳдораш аз рӯзгор
بپرور نگهدارش از روزگار
Надонам ки дидор бошад ҷузи ин
ندانم که دیدار باشد جز این
Ки донад чунин ҷузи ҷаҳони офарин
که داند چنین جز جهان آفرین
Ту падрӯд бошу марои ёди дор
تو پدرود باش و مرا یاد دار
Равонро зи дарди ман озоди дор
روان را ز درد من آزاد دار
Чу шӯеи зи баҳри парастиши рухон
چو شویی ز بهر پرستش رخان
Ба ман бар ҷаҳони офаринро бихон
به من بر جهان آفرین را بخوان
Магар бошудам додгари раҳнамоӣ
مگر باشدم دادگر رهنمای
Ба наздики он номвари кадхудоӣ
به نزدیک آن نامور کدخدای
Ба фармон биёрост омад бурун
به فرمان بیاراست آمد برون
Падари дили пар аз дарду рухи пари зи хӯн
پدر دل پر از درد و رخ پر ز خون
Падари пери сар буду бурнои далер
پدر پیر سر بود و برنا دلیر
Даҳани ҷангро боз карда чу шер
دهن جنگ را باز کرده چو شیر
Надонист ков боз бинад писар
ندانست کاو باز بیند پسر
з рафтани дилаш буд зеру зибр
ز رفتن دلش بود زیر و زبر