Саворон гузин кард перони ҳазор
سواران گزین کرد پیران هزار
Ҳамаи ҷангҷӯӣу ҳамаи номдор
همه جنگجوی و همه نامدار
Бадишон чунин гуфт перон ки зуд
بدیشان چنین گفت پیران که زود
Аннани тгоўр бибояд бсўд
عنان تگاور بباید بسود
Шабу рӯз рафтан чу шери жён
شب و روز رفتن چو شیر ژیان
Набояд кушодан ба раҳ бар миён
نباید گشادن به ره بر میان
Кигар Геву хусрав ба Эрон шаванд
که گر گیو و خسرو به ایران شوند
Занони андари Эрон чаҳ шерон шаванд
زنان اندر ایران چه شیران شوند
Намонад барин бум ва бар хоку об
نماند برین بوم و بر خاک و آب
Вазин доғ дил гардад афросйоб
وزین داغ دل گردد افراسیاب
Ба гуфтор ӯ сар барафрохтанад
به گفتار او سر برافراختند
Шабу рӯз яксар ҳаме тохтанд
شب و روز یکسر همی تاختند
Наҷустанд рӯзу шаби орому хоб
نجستند روز و شب آرام و خواب
Вазин огаҳӣ шуд ба афросйоб
وزین آگهی شد به افراسیاب
Чунин то биёмад яке жарф равад
چنین تا بیامد یکی ژرف رود
Сипаҳ шуд пароганда чун тору пуд
سپه شد پراگنده چون تار و پود
Бенаш жарфу паҳноаши кӯтоҳ буд
بنش ژرف و پهناش کوتاه بود
Бадв бар ба рафтани джогоаҳ буд
بدو بر به رفتن دژآگاه بود
Нишаста фарангис бар поси гоҳ
نشسته فرنگیس بر پاس گاه
Ба дигари карони хуфтаи бади Геву шоҳ
به دیگر کران خفته بد گیو و شاه
Фарангис зон ҷойгаҳ бингаред
فرنگیس زان جایگه بنگرید
Дирафши сипаҳдор турон бидид
درفش سپهدار توران بدید
Давон шуд бар Гев ва огоҳ кард
دوان شد بر گیو و آگاه کرد
Барон хуфтагони хоб кӯтоҳ кард
بران خفتگان خواب کوتاه کرد
Бадв гуфт к-эии мард бо ранҷи хез
بدو گفت کای مرد با رنج خیز
Ки омад турои рӯзгори гурез
که آمد ترا روزگار گریز
Туро гар биёбанд биҷон кунанд
ترا گر بیابند بیجان کنند
Дили мо зи дарди ту печон кунанд
دل ما ز درد تو پیچان کنند
Маро бо писар дида гардад пуроб
مرا با پسر دیده گردد پرآب
Баради баста то пеши афросйоб
برد بسته تا پیش افراسیاب
Вазон пас надонам чаҳ ояд газанд
وزان پس ندانم چه آید گزند
Надонад касе рози чархи баланд
نداند کسی راز چرخ بلند
Бадв гуфт Гев эй маи бонувон
بدو گفت گیو ای مه بانوان
Чаро ранҷа кардӣ бад-инсон равон
چرا رنجه کردی بدینسان روان
Ту бо шоҳи бршў ба болои тунд
تو با شاه برشو به بالای تند
зи перон ва лашкар машав ҳеҷ кунад
ز پیران و لشکر مشو هیچ کند
Ҷаҳондори пирӯз ёр манаст
جهاندار پیروز یار منست
Сари ахтари андар канор манаст
سر اختر اندر کنار منست
БдўгФти Кайхусрав эй рзмсоз
بدوگفت کیخسرو ای رزمساز
Кунун бар ту бар кор ман шуд дароз
کنون بر تو بر کار من شد دراز
зи дом бало ёфтам ман раҳо
ز دام بلا یافتم من رها
Ту чандин машав дар дами аждаҳо
تو چندین مشو در دم اژدها
Ба ҳомӯни мрорФт бояд кунун
به هامون مرارفت باید کنون
Фишондан ба шамшер бар шед хӯн
فشاندن به شمشیر بر شید خون
Бадв гуфт Гев эй шаҳи сарфароз
بدو گفت گیو ای شه سرفراز
Ҷаҳонро ба ном ту омад ниёз
جهان را به نام تو آمد نیاز
Падар паҳлавонаст ва ман паҳлавон
پدر پهلوانست و من پهلوان
Ба шоҳӣ напечем ҷону равон
به شاهی نپیچیم جان و روان
Бародар маро ҳаст ҳафтод ва ҳашт
برادر مرا هست هفتاد و هشت
Ҷаҳон шуд чу номи ту андари гузашт
جهان شد چو نام تو اندر گذشت
Басӣ паҳлавонаст шоҳи андакӣ
بسی پهلوانست شاه اندکی
Чаҳ бошад чу пайдо набошад яке
چه باشد چو پیدا نباشد یکی
Агар ман шавам куштаи дигар буд
اگر من شوم کشته دیگر بود
Сар тоҷўр бошад афсар буд
سر تاجور باشد افسر بود
Агар ту шӯии давр аз эдар табоҳ
اگر تو شوی دور از ایدر تباه
Набинам касе аз дар тоҷу гоҳ
نبینم کسی از در تاج و گاه
Шавад ранҷи ман ҳафт сола ба бод
شود رنج من هفت ساله به باد
Дигар онк нанг оварам бар нажод
دگر آنک ننگ آورم بر نژاد
Ту боло гузину сипаҳро бибин
تو بالا گزین و سپه را ببین
Маро ёд бошад ҷаҳони офарин
مرا یاد باشد جهان آفرین
Бапушед дръ ва биёмад чу шер
بپوشید درع و بیامد چو شیر
Ҳамон бораи дасткашро ба зер
همان باره دستکش را به زیر
Азин сӯии шаҳ буд зи онсӯи сипоҳ
ازین سوی شه بود ز آنسو سپاه
Миёнчи шуда равад ва бар бастаи роҳ
میانچی شده رود و بر بسته راه
Чу раъд баҳорон буғурред Гев
چو رعد بهاران بغرید گیو
зи солори лашкари ҳамеи ҷусти ню
ز سالار لشکر همی جست نیو
Чу бишунид перонаш дашном дод
چو بشنید پیرانش دشنام داد
Бадв гуфт к-эии бади раги диўзод
بدو گفت کای بد رگ دیوزاد
Чу танҳо бад-ӣн размгоҳ омадӣ
چو تنها بدین رزمگاه آمدی
Диловар ба пеш сипоҳ омадӣ
دلاور به پیش سپاه آمدی
Кунун хӯрданати нӯки жўпин буд
کنون خوردنت نوک ژوپین بود
?биртро кафани чанги шоҳин буд
برت را کفن چنگ شاهین بود
Агар кӯҳи оҳан буд як савор
اگر کوه آهن بود یک سوار
Чу мӯр андар ояд ба гардиши ҳазор
چو مور اندر آید به گردش هزار
Шавад хираи сар гарчи хирадаст мӯр
شود خیره سر گرچه خردست مور
На мӯраст пӯшидаи марду сутур
نه مورست پوشیده مرد و ستور
Кунанд ин зира бар таниши чоки чок
کنند این زره بر تنش چاک چاک
Чу мурдор гардад кашандаш ба хок
چو مردار گردد کشندش به خاک
Яке достон зад ҳужабри дмон
یکی داستان زد هژبر دمان
Ки чун бар гавазнии сроиди замон
که چون بر گوزنی سرآید زمان
Замона бирав дам ҳаме башмурд
زمانه برو دم همی بشمرد
Бияёд дмони пеш ман бугзарад
بیاید دمان پیش من بگذرد
Замон оваредат кунун пеши ман
زمان آوریدت کنون پیش من
Ҳамон пеши ин номдори анҷуман
همان پیش این نامدار انجمن
Бадв гуфт Гев эй сипаҳдори шер
بدو گفت گیو ای سپهدار شیر
Сазадгар ба оби андари оеи далер
سزد گر به آب اندر آیی دلیر
Бибинӣ казин пурҳунари як савор
ببینی کزین پرهنر یک سوار
Чаҳ ояд туро бар сар эй номдор
چه آید ترا بر سر ای نامدار
Ҳазоред ва ман номвари як далер
هزارید و من نامور یک دلیر
Сари саракашони андари орм ба зер
سر سرکشان اندر آرم به زیر
Чу ман гурза сргроӣ оварам
چو من گُرزهٔ سرگرای آورم
Саронро ҳамаи зер пой оварам
سران را همه زیر پای آورم
Чу бишунид перон баровард хашм
چو بشنید پیران برآورد خشم
Дилаши гашти пурхӯну пуроби чашм
دلش گشت پرخون و پرآب چشم
Барангехти аспу биФшорди рон
برانگیخت اسپ و بیفشارد ران
Ба гардан баровард гурзи гарон
به گردن برآورد گُرز گران
Чу киштии зи дашт андар омад ба равад
چو کشتی ز دشت اندر آمد به رود
Ҳаме дод некии диҳишро дуруд
همی داد نیکی دهش را درود
Накард инчи Геви озмӯнро шитоб
نکرد ایچ گیو آزمون را شتاب
Бидон то баромади сипаҳбади зи об
بدان تا برآمد سپهبد ز آب
зи боло ба пастӣ бипечед Гев
ز بالا به پستی بپیچید گیو
Гурезон ҳаме шуд зи солори ню
گریزان همی شد ز سالار نیو
Чу аз оби вази лашкараш давр кард
چو از آب وز لشکرش دور کرد
Ба зин андар афганд гурзи набард
به زین اندر افگند گُرز نبرد
Гурезони азуи паҳлавони баланд
گریزان ازو پهلوان بلند
з фитрок бикшод печони каманд
ز فتراک بگشاد پیچان کمند
Ҳам оварад бо Гев наздик шуд
همآورد با گیو نزدیک شد
Ҷаҳон чун шаби тира торик шуд
جهان چون شب تیره تاریک شد
Бипечед Геви сарафрози ёл
بپیچید گیو سرافراز یال
Каманди андроФгнд ва кардаш дўол
کمند اندرافگند و کردش دوال
Сари паҳлавон андар омад ба банд
سر پهلوان اندر آمد به بند
з зин барграфташ ба хами каманд
ز زین برگرفتش به خم کمند
Пиёда ба пеш андар афганд хор
پیاده به پیش اندر افگند خوار
Ббрдши дмон то лаби рӯдбор
ببردش دمان تا لب رودبار
БиФгнд бар хок ва дасташ бибаст
بیفگند بر خاک و دستش ببست
Силеҳаш бапушед ва худ бар нишаст
سلیحش بپوشید و خود بر نشست
Дирафшаши гирифта ба чанги андарун
درفشش گرفته به چنگ اندرون
Бишуд то лаби оби глзриўн
بشد تا لب آب گلزریون
Чу таркони дирафши сипаҳдори хеш
چو ترکان درفش سپهدار خویش
Бидиданд рафтанди ночори пеш
بدیدند رفتند ناچار پیش
Хурӯш омаду нолаи курноӣ
خروش آمد و نالهٔ کرنای
Дам ноӣ рӯйину ҳиндӣ дароӣ
دم نای رویین و هندی درای
Ҷаҳондидаи Гев андар омад ба об
جهاندیده گیو اندر آمد به آب
Чу киштӣ ки аз бод гирад шитоб
چو کشتی که از باد گیرد شتاب
Баровард гурзи гаронро ба кафат
برآورد گُرز گران را به کفت
Сипаҳ монад аз кор ӯ дар шигифт
سپه ماند از کار او در شگفت
Сабк шуд Аннан вагарон шуд ркиб
سبک شد عنان وگران شد رکیب
Сари саракашони хираи гашт аз наҳиф
سر سرکشان خیره گشت از نهیب
Ба шамшер ва бо найзаи сргроӣ
به شمشیر و با نیزهٔ سرگرای
Ҳамеи кишт азишон яли раҳнамоӣ
همی کشت ازیشان یل رهنمای
Аз афганда шуд рӯй ҳомӯн чун кӯҳ
از افگنده شد روی هامون چون کوه
зи як тан шуданд он далерони сутӯҳ
ز یک تن شدند آن دلیران ستوه
Қафои ялони сӯй ӯ шуд ҳама
قفای یلان سوی او شد همه
Чу шер андар омад ба пеши рама
چو شیر اندر آمد به پیش رمه
Чу лашкар ҳазимат шуд аз пеши Гев
چو لشکر هزیمت شد از پیش گیو
Чунон лашкарии гшну мардони ню
چنان لشکری گشن و مردان نیو
Чунон хираи баргашту бгзошти об
چنان خیره برگشت و بگذاشت آب
Ки гуфтӣ надидаст лашкар ба хоб
که گفتی ندیدست لشکر به خواب
Дмон то ба наздик перон расед
دمان تا به نزدیک پیران رسید
Ҳамеи хост аз тани сарашро бурид
همی خواست از تن سرش را برید
Ба хории пиёдаи ббрдши кашон
به خواری پیاده ببردش کشان
Дмону пар аз дард чун биҳшон
دمان و پر از درد چون بیهشان
Чунин гуфт кин баддил ва бе вафо
چنین گفت کاین بددل و بیوفا
Гирифтор шуд дар дами аждаҳо
گرفتار شد در دم اژدها
Сиёвуш ба гуфтор ӯ сар бидод
سیاوش به گفتار او سر بداد
Гар ӯ бод шуд ин шавад низ бод
گر او باد شد این شود نیز باد
Абри шоҳ перон гирифт офарин
ابر شاه پیران گرفت آفرین
Хурушон бабўсед рӯй замин
خروشان ببوسید روی زمین
Ҳаме гуфт к-эии шоҳи дониш пажӯҳ
همی گفت کای شاه دانش پژوه
Чу хуршеди тобони миёни гуруҳ
چو خورشید تابان میان گروه
Ту донистае дарду тимори ман
تو دانستهای درد و تیمار من
зи баҳри ту бо шоҳи пигори ман
ز بهر تو با شاه پیگار من
Сазадгар ман аз чанги ин аждаҳо
سزد گر من از چنگ این اژدها
Ба бахт ва ба фар ту ёбам раҳо
به بخت و به فر تو یابم رها
Ба Кайхусрави андар нигаҳ кард Гев
به کیخسرو اندر نگه کرد گیو
Бидон то чаҳ фармон диҳад шоҳи ню
بدان تا چه فرمان دهد شاه نیو
Фарангисро дид дидаи пуроб
فرنگیس را دید دیده پرآب
Забони пари зи нафрини афросйоб
زبان پر ز نفرین افراسیاب
Ба Геви он замон гуфт к-эии сарафроз
به گیو آن زمان گفت کای سرافراز
Кашидӣ басии ранҷи роҳи дароз
کشیدی بسی رنج راه دراز
Чунон дон ки ин пирсри паҳлавон
چنان دان که این پیرسر پهلوان
Хирадманд ва родасту равшани равон
خردمند و رادست و روشن روان
Пас аз довари додгари раҳнамӯн
پس از داور دادگر رهنمون
Бидон ков Раҳонед моро зи хӯн
بدان کاو رهانید ما را ز خون
зи бади меҳр ӯ пардаи ҷони мост
ز بد مهر او پردهٔ جان ماست
Вазин карда хеши зинҳори хост
وزین کردهٔ خویش زنهار خواست
Бадв гуфт Гев эй сари бонувон
بدو گفت گیو ای سر بانوان
Анӯша равон бош то ҷовдон
انوشه روان باش تا جاودان
Яке сахт савганд хӯрдам ба моҳ
یکی سخت سوگند خوردم به ماه
Ба тоҷ ва ба тахти шаҳи неки хоҳ
به تاج و به تخت شه نیکخواه
Кигар даст ёбам бирав рӯзи кин
که گر دست یابم برو روز کین
Кунам арғавонии зи хунаши замин
کنم ارغوانی ز خونش زمین
Бадв гуфт Кайхусрав эй ширФш
بدو گفت کیخسرو ای شیرفش
Забонро зи савганди яздони макаш
زبان را ز سوگند یزدان مکش
Кунунаш ба савганд густох кун
کنونش به سوگند گستاخ کن
Ба ханҷари врогўш сӯрох кун
به خنجر وراگوش سوراخ کن
Чу аз ханҷарат хӯн чакад бар замин
چو از خنجرت خون چکد بر زمین
Ҳам аз меҳр ёд оядат ҳам зи кин
هم از مهر یاد آیدت هم ز کین
Бишуд Геву гӯшаш ба ханҷари бсФт
بشد گیو و گوشش به خنجر بسفت
зи савганди бартар дуруштӣ нагуфт
ز سوگند برتر درشتی نگفت
Чунин гуфт перон азон пас ба шоҳ
چنین گفت پیران ازان پس به شاه
Ки клбод шуд бегумон бо сипоҳ
که کلباد شد بیگمان با سپاه
Бифармоӣ коспм диҳад боз низ
بفرمای کاسپم دهد باز نیز
Чунон дон ки бахшидае ҷону чиз
چنان دان که بخشیدهای جان و چیز
Бадв гуфт Гев эй далери сипоҳ
بدو گفت گیو ای دلیر سپاه
Чаро сусти гаштӣ ба овардгоҳ
چرا سست گشتی به آوردگاه
Ба савганди ёбии магари бораи боз
به سوگند یابی مگر باره باز
Ду дастат бабандам ба банди дароз
دو دستت ببندم به بند دراز
Ки накушояд ин банди ту ҳечкас
که نگشاید این بند تو هیچکس
Гушояндаи глшҳри хоҳему бас
گشاینده گلشهر خواهیم و بس
Куҷои меҳтари бонувон ту ӯст
کجا مهتر بانوان تو اوست
Взў нест пайдои турои мағзу пӯст
وزو نیست پیدا ترا مغز و پوست
Бидон гашти ҳамдостони паҳлавон
بدان گشت همداستان پهلوان
Ба савганд бихаред аспу равон
به سوگند بخرید اسپ و روان
Ки накушояд он бандро кас ба роҳ
که نگشاید آن بند را کس به راه
з глшҳр созад ваии он дастгоҳ
ز گلشهر سازد وی آن دستگاه
Бадв дод асп ва ду дасташ бибаст
بدو داد اسپ و دو دستش ببست
Азон пас бифармуд то барнишаст
ازان پس بفرمود تا برنشست