Басӣ барнаёмад барин рӯзгор

بسی برنیامد برین روزگار

Ки ранг андар омад ба хуррами баҳор

که رنگ اندر آمد به خرم بهار

Ҷудои гашт зу кӯдакӣ чун парӣ

جدا گشت زو کودکی چون پری

Ба чеҳраи басони бути озрӣ

به چهره بسان بت آزری

Бигуфтанд бо шоҳи Ковӯс кӣ

بگفتند با شاه کاووس کی

Ки бархӯрдӣ аз моҳи фархундаи пай

که برخوردی از ماه فرخنده‌پی

Яке бача фаррух омад падед

یکی بچهٔ فرخ آمد پدید

Кунун тахт бар абр бояд кашид

کنون تخت بر ابر باید کشید

Ҷаҳони гашт азон хуб пар гуфту гӯй

جهان گشت ازان خوب پر گفت و گوی

Казон гӯна нишнид каси мӯӣ ва рӯй

کزان گونه نشنید کس موی و روی

Ҷаҳондори номаш сёўхш кард

جهاندار نامش سیاوخش کرد

Бирав чархи гардандаро бахш кард

برو چرخ گردنده را بخش کرد

Азон кови шуморади сипеҳри баланд

ازان کاو شمارد سپهر بلند

Бидонаст неку бад ва чун ва чанд

بدانست نیک و بد و چون و چند

Ситора барон бача ошуфта дид

ستاره بران بچه آشفته دید

Ғамии гашт чун бахт ӯ хуфта дид

غمی گشت چون بخت او خفته دید

Бидид аз баду неки озор ӯ

بدید از بد و نیک آزار او

Ба яздон паноҳед аз кор ӯ

به یزدان پناهید از کار او

Чунин то баромади барин рӯзгор

چنین تا برآمد برین روزگار

Таҳамтан биёмад бар шаҳриёр

تهمتن بیامد بر شهریار

Чунин гуфт кин кӯдаки ширФш

چنین گفت کاین کودک شیرفش

Маро парваронед бояд ба каш

مرا پرورانید باید به کش

Чу дорандагони туро моя нест

چو دارندگان ترا مایه نیست

Мар ӯро бгитӣ чу ман доя нест

مر او را بگیتی چو من دایه نیست

Басии меҳтар андеша кард андари он

بسی مهتر اندیشه کرد اندر آن

Нимад ҳаме бар дилаш баргарон

نیامد همی بر دلش بر گران

Ба рустами супурдаши дилу дида ро

به رستم سپردش دل و دیده را

Ҷаҳонҷӯии гирди писандида ро

جهانجوی گرد پسندیده را

Таҳамтани ббрдш ба Зобулстон

تهمتن ببردش به زابلستان

Нишастани гуҳаши сохт дар гулистон

نشستن‌گهش ساخت در گلستان

Саворӣу тиру камону каманд

سواری و تیر و کمان و کمند

Аннану ркиб ва чаҳ ва чун ва чанд

عنان و رکیب و چه و چون و چند

Нишастани гуҳи маҷлис ва мегусор

نشستن‌گه مجلس و میگسار

Ҳамон бозу шоҳину кори шикор

همان باز و شاهین و کار شکار

з доду зи бедоду тахту кулоҳ

ز داد و ز بیداد و تخت و کلاه

Сухани гуфтани разм ва рондани сипоҳ

سخن گفتن رزم و راندن سپاه

Ҳунарҳо биёмухташ сар ба сар

هنرها بیاموختش سر به سر

Басии ранҷи бардошт ва омад ба бар

بسی رنج برداشت و آمد به بر

Сиёвуш чунон шуд ки андари ҷаҳон

سیاوش چنان شد که اندر جهان

Ба монанди ӯ кас набӯд аз маон

به مانند او کس نبود از مهان

Чу як чанд бигузашт ва ӯ шуд баланд

چو یک چند بگذشت و او شد بلند

Сӯии гардан шер шуд бо каманд

سوی گردن شیر شد با کمند

Чунин гуфт бо рустами сарфароз

چنین گفت با رستم سرفراز

Ки омад ба дидори шоҳами ниёз

که آمد به دیدار شاهم نیاز

Басии ранҷи барадӣу дили сӯхтӣ

بسی رنج بردی و دل سوختی

Ҳунарҳои шоҳонми омухтӣ

هنرهای شاهانم آموختی

Падар бояд акнӯн ки бинад зи ман

پدر باید اکنون که بیند ز من

Ҳунарҳои омӯзиши пилтан

هنرهای آموزش پیلتن

Гӯи ширдили кор ӯро бсохт

گو شیردل کار او را بساخت

Фиристодагонро з ҳар сӯ битохт

فرستادگان را ز هر سو بتاخت

зи аспу парастандау симу зар

ز اسپ و پرستنده و سیم و زر

зи меҳру зи тахту кулоҳу камар

ز مهر و ز تخت و کلاه و کمر

зи пӯшидании ҳам з густурданӣ

ز پوشیدنی هم ز گستردنی

з ҳар сӯ биоварад оварданӣ

ز هر سو بیاورد آوردنی

Азин ҳар чаҳ дар ганҷ рустам набӯд

ازین هر چه در گنج رستم نبود

з гетӣ фиристод ва оварад зуд

ز گیتی فرستاد و آورد زود

Гасӣ кард азон гӯна ӯро ба роҳ

گسی کرد ازان گونه او را به راه

Ки шуд бар Сиёвуши назораи сипоҳ

که شد بر سیاوش نظاره سپاه

Ҳаме рафт бо ӯ Таҳамтан ба ҳам

همی رفت با او تهمتن به هم

Бидон то набошад сипаҳбади дижам

بدان تا نباشد سپهبد دژم

Ҷаҳонӣ ба ойин биёростанд

جهانی به آیین بیاراستند

Чу хушнӯдӣ номвар хостанд

چو خشنودی نامور خواستند

Ҳамаи зар ба анбари бромихтнд

همه زر به عنبر برآمیختند

зи гунбад ба сар бар ҳаме рехтанд

ز گنبد به سر بر همی ریختند

Ҷаҳон гашта пари шодӣу хоста

جهان گشته پر شادی و خواسته

Дару бом ҳар барзани ороста

در و بام هر برزن آراسته

Ба зери паии тозии аспони дирам

به زیر پی تازی اسپان درم

Ба Эрони набуданди як тани дижам

به ایران نبودند یک تن دژم

Ҳамаи ёли асп аз карон то карон

همه یال اسپ از کران تا کران

Брондўаҳи машк ва майу заъфарон

براندوده مشک و می و زعفران

Чу омад ба Ковӯси шоҳи огаҳӣ

چو آمد به کاووس شاه آگهی

Ки омад Сиёвуш бо Фрҳӣ

که آمد سیاووش با فرهی

Бифармуд то бо сипаҳи Геву Тӯс

بفرمود تا با سپه گیو و طوس

Бирафтанд бо ноӣ рӯйину кӯс

برفتند با نای رویین و کوس

Ҳама номдорон шуданд анҷуман

همه نامداران شدند انجمن

Чу гургину хроди лшкршкн

چو گرگین و خراد لشکرشکن

Пазира бирафтанд яксар зи ҷой

پذیره برفتند یکسر ز جای

Ба назд Сиёвуши фархундаи рой

به نزد سیاووش فرخنده رای

Чу диданди гардони гӯи пӯри шоҳ

چو دیدند گردان گو پور شاه

Хурӯш омад ва баргушоданд роҳ

خروش آمد و برگشادند راه

Парастор бо миҷмару буии хуш

پرستار با مجمر و بوی خوش

Назора бирав даст карда ба каш

نظاره برو دست کرده به کش

Баҳри кунҷ дар сесад устода буд

بهر کنج در سیصد استاده بود

Миён дар Сиёвуши озода буд

میان در سیاووش آزاده بود

Басии зару гавҳар барафшонданад

بسی زر و گوهر برافشاندند

Саросари ҳамаи офарини хонданд

سراسر همه آفرین خواندند

Чу Ковӯсро дид бар тахти оҷ

چو کاووس را دید بر تخت عاج

зи ёқӯти рухшанда бар сараши тоҷ

ز یاقوت رخشنده بر سرش تاج

Нахуст офарин карду барадаши намоз

نخست آفرین کرد و بردش نماز

Замонӣ ҳаме гуфт бо хоки роз

زمانی همی گفت با خاک راز

Вазон пас биёмад бар шаҳриёр

وزان پس بیامد بر شهریار

Сипаҳбад гирифташ сари андари канор

سپهبد گرفتش سر اندر کنار

Шигифтии зи дидор ӯ хира монад

شگفتی ز دیدار او خیره ماند

Брўбри ҳамеи ном яздон бихонад

بروبر همی نام یزدان بخواند

Бидон андакии сол ва чандон хирад

بدان اندکی سال و چندان خرد

Ки гуфтӣ рӯонаши хиради пурвирд

که گفتی روانش خرد پرورد

Басии офарин бар ҷаҳони офарин

بسی آفرین بر جهان آفرین

Бихонаду бимолиди рух бар замин

بخواند و بمالید رخ بر زمین

Ҳаме гуфт к-эии кирдигори сипеҳр

همی گفت کای کردگار سپهر

Худованди ҳушу худованди меҳр

خداوند هوش و خداوند مهر

Ҳамаи никўиҳо ба гетии зи тест

همه نیکویها به گیتی ز تست

Ниёйиши зи фарзанди гирами нахуст

نیایش ز فرزند گیرم نخست

з рустам бипурседу бнўохтш

ز رستم بپرسید و بنواختش

Барон тахти пирӯзаи бншохтш

بران تخت پیروزه بنشاختش

Бузургони Эрони ҳама бо нисор

بزرگان ایران همه با نثار

Бирафтанд шодон бар шаҳриёр

برفتند شادان بر شهریار

зи фари Сиёвуши фурӯи монданд

ز فر سیاوش فرو ماندند

Бдодори броФрини хонданд

بدادار برآفرین خواندند

Бифармуд то пешаши эрониён

بفرمود تا پیشش ایرانیان

Бибастанд гардони лашкари миён

ببستند گردان لشکر میان

Ба кох ва ба боғ ва ба майдони ӯй

به کاخ و به باغ و به میدان اوی

Ҷаҳонӣ ба шодӣ ниҳоданд рӯй

جهانی به شادی نهادند روی

Ба ҳар ҷой ҷашнӣ биёростанд

به هر جای جشنی بیاراستند

намева равад ва ромишгарон хостанд

می و رود و رامشگران خواستند

Яке сур фармуд кандар ҷаҳон

یکی سور فرمود کاندر جهان

Касе пеш аз вай накард аз маон

کسی پیش از وی نکرد از مهان

Ба як ҳафта зон гӯна буданд шод

به یک هفته زان گونه بودند شاد

Ба ҳаштум дар ганҷҳо баргушод

به هشتم در گنجها برگشاد

з ҳар чиз ганҷӣ бифармуд шоҳ

ز هر چیز گنجی بفرمود شاه

зи меҳру зи тиъу зи тахту кулоҳ

ز مهر و ز تیع و ز تخت و کلاه

Аз аспони тозӣ ба зини паланг

از اسپان تازی به زین پلنگ

з бар гстўон ва з хуфтон ҷанг

ز برگستوان و ز خفتان جنگ

зи динор ва аз бадараҳои дирам

ز دینار و از بدره‌های درم

зи дебоӣ ва аз гавҳар беш ва кам

ز دیبای و از گوهر بیش و کم

Ҷузи афсар ки ҳангом афсар набӯд

جز افسر که هنگام افسر نبود

Бидон кӯдакии тоҷ дар хур набӯд

بدان کودکی تاج در خور نبود

Сиёвушро дод ва кардаш навид

سیاووش را داد و کردش نوید

з хӯбӣ бидодаш фаровони умед

ز خوبی بدادش فراوان امید

Чунин ҳафт солаш ҳаме озмуд

چنین هفت سالش همی آزمود

Ба ҳар кори ҷузи пок зода набӯд

به هر کار جز پاک زاده نبود

Биҳиштам бифармуд то тоҷи зар

بهشتم بفرمود تا تاج زر

зи гавҳари дроФшони кулоҳу камар

ز گوهر درافشان کلاه و کمر

Нбштнди маншур бар парниён

نبشتند منشور بر پرنیان

Ба расми бузургону фари каён

به رسم بزرگان و فر کیان

Замини кҳстон варо дод шоҳ

زمین کهستان ورا داد شاه

Ки буд ӯ сазои бузургӣу гоҳ

که بود او سزای بزرگی و گاه

Чунин хондандаши ҳамеи пештар

چنین خواندندش همی پیشتر

Ки хуонеи варои моўроءи алнҳр бар

که خوانی ورا ماوراء النهر بر

Баромади барин низ як рӯзгор

برآمد برین نیز یک روزگار

Чунон бад ки Судоба пурнигор

چنان بد که سودابهٔ پرنگار

з ногоҳ рӯй Сиёвуш бидид

ز ناگاه روی سیاوش بدید

Пурандешаи гашту дилаши ?бардамӣад

پراندیشه گشت و دلش بردمید

Чунон шуд ки гуфтӣ тароз нах аст

چنان شد که گفتی طراز نخ است

Вагар пеши оташи ниҳода ях аст

وگر پیش آتش نهاده یخ است

Касеро фиристод наздики ӯй

کسی را فرستاد نزدیک اوی

Ки пинҳони Сиёвушро ин бигӯӣ

که پنهان سیاووش را این بگوی

Ки андари шабистони шоҳи ҷаҳон

که اندر شبستان شاه جهان

Набошад шигифт ар шӯии ногаҳон

نباشد شگفت ار شوی ناگهان

Фиристода рафт ва бидодаш паём

فرستاده رفت و بدادش پیام

Барошуфт зон кор ӯ никном

برآشفت زان کار او نیکنام

Бадв гуфт марди шабистони ним

بدو گفت مرد شبستان نیم

Мҷўим ки бобанду дастони ним

مجویم که بابند و دستان نیم

Дигар рӯзи шабгир Судоба рафт

دگر روز شبگیر سودابه رفت

Бар шоҳ Эрон хиромед тафт

بر شاه ایران خرامید تفت

Бадв гуфт к-эии шаҳриёри сипоҳ

بدو گفت کای شهریار سپاه

Ки чун ту надидаст хуршеду моҳ

که چون تو ندیدست خورشید و ماه

На андари замини кас чу фарзанди ту

نه اندر زمین کس چو فرزند تو

Ҷаҳони шоди бодо ба пайванди ту

جهان شاد بادا به پیوند تو

Фиристаш ба сӯии шабистони хеш

فرستش به سوی شبستان خویش

Бар хоҳарону Фғстони хеш

بر خواهران و فغستان خویش

Ҳама рӯй пӯшидагонро зи меҳр

همه روی پوشیدگان را ز مهر

Пар азхўн диласту пар аз оби чеҳр

پر ازخون دلست و پر از آب چهر

Намозаш баранд ва нисор оваранд

نمازش برند و نثار آورند

Дарахти парастиш ба бор оваранд

درخت پرستش به بار آورند

Бадв гуфт шоҳи ин сухан дар хураст

بدو گفت شاه این سخن در خورست

Бирав бар турои меҳр сад модараст

برو بر ترا مهر صد مادرست

Сипаҳбади Сиёвушро хонд ва гуфт

سپهبد سیاووش را خواند و گفت

Ки хӯну раг ва меҳр натавон наҳуфт

که خون و رگ و مهر نتوان نهفت

Пас пардаи ман туро хоҳараст

پس پردهٔ من ترا خواهرست

Чу Судобаи худ меҳрбон модараст

چو سودابه خود مهربان مادرست

Турои поки яздони чунон офарид

ترا پاک یزدان چنان آفرید

Ки меҳр оварад бар ту ҳркт бидид

که مهر آورد بر تو هرکت بدید

Ба вижа ки пайвастаи хӯн буд

به ویژه که پیوستهٔ خون بود

Чу аз давр бинад туро чун буд

چو از دور بیند ترا چون بود

Пас пардаи пӯшидагонро бибин

پس پرده پوشیدگان را ببین

Замонии бимон то кунанд офарин

زمانی بمان تا کنند آفرین

Сиёвуш чу бишунид гуфтори шоҳ

سیاوش چو بشنید گفتار شاه

Ҳаме кард хираи бадв дар нигоҳ

همی کرد خیره بدو در نگاه

Замонии ҳаме бо дил андеша кард

زمانی همی با دل اندیشه کرد

Бакӯшед то дил бишӯяд зи гирд

بکوشید تا دل بشوید ز گرد

Гумонеи чунон баради ковро падар

گمانی چنان برد کاو را پدر

Пажӯҳад ҳаме то чаҳ дорад ба сар

پژوهد همی تا چه دارد به سر

Ки бсёрдонасту чираи забон

که بسیاردان است و چیره زبان

Ҳшиўору бинодлу бадгумон

هشیوار و بینادل و بدگمان

Бипечед ва бар хештан роз кард

بپیچید و بر خویشتن راز کرد

Аз анҷоми оҳанг оғоз кард

از انجام آهنگ آغاز کرد

Кигар ман шавам дар шабистони ӯй

که گر من شوم در شبستان اوی

з Судоба ёбам басӣ гуфту гӯй

ز سودابه یابم بسی گفت و گوی

Сиёвуш чунин дод посух ки шоҳ

سیاوش چنین داد پاسخ که شاه

Маро дод фармону тахту кулоҳ

مرا داد فرمان و تخت و کلاه

Каз онҷоигаҳи коФтоби баланд

کز آنجایگه کآفتاب بلند

Барояд кунад хокро арҷманд

برآید کند خاک را ارجمند

Чу ту шоҳ наниҳод бар сари кулоҳ

چو تو شاه ننهاد بر سر کلاه

Ба хӯбӣу дониш ба ойину роҳ

به خوبی و دانش به آیین و راه

Марои мӯбадони соз бо бхрдон

مرا موبدان ساز با بخردان

Бузургону корозмудаи радон

بزرگان و کارآزموده ردان

Дигар найзау гурзу тиру камон

دگر نیزه و گرز و تیر و کمان

Ки чун печами андари сафи бадгумон

که چون پیچم اندر صف بدگمان

Дигаргоҳ шоҳону ойини бор

دگرگاه شاهان و آیین بار

Дигар базму разм ва мева мегусор

دگر بزم و رزم و می و میگسار

Чаҳ омӯзам андари шабистони шоҳ

چه آموزم اندر شبستان شاه

Бадонаши занон кӣ намоянди роҳ

بدانش زنان کی نمایند راه

Гар аидўнки фармони шоҳи ин буд

گر ایدونک فرمان شاه این بود

Варои пеши ман рафтани ойин буд

ورا پیش من رفتن آیین بود

Бадв гуфт шоҳ эй писар шод бош

بدو گفت شاه ای پسر شاد باش

Ҳамеша хирадро ту бунёд бош

همیشه خرد را تو بنیاد باش

Сухан кам шунидам бад-ӣни некӯӣ

سخن کم شنیدم بدین نیکوی

Фазояд ҳамеи мағз кин бишинавӣ

فزاید همی مغز کاین بشنوی

Мадори инчи андешаи бад ба дил

مدار ایچ اندیشهٔ بد به دل

Ҳамаи шодии оройу ғами бргсл

همه شادی آرای و غم برگسل

Бибин пардагии кӯдаконро яке

ببین پردگی کودکان را یکی

Магар шодмона шаванд андакӣ

مگر شادمانه شوند اندکی

Пас пардаи андар туро хоҳараст

پس پرده اندر ترا خواهرست

Пар аз меҳру Судоба чун модараст

پر از مهر و سودابه چون مادرست

Сиёвуш чунин гуфт каз бомдод

سیاوش چنین گفت کز بامداد

Биёям кунам ҳар чаҳ ӯ кард ёд

بیایم کنم هر چه او کرد یاد

Яке марди бади ном ӯ ҳербад

یکی مرد بد نام او هیربد

Задудаи дилу мағзу райши зи бад

زدوده دل و مغز و رایش ز بد

Ки бтхонаҳро ҳеҷ нагузоштӣ

که بتخانه را هیچ نگذاشتی

Калид дар парда ӯ доштӣ

کلید در پرده او داشتی

Сипаҳдори Эрон ба фарзона гуфт

سپهدار ایران به فرزانه گفت

Ки чун баркашад теғи ҳўр аз наҳуфт

که چون برکشد تیغ هور از نهفت

Ба пеши Сиёвуши ҳамеи рӯи бҳўш

به پیش سیاوش همی رو بهوش

Нигар то чаҳ фармоед он дори гӯш

نگر تا چه فرماید آن دار گوش

Ба Судоба фармуд то пеши ӯй

به سودابه فرمود تا پیش اوی

Нисор оварад гавҳару машку буи

نثار آورد گوهر و مشک و بوی

Парастандагон низ бо хоҳарон

پرستندگان نیز با خواهران

Забарҷад фишонанд бар заъфарон

زبرجد فشانند بر زعفران

Чу хуршеди барзади сар аз кӯҳсор

چو خورشید برزد سر از کوهسار

Сиёвуши баромад бар шаҳриёр

سیاوش برآمد بر شهریار

Бирав офарин карду барадаши намоз

برو آفرین کرد و بردش نماز

Сухан гуфт бо ӯ сипаҳад ба роз

سخن گفت با او سپهد به راز

Чу прдхтаҳ шуд ҳербадро бихонад

چو پردخته شد هیربد را بخواند

Суханҳои шоиста чанде баранд

سخنهای شایسته چندی براند

Сиёвушро гуфт бо ӯ бирав

سیاووش را گفت با او برو

Бёрои дилро ба дидори нав

بیارای دل را به دیدار نو

Бирафтанд ҳар ду ба як ҷо ба ҳам

برفتند هر دو به یک جا به هم

Равони шодмону тиҳии дили зи ғам

روان شادمان و تهی دل ز غم

Чу бардошти пардаи з дар ҳербад

چو برداشت پرده ز در هیربد

Сиёвуши ҳаме буд тарсони зи бад

سیاوش همی بود ترسان ز بد

Шабистони ҳама пишбоз омаданд

شبستان همه پیشباز آمدند

Пар аз шодӣу базм соз омаданд

پر از شادی و بزم ساز آمدند

Ҳамаи ҷом буд аз карон то карон

همه جام بود از کران تا کران

Пар аз машку динору пари заъфарон

پر از مشک و دینار و پر زعفران

Дирами зери поиш ҳаме рехтанд

درم زیر پایش همی ریختند

Ақиқу забарҷади бромихтнд

عقیق و زبرجد برآمیختند

Замин буд дар зери дебои чин

زمین بود در زیر دیبای چین

Пар аз дар хўшоб рӯй замин

پر از در خوشاب روی زمین

намева раваду овои ромишгарон

می و رود و آوای رامشگران

Ҳама бар сарони афсарони гарон

همه بر سران افسران گران

Шабистон биҳиштӣ шуд ороста

شبستان بهشتی شد آراسته

Пар аз хубрӯёну пурхоста

پر از خوبرویان و پرخواسته

Сиёвуш чу наздик айвон расед

سیاوش چو نزدیک ایوان رسید

Яке тахти заррин дрФшндаҳ дид

یکی تخت زرین درفشنده دید

Бирав бар з пирӯза карда нигор

برو بر ز پیروزه کرده نگار

Ба дебо биёроста шоҳвор

به دیبا بیاراسته شاهوار

Барон тахти Судобаи моҳ рӯй

بران تخت سودابه ماه روی

Басони биҳиштии пар аз рангу буи

بسان بهشتی پر از رنگ و بوی

Нишаста чу тобони Суҳайли Яман

نشسته چو تابان سهیل یمن

Сари ҷаъди зулфаши саросари шикан

سر جعد زلفش سراسر شکن

Яке тоҷ бар сари ниҳодаи баланд

یکی تاج بر سر نهاده بلند

Фурӯи ҳашта то пои мишкӣни каманд

فرو هشته تا پای مشکین کمند

Парастори наълин заррини бадаст

پرستار نعلین زرین بدست

Ба пои истодаи сроФгндаҳи паст

به پای ایستاده سرافگنده پست

Сиёвуш чу аз пеш парда бирафт

سیاوش چو از پیش پرده برفت

Фурӯд омад аз тахти Судобаи тафт

فرود آمد از تخت سودابه تفت

Биёмад хиромону барадаши намоз

بیامد خرامان و بردش نماز

Ба бар дар гирифташ замонии дароз

به بر در گرفتش زمانی دراز

Ҳамеи чашм ва рӯйиш бабўсед дайр

همی چشم و رویش ببوسید دیر

Наомад зи дидори он шоҳи сайр

نیامد ز دیدار آن شاه سیر

Ҳаме гуфт сад раҳи зи яздони сипос

همی گفت صد ره ز یزدان سپاس

Ниёйиш кунам рӯзу шаб бар се пос

نیایش کنم روز و شب بر سه پاس

Ки касро басони ту фарзанд нест

که کس را بسان تو فرزند نیست

Ҳамон шоҳро низ пайванд нест

همان شاه را نیز پیوند نیست

Сиёвуш бидонаст кон меҳр чист

سیاوش بدانست کان مهر چیست

Чунон дӯстӣ наз раҳи аиздист

چنان دوستی نز ره ایزدیست

Ба наздик хоҳар хиромед зуд

به نزدیک خواهر خرامید زود

Ки он ҷойгаҳи кори носоз буд

که آن جایگه کار ناساز بود

Бирав хоҳарони офарини хонданд

برو خواهران آفرین خواندند

Ба курсии зарринаши бншонднд

به کرسی زرینش بنشاندند

Бар хоҳарони бади замонии дароз

بر خواهران بد زمانی دراز

Хиромон биёмад сӯии тахти боз

خرامان بیامد سوی تخت باز

Шабистон ҳама шуд пар аз гуфт вгўӣ

شبستان همه شد پر از گفت‌وگوی

Ки инат сару тоҷи фарҳанги ҷӯй

که اینت سر و تاج فرهنگ جوی

Ту гӯйӣ ба мардум намонад ҳаме

تو گویی به مردم نماند همی

Рӯонаши хиради брФшонди ҳаме

روانش خرد برفشاند همی

Сиёвуш ба пеш падар шуд бигуфт

سیاوش به پیش پدر شد بگفت

Ки дидам ба парда сарой наҳуфт

که دیدم به پرده‌سرای نهفت

Ҳамаи некуӣ дар ҷаҳони баҳри тест

همه نیکویی در جهان بهر تست

зи яздон баҳона набоядат ҷуст

ز یزدان بهانه نبایدت جست

зи ҷаму Фаридуну Ҳушанги шоҳ

ز جم و فریدون و هوشنگ شاه

Фузӯнӣ ба ганҷ ва ба шамшеру гоҳ

فزونی به گنج و به شمشیر و گاه

зи гуфтор ӯ шод шуд шаҳриёр

ز گفتار او شاد شد شهریار

Биёрост айвон чу хуррами баҳор

بیاراست ایوان چو خرم بهار

Майу барбат ва ноӣ барсохтанд

می و بربط و نای برساختند

Дил аз бўдниҳо бипардохтанд

دل از بودنیها بپرداختند

Чу шаби гашти пайдо ва шуд рӯзи тор

چو شب گشت پیدا و شد روز تار

Шуд андари шабистони шаҳи номдор

شد اندر شبستان شه نامدار

Пажӯҳандаи Судобаро шоҳ гуфт

پژوهنده سودابه را شاه گفت

Ки ин розат аз ман набояд наҳуфт

که این رازت از من نباید نهفت

зи фарҳангу рой Сиёвуш бигӯӣ

ز فرهنگ و رای سیاوش بگوی

зи болоу дидору гуфтори ӯй

ز بالا و دیدار و گفتار اوی

Писанд ту омад хирадманд ҳаст

پسند تو آمد خردمند هست

Аз овоз багар з дидан бааст

از آواز به گر ز دیدن بهست

Бадв гуфт Судобаи ҳамтои шоҳ

بدو گفت سودابه همتای شاه

Надидаст бар гоҳи хуршеду моҳ

ندیدست بر گاه خورشید و ماه

Чу фарзанд ту кист андари ҷаҳон

چو فرزند تو کیست اندر جهان

Чаро гуфт бояд сухан дар ниҳон

چرا گفت باید سخن در نهان

Бадв гуфт шоҳ ар ба мардӣ расад

بدو گفت شاه ار به مردی رسد

Набояд ки бинад варои чашми бад

نباید که بیند ورا چشم بد

Бадв гуфт Судоба гар гуфт ман

بدو گفت سودابه گر گفت من

Пазира шавад ройро ҷуфти ман

پذیره شود رای را جفت من

Ҳам аз тухми хешаши яке зани даҳум

هم از تخم خویشش یکی زن دهم

На аз номдорони барзани даҳум

نه از نامداران برزن دهم

Ки фарзанди оради варо дар ҷаҳон

که فرزند آرد ورا در جهان

Ба дидор ӯ дар миёни маон

به دیدار او در میان مهان

Маро духтаронанд монанди ту

مرا دخترانند مانند تو

зи тухми туу поки пайванди ту

ز تخم تو و پاک پیوند تو

Гар аз тухм кӣ Ораш ва кӣ пшин

گر از تخم کی آرش و کی پشین

Бихоҳад ба шодӣ кунад офарин

بخواهد به شادی کند آفرین

Бадв гуфт ин худ бком манаст

بدو گفت این خود بکام منست

Бузургӣ ба фарҷом ном манаст

بزرگی به فرجام نام منست

Сиёвуш ба шабгир шуд назд шоҳ

سیاوش به شبگیر شد نزد شاه

Ҳаме офарин хонд бар тоҷу гоҳ

همی آفرین خواند بر تاج و گاه

Падар бо писари роз гуфтан гирифт

پدر با پسر راز گفتن گرفت

зи бегонаи мардум нуҳуфтан гирифт

ز بیگانه مردم نهفتن گرفت

Ҳаме гуфт каз кирдигори ҷаҳон

همی گفت کز کردگار جهان

Яке орзӯ дорам андари ниҳон

یکی آرزو دارم اندر نهان

Ки монад зи ту номи ман ёдгор

که ماند ز تو نام من یادگار

зи тухм ту ояд яке шаҳриёр

ز تخم تو آید یکی شهریار

Чунон каз ту ман гаштаам тоза рӯй

چنان کز تو من گشته‌ام تازه روی

Ту дили бргшоиӣ ба дидори ӯй

تو دل برگشایی به دیدار اوی

Чунин ёфтам ахтаратро нишон

چنین یافتم اخترت را نشان

з гуфт ситораи шимури мӯбадон

ز گفت ستاره شمر موبدان

Ки аз пушти ту шаҳриёрӣ буд

که از پشت تو شهریاری بود

Ки андари ҷаҳони ёдгорӣ буд

که اندر جهان یادگاری بود

Кунун аз бузургон яке баргузин

کنون از بزرگان یکی برگزین

Нигаҳ кун пас парда кӣ пшин

نگه کن پس پردهٔ کی پشین

Ба хон кӣ Ораши ҳамон низ ҳаст

به خان کی آرش همان نیز هست

з ҳар сӯи бёроӣу бпсоўи даст

ز هر سو بیارای و بپساو دست

Бадв гуфт ман шоҳро банда ам

بدو گفت من شاه را بنده‌ام

Ба фармону райш сроФгндаҳ ам

به فرمان و رایش سرافگنده‌ام

Ҳрони кас ки ӯ баргузинад равост

هرآن کس که او برگزیند رواست

Ҷаҳондори брбндгони подшост

جهاندار بربندگان پادشاست

Набояд ки Судоба ин башнавад

نباید که سودابه این بشنود

Дигаргуна гуяд бад-ӣни негроад

دگرگونه گوید بدین نگرود

Ба Судобаи зини гӯна гуфтор нест

به سودابه زین‌گونه گفتار نیست

Маро дар шабистон ӯ кор нест

مرا در شبستان او کار نیست

з гуфт Сиёвуш бихандед шоҳ

ز گفت سیاوش بخندید شاه

На огоҳи бади зи об дар зери коҳ

نه آگاه بد ز آب در زیر کاه

Гузин ту бояд бадв гуфт зан

گزین تو باید بدو گفت زن

Азуи ҳеҷ мандяши вази анҷуман

ازو هیچ مندیش وز انجمن

Ки гуфтор ӯ меҳрбонӣ буд

که گفتار او مهربانی بود

Ба ҷони ту бар посбонӣ буд

به جان تو بر پاسبانی بود

Сиёвуши зи гуфтор ӯ шод шуд

سیاوش ز گفتار او شاد شد

Наонаш зи андеша озод шуд

نهانش ز اندیشه آزاد شد

Ба шоҳи ҷаҳон бар ситоиш гирифт

به شاه جهان بر ستایش گرفت

Навони пеши тахташ ниёйиш гирифт

نوان پیش تختش نیایش گرفت

Наоне зи Судобаи чора гар

نهانی ز سودابهٔ چاره‌گر

Ҳаме буд печону хастаи ҷигар

همی بود پیچان و خسته جگر

Бидонаст кон низ гуфтор ӯст

بدانست کان نیز گفتار اوست

Ҳаме зу бадаред бар таниши пӯст

همی زو بدرید بر تنش پوست