Ба меҳри андарун буд шоҳи ҷаҳон
به مهر اندرون بود شاه جهان
Ки бишунид гуфтори корогҳон
که بشنید گفتار کارآگهان
Ки афросйоб омаду садҳазор
که افراسیاب آمد و صدهزار
Гузидаи зи таркони шимурдаи савор
گزیده ز ترکان شمرده سوار
Сӯии шаҳр Эрон ниҳодаст рӯй
سوی شهر ایران نهادست روی
Взўи гашти кишвари пар аз гуфту гӯй
وزو گشت کشور پر از گفت و گوی
Дили шоҳи Ковӯс азон танг шуд
دل شاه کاووس ازان تنگ شد
Ки аз базми райши сӯй ҷанг шуд
که از بزم رایش سوی جنگ شد
Яке анҷуман кард аз эрониён
یکی انجمن کرد از ایرانیان
Касеро ки бади никхўоаҳи каён
کسی را که بد نیکخواه کیان
Бадишон чунин гуфт коФросёб
بدیشان چنین گفت کافراسیاب
зи боду зи оташи зи хоку зи об
ز باد و ز آتش ز خاک و ز آب
Ҳамоно ки эзад накардаш сиришт
همانا که ایزد نکردش سرشت
Магари худ сипеҳраши дигаргунаи кишт
مگر خود سپهرش دگرگونه کشت
Ки чандин ба савганд паймон кунад
که چندین به سوگند پیمان کند
Забонро ба хӯбӣ гаравгон кунад
زبان را به خوبی گروگان کند
Чу грдоўрди мардуми кӣнаи ҷӯй
چو گردآورد مردم کینه جوی
Битобад зи паймону савганд рӯй
بتابد ز پیمان و سوگند روی
Ҷуз аз ман нишоед варои кӣнаи хоҳ
جز از من نشاید ورا کینه خواه
Кунам рӯзи равшани бадв бар сиёҳ
کنم روز روشن بدو بر سیاه
Магар гум кунам ном ӯ дар ҷаҳон
مگر گم کنم نام او در جهان
Вагар на чу тир аз камони ногаҳон
وگر نه چو تیر از کمان ناگهان
Сипаҳ созаду разм Эрон кунад
سپه سازد و رزم ایران کند
Басии зин бару бум вайрон кунад
بسی زین بر و بوم ویران کند
Бадв гуфт мӯбад чаҳ бояд сипоҳ
بدو گفت موبد چه باید سپاه
Чу худ рафт бояд ба овардгоҳ
چو خود رفت باید به آوردگاه
Чаро хоста дод бояд ббод
چرا خواسته داد باید بباد
Дар ганҷи чандин чаҳ бояд кушод
در گنج چندین چه باید گشاد
Ду бори ин сари номвари гоҳи хеш
دو بار این سر نامور گاه خویش
Супурдӣ ба тезӣ ба бадхоҳи хеш
سپردی به تیزی به بدخواه خویش
Кунун паҳливонӣ нигаҳ кун гузин
کنون پهلوانی نگه کن گزین
Сазовори ҷангу сазовори кин
سزاوار جنگ و سزاوار کین
Чунин дод посухи бадишон ки ман
چنین داد پاسخ بدیشان که من
Набинам касеро бад-ӣни анҷуман
نبینم کسی را بدین انجمن
Ки дорад пайу тоби афросйоб
که دارد پی و تاب افراسیاب
Маро рафт бояд чу киштӣ бар об
مرا رفت باید چو کشتی بر آب
Шумо бозгардед то ман кунун
شما بازگردید تا من کنون
Бипечам яке дили барин раҳнамӯн
بپیچم یکی دل برین رهنمون
Сиёвуш азон дил пурандеша кард
سیاوش ازان دل پراندیشه کرد
Равонро аз андеша чун беша кард
روان را از اندیشه چون بیشه کرد
Ба дил гуфт ман созами ин размгоҳ
به دل گفت من سازم این رزمگاه
Ба хӯбӣ бигӯям бихоҳам зи шоҳ
به خوبی بگویم بخواهم ز شاه
Магар кам раҳоӣ диҳад додгар
مگر کم رهایی دهد دادگر
зи Судоба ва гуфту гӯии падар
ز سودابه و گفت و گوی پدر
Дигаргар азин кор ном оварам
دگر گر ازین کار نام آورم
Чунин лашкариро ба дом оварам
چنین لشکری را به دام آورم
Бишуд бо камари пеши Ковӯси шоҳ
بشد با کمر پیش کاووس شاه
Бадв гуфт ман дорам ин пойгоҳ
بدو گفت من دارم این پایگاه
Ки бо шоҳ турон биҷӯем набард
که با شاه توران بجویم نبرد
Сари сарварони андари орм ба гирд
سر سروران اندر آرم به گرد
Чунин буд рои ҷаҳони офарин
چنین بود رای جهان آفرین
Ки ӯ ҷон сипорад ба турони замин
که او جان سپارد به توران زمین
Ба рой ва ба андешаи нобакор
به رای و به اندیشهٔ نابکار
Куҷо бозгардад бади рӯзгор
کجا بازگردد بد روزگار
Бад-ӣни кор ҳамдостон шуд падар
بدین کار همداستان شد پدر
Ки бандади барин кини Сиёвуши камар
که بندد برین کین سیاوش کمر
Азуи шодмони гашту бнўохтш
ازو شادمان گشت و بنواختش
Ба навай яке поигаҳи сохташ
به نوی یکی پایگه ساختش
Бадв гуфт ганҷу гуҳари пеши тест
بدو گفت گنج و گهر پیش تست
Ту гӯйии сипаҳи сар ба сари хеши тест
تو گویی سپه سر به سر خویش تست
зи гуфтору кирдор ва аз офарин
ز گفتار و کردار و از آفرین
Ки хонанд бар ту ба Эрони замин
که خوانند بر تو به ایران زمین
Гӯи пилтанро бар хеш хонд
گو پیلتن را بر خویش خواند
Басии достонҳои некӯ баранд
بسی داستانهای نیکو براند
Бадв гуфт ҳамзӯри ту пел нест
بدو گفت همزور تو پیل نیست
Чу гирди паии Рахши ту нил нест
چو گرد پی رخش تو نیل نیست
зи гетии ҳунарманду хомаши тӯй
ز گیتی هنرمند و خامش توی
Ки парвардгори Сиёвуши тӯй
که پروردگار سیاوش توی
Чу оҳани бибандад ба кон дар гуҳар
چو آهن ببندد به کان در گهر
Кушода шавад чун ту бастии камар
گشاده شود چون تو بستی کمر
Сиёвуш биёмад камар бар миён
سیاوش بیامد کمر بر میان
Сухан гуфт бо ман чу шери жён
سخن گفت با من چو شیر ژیان
Ҳаме хоҳад ӯ ҷанги афросйоб
همی خواهد او جنگ افراسیاب
Ту бо ӯ бирав рӯй азуи брмтоб
تو با او برو روی ازو برمتاب
Чу бедор бошӣ ту хоб оядам
چو بیدار باشی تو خواب آیدم
Чу ороми ёбӣ шитоб оядам
چو آرام یابی شتاب آیدم
Ҷаҳони эмин аз тиру шамшери тест
جهان ایمن از تیر و شمشیر تست
Сари моҳ бо чарх дар зери тест
سر ماه با چرخ در زیر تست
Таҳамтан бадв гуфт ман банда ам
تهمتن بدو گفت من بندهام
Сухани ҳарчи гӯйӣ ниўшндаҳ ам
سخن هرچ گویی نیوشندهام
Сиёвуши паноҳ ва равон манаст
سیاوش پناه و روان منست
Сари тоҷ ӯ осмон манаст
سر تاج او آسمان منست
Чу бишунид азу офарин кард ва гуфт
چو بشنید ازو آفرین کرد و گفت
Ки бо ҷони пакети хиради боди ҷуфт
که با جان پاکت خرد باد جفت
Вазони пас хурӯшидан ноӣу кӯс
وزان پس خروشیدن نای و کوس
Баромад биёмад сипаҳдори Тӯс
برآمد بیامد سپهدار طوس
Ба даргоҳ бар анҷуман шуд сипоҳ
به درگاه بر انجمن شد سپاه
Дар ганҷ динор бикшод шоҳ
در گنج دینار بگشاد شاه
зи шамшеру гурзу кулоҳу камар
ز شمشیر و گُرز و کلاه و کمر
Ҳамон худу дръу синону сипар
همان خود و درع و سنان و سپر
Ба ганҷӣ ки бад ҷома нобурид
به گنجی که بد جامهٔ نابرید
Фиристод назд Сиёвуши калид
فرستاد نزد سیاوش کلید
Ки бар ҷон ва бар хостаи кадхудоӣ
که بر جان و بر خواسته کدخدای
Тӯй соз кун то чаҳ оядат рой
توی ساز کن تا چه آیدت رای
Гузин кард азон номдорони савор
گزین کرد ازان نامداران سوار
Далерони ҷангии даҳ ва ду ҳазор
دلیران جنگی ده و دو هزار
Ҳам аз паҳлуу порсу кӯчу балӯч
هم از پهلو و پارس و کوچ و بلوچ
зи Гелони ҷангӣу дашти срўч
ز گیلان جنگی و دشت سروچ
Спрўри пиёдаи даҳ ва ду ҳазор
سپرور پیاده ده و دو هزار
Гузин кард шоҳ аз дар корзор
گزین کرد شاه از در کارزار
Аз Эрони ҳронкс ки гўзодаҳ буд
از ایران هرآنکس که گوزاده بود
Далеру хирадманду озода буд
دلیر و خردمند و آزاده بود
Ба болоу сол Сиёвуш баданд
به بالا و سال سیاوش بدند
Хирадманду бедор ва хомаш баданд
خردمند و بیدار و خامش بدند
зи гардони ҷангӣу номи оварон
ز گردان جنگی و نامآوران
Чу баҳром ва чун зангаи шоўрон
چو بهرام و چون زنگهٔ شاوران
Ҳамон панҷ мӯбад аз эрониён
همان پنج موبد از ایرانیان
Барафрохтанади ахтари Ковиён
برافراختند اختر کاویان
Бифармуд то ҷумла берун шуданд
بفرمود تا جمله بیرون شدند
зи паҳлуи сӯии дашт ва ҳомӯн шуданд
ز پهلو سوی دشت و هامون شدند
Ту гуфтӣ ки андари замин ҷой нест
تو گفتی که اندر زمین جای نیست
Ки бар хок ӯ наълро пой нест
که بر خاک او نعل را پای نیست
Срондри сипеҳри ахтари Ковиён
سراندر سپهر اختر کاویان
Чу моҳи дарахшндаи андари миён
چو ماه درخشنده اندر میان
зи паҳлу бурун рафт Ковӯси шоҳ
ز پهلو برون رفت کاووس شاه
Яке тези баргашти гирди сипоҳ
یکی تیز برگشت گرد سپاه
Яке офарин кард пурмоя кӣ
یکی آفرین کرد پرمایه کی
Ки эй номдорони фархундаи пай
که ای نامداران فرخنده پی
Мабодои ҷуз аз бахти ҳамроҳатон
مبادا جز از بخت همراهتان
Шудаи тираи дидори бадхоҳатон
شده تیره دیدار بدخواهتان
Ба неки ахтару тандурустӣ шудан
به نیک اختر و تندرستی شدن
Ба пирӯзӣу шоди боз омадан
به پیروزی و شاد باز آمدن
Вазони ҷойгаҳи кӯс бар пели баст
وزان جایگه کوس بر پیل بست
Ба гардон бифармуд ва худ барнишаст
به گردان بفرمود و خود برنشست
Ду дидаи пар аз оби Ковӯси шоҳ
دو دیده پر از آب کاووس شاه
Ҳаме буд як рӯз бо ӯ ба роҳ
همی بود یک روز با او به راه
Саранҷоми мари икдгрро канор
سرانجام مر یکدگر را کنار
Гирифтанд ҳар ду чу абри баҳор
گرفتند هر دو چو ابر بهار
зи дидаи ҳамеи хӯн фурӯ рехтанд
ز دیده همی خون فرو ریختند
Ба зорӣ хурӯшӣ барангехтанд
به زاری خروشی برانگیختند
Гувоҳӣ ҳаме дод дил дар шудан
گواهی همی داد دل در شدن
Ки дидор азон пас нахоҳад бадан
که دیدار ازان پس نخواهد بدن
Чунинаст кирдори гардандаи даҳр
چنین است کردار گردنده دهر
Гуҳии нӯш бор оварад гоҳи заҳр
گهی نوش بار آورد گاه زهر
Сӯй гоҳ биниҳод Ковӯс рӯй
سوی گاه بنهاد کاووس روی
Сиёвуши абои лашкари ҷанги ҷӯй
سیاوش ابا لشکر جنگجوی
Сипаҳро сӯй Зобулстон кашид
سپه را سوی زابلستان کشید
Абои пилтани сӯй дастон кашид
ابا پیلتن سوی دستان کشید
Ҳаме буд икчнд бо равад ва май
همی بود یکچند با رود و می
Ба наздики дастони фархундаи пай
به نزدیک دستان فرخنده پی
Гуҳӣ бо Таҳамтани бадӣ май бадаст
گهی با تهمتن بدی می بدست
Гуҳӣ бо зуввора гузидӣ нишаст
گهی با زواره گزیدی نشست
Гуҳии шод бар тахти дастони бадӣ
گهی شاد بر تخت دستان بدی
Гуҳӣ дар шикору шабистони бадӣ
گهی در شکار و شبستان بدی
Чу як моҳ бигузашт лашкар баранд
چو یک ماه بگذشت لشکر براند
Гўпилтн рафт ва дастон бимонад
گوپیلتن رفت و دستان بماند
Сипоҳӣ бирафтанд бо паҳлавон
سپاهی برفتند با پهلوان
зи зобули ҳам аз кобулу ҳиндӯон
ز زابل هم از کابل و هندوان
з ҳар сӯ ки бади номвари лашкарӣ
ز هر سو که بد نامور لشکری
Бихонад ва биёмад ба шаҳр ҳарӣ
بخواند و بیامد به شهر هری
Азишон фаровони пиёдаи бабрад
ازیشان فراوان پیاده ببرد
Бунаи зангаи шоўронро супурд
بنه زنگهٔ شاوران را سپرد
Сӯй толиқон омаду мрўрўд
سوی طالقان آمد و مرورود
Сипеҳраш ҳаме дод гуфтӣ дуруд
سپهرش همی داد گفتی درود
Азонпс биёмад ба наздики Балх
ازانپس بیامد به نزدیک بلخ
Нёзрди касро ба гуфтори талх
نیازرد کس را به گفتار تلخ
Вазон рӯй грсиўзу бормон
وزان روی گرسیوز و بارمان
Кашиданд лашкар чу боди дмон
کشیدند لشکر چو باد دمان
Сипеҳрами баду бормони пеши рӯ
سپهرم بد و بارمان پیش رو
Хабар шуд бадишони зи солори нав
خبر شد بدیشان ز سالار نو
Ки омад сипоҳӣу шоҳии ҷавон
که آمد سپاهی و شاهی جوان
Аз Эрони гӯи пилтани паҳлавон
از ایران گو پیلتن پهلوان
Ҳиўнӣ ба наздики афросйоб
هیونی به نزدیک افراسیاب
БроФгнд бирасон киштии броб
برافگند برسان کشتی برآب
Ки омад зи Эрони сипоҳии гарон
که آمد ز ایران سپاهی گران
Сипаҳбади Сиёвуш ва бо ӯ сарон
سپهبد سیاووش و با او سران
Сипаҳи каш чу рустами гӯи пилтан
سپه کش چو رستم گو پیلتن
Ба як дасти ханҷар ба дигари кафан
به یک دست خنجر به دیگر کفن
Ту лашкар биорӣ ва чандин мапоӣ
تو لشکر بیاری و چندین مپای
Ки аз бод киштӣ биҷунбад зи ҷой
که از باد کشتی بجنبد ز جای
Барангехт бирасон оташи ҳиўн
برانگیخت برسان آتش هیون
Казин сон сухан ронад бо раҳнамӯн
کزین سان سخن راند با رهنمون
Сиёвуши зини сӯ ба посух намонад
سیاووش زین سو به پاسخ نماند
Сӯии Балх чун бод лашкар баранд
سوی بلخ چون باد لشکر براند
Чу танг андар омад зи Эрони сипоҳ
چو تنگ اندر آمد ز ایران سپاه
Ншоист кардан ба посухи нигоҳ
نشایست کردن به پاسخ نگاه
Нигаҳ кард грсиўзи ҷанги ҷӯй
نگه کرد گرسیوز جنگجوی
Ҷуз аз ҷанг ҷустан надид инч рӯй
جز از جنگ جستن ندید ایچ روی
Чу зи Эрони сипоҳ андар омад ба танг
چو ز ایران سپاه اندر آمد به تنگ
Ба дарвоза Балх бархест ҷанг
به دروازهٔ بلخ برخاست جنگ
Ду ҷанг гарон карда шуд дар се рӯз
دو جنگ گران کرده شد در سه روز
Биёмад Сиёвуш лашкар фурӯз
بیامد سیاووش لشکر فروز
Пиёда фиристод бар ҳар дарӣ
پیاده فرستاد بر هر دری
Ба Балх андар омад гарони лашкарӣ
به بلخ اندر آمد گران لشکری
Гурезон сипеҳрам бидон рӯй об
گریزان سپهرم بدان روی آب
Бшдбои сипаҳ назд афросйоб
بشدبا سپه نزد افراسیاب
Сиёвуш дар Балх шуд бо сипоҳ
سیاووش در بلخ شد با سپاه
Яке нома фармуд наздики шоҳ
یکی نامه فرمود نزدیک شاه
Навиштан ба машку гулобу абир
نوشتن به مشک و گلاب و عبیر
Чунон чун сазовори бад бар ҳарир
چنانچون سزاوار بُد بر حریر
Нахуст офарин кард бар кирдигор
نخست آفرین کرد بر کردگار
Казу гашти пирӯз ва ба рӯзгор
کزو گشت پیروز و به روزگار
Худованди хуршеду гардандаи моҳ
خداوند خورشید و گردنده ماه
Фрозндаҳи тоҷу тахту кулоҳ
فرازندهٔ تاج و تخت و کلاه
Касеро ки хоҳад براردи баланд
کسی را که خواهد برآرد بلند
Якеро кунад сӯгвору нижанд
یکی را کند سوگوار و نژند
Чаро на ба фурмонаши андар на чун
چرا نه به فرمانش اندر نه چون
Хирад кард бояд бад-ӣни раҳнамӯн
خرد کرد باید بدین رهنمون
Азон додгари кови ҷаҳони офарид
ازان دادگر کاو جهان آفرید
Абои ошкорои ниҳони офарид
ابا آشکارا نهان آفرید
Ҳамеи офарини бод бар шаҳриёр
همی آفرین باد بر شهریار
Ҳамаи некӯии боди фарҷоми кор
همه نیکوی باد فرجام کار
Ба Балхи омадами шоду пирӯзи бахт
به بلخ آمدم شاد و پیروز بخت
Ба фари ҷаҳондори ботоҷу тахт
به فر جهاندار باتاج و تخت
Се рӯзи андарин ҷанг шуд рӯзгор
سه روز اندرین جنگ شد روزگار
Чаҳоруми ббхшўди парвардгор
چهارم ببخشود پروردگار
Сипеҳрам ба Тирмиз шуду бормон
سپهرم به ترمذ شد و بارمان
Ба кирдор новак биҷуст аз камон
به کردار ناوک بجست از کمان
Кунун то ба Ҷайҳун сипоҳ манаст
کنون تا به جیحون سپاه منست
Ҷаҳони зери фар кулоҳ манаст
جهان زیر فر کلاه منست
Ба суғдаст бо лашкари афросйоб
به سغد است با لشکر افراسیاب
Сипоҳ ва сипаҳбад бидон рӯй об
سپاه و سپهبد بدان روی آب
Гар аидўнк фармон диҳад шаҳриёр
گر ایدونک فرمان دهد شهریار
Сипаҳ бигузаронам кунам корзор
سپه بگذرانم کنم کارزار
Чу нома бар шоҳ Эрон расед
چو نامه بر شاه ایران رسید
Сари тоҷу тахташ ба кайвон расед
سر تاج و تختش به کیوان رسید
Ба яздон паноҳед ва зу ҷусти бахт
به یزدان پناهید و زو جست بخت
Бидон то бабор ояд он нави дарахт
بدان تا ببار آید آن نو درخت
Ба шодии яке нома посух навишт
به شادی یکی نامه پاسخ نوشت
Чу тозаи баҳорӣ дар Урдӣбиҳишт
چو تازه بهاری در اردیبهشت
Ки аз офаринандаи ҳўру моҳ
که از آفرینندهٔ هور و ماه
Ҷаҳондор ва бахшанда тоҷу гоҳ
جهاندار و بخشندهٔ تاج و گاه
Турои ҷовдони шодмони боди дил
ترا جاودان شادمان باد دل
зи дард ва бало гашта озоди дил
ز درد و بلا گشته آزاد دل
Ҳамеша ба пирӯзӣу Фрҳӣ
همیشه به پیروزی و فرهی
Кулоҳи бузургӣу тоҷи маӣ
کلاه بزرگی و تاج مهی
Сипаҳи барадӣу ҷангро хостӣ
سپه بردی و جنگ را خواستی
Ки бахту ҳунари дорӣу ростӣ
که بخت و هنر داری و راستی
Ҳаме аз лабат шер бӯед ҳануз
همی از لبت شیر بوید هنوز
Ки зад бар камони ту аз ҷанг туз
که زد بر کمان تو از جنگ توز
Ҳамеша ҳунарманди бодои танат
همیشه هنرمند بادا تنت
Расида ба коми дили равшанат
رسیده به کام دل روشنت
Азон пас ки пирӯзи гаштӣ ба ҷанг
ازان پس که پیروز گشتی به جنگ
Ба кор андарун кард бояд диранг
به کار اندرون کرد باید درنگ
Набояд пароганда кардани сипоҳ
نباید پراگنده کردن سپاه
Бипаймоӣ рӯзу бророи гоҳ
بپیمای روز و برآرای گاه
Ки он тарки бдпишаҳу римнст
که آن ترک بدپیشه و ریمنست
Ки ҳам бднжодст ва ҳам бдтнст
که هم بدنژادست و هم بدتنست
Ҳамон бо кулоҳаст ва бо дастгоҳ
همان با کلاهست و با دستگاه
Ҳамеи сари براردи зи тобандаи моҳ
همی سر برآرد ز تابنده ماه
Макун ҳеҷ бар ҷанг ҷустани шитоб
مکن هیچ بر جنگ جستن شتاب
Ба ҷанг ту ояд худ афросйоб
به جنگ تو آید خود افراسیاب
Гар аидўнки зин рӯй Ҷайҳун кашад
گر ایدونک زین روی جیحون کشد
Ҳамеи домани хеш дар хӯн кашад
همی دامن خویش در خون کشد
Ниҳод аз бар нома бар меҳри хеш
نهاد از بر نامه بر مهر خویش
Ҳмонгаҳи фиристодаро хонд пеш
همانگه فرستاده را خواند پیش
Бадв дод ва фармуд то гашти боз
بدو داد و فرمود تا گشت باز
Ҳамеи тохти андари нишебу фароз
همی تاخت اندر نشیب و فراز
Фиристода назд Сиёвуш расед
فرستاده نزد سیاوش رسید
Чу он номаи шоҳ Эрон бидид
چو آن نامهٔ شاه ایران بدید
Заминро бабўседу дил шод кард
زمین را ببوسید و دل شاد کرد
з ҳар ғами дили пок озод кард
ز هر غم دل پاک آزاد کرد
Азон номаи шоҳ чун гашти шод
ازان نامهٔ شاه چون گشت شاد
Бихандеду номаи басар бар ниҳод
بخندید و نامه بسر بر نهاد
Нигаҳ дошт бедори фармони ӯй
نگه داشت بیدار فرمان اوی
Напечед дилро зи паймони ӯй
نپیچید دل را ز پیمان اوی
Вазони сӯ чу грсиўзи шӯхи мард
وزان سو چو گرسیوز شوخ مرد
Биёмад бар шоҳи таркон чу гирд
بیامد بر شاه ترکان چو گرد
Бигуфт он суханҳои нопоку талх
بگفت آن سخنهای ناپاک و تلخ
Ки омад сипаҳбади Сиёвуш ба Балх
که آمد سپهبد سیاوش به بلخ
Сипаҳи каш чу рустами сипоҳии гарон
سپه کش چو رستم سپاهی گران
Басии номдорону ҷанги оварон
بسی نامداران و جنگ آوران
з ҳар як зи мо буд панҷоҳ беш
ز هر یک ز ما بود پنجاه بیش
Сарафроз бо гурзаи говмеш
سرافراز با گُرزهٔ گاومیش
Пиёда ба кирдор оташ баданд
پیاده به کردار آتش بدند
Сипардор бо тир ва таркиш баданд
سپردار با تیر و ترکش بدند
Напарад ба кирдори эшон уқоб
نپرد به کردار ایشان عقاب
Якеро сар андар наёяд бихоб
یکی را سر اندر نیاید بخواب
Се рӯз ва се шаб буд ҳам зини нишон
سه روز و سه شب بود هم زین نشان
Ғамӣ шуд сару аспи гарданкашон
غمی شد سر و اسپ گردنکشان
Азишон касеро ки хоб омадӣ
ازیشان کسی را که خواب آمدی
зи ҷангаши бдонгаҳ шитоб омадӣ
ز جنگش بدانگه شتاب آمدی
Бихуфтӣ ва осӯда бархестӣ
بخفتی و آسوده برخاستی
Ба навай яке ҷанг оростӣ
به نوی یکی جنگ آراستی
Барошуфт чун оташи афросйоб
برآشفت چون آتش افراسیاب
Ки чандаш чаҳ гӯйии зи орому хоб
که چندش چه گویی ز آرام و خواب
Ба грсиўзи андар чунон бингаред
به گرسیوز اندر چنان بنگرید
Ки гуфтӣ намебихоҳад бурид
که گفتی میانش بخواهد برید
Яке бонги барзади брондши зи пеш
یکی بانگ برزد براندش ز پیش
Куҷои хост рондан бирав хашми хеш
کجا خواست راندن برو خشم خویش
Бифармуд каз номдорони ҳазор
بفرمود کز نامداران هزار
Бихонед ваз базм созед кор
بخوانید وز بزم سازید کار
Саросари ҳамаи дашт парчин наед
سراسر همه دشت پرچین نهید
Ба суғди андари ороиш чин наед
به سغد اندر آرایش چین نهید
Бад-ӣни сон ба шодӣ гузар кард рӯз
بدین سان به شادی گذر کرد روز
Чу аз чашм шуд давр гетӣ фурӯз
چو از چشم شد دور گیتی فروز
Ба хоб ва ба оромиш омад шитоб
به خواب و به آرامش آمد شتاب
Бғлтид бар ҷомаи афросйоб
بغلتید بر جامه افراسیاب