Биоварад грсиўзи он хоста

بیاورد گرسیوز آن خواسته

Ки рӯй замин зу шуд ороста

که روی زمین زو شد آراسته

Дмон то лаб равад Ҷайҳун расед

دمان تا لب رود جیحون رسید

зи гардони фиристодае баргузед

ز گردان فرستاده‌ای برگزید

Бидон то расонад ба шоҳи огаҳӣ

بدان تا رساند به شاه آگهی

Ки грсиўз омад бидон Фрҳӣ

که گرسیوز آمد بدان فرهی

Ба киштӣ ба икрўзи бгзошти об

به کشتی به یکروز بگذاشت آب

Биёмад сӯии Балхи дили пари шитоб

بیامد سوی بلخ دل پر شتاب

Фиристода омад ба даргоҳи шоҳ

فرستاده آمد به درگاه شاه

Бигуфтанд грсиўз омад ба роҳ

بگفتند گرسیوز آمد به راه

Сиёвуши гӯи пилтанро бихонад

سیاوش گو پیلتن را بخواند

Вазин достон чанд гӯна баранд

وزین داستان چند گونه براند

Чу гўсиўз омад ба даргоҳи шоҳ

چو گرسیوز آمد به درگاه شاه

Бифармуд то баргушоданд роҳ

بفرمود تا برگشادند راه

Сиёвуш варо дид бар пой хост

سیاووش ورا دید بر پای خاست

Бихандед ва бисёр пӯзиши бхўост

بخندید و بسیار پوزش بخواست

Бабўсед грсиўз аз даври хок

ببوسید گرسیوز از دور خاک

Рахши пари зи шарму дилаши пари зи бок

رخش پر ز شرم و دلش پر ز باک

Сиёвуши бншондши зери тахт

سیاووش بنشاندش زیر تخت

Аз афросйобаш бипурсед сахт

از افراسیابش بپرسید سخت

Чу бинишаст грсиўз аз гоҳи нав

چو بنشست گرسیوز از گاه نو

Бидид он сари воФсри шоҳи нав

بدید آن سر وافسر شاه نو

Ба рустам чунин гуфт коФросёб

به رستم چنین گفت کافراسیاب

Чу аз ту хабар ёфт андари шитоб

چو از تو خبر یافت اندر شتاب

Яке ёдгорӣ ба наздики шоҳ

یکی یادگاری به نزدیک شاه

Фиристод бо ман кунун дар ба роҳ

فرستاد با من کنون در به راه

Бифармуд то парда бардоштанд

بفرمود تا پرده برداشتند

Ба чашми Сиёвуши бгзоштнд

به چشم سیاووش بگذاشتند

зи дарвозаи шаҳр то боргоҳ

ز دروازهٔ شهر تا بارگاه

Дирам буду аспу ғулому кулоҳ

درم بود و اسپ و غلام و کلاه

Кас андоза нашнохт онро ки чанд

کس اندازه نشناخت آنرا که چند

зи динори вази тоҷу тахти баланд

ز دینار وَز تاج و تخت بلند

Ғуломони ҳама бо кулоҳу камар

غلامان همه با کلاه و کمر

Парастанда бо ёрау тавқи зар

پرستنده با یاره و طوق زر

Писанд омадаш сахт бикшод рӯй

پسند آمدش سخت بگشاد روی

Нигаҳ кард ва бишунид пайғоми ӯй

نگه کرد و بشنید پیغام اوی

Таҳамтан бадв гуфт як ҳафтаи шод

تهمتن بدو گفت یک هفته شاد

Ҳаме бош то посухи ореми ёд

همی باش تا پاسخ آریم یاد

Бад-ӣни хоҳиши андеша бояд басӣ

بدین خواهش اندیشه باید بسی

Ҳамон низ пурсидан аз ҳар касе

همان نیز پرسیدن از هر کسی

Чу бишунид грсиўзи пеши байн

چو بشنید گرسیوز پیش بین

Заминро бабўсед ва кард офарин

زمین را ببوسید و کرد آفرین

Яке хона ӯро биёростанд

یکی خانه او را بیاراستند

Ба дебо ва хўолигрон хостанд

به دیبا و خوالیگران خواستند

Нишастанд бедор ҳар ду ба ҳам

نشستند بیدار هر دو به هم

Сголш гирифтанд бар беш ва кам

سگالش گرفتند بر بیش و کم

Азон кор шуд пилтани бадгумон

ازان کار شد پیلتن بدگمان

Казон гӯна грсиўз омад дмон

کزان گونه گرسیوز آمد دمان

Тилоияи з ҳар сӯ бурун тохтанд

طلایه ز هر سو برون تاختند

Чунон чун ббоист барсохтанд

چنان چون ببایست برساختند

Сиёвуши з рустам бипурсед ва гуфт

سیاوش ز رستم بپرسید و گفت

Ки ин роз берун кунед аз наҳуфт

که این راز بیرون کنید از نهفت

Ки ин оштӣ ҷустан аз баҳр чист

که این آشتی جستن از بهر چیست

Нигаҳ кун ки тирёки ин заҳр чист

نگه کن که تریاک این زهر چیست

зи пайвастаи хӯн ба наздики ӯй

ز پیوستهٔ خون به نزدیک اوی

Бибин то кадоманд сад номҷўӣ

ببین تا کدامند صد نامجوی

Гаравгон фиристад ба наздики мо

گروگان فرستد به نزدیک ما

Кунад равшани ин рои торики мо

کند روشن این رای تاریک ما

Набояд ки аз мо ғамӣ шуд зи бим

نباید که از ما غمی شد ز بیم

Ҳаме табл созад ба зери гилӣм

همی طبل سازد به زیر گلیم

Чу ин карда бошем наздики шоҳ

چو این کرده باشیم نزدیک شاه

Фиристода бояд яке неки хоҳ

فرستاده باید یکی نیک‌خواه

Баради зини сухан назд ӯ огаҳӣ

برد زین سخن نزد او آگهی

Магар мағз гирданд аз кини тиҳӣ

مگر مغز گرداند از کین تهی

Чунин гуфт рустам ки инаст рой

چنین گفت رستم که اینست رای

Ҷузин рӯй паймон наёяд биҷой

جزین روی پیمان نیاید بجای

Ба шабгир грсиўз омад бадар

به شبگیر گرسیوز آمد بدر

Чунон чун буд бо кулоҳу камар

چنان چون بود با کلاه و کمر

Биёмад ба пеши Сиёвуши замин

بیامد به پیش سیاوش زمین

Бабўсед ва бар шоҳ кард офарин

ببوسید و بر شاه کرد آفرین

Сиёвуш бадв гуфт каз кори ту

سیاوش بدو گفت کز کار تو

Пурандеша будам зи гуфтори ту

پراندیشه بودم ز گفتار تو

Кунун рой яксар барон шуд дуруст

کنون رای یکسر بران شد درست

Ки аз кӣнаи дилро бихоҳйми шаст

که از کینه دل را بخواهیم شست

Ту посух фиристӣ ба афросйоб

تو پاسخ فرستی به افراسیاب

Ки аз кин агар шуд сарати пари шитоб

که از کین اگر شد سرت پر شتاب

Касе ков бибинад саранҷоми бад

کسی کاو ببیند سرانجام بد

зи кирдори бад бозгашташ сазад

ز کردار بد بازگشتش سزد

Дилӣ каз хирад гардад ороста

دلی کز خرد گردد آراسته

Яке ганҷ гардад пар аз хоста

یکی گنج گردد پر از خواسته

Агар зери нӯши андарун заҳр нест

اگر زیر نوش اندرون زهر نیست

Дилатро зи ранҷу зиён баҳр нест

دلت را ز رنج و زیان بهر نیست

Чу паймон ҳаме кард хоҳии дуруст

چو پیمان همی کرد خواهی درست

Ки озор ва кӣна нахоҳем ҷуст

که آزار و کینه نخواهیم جست

зи гардон ки рустами бидонади ҳаме

ز گردان که رستم بداند همی

Куҷои номашон бар ту хонд ҳаме

کجا نامشان بر تو خواند همی

Бар ман фиристӣ ба расми наво

بر من فرستی به رسم نوا

Ки бошад ба гуфтори ту бар гўо

که باشد به گفتار تو بر گوا

Ва дигари зи Эрони замин ҳарч ҳаст

و دیگر ز ایران زمین هرچ هست

Ки он шаҳрҳоро ту дорӣ ба даст

که آن شهرها را تو داری به دست

Бипардозӣ ва худ ба турони шӯй

بپردازی و خود به توران شوی

Замонии зи ҷангу зи кини бғнўӣ

زمانی ز جنگ و ز کین بغنوی

Набошад ҷуз аз ростӣ дар миён

نباشد جز از راستی در میان

Ба кӣна набандам камар бар миён

به کینه نبندم کمر بر میان

Фиристам яке номаи наздики шоҳ

فرستم یکی نامه نزدیک شاه

Магари бштӣ боз хонд сипоҳ

مگر با آشتی باز خواند سپاه

БроФгнди грсиўзи андари замон

برافگند گرسیوز اندر زمان

Фиристодае чун ҳужабри дмон

فرستاده‌ای چون هژبر دمان

Бадв гуфт хира манеҳ сар ба хоб

بدو گفت خیره منه سر به خواب

Бирав тозён назд афросйоб

برو تازیان نزد افراسیاب

Бигӯяш ки ман тез бишитофтам

بگویش که من تیز بشتافتم

Ҳамеи ҳарчи ҷустам ҳама ёфтам

همی هرچ جستم همه یافتم

Гаравгон ҳаме хоҳад аз шаҳриёр

گروگان همی خواهد از شهریار

Чу хоҳӣ ки баргардад аз корзор

چو خواهی که برگردد از کارزار

Фиристода омад бидодаш паём

فرستاده آمد بدادش پیام

зи шоҳу зи грсиўзи неки ном

ز شاه و ز گرسیوز نیک‌نام

Чу гуфт фиристода бишунид шоҳ

چو گفت فرستاده بشنید شاه

Фаровон бипечед ва гум кард роҳ

فراوان بپیچید و گم کرد راه

Ҳаме гуфт сад тани зи хуишони ман

همی گفت صد تن ز خویشان من

Гар аидўнк кам гардад аз анҷуман

گر ایدونک کم گردد از انجمن

Шикаст андар ояд бад-ӣни боргоҳ

شکست اندر آید بدین بارگاه

Намонад бар ман касе неки хоҳ

نماند بر من کسی نیک‌خواه

Вагар гӯям аз ман гаравгони мҷўӣ

وگر گویم از من گروگان مجوی

Дурӯғ оядаш сар ба сар гуфту гӯй

دروغ آیدش سر به سر گفت و گوی

Фиристод бояд бар ӯ наво

فرستاد باید بر او نوا

Агар бегаравгон надорад раво

اگر بی گروگان ندارد روا

Барон сон ки рустами ҳамеи номи барад

بران سان که رستم همی نام برد

зи хуишони наздики сад бар шимурд

ز خویشان نزدیک صد بر شمرد

Бар шоҳ Эрон фиристодашон

بر شاه ایران فرستادشان

Басии халъат ва некӯӣ додашон

بسی خلعت و نیکوی دادشان

Бифармуд то кӯс бо кара ноӣ

بفرمود تا کوس با کره‌نای

Заданду Фрўҳшти пардаи сарой

زدند و فروهشت پرده‌سرای

Ба хороу суғду Самарқанду чоч

به خارا و سغد و سمرقند و چاچ

Спиҷоб ва он кишвару тахти оҷ

سپیجاب و آن کشور و تخت عاج

Тиҳӣ кард ва шуд бо сипаҳи сӯии гунг

تهی کرد و شد با سپه سوی گنگ

Баҳона наҷусту фиребу диранг

بهانه نجست و فریب و درنگ

Чу аз рафтанаши рустам огоҳ шуд

چو از رفتنش رستم آگاه شد

Рӯонаши зи андеша кӯтоҳ шуд

روانش ز اندیشه کوتاه شد

Ба назд Сиёвуш биёмад чу гирд

به نزد سیاوش بیامد چو گرد

Шунида суханҳо ҳама ёд кард

شنیده سخنها همه یاد کرد

Бадв гуфт чун корҳо гашти рост

بدو گفت چون کارها گشت راست

Чу грсиўз ар бозгардад равост

چو گرسیوز ار بازگردد رواست

Бифармуд то халъат оростанд

بفرمود تا خلعت آراستند

Силеҳу кулоҳ ва камар хостанд

سلیح و کلاه و کمر خواستند

Яке аспи тозӣ ба заррини стом

یکی اسپ تازی به زرین ستام

Яке теғи ҳиндӣ ба заррини ниёам

یکی تیغ هندی به زرین نیام

Чу грсиўзи он халъат шоҳ дид

چو گرسیوز آن خلعت شاه دید

Ту гуфтӣ магар бар замин моҳ дид

تو گفتی مگر بر زمین ماه دید

Бишуд бо забонии пар аз офарин

بشد با زبانی پر از آفرین

Ту гуфтӣ магар бар навардади замин

تو گفتی مگر بر نوردد زمین

Сиёвуш нишаст аз бар тахти оҷ

سیاوش نشست از بر تخت عاج

Бёўихтаҳ бар сари оҷи тоҷ

بیاویخته بر سر عاج تاج

Ҳаме рой зад бо яке чарби гӯй

همی رای زد با یکی چرب‌گوی

Касе кови суханро диҳад рангу буи

کسی کاو سخن را دهد رنگ و بوی

зи лашкари ҳамеи ҷусти гардии савор

ز لشکر همی جست گردی سوار

Ки бо ӯ бисозад дами шаҳриёр

که با او بسازد دم شهریار

Чунин гуфт бо ӯ гӯи пилтан

چنین گفت با او گو پیلتن

Казин дар ки ёради кушодани сухан

کزین در که یارد گشادن سخن

Ҳамонаст Ковӯс каз пеш буд

همانست کاووس کز پیش بود

з тундӣ накоҳад нахоҳад фузуд

ز تندی نکاهد نخواهد فزود

Магар ман шавам назд шоҳи ҷаҳон

مگر من شوم نزد شاه جهان

Кунам ошкоро бирав бар ниҳон

کنم آشکارا برو بر نهان

Бабрами замингар ту фармони диҳӣ

ببرم زمین گر تو فرمان دهی

з рафтан набинам ҳамеи ҷуз баӣ

ز رفتن نبینم همی جز بهی

Сиёвуши зи гуфтор ӯ шод шуд

سیاوش ز گفتار او شاد شد

Ҳадиси фиристодагон бод шуд

حدیث فرستادگان باد شد

Сипаҳдор бинишасту рустам ба ҳам

سپهدار بنشست و رستم به هم

Сухан ронад ҳаргуна аз беш ва кам

سخن راند هرگونه از بیش و کم

Бифармуд то рафт пешаши дабир

بفرمود تا رفت پیشش دبیر

Навиштани яке номае бар ҳарир

نوشتن یکی نامه‌ای بر حریر

Нахуст офарин кард бар додгар

نخست آفرین کرد بر دادگر

Казу дид неруӣу фару ҳунар

کزو دید نیروی و فر و هنر

Худованди ҳушу замону макон

خداوند هوش و زمان و مکان

Хирад парваранд ҳаме бо равон

خرد پروراند همی با روان

Гузар нест касро зи фармон ӯ

گذر نیست کس را ز فرمان او

Касе кови бигардади зи паймон ӯ

کسی کاو بگردد ز پیمان او

з гетӣ набинад магари костӣ

ز گیتی نبیند مگر کاستی

Бадв бошад афзӯнӣу ростӣ

بدو باشد افزونی و راستی

Азуи бод бар шаҳриёри офарин

ازو باد بر شهریار آفرین

Ҷаҳондори ваз номдорон гузин

جهاندار وز نامداران گزین

Расида ба ҳар неку бади рой ӯ

رسیده به هر نیک و بد رای او

Сутудан хирад гашта болой ӯ

ستودن خرد گشته بالای او

Расидам ба Балх ва ба хуррами баҳор

رسیدم به بلخ و به خرم بهار

Ҳама шодмон будам аз рӯзгор

همه شادمان بودم از روزگار

зи ман чун хабар ёфт афросйоб

ز من چون خبر یافت افراسیاب

Сияҳ шуд ба чашми андараши офтоб

سیه شد به چشم اندرش آفتاب

Бидонаст каши кори душвори гашт

بدانست کش کار دشوار گشت

Ҷаҳон тира шуд бахт ӯ хори гашт

جهان تیره شد بخت او خوار گشت

Биёмад бародараш бо хоста

بیامد برادرش با خواسته

Басии хубрӯёни ороста

بسی خوبرویان آراسته

Ки зинҳор хоҳад зи шоҳи ҷаҳон

که زنهار خواهد ز شاه جهان

Сипорад бадви тоҷу тахти маон

سپارد بدو تاج و تخت مهان

Басанда кунад зини ҷаҳони марзи хеш

بسنده کند زین جهان مرز خویش

Бидонади ҳамеи пояу арзи хеш

بداند همی پایه و ارز خویش

Аз Эрон замин биспурад тираи хок

از ایران زمین بسپرد تیره خاک

Бишӯяд дил аз кӣнау ҷанги пок

بشوید دل از کینه و جنگ پاک

з хуишон фиристод сад назд ман

ز خویشان فرستاد صد نزد من

Бад-ӣн хоҳиш омад гӯи пилтан

بدین خواهش آمد گو پیلتن

Гар ӯро бубахшад з меҳраш сазост

گر او را ببخشد ز مهرش سزاست

Ки бар меҳр ӯ чеҳр ӯ бар гўост

که بر مهر او چهر او بر گواست

Чу бинвишт номаи яли ҷангҷӯӣ

چو بنوشت نامه یل جنگجوی

Сӯии шоҳ Ковӯс биниҳод рӯй

سوی شاه کاووس بنهاد روی

Вазон рӯй грсиўзи неки хоҳ

وزان روی گرسیوز نیک‌خواه

Биёмад бар шоҳи турони сипоҳ

بیامد بر شاه توران سپاه

Ҳамаи достон Сиёвуш бигуфт

همه داستان سیاوش بگفت

Ки ӯро зи шоҳон касе нест ҷуфт

که او را ز شاهان کسی نیست جفت

зи хӯбии дидору кирдор ӯ

ز خوبی دیدار و کردار او

зи ҳушу дилу шарму гуфтор ӯ

ز هوش و دل و شرم و گفتار او

Далеру сухани гӯйу гирду савор

دلیر و سخن‌گوی و گرد و سوار

Ту гӯйӣ хирад дорад андари канор

تو گویی خرد دارد اندر کنار

Бихандед ва бо ӯ чунин гуфт шоҳ

بخندید و با او چنین گفت شاه

Ки чора ба аз ҷанг эй неки хоҳ

که چاره به از جنگ ای نیک‌خواه

Ва дигар казон хобам омад наҳиф

و دیگر کزان خوابم آمد نهیب

з боло бидидам нишони нишеб

ز بالا بدیدم نشان نشیب

Пар аз дарди гаштами сӯии чораи боз

پر از درد گشتم سوی چاره باز

Бидон то набинам нишебу фароз

بدان تا نبینم نشیب و فراز

Ба ганҷу дирам чора оростам

به گنج و درم چاره آراستم

Кунун шуд барон сон ки ман хостам

کنون شد بران سان که من خواستم

Вазон рӯй чун рустами шермард

وزان روی چون رستم شیرمرد

Биёмад бар шоҳи Эрон чу гирд

بیامد بر شاه ایران چو گرد

Ба пеш андар омад бикаш карда даст

به پیش اندر آمد بکش کرده دست

Баромадаи сипаҳбади з ҷой нишаст

برآمد سپهبد به جای نشست

Бипурсед ва бигирифташ андари канор

بپرسید و بگرفتش اندر کنار

зи фарзанд ва аз гардиши рӯзгор

ز فرزند و از گردش روزگار

зи гардон ва аз разму кори сипоҳ

ز گردان و از رزم و کار سپاه

Вазон то чаро бозгашт ӯ зи роҳ

وزان تا چرا بازگشت او ز راه

Нахуст аз Сиёвуш забон баргушод

نخست از سیاوش زبان برگشاد

Ситудаш фаровон ва нома бидод

ستودش فراوان و نامه بداد

Чу нома бирав хонд фаррухи дабир

چو نامه برو خواند فرخ دبیر

Рухи шаҳриёр ҷаҳон шуд чу қӣр

رخ شهریار جهان شد چو قیر

Ба рустам чунин гуфт гирам ки ӯй

به رستم چنین گفت گیرم که اوی

Ҷавонасту бад норасида биравӣ

جوانست و بد نارسیده بروی

Чу ту нест андари ҷаҳони сар ба сар

چو تو نیست اندر جهان سر به سر

Ба ҷанг аз ту ҷӯянди шерони ҳунар

به جنگ از تو جویند شیران هنر

Надидӣ бадӣҳои афросйоб

ندیدی بدیهای افراسیاب

Ки гум шуд з мо хӯрду орому хоб

که گم شد ز ما خورد و آرام و خواب

Маро рафт боист кардам диранг

مرا رفت بایست کردم درنگ

Маро буд бо ӯ сиррии пари зи ҷанг

مرا بود با او سری پر ز جنگ

Нарафтам ки гуфтанд з эдар Марв

نرفتم که گفتند ز ایدر مرو

Бимон то бсичди ҷаҳондори нав

بمان تا بسیچد جهاندار نو

Чу бодоФраҳи эзадии хост буд

چو بادافرهٔ ایزدی خواست بود

Мукофоти бадҳо бадии хост буд

مکافات بدها بدی خواست بود

Шуморо бидон мрдрии хоста

شما را بدان مردری خواسته

Бидон гӯна бар шуд дили ороста

بدان گونه بر شد دل آراسته

Куҷои бастад аз ҳар касе бе гуноҳ

کجا بستد از هر کسی بی‌گناه

Бидон то бпичидтони дили зи роҳ

بدان تا بپیچیدتان دل ز راه

Ба сад тарки бечорау бднжод

به صد ترک بیچاره و بدنژاد

Ки ном падарашон надоред ёд

که نام پدرشان ندارید یاد

Кунун аз гаравгон кӣ андешад ӯ

کنون از گروگان کی اندیشد او

Ҳамон пеши чашмаши ҳамон хоки кӯ

همان پیش چشمش همان خاک کو

Шумогар хирадро бсичиди кор

شما گر خرد را بسیچید کار

На ман сайрам аз ҷанг ва аз корзор

نه من سیرم از جنگ و از کارزار

Ба назд Сиёвуш фиристам кунун

به نزد سیاوش فرستم کنون

Яке марди пурдонишу пурфусун

یکی مرد پردانش و پرفسون

БФрмоимш котшӣ кун баланд

بفرمایمش کآتشی کن بلند

Бабанд гарони пой таркон бабанд

ببند گران پای ترکان ببند

Бротши бунаи хоста ҳарч ҳаст

برآتش بنه خواسته هرچ هست

Нигар то ниёзӣ ба як чизи даст

نگر تا نیازی به یک چیز دست

Пас он бастагонро бар ман фирист

پس آن بستگان را بر من فرست

Ки ман сар бихоҳам зи тан шан гусаст

که من سر بخواهم ز تن‌شان گسست

Ту бо лашкари хеши сари пари зи ҷанг

تو با لشکر خویش سر پر ز جنگ

Бирав то ба даргоҳ ӯ бе диранг

برو تا به درگاه او بی‌درنگ

Ҳама даст бигушоӣ то яксара

همه دست بگشای تا یکسره

Чу гург андар ояд ба пеши барра

چو گرگ اندر آید به پیش بره

Чу ту созгирии бади омухтан

چو تو سازگیری بد آموختن

Сипоҳат кунад ғорат ва сӯхтан

سپاهت کند غارت و سوختن

Бияёд баҷанг ту афросйоб

بیاید بجنگ تو افراسیاب

Чу гардад бирав нохуши орому хоб

چو گردد برو ناخوش آرام و خواب

Таҳамтан бадв гуфт к-эии шаҳриёр

تهمتن بدو گفت کای شهریار

Дилатро бад-ӣни кори ғамгини мадор

دلت را بدین کار غمگین مدار

Сухан бишинав аз ман ту эй шаҳи нахуст

سخن بشنو از من تو ای شه نخست

Пас онгаҳ ҷаҳони зери фармони тест

پس آنگه جهان زیر فرمان تست

Ту гуфтӣ ки бар ҷанги афросйоб

تو گفتی که بر جنگ افراسیاب

Марони тез лашкар барон рӯй об

مران تیز لشکر بران روی آب

Бимонед то ӯ бияёд ба ҷанг

بمانید تا او بیاید به جنگ

Ки ӯ худ шитоб оварад бе диранг

که او خود شتاب آورد بی‌درنگ

Ббўдими як чанд дар ҷанги суст

ببودیم یک چند در جنگ سست

Дар оштӣ ӯ кушод аз нахуст

در آشتی او گشاد از نخست

Касе коштӣ ҷӯяду суру базм

کسی کاشتی جوید و سور و بزم

На некӯ буд пеш рафтани брзм

نه نیکو بود پیش رفتن برزم

Ва дигар ки паймон шикастани зи шоҳ

و دیگر که پیمان شکستن ز شاه

Набошад писандидаи неки хоҳ

نباشد پسندیدهٔ نیک‌خواه

Сиёвуш чу пирӯз будӣ баҷанг

سیاوش چو پیروز بودی بجنگ

Бирафтӣ басони диловари паланг

برفتی بسان دلاور پلنگ

Чаҳ ҷустии ҷуз аз тахту тоҷу нигин

چه جستی جز از تخت و تاج و نگین

Тани осонӣу ганҷи Эрони замин

تن آسانی و گنج ایران زمین

Ҳама ёфтӣ ҷанги хираи мҷўӣ

همه یافتی جنگ خیره مجوی

Дили равшанат ба об тира машавӣ

دل روشنت به آب تیره مشوی

Гар афросйоби ин суханҳо ки гуфт

گر افراسیاب این سخنها که گفت

Ба паймон шикастан бихоҳад наҳуфт

به پیمان شکستن بخواهد نهفت

Ҳам аз ҷанг ҷустан нагаштем сайр

هم از جنگ جستن نگشتیم سیر

Биҷойаст шамшеру чанголи шер

بجایست شمشیر و چنگال شیر

зи фарзанди паймон шикастан махоҳ

ز فرزند پیمان شکستن مخواه

Макун онч на андар хӯрд бо кулоҳ

مکن آنچ نه اندر خورد با کلاه

Наоне чаро гуфт бояд сухан

نهانی چرا گفت باید سخن

Сиёвуши з паймон нагардад зи бен

سیاوش ز پیمان نگردد ز بن

Вазин кор кондишаҳ кардаст шоҳ

وزین کار کاندیشه کردست شاه

Бар ошӯбади ин номвари пешгоҳ

بر آشوبد این نامور پیشگاه

Чу Ковӯс бишунид шуд пари зи хашм

چو کاووس بشنید شد پر ز خشم

Барошуфт зон кор ва бикшод чашм

برآشفت زان کار و بگشاد چشم

Ба рустам чунин гуфт шоҳи ҷаҳон

به رستم چنین گفت شاه جهان

Ки айдун намонад сухан дар ниҳон

که ایدون نماند سخن در نهان

Ки ин дар сар ӯ ту афганда Эй

که این در سر او تو افگنده‌ای

Чунин бехи кин аз дилаши канда Эй

چنین بیخ کین از دلش کنده‌ای

Тани осонии хеши ҷустии барин

تن آسانی خویش جستی برین

На афрӯзаши тоҷу тахту нигин

نه افروزش تاج و تخت و نگین

Ту эдар бимон то сипаҳдори Тӯс

تو ایدر بمان تا سپهدار طوس

Бибандади барин кор бар пели кӯс

ببندد برین کار بر پیل کوس

Ман акнӯн ҳиўнӣ фиристам ба Балх

من اکنون هیونی فرستم به بلخ

Яке нома бо суханҳои талх

یکی نامهٔ با سخنهای تلخ

Сиёвуш агар сари зи паймони ман

سیاوش اگر سر ز پیمان من

Бипечад наёяд ба фармони ман

بپیچد نیاید به فرمان من

Бтўс сипаҳбад сипорад сипоҳ

بطوس سپهبد سپارد سپاه

Худу вижагон боз гардад ба роҳ

خود و ویژگان باز گردد به راه

Бибинад зи ман ҳарч андар хураст

ببیند ز من هرچ اندر خورست

Гар ӯро чунин доварӣ дар сараст

گر او را چنین داوری در سرست

Ғамии гашти рустам ба овоз гуфт

غمی گشت رستم به آواز گفت

Ки гардуни сар ман биорад наҳуфт

که گردون سر من بیارد نهفت

Агар Тӯси ҷангитар аз рустам аст

اگر طوس جنگی‌تر از رستم است

Чунон дон ки рустами зи гетӣ кам аст

چنان دان که رستم ز گیتی کم است

Бигуфт ин ва берун шуд аз пеши ӯй

بگفت این و بیرون شد از پیش اوی

Пар аз хашми чашму пари ожанг рӯй

پر از خشم چشم و پر آژنگ روی

Ҳам андари замони Тӯсро хонд шоҳ

هم اندر زمان طوس را خواند شاه

Бифармуд лашкар кашӣдан ба роҳ

بفرمود لشکر کشیدن به راه

Чу берун шуд аз пеши Ковӯси Тӯс

چو بیرون شد از پیش کاووس طوس

Бифармуд то лашкару буқу кӯс

بفرمود تا لشکر و بوق و کوس

Бисозанду ороиш раҳ кунанд

بسازند و آرایش ره کنند

Вазони рзмгаҳи роҳ кӯтаҳ кунанд

وزان رزمگه راه کوته کنند