Дигар рӯз фармуд то Геву Тӯс

دگر روز فرمود تا گیو و طوس

Бибастанд шабгир бар пели кӯс

ببستند شبگیر بر پیل کوس

Дар ганҷ бикшод ва рӯзӣ бидод

در گنج بگشاد و روزی بداد

Сипаҳи брншонд ва буна барниҳод

سپه برنشاند و بنه برنهاد

Сипардору ҷўшнўрони сад ҳазор

سپردار و جوشنوران صد هزار

Шимурда ба лашкар гуҳ омад савор

شمرده به لشکر گه آمد سوار

Яке лашкар омад зи паҳлу ба дашт

یکی لشکر آمد ز پهلو به دشت

Ки аз гирди эшон ҳавои тираи гашт

که از گرد ایشان هوا تیره گشت

Саропарда ва хайма зад бар ду майл

سراپرده و خیمه زد بر دو میل

Бапушед гетӣ ба наъл ва ба пел

بپوشید گیتی به نعل و به پیل

Ҳавои нилгуни гашту кӯҳи обнӯс

هوا نیلگون گشت و کوه آبنوس

Биҷӯшед дарёи зи овози кӯс

بجوشید دریا ز آواز کوس

Ҳаме рафт манзил ба манзили ҷаҳон

همی رفت منزل به منزل جهان

Шуда чун шаб ва рӯз гашта ниҳон

شده چون شب و روز گشته نهان

Дарахшидани хишту жўпини зи гирд

درخشیدن خشت و ژوپین ز گرد

Чу оташи пас пардаи лоҷувард

چو آتش پس پردهٔ لاجورد

зи баси гӯнаи гӯнаи синону дирафш

ز بس گونه‌گونه سنان و درفش

Сипарҳои заррину зарринаи кафш

سپرهای زرین و زرینه کفش

Ту гуфтӣ ки абрӣ ба ранги обнӯс

تو گفتی که ابری به رنگ آبنوس

Баромад баборед зу сндрўс

برآمد ببارید زو سندروس

Ҷаҳонро шабу рӯз пайдо набӯд

جهان را شب و روز پیدا نبود

Ту гуфтӣ сипеҳр ва сурайё набӯд

تو گفتی سپهر و ثریا نبود

Азинсон бишуд то дар диж расед

ازینسان بشد تا در دژ رسید

Бишуд хоку санг аз ҷаҳони нопадид

بشد خاک و سنگ از جهان ناپدید

Хурӯшӣ баланд омад аз дидгоҳ

خروشی بلند آمد از دیدگاه

Ба Суҳроб гуфтанд комади сипоҳ

به سهراب گفتند کامد سپاه

Чу Суҳроб зон дида ово шунид

چو سهراب زان دیده آوا شنید

Ба бора биёмад сипаҳ бингаред

به باره بیامد سپه بنگرید

Ба ангушти лашкар ба ҳумон намӯд

به انگشت لشکر به هومان نمود

Сипоҳӣ ки онро карона набӯд

سپاهی که آن را کرانه نبود

Чу ҳумони зи даври он сипаҳро бидид

چو هومان ز دور آن سپه را بدید

Дилаши гашти пурбиму дами дркшид

دلش گشت پربیم و دم درکشید

Ба ҳумон чунин гуфт Суҳроби гирд

به هومان چنین گفت سهراب گرد

Ки андеша аз дил бибояд стрд

که اندیشه از دل بباید سترد

Набинӣ ту зини лашкари бекарон

نبینی تو زین لشکر بیکران

Яке марди ҷангӣу гурзии гарон

یکی مرد جنگی و گرزی گران

Ки пеш ман ояд ба овардгоҳ

که پیش من آید به آوردگاه

Гар айдун ки ёрӣ диҳад ҳўру моҳ

گر ایدون که یاری دهد هور و ماه

Силеҳи сет бисёру мардуми басӣ

سلیح‌ست بسیار و مردم بسی

Сарафроз номӣ надонам касе

سرافراز نامی ندانم کسی

Кунун ман ба бахти ради афросйоб

کنون من به بخت رد افراسیاب

Кунам даштро ҳамчуи дарёии об

کنم دشت را همچو دریای آب

Ба танагии надоди инчи Суҳроби дил

به تنگی نداد ایچ سهراب دل

Фурӯд омад аз бораи шодоби дил

فرود آمد از باره شاداب دل

Яке ҷом май хост аз май гусор

یکی جام می‌خواست از می‌گسار

Накард инчи ранҷаи дил аз корзор

نکرد ایچ رنجه دل از کارزار

Взонсўи саропардаи шаҳриёр

وزانسو سراپردهٔ شهریار

Кашиданд бар дашти пеши ҳисор

کشیدند بر دشت پیش حصار

зи баси хаймау марду пардаи сарой

ز بس خیمه و مرد و پرده‌سرای

Намонад инч бар дашт ва бар кӯҳи ҷой

نماند ایچ بر دشت و بر کوه جای