Чу бишунид ин гуфтҳои дурушт

چو بشنید این گفتهای درشت

Ниҳон кард азу рӯй ва бинмуд пушт

نهان کرد ازو روی و بنمود پشت

з боло задаш тунди як пушти даст

ز بالا زدش تند یک پشت دست

БиФгнд ва омад ба ҷой нишаст

بیفگند و آمد به جای نشست

Бапушед хуфтон ва бар сари ниҳод

بپوشید خفتان و بر سر نهاد

Яке худ чинӣ ба кирдори бод

یکی خود چینی به کردار باد

зи тундӣ ба ҷӯш омадаш хӯни барг

ز تندی به جوش آمدش خون برگ

Нишаст аз бар бораи тизтг

نشست از بر بارهٔ تیزتگ

Хурӯшед ва бигирифт найза ба даст

خروشید و بگرفت نیزه به دست

Ба овардга рафт чун пели маст

به آوردگه رفت چون پیل مست

Кас аз номдорони Эрони сипоҳ

کس از نامداران ایران سپاه

Наёраст кардани бадв дар нигоҳ

نیارست کردن بدو در نگاه

зи пойу ркибу зи дасту Аннан

ز پای و رکیب و ز دست و عنان

зи бозуии ваз об дода синон

ز بازوی وز آب داده سنان

Азон пас далерон шуданд анҷуман

ازان پس دلیران شدند انجمن

Бигуфтанд кинат гӯи пилтан

بگفتند کاینت گو پیلتن

Нишоед нигаҳ кардани асони бадавӣ

نشاید نگه کردن آسان بدوی

Ки ёрад шудани пеш ӯ ҷангҷӯӣ

که یارد شدن پیش او جنگجوی

Азон пас хурӯшед Суҳроби гирд

ازان پس خروشید سهراب گرد

Ҳамеи шоҳи Ковӯсро бар шимурд

همی شاه کاووس را بر شمرد

Чунин гуфт бо шоҳи озоди мард

چنین گفت با شاه آزاد مرد

Ки чунаст карт ба дашти набард

که چون است کارت به دشت نبرد

Чаро кардае номи Ковӯс кӣ

چرا کرده‌ای نام کاووس کی

Ки дар ҷанг на тови дорӣ на пай

که در جنگ نه تاو داری نه پی

Танатро барин найза бирён кунам

تنت را برین نیزه بریان کنم

Ситораи бад-ӣни кор гирён кунам

ستاره بدین کار گریان کنم

Яке сахт савганд хӯрдам ба базм

یکی سخت سوگند خوردم به بزم

Бидон шаби куҷо кушта шуд жандаи разм

بدان شب کجا کشته شد ژنده‌رزم

Каз Эрони нмонми яке найзаи дор

کز ایران نمانم یکی نیزه‌دار

Кунам зиндаи Ковӯс киро ба дор

کنم زنده کاووس کی را به دار

Ки дорӣ аз эрониёни тези чанг

که داری از ایرانیان تیز چنگ

Ки пеш ман ояд ба ҳангоми ҷанг

که پیش من آید به هنگام جنگ

Ҳаме гуфт ва май буд ҷӯшони басӣ

همی گفت و می بود جوشان بسی

Аз Эрон надоданд посух касе

از ایران ندادند پاسخ کسی

Хурушон биёмад ба пардаи сарой

خروشان بیامد به پرده‌سرای

Ба найзаи дароварди болои зи ҷой

به نیزه درآورد بالا ز جای

Хам оварад зон пас синон кард сих

خم آورد زان پس سنان کرد سیخ

Бузад найза барканд ҳафтод мех

بزد نیزه برکند هفتاد میخ

Саропардаи як баҳра омад зи пой

سراپرده یک بهره آمد ز پای

з ҳар сӯи баромади дами курноӣ

ز هر سو برآمد دم کرنای

Рамед он диловари сипоҳи далер

رمید آن دلاور سپاه دلیر

Ба кирдори гӯрони зи чанголи шер

به کردار گوران ز چنگال شیر

Ғамии гашти Ковӯс ва овоз дод

غمی گشت کاووس و آواز داد

Казин номдорони фаррухи нажод

کزین نامداران فرخ نژاد

Яке назд рустам бурид огаҳӣ

یکی نزد رستم برید آگهی

Казин тарк шуд мағзи гардони тиҳӣ

کزین ترک شد مغز گردان تهی

Надорам савории варои ҳам набард

ندارم سواری ورا هم نبرد

Аз Эрон наёрад каси ин кор кард

از ایران نیارد کس این کار کرد

Бишуд Тӯсу пайғоми Ковӯси барад

بشد طوس و پیغام کاووس برد

Шунида сухани пеш ӯ баршумурд

شنیده سخن پیش او برشمرد

Бадв гуфт рустам ки ҳар шаҳриёр

بدو گفت رستم که هر شهریار

Ки кардӣ марои ногаҳони хостор

که کردی مرا ناگهان خواستار

Гуҳии ганҷ будӣ гуҳии сози базм

گهی گنج بودی گهی ساز بزم

Надидам зи Ковӯси ҷузи ранҷи разм

ندیدم ز کاووس جز رنج رزم

Бифармуд то Рахшро зин кунанд

بفرمود تا رخش را زین کنند

Саворони биравҳо пар аз чин кунанд

سواران بروها پر از چین کنند

зи хайма нигаҳ кард рустами бдшт

ز خیمه نگه کرد رستم بدشت

зи раҳи Гевро дид кандар гузашт

ز ره گیو را دید کاندر گذشت

Ниҳод аз бар Рахши рухшандаи зин

نهاد از بر رخش رخشنده زین

Ҳаме гуфт гургин ки башитоб ҳин

همی گفت گرگین که بشتاب هین

Ҳамеи баст бар бораи раҳоами танг

همی بست بر باره رهام تنگ

Ба бргстўон бар зада Тӯси чанг

به برگستوان بر زده طوس چنگ

Ҳаме ин бидон он бад-ӣн гуфт зуд

همی این بدان آن بدین گفت زود

Таҳамтан чу аз хаймаи овои шунӯд

تهمتن چو از خیمه آوا شنود

Ба дил гуфт кини кори оҳрмнст

به دل گفت کین کار آهرمنست

На ин растхез аз пай як танаст

نه این رستخیز از پی یک تنست

Бузади дасту пӯшеди бабри баён

بزد دست و پوشید ببر بیان

Бибаст он киёнии камар бар миён

ببست آن کیانی کمر بر میان

Нишаст аз бар Рахш ва бигирифт роҳ

نشست از بر رخش و بگرفت راه

Зуввораи нигаҳбони гоҳу сипоҳ

زواره نگهبان گاه و سپاه

Дирафшаши ббрднд бо ӯ баҳам

درفشش ببردند با او بهم

Ҳаме рафт прхошҷўӣу дижам

همی رفت پرخاشجوی و دژم

Чу Суҳробро дид бо ёлу шох

چو سهراب را دید با یال و شاخ

Буриш чун бар соми ҷангии фарох

برش چون بر سام جنگی فراخ

Бадв гуфт аз эдар ба иксў шавем

بدو گفت از ایدر به یکسو شویم

Ба овардга ҳар ду ҳамрӯ шавем

به آوردگه هر دو همرو شویم

Бимолиди Суҳроби кафро ба каф

بمالید سهراب کف را به کف

Ба овардга рафт аз пеши саф

به آوردگه رفت از پیش صف

Ба рустам чунин гуфт кандар гузашт

به رستم چنین گفت کاندر گذشت

зи ман ҷангу пайкори сӯии ту гашт

ز من جنگ و پیکار سوی تو گشت

Аз Эрон нахоҳӣ дигар ёри кас

از ایران نخواهی دگر یار کس

Чу ман бо ту бошам боўрди бас

چو من با تو باشم بآورد بس

Ба овардга бар туро ҷой нест

به آوردگه بر ترا جای نیست

Турои худ ба як мушти ман пой нест

ترا خود به یک مشت من پای نیست

Ба болои баландӣ ва бо китфу ёл

به بالا بلندی و با کتف و یال

Ситам ёфт болати з бисёр сол

ستم یافت بالت ز بسیار سال

Нигаҳ кард рустам бидон сарафроз

نگه کرد رستم بدان سرفراز

Бидон чангу ёлу ркиби дароз

بدان چنگ و یال و رکیب دراز

Бадв гуфт нарм эй ҷавони марди гарм

بدو گفت نرم ای جوان‌مرد گرم

Замини сарду хушку сухани гарму нарм

زمین سرد و خشک و سخن گرم و نرم

Ба перӣ басӣ дидам овардгоҳ

به پیری بسی دیدم آوردگاه

Басӣ бар замин паст кардам сипоҳ

بسی بر زمین پست کردم سپاه

Теппа шуд басии дев дар ҷанги ман

تبه شد بسی دیو در جنگ من

Надидам бидон сӯ ки будам шикан

ندیدم بدان سو که بودم شکن

Нигаҳ кун маро гар бибинӣ ба ҷанг

نگه کن مرا گر ببینی به جنگ

Агар зинда Монӣ матарс аз наҳанг

اگر زنده مانی مترس از نهنگ

Маро дид дар ҷанги дарёу кӯҳ

مرا دید در جنگ دریا و کوه

Ки бо номдорони турони гуруҳ

که با نامداران توران گروه

Чаҳ кардам ситора гўоӣ манаст

چه کردم ستاره گوای منست

Ба мардии ҷаҳони зер пой манаст

به مردی جهان زیر پای منست

Бадв гуфт каз ту бипурсам сухан

بدو گفت کز تو بپرسم سخن

Ҳамаи ростӣ бояд афганд бен

همه راستی باید افگند بن

Ман айдун гумонам ки ту рустамӣ

من ایدون گمانم که تو رستمی

Гар аз тухмаи номвари нирмӣ

گر از تخمهٔ نامور نیرمی

Чунин дод посух ки рустами ним

چنین داد پاسخ که رستم نیم

Ҳам аз тухмаи соми нирми ним

هم از تخمهٔ سام نیرم نیم

Ки ӯ паҳлавонаст ва ман кеҳтарам

که او پهلوانست و من کهترم

На бо тахту гоҳам на бо афсарам

نه با تخت و گاهم نه با افسرم

Аз умед Суҳроб шуд ноумед

از امید سهراب شد ناامید

Бирав тира шуд рӯй рӯзи сипед

برو تیره شد روی روز سپید