Ба овардга рафт найзаи бкФт

به آوردگه رفت نیزه بکفت

Ҳаме монад аз гуфт модари шигифт

همی ماند از گفت مادر شگفت

Яке танги майдон фурӯ сохтанд

یکی تنگ میدان فرو ساختند

Ба кӯтоҳи найза ҳаме бофтанд

به کوتاه نیزه همی بافتند

Намонад инч бар найзаи банду синон

نماند ایچ بر نیزه بند و سنان

Ба чапи бози бурданд ҳар ду Аннан

به چپ باز بردند هر دو عنان

Ба шамшери ҳиндии броўихтнд

به شمشیر هندی برآویختند

Ҳамеи зи оҳани оташ фурӯ рехтанд

همی ز آهن آتش فرو ریختند

Ба захми андарун теғ шуд рези рез

به زخم اندرون تیغ شد ریز ریز

Чаҳ захмӣ ки пайдо кунад растхез

چه زخمی که پیدا کند رستخیز

Гирифтанд зон пас амӯди гарон

گرفتند زان پس عمود گران

Ғамии гашти бозуии кндоўрон

غمی گشت بازوی کندآوران

зи неруи амӯд андар оварад хам

ز نیرو عمود اندر آورد خم

Дмони боди поёну гардони дижам

دمان باد پایان و گردان دژم

зи аспони фурӯи рехт бар гстўон

ز اسپان فرو ریخت برگستوان

Зира пора шуд бар миёни гӯон

زره پاره شد بر میان گوان

Фурӯ монад аспу диловари зи кор

فرو ماند اسپ و دلاور ز کار

Якеро набад чангу бозу ба кор

یکی را نبد چنگ و بازو به کار

Тан аз хуии пари обу ҳамаи коми хок

تن از خوی پر آب و همه کام خاک

Забон гашта аз тишнагии чоки чок

زبان گشته از تشنگی چاک چاک

Як аз икдгр истоданд давр

یک از یکدگر ایستادند دور

Пар аз дарди бобу пар аз ранҷи пӯр

پر از درد باب و پر از رنج پور

Ҷаҳонои шигифтии зи кирдори тест

جهانا شگفتی ز کردار تست

Ҳам аз ту шикастаи ҳам аз ту дуруст

هم از تو شکسته هم از تو درست

Азин ду якеро наҷунбед меҳр

ازین دو یکی را نجنبید مهر

Хиради даври бад меҳр нанамуд чеҳр

خرد دور بد مهر ننمود چهر

Ҳамеи бачаро боз донад сутур

همی بچه را باز داند ستور

Чаҳ моҳӣ ба дарё чаҳ дар дашти гӯр

چه ماهی به دریا چه در دشت گور

Надонад ҳамеи мардум аз ранҷу оз

نداند همی مردم از رنج و آز

Яке душманиро зи фарзанди боз

یکی دشمنی را ز فرزند باز

Ҳаме гуфт рустам ки ҳаргизи наҳанг

همی گفت رستم که هرگز نهنگ

Надидам ки ояд бад-ӣни сон ба ҷанг

ندیدم که آید بدین سان به جنگ

Маро хор шуд ҷанги деви сипед

مرا خوار شد جنگ دیو سپید

з мардӣ шуд имрӯзи дили ноумед

ز مردی شد امروز دل ناامید

Ҷавонии чунин носупурдаи ҷаҳон

جوانی چنین ناسپرده جهان

На гардӣ на номоварӣ аз маон

نه گردی نه نام‌آوری از مهان

Ба сирии расонидам аз рӯзгор

به سیری رسانیدم از روزگار

Ду лашкари назораи бад-ӣни корзор

دو لشکر نظاره بدین کارزار

Чу осӯда шуд бора ҳар ду мард

چو آسوده شد بارهٔ هر دو مرد

з овараду зи банду нангу набард

ز آورد و ز بند و ننگ و نبرد

Ба зиҳ бар ниҳоданд ҳар ду камон

به زه بر نهادند هر دو کمان

Ҷавонаи ҳамон солхурдаи ҳамон

جوانه همان سالخورده همان

Зира буд ва хуфтону бабри баён

زره بود و خفتان و ببر بیان

зи калаку зи пайконаши номади зиён

ز کلک و ز پیکانش نامد زیان

Ғамӣ шуд дил ҳар ду аз икдгр

غمی شد دل هر دو از یکدگر

Гирифтанд ҳар ду дўоли камар

گرفتند هر دو دوال کمر

Таҳамтан кигар дасти барадӣ ба санг

تهمتن که گر دست بردی به سنگ

Бикунадии зи кӯҳи сияҳи рӯзи ҷанг

بکندی ز کوه سیه روز جنگ

Камарбанди Суҳробро чора кард

کمربند سهراب را چاره کرد

Ки бар зин биҷунбанд андари набард

که بر زین بجنباند اندر نبرد

Миёни ҷавонро набӯд огаҳӣ

میان جوان را نبود آگهی

Бимонад аз ҳунари дасти рустами тиҳӣ

بماند از هنر دست رستم تهی

Ду широўжн аз ҷанг сайр омаданд

دو شیراوژن از جنگ سیر آمدند

Ҳамаи хаста ва гашта дайр омаданд

همه خسته و گشته دیر آمدند

Дигар бораи Суҳроби гурзи гарон

دگر باره سهراب گرز گران

з зин баркашиду биФшорди рон

ز زین برکشید و بیفشارد ران

Бузади гурз ва оварад китфаш ба дард

بزد گرز و آورد کتفش به درد

Бипечеду дард аз далерӣ бихӯрад

بپیچید و درد از دلیری بخورد

Бихандед Суҳроб ва гуфт эй савор

بخندید سهراب و گفت ای سوار

Ба захми далерон нае пойдор

به زخم دلیران نه‌ای پایدار

Ба разми андаруни Рахш гӯйӣ хараст

به رزم اندرون رخش گویی خرست

Ду дасти савор аз ҳама битарсат

دو دست سوار از همه بترست

Агарчӣ гӯии сарви боло буд

اگرچه گوی سرو بالا بود

Ҷавонӣ кунад пери коно буд

جوانی کند پیر کانا بود

Ба сустӣ расед ин азон он азин

به سستی رسید این ازان آن ازین

Чунон танг шуд бар далерони замин

چنان تنگ شد بر دلیران زمین

Ки аз икдгр рӯй бргоштнд

که از یکدگر روی برگاشتند

Дилу ҷон ба андӯҳи бгзоштнд

دل و جان به اندوه بگذاشتند

Таҳамтан ба турон сипаҳ шуд ба ҷанг

تهمتن به توران سپه شد به جنگ

Бдонсон ки нахчир бинад паланг

بدانسان که نخچیر بیند پلنگ

Миёни сипоҳ андар омад чу гург

میان سپاه اندر آمد چو گرگ

Парогандаи гашти он сипоҳи бузург

پراگنده گشت آن سپاه بزرگ

Аннанро бпчиди Суҳроби гирд

عنان را بپچید سهراب گرد

Ба эрониён бар яке ҳамлаи барад

به ایرانیان بر یکی حمله برد

Бузади хештанро ба Эрони сипоҳ

بزد خویشتن را به ایران سپاه

зи гурзаши басӣ номвар шуд табоҳ

ز گرزش بسی نامور شد تباه

Дили рустами андеша Эй кард бад

دل رستم اندیشه‌ای کرد بد

Ки Ковӯсро бегумон бад расад

که کاووس را بی‌گمان بد رسد

Азин пурҳунари тарки нўхостаҳ

ازین پرهنر ترک نوخاسته

Бихуфтон бару бозуи ороста

بخفتان بر و بازو آراسته

Ба лшкргаҳ хеш тозед зуд

به لشکرگه خویش تازید زود

Ки андеша дил бидон гӯна буд

که اندیشهٔ دل بدان گونه بود

Миён сипаҳ дид Суҳроб ро

میان سپه دید سهراب را

Чу мелаъл карда ба хӯни об ро

چو می لعل کرده به خون آب را

Ғамии гашти рустам чу ӯро бидид

غمی گشت رستم چو او را بدید

Хурӯшӣ чу шер жён баркашид

خروشی چو شیر ژیان برکشید

Бадв гуфт к-эии тарки хунхораи мард

بدو گفت کای ترک خونخواره مرد

Аз Эрони сипаҳи ҷанг бо ту ки кард

از ایران سپه جنگ با تو که کرد

Чаро дасти ёзӣ ба сӯии ҳама

چرا دست یازی به سوی همه

Чу гург омадӣ дар миёни рама

چو گرگ آمدی در میان رمه

Бадв гуфт Суҳроби турони сипоҳ

بدو گفت سهراب توران سپاه

Азин разм буданд бар бе гуноҳ

ازین رزم بودند بر بی‌گناه

Ту оҳанг кардӣ бадишони нахуст

تو آهنگ کردی بدیشان نخست

Касе бо ту пигор ва кӣна наҷуст

کسی با تو پیگار و کینه نجست

Бадв гуфт рустам ки шуд тираи рӯз

بدو گفت رستم که شد تیره‌روز

Чаҳ пайдо кунад теғ гетӣ фурӯз

چه پیدا کند تیغ گیتی فروز

Барин дашти ҳам дор ва ҳам минбараст

برین دشت هم دار و هم منبرست

Ки равшани ҷаҳони зер теғ андараст

که روشن جهان زیر تیغ‌اندرست

Гар айдун ки шамшер бо буии шер

گر ایدون که شمشیر با بوی شیر

Чунин ошно шуд ту ҳаргизи ммир

چنین آشنا شد تو هرگز ممیر

Бигардем шабгир бо теғи кин

بگردیم شبگیر با تیغ کین

Бирав то чаҳ хоҳад ҷаҳони офарин

برو تا چه خواهد جهان آفرین