Бирафтанд ва рӯй ҳавои тираи гашт

برفتند و روی هوا تیره گشت

зи Суҳроби гардуни ҳамеи хираи гашт

ز سهراب گردون همی خیره گشت

Ту гуфтӣ зи ҷангаши сиришти осмон

تو گفتی ز جنگش سرشت آسمان

Нёромд аз тохтан як замон

نیارامد از تاختن یک زمان

Вагар бораи зер андараш оҳанаст

وگر باره زیر اندرش آهنست

Шигифтӣ равонаст ва рӯйин танаст

شگفتی روانست و رویین تنست

Шаб тира омад сӯии лашкараш

شب تیره آمد سوی لشکرش

Миёни суда аз ҷанг ва аз ханҷараш

میان سوده از جنگ و از خنجرش

Ба ҳумон чунин гуфт комрўзи ҳўр

به هومان چنین گفت کامروز هور

Баромад ҷаҳон кард пари чангу шӯр

برآمد جهان کرد پر چنگ و شور

Шуморо чаҳ кард он савори далер

شما را چه کرد آن سوار دلیر

Ки ёл ялон дошту оҳанги шер

که یال یلان داشت و آهنگ شیر

Бадв гуфт ҳумон ки фармони шоҳ

بدو گفت هومان که فرمان شاه

Чунон бад каз эдар наҷунбад сипоҳ

چنان بد کز ایدر نجنبد سپاه

Ҳамаи кори мосхти носоз буд

همه کار ماسخت ناساز بود

Бурди гаштан чаҳ оғоз буд

به آورد گشتن چه آغاز بود

Бёмии яке марди прхошҷўӣ

بیامد یکی مرد پرخاشجوی

Барин лашкар гшн биниҳод рӯй

برین لشکر گشن بنهاد روی

Ту гуфтӣ зи мастӣ кунун хостст

تو گفتی ز مستی کنون خاستست

Вагар ҷанги бояк тан оростаст

وگر جنگ بایک تن آراستست

Чунин гуфт Суҳроби кови зини сипоҳ

چنین گفت سهراب کاو زین سپاه

Накард аз далерон касеро табоҳ

نکرد از دلیران کسی را تباه

Аз эрониёни ман басӣ кушта ам

از ایرانیان من بسی کشته‌ام

Заминро ба хӯну гул оғишта ам

زمین را به خون و گل آغشته‌ام

Кунун хон ҳаме бояд оростан

کنون خوان همی باید آراستن

Бибояд ба май ғами зи дил костан

بباید به می غم ز دل کاستن

Вазон рӯй рустами сипаҳро бидид

وزان روی رستم سپه را بدید

Сухан ронад бо Гев ва гуфт ва шунид

سخن راند با گیو و گفت و شنید

Ки имрӯзи Суҳроби разми озмоӣ

که امروز سهراب رزم آزمای

Чигуна ба ҷанг андар оварад пой

چگونه به جنگ اندر آورد پای

Чунин гуфт бо рустами гирди Гев

چنین گفت با رستم گرد گیو

Казин гӯна ҳаргиз надидем ню

کزین گونه هرگز ندیدیم نیو

Биёмад дмон то ба қалби сипоҳ

بیامد دمان تا به قلب سپاه

зи лашкар бар Тӯс шуд кӣнаи хоҳ

ز لشکر بر طوس شد کینه خواه

Ки ӯ буд бар зину найзаи бадаст

که او بود بر زین و نیزه بدست

Чу гургин фурӯд омад ӯ барнишаст

چو گرگین فرود آمد او برنشست

Биёмад чу бо найза ӯро бидид

بیامد چو با نیزه او را بدید

Ба кирдори шери жёни ?бардамӣад

به کردار شیر ژیان بردمید

Амӯдии хамидаи бузад бар буриш

عمودی خمیده بزد بر برش

зи неруи биФтоди трг аз сараш

ز نیرو بیفتاد ترگ از سرش

Нтобед бо ӯ битобед рӯй

نتابید با او بتابید روی

Шуданд аз далерони басии ҷанги ҷӯй

شدند از دلیران بسی جنگ جوی

зи гардон касе моя ӯ надошт

ز گردان کسی مایهٔ او نداشت

Ҷуз аз пилтани поя ӯ надошт

جز از پیلتن پایهٔ او نداشت

Ҳам ойини пешин нигаҳ доштем

هم آیین پیشین نگه داشتیم

Сипоҳӣ бирав сода багумоштем

سپاهی برو ساده بگماشتیم

Саворӣ нашуд пеш ӯ иктнаҳ

سواری نشد پیش او یکتنه

Ҳамеи тохт аз қалб то маймана

همی تاخت از قلب تا میمنه

Ғамии гашти рустами зи гуфтори ӯй

غمی گشت رستم ز گفتار اوی

Бар шоҳ Ковӯс биниҳод рӯй

بر شاه کاووس بنهاد روی

Чу Ковӯс кӣ паҳлавонро бидид

چو کاووس کی پهلوان را بدید

Бар хеши наздик ҷояш гузид

بر خویش نزدیک جایش گزید

зи Суҳроби рустам забон баргушод

ز سهراب رستم زبان برگشاد

зи болоу брзш ҳаме кард ёд

ز بالا و برزش همی کرد یاد

Ки кас дар ҷаҳон кӯдак норасед

که کس در جهان کودک نارسید

Бад-ӣни шермардӣ ва гардӣ надид

بدین شیرمردی و گردی ندید

Ба боло ситора басоед ҳаме

به بالا ستاره بساید همی

Танишро замини бргроиди ҳаме

تنش را زمین برگراید همی

Ду бозуу рониши зи рони ҳиўн

دو بازو و رانش ز ران هیون

Ҳамоно ки дорад ситабрии фузун

همانا که دارد ستبری فزون

Ба гурз ва ба теғ ва ба тиру каманд

به گرز و به تیغ و به تیر و کمند

зи ҳаргуна Эй озмудем банд

ز هرگونه‌ای آزمودیم بند

Саранҷом гуфтам ки ман пеши азин

سرانجام گفتم که من پیش ازین

Басии гирдро барграфтам зи зин

بسی گرد را برگرفتم ز زین

Гирифтам дўоли камарбанди ӯй

گرفتم دوال کمربند اوی

БиФшордми сахти пайванди ӯй

بیفشاردم سخت پیوند اوی

Ҳамеи хостами каши зи зини бркнм

همی خواستم کش ز زین برکنم

Чу дигари касонаш ба хоки аФгнм

چو دیگر کسانش به خاک افگنم

Гар аз бод ҷунбон шавад кӯҳи хор

گر از باد جنبان شود کوه خار

Наҷунбед бар зин бар он номдор

نجنبید بر زین بر آن نامدار

Чу фардо бияёд ба дашти набард

چو فردا بیاید به دشت نبرد

Ба киштии ҳаме боядам чора кард

به کشتی همی بایدم چاره کرد

Бакӯшам надонам ки пирӯз кист

بکوشم ندانم که پیروز کیست

Бубинем то рои яздон ба чист

ببینیم تا رای یزدان به چیست

Кзўисти пирӯзӣу фару зӯр

کزویست پیروزی و فر و زور

Ҳам ӯ офаринандаи моҳу ҳўр

هم او آفرینندهٔ ماه و هور

Бадв гуфт Ковӯси яздони пок

بدو گفت کاووس یزدان پاک

Дил бадсиголат кунад чоки чок

دل بدسگالت کند چاک چاک

Ман имшаб ба пеши ҷаҳони офарин

من امشب به پیش جهان آفرین

Бимолам фаровони ду рух бар замин

بمالم فراوان دو رخ بر زمین

Кзўисти пирӯзӣу дастгоҳ

کزویست پیروزی و دستگاه

Ба фармон ӯ тобад аз чархи моҳ

به فرمان او تابد از چرخ ماه

Кунад тозаи ин бори коми туро

کند تازه این بار کام ترا

برارد ба хуршеди номи туро

برآرد به خورشید نام ترا

Бадв гуфт рустам ки бо фари шоҳ

بدو گفت رستم که با فر شاه

Барояд ҳамаи комаи неки хоҳ

برآید همه کامهٔ نیک خواه

Ба лашкари гуҳ хеш биниҳод рӯй

به لشکر گه خویش بنهاد روی

Пурандешаи ҷону сараши кӣнаи ҷӯй

پراندیشه جان و سرش کینه جوی

Зуввора биёмад халидаи равон

زواره بیامد خلیده روان

Ки чун буд имрӯз бар паҳлавон

که چون بود امروز بر پهلوان

Азуи хӯрдании хости рустами нахуст

ازو خوردنی خواست رستم نخست

Пас онгаҳ зи андешагон дил бишуст

پس آنگه ز اندیشگان دل بشست

Чунин ронад пеши бародари сухан

چنین راند پیش برادر سخن

Ки бедор дил бош ва тундӣ макун

که بیدار دل باش و تندی مکن

Ба шабгир чун ман ба овардгоҳ

به شبگیر چون من به آوردگاه

Рӯми пеши он тарки оўрдхўоаҳ

روم پیش آن ترک آوردخواه

Биовар сипоҳу дирафши маро

بیاور سپاه و درفش مرا

Ҳамон тахту зарринаи кафши маро

همان تخت و زرینه کفش مرا

Ҳаме бош бар пеши пардаи сарой

همی باش بر پیش پرده‌سرای

Чу хуршед тобон барояд зи ҷой

چو خورشید تابان برآید ز جای

Гар айдун ки пирӯз бошам ба ҷанг

گر ایدون که پیروز باشم به جنگ

Ба овардга бар насозам диранг

به آوردگه بر نسازم درنگ

Вагар худ дигаргуна гардад сухан

و گر خود دگرگونه گردد سخن

Ту зории мёғоз ва тундӣ макун

تو زاری میاغاز و تندی مکن

Мабошед як тани барин размгоҳ

مباشید یک تن برین رزمگاه

Мсозид ҷустани сӯии разми роҳ

مسازید جستن سوی رزم راه

Якояки сӯй Зобулстон шавед

یکایک سوی زابلستان شوید

Аз эдар ба наздик дастон шавед

از ایدر به نزدیک دستان شوید

Ту хурсанд гардони дили модарам

تو خرسند گردان دل مادرم

Чунин кард яздони қазо бар серум

چنین کرد یزدان قضا بر سرم

Бигӯяш ки ту дил ба ман дар мабанд

بگویش که تو دل به من در مبند

Ки судии надорат бӯдани нижанд

که سودی ندارت بودن نژند

Каси андари ҷаҳон ҷовдона намонад

کس اندر جهان جاودانه نماند

зи гардуни марои худ баҳона намонад

ز گردون مرا خود بهانه نماند

Басии шеру деву палангу наҳанг

بسی شیر و دیو و پلنگ و نهنگ

Таба шуд ба чангам ба ҳангоми ҷанг

تبه شد به چنگم به هنگام جنگ

Басии борау диж ки кардем паст

بسی باره و دژ که کردیم پست

Наёвард каси дасти ман зери даст

نیاورد کس دست من زیر دست

Дар маргро он бикӯбад ки пой

در مرگ را آن بکوبد که پای

Боспи андар орад биҷунбад зи ҷой

باسپ اندر آرد بجنبد ز جای

Агар соли гаштии фузуни азҳзор

اگر سال گشتی فزون ازهزار

Ҳамин буд хоҳад саранҷоми кор

همین بود خواهد سرانجام کار

Чу хурсанд гардад ба дастон бигӯӣ

چو خرسند گردد به دستان بگوی

Ки аз шоҳи гетии мбртоб рӯй

که از شاه گیتی مبرتاب روی

Агар ҷанг созад ту сустӣ макун

اگر جنگ سازد تو سستی مکن

Чунон рӯ ки ӯ ронад аз бен сухан

چنان رو که او راند از بن سخن

Ҳама марг ройем перу ҷавон

همه مرگ راییم پیر و جوان

Ба гетӣ намонад касе ҷовдон

به گیتی نماند کسی جاودان

зи шаби нима Эй гуфт Суҳроб буд

ز شب نیمه‌ای گفت سهراب بود

Дигар нимаи оромишу хоб буд

دگر نیمه آرامش و خواب بود