Чу хуршед тобон баровард пар

چو خورشید تابان برآورد پر

Сияҳи зоғи парони фурӯи баради сар

سیه زاغ پران فرو برد سر

Таҳамтан бапушед ббрбён

تهمتن بپوشید ببربیان

Нишаст аз бар жандаи пели жён

نشست از بر ژنده پیل ژیان

Камандӣ ба фитрок бар басти шаст

کمندی به فتراک بر بست شست

Яке теғи ҳиндии гирифтаи бадаст

یکی تیغ هندی گرفته بدست

Биёмад барон дашти овардгоҳ

بیامد بران دشت آوردگاه

Ниҳода ба сар бар зи оҳани кулоҳ

نهاده به سر بر ز آهن کلاه

Ҳамаи талхӣ аз баҳри бешӣ буд

همه تلخی از بهر بیشی بود

Мабодо ки бо ози хешӣ буд

مبادا که با آز خویشی بود

Вазон рӯй Суҳроб бо анҷуман

وزان روی سهراب با انجمن

Ҳаме мегусоред бо рўдзн

همی می گسارید با رودزن

Ба ҳумон чунин гуфт кин шермард

به هومان چنین گفت کاین شیرمرد

Ки бо ман ҳаме гардад андари набард

که با من همی‌گردد اندر نبرد

зи болой ман нест болоаш кам

ز بالای من نیست بالاش کم

Брзми андарун дил надорад дижам

برزم اندرون دل ندارد دژم

Бару китфу ёлаши ҳамонанди ман

بر و کتف و یالش همانند من

Ту гӯйӣ ки донанда бар зад расан

تو گویی که داننده بر زد رسن

Нишонҳои модар биёбам ҳаме

نشان‌های مادر بیابم همی

Бидон низ лухтӣ битобам ҳаме

بدان نیز لختی بتابم همی

Гумоне барам ман ки ӯ рустамаст

گمانی برم من که او رستمست

Ки чун ӯ бгитӣ набарда камаст

که چون او بگیتی نبرده کمست

Набояд ки ман бо падари ҷангҷӯӣ

نباید که من با پدر جنگجوی

Шавам хира рӯй андар орм биравӣ

شوم خیره‌روی اندر آرم بروی

Бадв гуфт ҳумон ки дар корзор

بدو گفت هومان که در کارزار

Раседаст рустам ба мананд бор

رسیدست رستم به من اند بار

Шунидам ки дар ҷанги Мозандарон

شنیدم که در جنگ مازندران

Чаҳ кард он диловар ба гурзи гарон

چه کرد آن دلاور به گُرز گران

Бад-ӣн Рахш монад ҳамеи Рахши ӯй

بدین رخش ماند همی رخش اوی

Валикин надорад пайу пахши ӯй

ولیکن ندارد پی و پخش اوی

Ба шабгир чун ?бардамӣади офтоб

به شبگیر چون بردمید آفتاب

Сари ҷангҷуёни баромади зи хоб

سر جنگجویان برآمد ز خواب

Бапушед Суҳроб хуфтон разм

بپوشید سهراب خفتان رزم

Сараши пари зи разму дилаши пари зи базм

سرش پر ز رزم و دلش پر ز بزم

Биёмад хурушон барон дашти ҷанг

بیامد خروشان بران دشت جنگ

Ба чанги андаруни гурзаи гоўрнг

به چنگ اندرون گُرزهٔ گاورنگ

з рустам бипурсед хандони ду лаб

ز رستم بپرسید خندان دو لب

Ту гуфтӣ ки бо ӯ ба ҳам буд шаб

تو گفتی که با او به هم بود شب

Ки шаб чун бадати рӯз чун хостӣ

که شب چون بدت روز چون خاستی

зи пигор бар дил чаҳ оростӣ

ز پیگار بر دل چه آراستی

зи кафи бФгни ин гурзу шамшери кин

ز کف بفگن این گُرز و شمشیر کین

Бизан ҷангу бедодро бар замин

بزن جنگ و بیداد را بر زمین

Нишинем ҳар ду пиёда ба ҳам

نشینیم هر دو پیاده به هم

Ба метоза дорем рӯй дижам

به می تازه داریم روی دژم

Ба пеши ҷаҳондор паймон кунем

به پیش جهاندار پیمان کنیم

Дил аз ҷанг ҷустан пушаймон кунем

دل از جنگ جستن پشیمان کنیم

Ҳамон то касе дигар ояд ба разм

همان تا کسی دیگر آید به رزم

Ту бо ман бисозу бёрои базм

تو با من بساز و بیارای بزم

Дили ман ҳаме бо ту меҳр оварад

دل من همی با تو مهر آورد

Ҳамеи оби шармам ба чеҳр оварад

همی آب شرمم به چهر آورد

Ҳамоно ки дории зи гардони нажод

همانا که داری ز گردان نژاد

Кунӣ пеши ман гавҳари хеши ёд

کنی پیش من گوهر خویش یاد

Бадв гуфт рустам ки эй номҷўӣ

بدو گفت رستم که‌ای نامجوی

Набудем ҳаргиз бад-ӣн гуфт вгўӣ

نبودیم هرگز بدین گفت‌وگوی

зи киштӣ гирифтани сухан буд дӯш

ز کشتی گرفتن سخن بود دوش

Нагирам фиреби ту зин дар макуш

نگیرم فریب تو زین در مکوش

На ман кӯдакамгар ту ҳастӣ ҷавон

نه من کودکم گر تو هستی جوان

Ба киштии камар бастаам бар миён

به کشتی کمر بسته‌ام بر میان

Бакӯшему фарҷоми кори он буд

بکوشیم و فرجام کار آن بود

Ки фармону рои ҷҳонбон буд

که فرمان و رای جهانبان بود

Басӣ гаштаам дар фарозу нишеб

بسی گشته‌ام در فراز و نشیب

Ним марди гуфтору банду фиреб

نیم مرد گفتار و بند و فریب

Бадв гуфт Суҳроб каз марди пер

بدو گفت سهراب کز مرد پیر

Набошад сухани зини нишони дилпазир

نباشد سخن زین نشان دلپذیر

Марои орзӯи бад ки дар бистарат

مرا آرزو بد که در بسترت

Барояд ба ҳангоми ҳуш аз ?бирт

برآید به هنگام هوش از برت

Касе каз ту монад ситудон кунад

کسی کز تو ماند ستودان کند

Биппарад равони тан ба зиндон кунад

بپرد روان تن به زندان کند

Агар ҳуши ту зер даст манаст

اگر هوش تو زیر دست منست

Ба фармони яздони бсоиими даст

به فرمان یزدان بساییم دست

Аз аспони ҷангӣ фурӯд омаданд

از اسپان جنگی فرود آمدند

Ҳшиўор бо габр ва худ омаданд

هشیوار با گبر و خود آمدند

Бибастанд бар санги аспи набард

ببستند بر سنگ اسپ نبرد

Бирафтанд ҳар ду равони пари зи гирд

برفتند هر دو روان پر ز گرد

Бикуштӣ гирифтани броўихтнд

بکشتی گرفتن برآویختند

зи тани хӯну хуйро фурӯ рехтанд

ز تن خون و خوی را فرو ریختند

Бузади дасти Суҳроб чун пели маст

بزد دست سهراب چون پیل مست

Баровардаш аз ҷой ва биниҳод паст

برآوردش از جای و بنهاد پست

Ба кирдори ширӣ ки бар гӯри нар

به کردار شیری که بر گور نر

Занад чангу гӯр андар ояд ба сар

زند چنگ و گور اندر آید به سر

Нишаст аз бар синаи пилтан

نشست از بر سینهٔ پیلتن

Пар аз хоки чангол ва рӯйу даҳан

پر از خاک چنگال و روی و دهن

Яке ханҷарӣ обгун баркашид

یکی خنجری آبگون برکشید

Ҳамеи хост аз тани сарашро бурид

همی‌خواست از تن سرش را برید

Ба Суҳроб гуфт эй яли шергир

به سهراب گفت ای یل شیرگیر

КмндоФгну гирду шамшергир

کمندافگن و گرد و شمشیرگیر

Дигаргуна тар бошад ойини мо

دگرگونه‌تر باشد آیین ما

Ҷузин бошад ороиши дайни мо

جزین باشد آرایش دین ما

Касе ков бикуштӣ набард оварад

کسی کاو بکشتی نبرد آورد

Сари меҳтарии зер гирд оварад

سر مهتری زیر گرد آورد

Нахустин ки пушташ наад бар замин

نخستین که پشتش نهد بر زمین

Набарди сараш гарчи бошад ба кин

نبرد سرش گرچه باشد به کین

Гараш бори дигар ба зер оварад

گرش بار دیگر به زیر آورد

з афганданаши ном шер оварад

ز افگندنش نام شیر آورد

Бидон чора аз чанги он аждаҳо

بدان چاره از چنگ آن اژدها

Ҳаме хост коед зи куштани раҳо

همی‌خواست کاید ز کشتن رها

Далери ҷавони сар ба гуфтори пер

دلیر جوان سر به گفتار پیر

Бидоду ббўди ин сухани дилпазир

بداد و ببود این سخن دلپذیر

Яке аз дилӣу дувум аз замон

یکی از دلی و دوم از زمان

Сеюм аз ҷавонмардяш бе гумон

سوم از جوانمردیش بی‌گمان

Раҳо кард зу даст ва омад ба дашт

رها کرد زو دست و آمد به دشت

Чу ширӣ ки бар пеши оҳӯи гузашт

چو شیری که بر پیش آهو گذشت

Ҳаме кард нахчир ва ёдаш набӯд

همی‌کرد نخچیر و یادش نبود

Азон кас ки бо ӯ набард озмуд

ازان کس که با او نبرد آزمود

Ҳаме дайр шуд то ки ҳумон чу гирд

همی دیر شد تا که هومان چو گرد

Биёмад бпрсидш аз ҳам набард

بیامد بپرسیدش از هم نبرد

Ба ҳумон бигуфт он куҷои рафта буд

به هومان بگفت آن کجا رفته بود

Сухан ҳарчӣ рустам бадв гуфта буд

سخن هرچه رستم بدو گفته بود

Бадв гуфт ҳумони гирд эй ҷавон

بدو گفت هومان گرد ای جوان

Ба сирӣ раседӣ ҳамоно зи ҷон

به سیری رسیدی همانا ز جان

Дареғи ин бару бозуу ёли ту

دریغ این بر و بازو و یال تو

Миёни ялии чангу гўполи ту

میان یلی چنگ و گوپال تو

Ҳужабрӣ ки оварда будӣ бдом

هژبری که آورده بودی بدام

Раҳо кардӣ аз дом ва шуд кори хом

رها کردی از دام و شد کار خام

Нигаҳ кун казин биҳдаҳи коркард

نگه کن کزین بیهده کارکرد

Чаҳ орад ба пешат ба дигари набард

چه آرد به پیشت به دیگر نبرد

Бигуфту дил аз ҷон ӯ барграфт

بگفت و دل از جان او برگرفت

Парронда ҳаме монад азу дар шигифт

پرانده همی ماند ازو در شگفت

Ба лшкргаҳ хеш биниҳод рӯй

به لشکرگه خویش بنهاد روی

Ба хашму дил аз ғами пар аз кори ӯй

به خشم و دل از غم پر از کار اوی

Яке достон зад барин шаҳриёр

یکی داستان زد برین شهریار

Ки душмани мадор арча хирадаст хор

که دشمن مدار ارچه خردست خوار

Чу рустами зи дасти вай озод шуд

چو رستم ز دست وی آزاد شد

Басони яке теғ пӯлод шуд

بسان یکی تیغ پولاد شد

Хиромон бишуд сӯии оби равон

خرامان بشد سوی آب روان

Чунон чун шуда боз ёбад равон

چنان چون شده باز یابد روان

Бихӯрад об ва рӯйу сар ва тан бишуст

بخورد آب و روی و سر و تن بشست

Ба пеши ҷаҳон офарин шуд нахуст

به پیش جهان‌آفرین شد نخست

Ҳамеи хости пирӯзӣу дастгоҳ

همی خواست پیروزی و دستگاه

Набӯд огаҳ аз бахшиши ҳўру моҳ

نبود آگه از بخشش هور و ماه

Ки чун рафт хоҳад сипеҳр аз буриш

که چون رفت خواهد سپهر از برش

Бихоҳад рубудани кулоҳ аз сараш

بخواهد ربودن کلاه از سرش

Вазон обхўр шуд ба ҷои набард

وزان آبخور شد به جای نبرد

Пурандеша будаш дил ва рӯй зард

پراندیشه بودش دل و روی زرد

Ҳамеи тохти Суҳроб чун пели маст

همی‌تاخت سهراب چون پیل مست

Камандӣ ба бозу камоне ба даст

کمندی به بازو کمانی به دست

Гурозон ва бар гӯри наъраи занон

گرازان و بر گور نعره‌زنان

Самандаши ҷаҳону ҷаҳони рокнон

سمندش جهان و جهان راکنان

Ҳаме монад рустами азу дар шигифт

همی‌ماند رستم ازو در شگفت

зи пигорши андоза ҳо барграфт

ز پیگارش اندازه‌ها برگرفت

Чу Суҳроби широўжн ӯро бидид

چو سهراب شیراوژن او را بدید

зи боди ҷавонии дилаши ?бардамӣад

ز باد جوانی دلش بردمید

Чунин гуфт к-эии руста аз чанги шер

چنین گفت کای رسته از چنگ شیر

Ҷудои монда аз захми шери далер

جدا مانده از زخم شیر دلیر