Чу як баҳра аз тираи шаб дар гузашт

چو یک بهره از تیرهْ‌شب در گذشت

Шбоҳнг бар чархи гардони бгшт

شباهنگ بر چرخ گردان بگشت

Сухан гуфтан омад наҳуфта ба роз

سخن گفتن آمد نهفته به راز

Дар хўобгаҳ нарм карданд боз

درِ خوابگهْ نرم کردند باز

Яке бандаи шамъии мънбр ба даст

یکی بنده شمعی مُعَنبَر به دست

Хиромон биёмад ба болини маст

خرامان بیامد به بالین مست

Пас пардаи андари яке моҳ рӯй

پسِ پرده اندرْ یکی ماه روی

Чу хуршеди тобони пар аз рангу буи

چو خورشید تابان پُر از رنگ و بوی

Ду абрӯи камон ва ду гесуи каманд

دو ابرو کمان و دو گیسو کمند

Ба боло ба кирдори сарви баланд

به بالا به کردارِ سروِ بلند

Рӯонаши хирад буд тани ҷони пок

روانش خرد بود تنْ جانِ پاک

Ту гуфтӣ ки баҳра надорад зи хок

تو گفتی که بهره ندارد ز خاک

Аз ӯ рустами ширдил хира монад

از او رستم شیرْدل خیره مانْد

Бар ӯ бар ҷаҳони офаринро бихонад

بَر او بَر جهانْ‌آفرین را بخوانْد

Бипурсед зу гуфт ном ту чист ?

بپرسید زو گفت نام تو چیست؟

Чаҳ ҷӯии шаби тира ? ком ту чист ?

چه جویی شبِ تیره؟ کامِ تو چیست؟

Чунин дод посух ки Таҳмина ам

چنین داد پاسخ که تهمینه‌ام

Ту гӯйӣ ки аз ғам ба ду нима ам

تو گویی که از غم به دو نیمه‌ام

Яке духти шоҳи Самангони манам

یکی دختِ شاه سَمَنگان منم

зи пушти ҳужабру палангони манам

ز پشت هُژَبر و پلنگان منم

Ба гетии зи хубони маро ҷуфт нест

به گیتی ز خوبان مرا جفت نیست

Чу ман зери чарх кабӯд андакӣаст

چو من زیر چرخِ کبود اندکيست

Кас аз парда берун надидӣ маро

کس از پرده بیرون ندیدی مرا

На ҳаргизи кас ово шунидӣ маро

نه هرگز کس آوا شنیدی مرا

Ба кирдори афсона аз ҳар касе

به کردارِ افسانه از هر کسی

Шунидам ҳамеи достонати басӣ

شنیدم همی داستانَت بسی

Ки аз шеру деву наҳангу паланг

که از شیر و دیو و نهنگ و پلنگ

Натарсӣ ва ҳастӣ чунин тизчнг

نترسی و هستی چنین تیزچنگ

Шаби тира танҳо ба турони шӯй

شب تیره تنها به توران شوی

Бигардӣ бар он марз ва ҳам нғнўӣ

بگردی بر آن مرز و هم نَغنُوی

Ба танҳо яке гӯр бирён кунӣ

به تنها یکی گورْ بریان کنی

Ҳаворо ба шамшер гирён кунӣ

هوا را به شمشیرْ گریان کنی

Ҳронкс ки гурз ту бинад ба чанг

هرآنکس که گرز تو بیند به چنگ

Бадаради дили шеру чанги паланг

بدَرّد دلِ شیر و چنگِ پلنگ

Бараҳна чу теғ ту бинад уқоб

برهنه چو تیغ تو بیند عقاب

Наёрад ба нахчир кардани шитоб

نیارد به نَخچیر کردن شتاب

Нишони каманд ту дорад ҳужабр

نشانِ کمندِ تو دارد هُژَبر

зи бими синони ту хӯни боради абр

ز بیم سَنان تو خون بارد ابر

Чу ин достонҳо шунидам зи ту

چو این داستانها شنیدم ز تو

Басии лаб ба дандон гузидам зи ту

بسی لب به دندان گَزیدم ز تو

Биҷустам ҳамеи кафату ёлу ?бирт

بجُستم همی کفت و یال و برت

Бад-ӣн шаҳр кард эзади обишхурат

بدین شهر کرد ایزد آبشخورت

Туроам кунун гар бихоҳӣ маро

ترا اَم کنون گر بخواهی مرا

Набинад ҷузин мурғу моҳии маро

نبیند جزین مرغ و ماهی مرا

Яке онк бар ту чунин гашта ам

یکی آنک بر تو چنین گشته‌ام

Хирадро зи баҳри ҳаво кушта ам

خرد را ز بهر هوا کشته‌ام

Вдигр ки аз ту магари кирдигор

ودیگر که از تو مگر کردگار

Нишонди яке пӯрами андари канор

نشانَد یکی پورم اندر کنار

Магар чун ту бошад ба мардӣу зӯр

مگر چون تو باشد به مردی و زور

Сипеҳраш диҳад баҳраи кайвону ҳўр

سپهرش دهد بهره کیوان و هور

Се дигар ки аспат ба ҷой оварам

سه دیگر که اسپت به جای آورم

Самангони ҳамаи зер пой оварам

سمنگان همه زیر پای آورم

Чу рустами бронсони парӣ чеҳра дид

چو رستم برانسان پری چهره دید

з ҳар донишӣ назд ӯ баҳра дид

ز هر دانشی نزد او بهره دید

Ва дигар ки аз Рахш дод огаҳӣ

و دیگر که از رخش داد آگهی

Надид инчи фарҷоми ҷузи Фрҳӣ

ندید ایچ فرجام جز فرهی

Бифармуд то мӯбадии пурҳунар

بفرمود تا موبدی پرهنر

Бияёд бихоҳад варо аз падар

بیاید بخواهد ورا از پدر

Чу бишунид шоҳи ин сухан шод шуд

چو بشنید شاه این سخن شاد شد

Басони яке сарв озод шуд

بسان یکی سرو آزاد شد

Бидон паҳлавон дод он духти хеш

بدان پهلوان داد آن دخت خویش

Бидон сон ки будаст ойину кеш

بدان سان که بودست آیین و کیش

Ба хушнӯдӣу ройу фармони ӯй

به خشنودی و رای و فرمان اوی

Ба хӯбӣ биёрост паймони ӯй

به خوبی بیاراست پیمان اوی

Чу биспурад духтар бидон паҳлавон

چو بسپرد دختر بدان پهلوان

Ҳамаи шоди гаштанди перу ҷавон

همه شاد گشتند پیر و جوان

зи шодии басии зар барафшонданад

ز شادی بسی زر برافشاندند

Абри паҳлавони офарини хонданд

ابر پهلوان آفرین خواندند

Ки ин моҳи нав бар ту фархундаи бод

که این ماه نو بر تو فرخنده باد

Сари бадсиголони ту кандаи бод

سر بدسگالان تو کنده باد

Чу анбоз ӯ гашт бо ӯ броз

چو انباز او گشت با او براز

Ббўди он шаби тираи дайру дароз

ببود آن شب تیره دیر و دراز

Чу хуршеди тобони зи чархи баланд

چو خورشید تابان ز چرخ بلند

Ҳаме хост афганд рахшони каманд

همی خواست افگند رخشان کمند

Ба бозуии рустами яке муҳра буд

به بازوی رستم یکی مهره بود

Ки он муҳраи андари ҷаҳони шуҳра буд

که آن مهره اندر جهان شهره بود

Бадв дод ва гуфташ ки инро бидор

بدو داد و گفتش که این را بدار

Агар духтари оради турои рӯзгор

اگر دختر آرد ترا روزگار

Бигиру бгисўӣ ӯ бар бидӯз

بگیر و بگیسوی او بر بدوز

Ба неки ахтару фол гетӣ фурӯз

به نیک اختر و فال گیتی فروز

Вар аидўнк ояд зи ахтари писар

ور ایدونک آید ز اختر پسر

Бабандаш ббозўи нишони падар

ببندش ببازو نشان پدر

Ба болои соми Наримон буд

به بالای سام نریمان بود

Ба мардӣу хуии карямон буд

به مردی و خوی کریمان بود

Фурӯди орад аз абри парони уқоб

فرود آرد از ابر پران عقاب

Нтобад ба тундӣ бар ӯ офтоб

نتابد به تندی بر او آفتاب

Ҳаме буд он шаб бар моҳ рӯй

همی بود آن شب بر ماه روی

Ҳаме гуфт аз ҳар сухани пеши ӯй

همی گفت از هر سخن پیش اوی

Чу хуршед рухшанда шуд бар сипеҳр

چو خورشید رخشنده شد بر سپهر

Биёрост рӯй заминро ба меҳр

بیاراست روی زمین را به مهر

Ба падрӯд кардан гирифташ ба бар

به پدرود کردن گرفتش به بر

Басӣ бӯса додаш ба чашм ва ба сар

بسی بوسه دادش به چشم و به سر

Парии чеҳраи гирёни азуи бозгашт

پری چهره گریان ازو بازگشت

Абоандау дарди анбози гашт

ابا انده و درد انباز گشت

Бар рустам омад гиронмояи шоҳ

بر رستم آمد گرانمایه شاه

Бпрсидш аз хобу оромгоҳ

بپرسیدش از خواب و آرامگاه

Чу ин гуфта шуд мужда додаш ба Рахш

چو این گفته شد مژده دادش به رخش

Бирав шодмон шуд дили тоҷи бахш

برو شادمان شد دل تاج‌بخش

Биёмад бимолид ва зин барниҳод

بیامد بمالید و زین برنهاد

Шуд аз Рахши рахшон ва аз шоҳи шод

شد از رخش رخشان و از شاه شاد