Чу на моҳ бигузашт бар духти шоҳ

چو نه ماه بگذشت بر دخت شاه

Яке пӯраш омад чу тобандаи моҳ

یکی پورش آمد چو تابنده ماه

Ту гуфтӣ гӯи пилтани рустами аи сет

تو گفتی گو پیلتن رستم ا‌ست

Вагар сом шераст вагар нирм аст

وگر سام شیرست و گر نیرم‌ است

Чу хандон шуду чеҳра шодоб кард

چو خندان شد و چهره شاداب کرد

Варои номи Таҳмина , Суҳроб кард

ورا نام تهمینه ، سهراب کرد

Чу як моҳ шуд , ҳамчуи як сол буд

چو یک ماه شد ، همچو یک سال بود

Буриш чун бар рустами зол буд

برش چون بر رستم زال بود

Чу се сола шуд захм чавгон гирифт

چو سه ساله شد زخم چوگان گرفت

Ба панҷуми дили тир ва пайкон гирифт

به پنجم دل تیر و پیکان گرفت

Чу даҳ сола шуд зон замин кас набӯд

چو ده ساله شد زان زمین کس نبود

Ки ёраст бо ӯ набард озмуд

که یارست با او نبرد آزمود

Бар модар омад бипурсед зуӣ

بر مادر آمد بپرسید زوی

Бадв гуфт густох боман бигӯӣ

بدو گفت گستاخ بامن بگوی

Ки ман чун зи ҳамширагони бартарам

که من چون ز همشیرگان برترم

Ҳамеи босмон андар ояд серум

همی بآسمان اندر آید سرم

зи тухми кӣми вази кадомин гуҳар

ز تخم کیم وز کدامین گهر

Чаҳ гӯям чу пурсад касе аз падар

چه گویم چو پرسد کسی از پدر

Гар ин пурсиш аз ман бимонад ниҳон

گر این پرسش از من بماند نهان

Нмонми турои зиндаи андари ҷаҳон

نمانم ترا زنده اندر جهان

Бадв гуфт модар ки бишинав сухан

بدو گفت مادر که بشنو سخن

Бад-ӣн шодмон бош ва тундӣ макун

بدین شادمان باش و تندی مکن

Ту пӯри гӯи пилтани рустамӣ

تو پور گو پیلتن رستمی

зи дастони сомӣ ва аз нирмӣ

ز دستان سامی و از نیرمی

Азирои сарати з осмон бартараст

ازیرا سرت ز آسمان برترست

Ки тухми ту зон номвар гавҳараст

که تخم تو زان نامور گوهرست

Ҷаҳони офарин то ҷаҳони офарид

جهان‌آفرین تا جهان آفرید

Саворӣ чу рустам наомад падед

سواری چو رستم نیامد پدید

Чу соми Наримон ба гетӣ набӯд

چو سام نریمان به گیتی نبود

Сарашро наёраст гардуни бсўд

سرش را نیارست گردون بسود

Яке нома аз рустами ҷанги ҷӯй

یکی نامه از رستم جنگ جوی

Биоварад ва бинмуд пинҳони бадавӣ

بیاورد و بنمود پنهان بدوی

Се ёқӯти рахшон ба се муҳраи зар

سه یاقوت رخشان به سه مهره زر

Аз Эрони фиристода будаш падар

از ایران فرستاده بودش پدر

Бадв гуфт афросйоби ин сухан

بدو گفت افراسیاب این سخن

Нбоидкаҳ донад зи сар то ба бен

نبایدکه داند ز سر تا به بن

Падаргар шиносад ки ту зини нишон

پدر گر شناسد که تو زین نشان

Шдстии сарафрози грднгшон

شدستی سرافراز گردنگشان

Чу донад бхўондти наздики хеш

چو داند بخواندت نزدیک خویش

Дил модарат гардад аз дарди риш

دل مادرت گردد از درد ریش

Чунин гуфт Суҳроб кандар ҷаҳон

چنین گفت سهراب کاندر جهان

Касе ин суханро надорад ниҳон

کسی این سخن را ندارد نهان

Бузургони ҷанговар аз бостон

بزرگان جنگ‌آور از باستان

з рустам зананд ин замони достон

ز رستم زنند این زمان داستان

Набарда нажодӣ ки чунин буд

نبرده نژادی که چونین بود

Ниҳон кардан аз ман чаҳ ойин буд

نهان کردن از من چه آیین بود

Кунун ман зи таркони ҷанги оварон

کنون من ز ترکان جنگ‌آوران

Фароз оварам лашкарӣ бе карон

فراز آورم لشکری بی کران

Барангезам аз гоҳи Ковӯс ро

برانگیزم از گاه کاووس را

Аз Эрони бабрами паии Тӯс ро

از ایران ببرم پی طوس را

Ба рустами даҳуми тахту гурзу кулоҳ

به رستم دهم تخت و گرز و کلاه

Ншонмш бар гоҳи Ковӯси шоҳ

نشانمش بر گاه کاووس شاه

Аз Эрон ба турон шавам ҷанги ҷӯй

از ایران به توران شوم جنگ‌جوی

Абои шоҳ рӯй андар орм биравӣ

ابا شاه روی اندر آرم بروی

Бигирам сари тахти афросйоб

بگیرم سر تخت افراسیاب

Сар найза бигзорам аз офтоб

سر نیزه بگذارم از آفتاب

Чу рустам падар бошад ва ман писар

چو رستم پدر باشد و من پسر

Набояд ба гетӣ касе тоҷўр

نباید به گیتی کسی تاجور

Чу равшан буд рӯй хуршеду моҳ

چو روشن بود روی خورشید و ماه

Ситора чаро барфарозади кулоҳ

ستاره چرا برفرازد کلاه

з ҳар сӯ сипаҳ шуд баров анҷуман

ز هر سو سپه شد براو انجمن

Ки ҳам богуҳар буд ҳам теғи зан

که هم باگهر بود هم تیغ زن