Чу огоҳ шуд духтари гждҳм

چو آگاه شد دختر گژدهم

Ки солори он анҷумани гашт кам

که سالار آن انجمن گشت کم

Занӣ буд бирасон гардии савор

زنی بود برسان گردی سوار

Ҳамеша ба ҷанги андаруни номдор

همیشه به جنگ اندرون نامدار

Куҷои ном ӯ буд Гурдофарӣд

کجا نام او بود گردآفرید

Замонаи зи модари чунин ноўрид

زمانه ز مادر چنین ناورید

Чунон нангаш омад зи кори ҳҷир

چنان ننگش آمد ز کار هجیر

Ки шуд лолаи рангаш ба кирдори қӣр

که شد لاله رنگش به کردار قیر

Бапушед дръи саворони ҷанг

بپوشید دِرْع سواران جنگ

Набӯд андари он кори ҷои диранг

نبود اندر آن کار جای درنگ

Ниҳон кард гесу ба зери зира

نهان کرد گیسو به زیر زره

Бузад бар сари трги рӯмии гиреҳ

بزد بر سر ترگ رومی گره

Фурӯд омад аз диж ба кирдори шер

فرود آمد از دژ به کردار شیر

Камар бар миёни бодпоиӣ ба зер

کمر بر میان بادپایی به زیر

Ба пеши сипоҳ андар омад чу гирд

به پیش سپاه اندر آمد چو گرد

Чу раъди хурушони яке ?вила кард

چو رعد خروشان یکی ویله کرد

Ки гардон кадоманду ҷанги оварон

که گردان کدامند و جنگ‌آوران

Далерону корозмудаи сарон

دلیران و کارآزموده سران

Чу Суҳроби широўжн ӯро бидид

چو سهراب شیراوژن او را بدید

Бихандеду лабро ба дандон гузид

بخندید و لب را به دندان گزید

Чунин гуфт комад дигар бораи гӯр

چنین گفت کامد دگر باره گور

Ба доми худованди шамшеру зӯр

به دام خداوند شمشیر و زور

Бапушед хуфтон ва бар сари ниҳод

بپوشید خفتان و بر سر نهاد

Яке трги чинӣ ба кирдори бод

یکی ترگ چینی به کردار باد

Биёмад дмони пеши гирди офарид

بیامد دمان پیش گرد آفرید

Чу духти кмндоФгн ӯро бидид

چو دخت کمندافگن او را بدید

Камонро буза кард ва бикшод бар

کمان را بزه کرد و بگشاد بر

Набад мурғро пеши тираши гузар

نبد مرغ را پیش تیرش گذر

Ба Суҳроб бар тир борон гирифт

به سهراب بر تیر باران گرفت

Чапу рости ҷанг саворон гирифт

چپ و راست جنگ سواران گرفت

Нигаҳ кард Суҳроб ва омадаш нанг

نگه کرد سهراب و آمدش ننگ

Барошуфту тез андар омад ба ҷанг

برآشفت و تیز اندر آمد به جنگ

Сипар бар сар оварад ва биниҳод рӯй

سپر بر سر آورد و بنهاد روی

зи пигори хӯн андар омад ба ҷӯй

ز پیگار خون اندر آمد به جوی

Чу Суҳробро дид Гурдофарӣд

چو سهراب را دید گردآفرید

Ки бирасон оташи ҳамеи ?бардамӣад

که برسان آتش همی بردمید

Камони бузаро ба бозуи Фгнд

کمان بزه را به بازو فگند

Самандаши баромад ба абри баланд

سمندش برآمد به ابر بلند

Сари найзаро сӯй Суҳроб кард

سر نیزه را سوی سهراب کرد

Аннану синонро пар аз тоб кард

عنان و سنان را پر از تاب کرد

Барошуфт Суҳроб ва шуд чун паланг

برآشفت سهراب و شد چون پلنگ

Чу бадхоҳ ӯ чорагар бад ба ҷанг

چو بدخواه او چاره گر بد به جنگ

Аннани бргроииду бргошти асп

عنان برگرایید و برگاشت اسپ

Биёмад ба кирдори озргшсп

بیامد به کردار آذرگشسپ

Задудаи синон онгаҳе дррбўд

زدوده سنان آنگهی درربود

Даромад бадви ҳам ба кирдори дӯд

درآمد بدو هم به کردار دود

Бузад бар камарбанди Гурдофарӣд

بزد بر کمربند گردآفرید

Зира бар буриши як ба як брдрид

زره بر برش یک به یک بردرید

з зин барграфташ ба кирдори гӯй

ز زین برگرفتش به کردار گوی

Чу чавгон ба захм андар ояд бадавӣ

چو چوگان به زخم اندر آید بدوی

Чу бар зин бипечед гирди офарид

چو بر زین بپیچید گرد آفرید

Яке теғи тез аз миён баркашид

یکی تیغ تیز از میان برکشید

Бузади найза ӯ ба ду ним кард

بزد نیزهٔ او به دو نیم کرد

Нишаст аз бар асп ва бархест гирд

نشست از بر اسپ و برخاست گرد

Ба оварад бо ӯ басанда набӯд

به آورد با او بسنده نبود

Бипечед азу рӯйу бргошти зуд

بپیچید ازو روی و برگاشت زود

Сипаҳбади Аннани аждаҳоро супурд

سپهبد عنان اژدها را سپرد

Ба хашм аз ҷаҳони равшанои бабрад

به خشم از جهان روشنایی ببرد

Чу омад хурушон ба танги андараш

چو آمد خروشان به تنگ اندرش

Биҷунбеду бардошти худ аз сараш

بجنبید و برداشت خود از سرش

Раҳо шуд зи банди зираи мӯии ӯй

رها شد ز بند زره موی اوی

Дирафшон чу хуршед шуд рӯй ӯй

درفشان چو خورشید شد روی اوی

Бидонаст Суҳроб ков духтараст

بدانست سهراب کاو دخترست

Сару мӯӣ ӯ аздр афсараст

سر و موی او ازدر افسرست

Шигифт омадаш гуфт аз Эрони сипоҳ

شگفت آمدش گفت از ایران سپاه

Чунин духтар ояд ба овардгоҳ

چنین دختر آید به آوردگاه

Саворони ҷангӣ ба рӯзи набард

سواران جنگی به روز نبرد

Ҳамоно ба абри андари оранди гирд

همانا به ابر اندر آرند گرد

з фитрок бикшод печони каманд

ز فتراک بگشاد پیچان کمند

Биндохт ва омад наме бабанд

بینداخت و آمد میانش ببند

Бадв гуфт каз ман раҳои мҷўӣ

بدو گفت کز من رهایی مجوی

Чаро ҷанги ҷӯии ту эй моҳрӯӣ

چرا جنگ جویی تو ای ماهروی

Наомад бдомми басони ту гӯр

نیامد بدامم بسان تو گور

зи чангам раҳоӣ наёбӣ мшўр

ز چنگم رهایی نیابی مشور

Бидонаст коўихти Гурдофарӣд

بدانست کاویخت گردآفرید

Мари онро ҷуз аз чора дармон надид

مر آن را جز از چاره درمان ندید

Бадв рӯй бинмуд ва гуфт эй далер

بدو روی بنمود و گفت ای دلیر

Миёни далерон ба кирдори шер

میان دلیران به کردار شیر

Ду лашкари назораи барин ҷанги мо

دو لشکر نظاره برین جنگ ما

Барин гурзу шамшеру оҳанги мо

برین گرز و شمشیر و آهنگ ما

Кунун ман гушойами чунин рӯйу мӯӣ

کنون من گشایم چنین روی و موی

Сипоҳ ту гардад пар аз гуфт вгўӣ

سپاه تو گردد پر از گفت‌وگوی

Ки бо духтарӣ ӯ ба дашти набард

که با دختری او به دشت نبرد

Бад-ӣни сон ба абр андар оварад гирд

بدین سان به ابر اندر آورد گرد

Наоне бисозем беҳтар буд

نهانی بسازیم بهتر بود

Хиради доштани кори меҳтар буд

خرد داشتن کار مهتر بود

зи баҳри ман оҳӯи з ҳар сӯ махоҳ

ز بهر من آهو ز هر سو مخواه

Миёни ду саф баркашида сипоҳ

میان دو صف برکشیده سپاه

Кунун лашкару диж ба фармони тест

کنون لشکر و دژ به فرمان تست

Набояд барин оштии ҷанги ҷуст

نباید برین آشتی جنگ جست

Дижу ганҷу дижбон саросар турост

دژ و گنج و دژبان سراسر تراست

Чу ое бидон сози кат дил ҳавост

چو آیی بدان ساز کت دل هواست

Чу рухсора бинмуд Суҳроб ро

چو رخساره بنمود سهراب را

з хўшоб бикшод унноб ро

ز خوشاب بگشاد عناب را

Яке бӯстони бад дар андари биҳишт

یکی بوستان بد در اندر بهشت

Ба болой ӯ сарв деҳқон накишт

به بالای او سرو دهقان نکشت

Ду чашмаши гавазн ва ду абрӯи камон

دو چشمش گوزن و دو ابرو کمان

Ту гуфтӣ ҳамеи бушковад ҳар замон

تو گفتی همی بشکفد هر زمان

Бадв гуфт кокнўн азин бармагард

بدو گفت کاکنون ازین برمگرد

Ки дидӣ марои рӯзгори набард

که دیدی مرا روزگار نبرد

Барин бораи дижи дил андар мабанд

برین بارهٔ دژ دل اندر مبند

Ки ин нест бартари зи абри баланд

که این نیست برتر ز ابر بلند

Бпоӣ оварад захми куполи ман

بپای آورد زخم کوپال من

Нрондксии найза бар ёли ман

نراندکسی نیزه بر یال من

Аннанро бипечед гирди офарид

عنان را بپیچید گرد آفرید

Саманди сарафроз бар диж кашид

سمند سرافراز بر دژ کشید

Ҳаме рафту Суҳроб бо ӯ ба ҳам

همی رفت و سهراب با او به هم

Биёмад ба даргоҳи дижи гждҳм

بیامد به درگاه دژ گژدهم

Дар бора бикшод гирди офарид

درِ باره بگشاد گرد آفرید

Тани хастау баста бар диж кашид

تن خسته و بسته بر دژ کشید

Дар диж бибастанд ва ғамгин шуданд

در دژ ببستند و غمگین شدند

Пар аз ғами дилу дида хунин шуданд

پر از غم دل و دیده خونین شدند

зи озори Гурдофарӣду ҳҷир

ز آزار گردآفرید و هجیر

Пар аз дард буданд бурноу пер

پر از درد بودند برنا و پیر

Бигуфтанд к-эии никдли шерзан

بگفتند کای نیکدل شیرزن

Пар аз ғами бад аз ту дили анҷуман

پر از غم بد از تو دل انجمن

Ки ҳам разми ҷустии ҳам афсуну ранг

که هم رزم جستی هم افسون و رنگ

Наомад зи кори ту бар дӯдаи нанг

نیامد ز کار تو بر دوده ننگ

Бихандед бисёр гирди офарид

بخندید بسیار گرد آفرید

Ба бораи баромад сипаҳ бингаред

به باره برآمد سپه بنگرید

Чу Суҳробро дид бар пушти зин

چو سهراب را دید بر پشت زین

Чунин гуфт к-эии шоҳи таркони чин

چنین گفت کای شاه ترکان چین

Чаро ранҷаи гаштӣ кунун бозгард

چرا رنجه گشتی کنون بازگرد

Ҳам аз омадан ҳам зи дашти набард

هم از آمدن هم ز دشت نبرد

Бихандед ва ӯро ба афсӯс гуфт

بخندید و او را به افسوس گفت

Ки таркони з Эрон наёбанд ҷуфт

که ترکان ز ایران نیابند جفت

Чунин буд ва рӯзӣ набӯдат зи ман

چنین بود و روزی نبودت ز من

Бад-ӣни дард ғамгин макун хештан

بدین درد غمگین مکن خویشتن

Ҳамоно ки ту худ зи таркон на Эй

همانا که تو خود ز ترکان نه‌ای

Ки ҷузи боФрини бузургон на Эй

که جز بآفرین بزرگان نه‌ای

Бидон зӯру бозуӣ ва он китфу ёл

بدان زور و بازوی و آن کتف و یال

Надории кас аз паҳлавонони ҳам?ил

نداری کس از پهلوانان همال

Валикин чу огоҳӣ ояд ба шоҳ

ولیکن چو آگاهی آید به شاه

Ки оварад гардии зи турони сипоҳ

که آورد گردی ز توران سپاه

Шаҳаншоҳ ва рустам биҷунбад зи ҷой

شهنشاه و رستم بجنبد ز جای

Шумо бо Таҳамтан надоред пой

شما با تهمتن ندارید پای

Намонад яке зинда аз лашкарат

نماند یکی زنده از لشکرت

Надонам чаҳ ояд зи бад бар сарат

ندانم چه آید ز بد بر سرت

Дареғ оядам кин чунин ёлу сифт

دریغ آیدم کاین چنین یال و سفت

Ҳаме аз палангон бибояд наҳуфт

همی از پلنگان بباید نهفت

Туро беҳтар ояд ки фармон кунӣ

ترا بهتر آید که فرمان کنی

Рухи номвари сӯй турон кунӣ

رخ نامور سوی توران کنی

Набошӣ баси эмин ба бозуии хеш

نباشی بس ایمن به بازوی خویش

Хӯрд гови нодони зи паҳлавии хеш

خورد گاو نادان ز پهلوی خویش

Чу бишунид Суҳроб нанг омадаш

چو بشنید سهراب ننگ آمدش

Ки осони ҳамеи диж ба чанг омадаш

که آسان همی دژ به چنگ آمدش

Ба зери дижи андари яке ҷой буд

به زیر دژ اندر یکی جای بود

Куҷо диж бидон ҷой бар пой буд

کجا دژ بدان جای بر پای بود

Ба тороҷ дод он ҳамаи бум ва раст

به تاراج داد آن همه بوم و رست

Ба якборагии дасти бадро бишуст

به یکبارگی دست بد را بشست

Чунин гуфт комрўзи бегоҳи гашт

چنین گفت کامروز بیگاه گشت

зи пигормони дасти кӯтоҳи гашт

ز پیگارمان دست کوتاه گشت

Барорам ба шабгири азин бораи гирд

برآرم به شبگیر ازین باره گرد

Бибинанди осеби рӯзи набард

ببینند آسیب روز نبرد