Чу баргашти Суҳроби гждҳми пер

چو برگشت سهراب گژدهم پیر

Биоварад ва бинишонад мардии дабир

بیاورد و بنشاند مردی دبیر

Яке нома бинвишт наздики шоҳ

یکی نامه بنوشت نزدیک شاه

БроФгнди пӯяндаи мардӣ ба роҳ

برافگند پوینده مردی به راه

Нахуст офарин кард бар кирдигор

نخست آفرین کرد بر کردگار

Намӯд онгаҳе гардиши рӯзгор

نمود آنگهی گردش روزگار

Ки омад бар мо сипоҳии гарон

که آمد بر ما سپاهی گران

Ҳамаи разми ҷӯёни кндоўрон

همه رزم جویان کندآوران

Яке паҳливонӣ ба пеши андарун

یکی پهلوانی به پیش اندرون

Ки солаши даҳ ва ду набошад фузун

که سالش ده و دو نباشد فزون

Ба болои зи сарв сеӣ бартараст

به بالا ز سرو سهی برترست

Чу хуршеди тобон ба ду пайкараст

چو خورشید تابان به دو پیکرست

Буриш чун бар пелу болоаши брз

برش چون بر پیل و بالاش برز

Надидам касеро чунон дасту гурз

ندیدم کسی را چنان دست و گرز

Чу шамшери ҳиндӣ ба чанг оядаш

چو شمشیر هندی به چنگ آیدش

зи дарё ва аз кӯҳ танг оядаш

ز دریا و از کوه تنگ آیدش

Чу овоз ӯ раъд ғурранда нест

چو آواز او رعد غرنده نیست

Чу бозуӣ ӯ теғ баранда нест

چو بازوی او تیغ برنده نیست

Ҳҷири диловари миёнро бибаст

هجیر دلاور میان را ببست

Яке бора тизтг барнишаст

یکی بارهٔ تیزتگ برنشست

Бишуд пеши Суҳроби разми озмоӣ

بشد پیش سهراب رزم‌آزمای

Бар аспаш надидам фузун зон ба пой

بر اسپش ندیدم فزون زان به پای

Ки бар ҳам занад мижаро ҷанги ҷӯй

که بر هم زند مژه را جنگ‌جوی

Гароед зи бинии сӯии мағзи буи

گراید ز بینی سوی مغز بوی

Ки Суҳробаш аз пушт зин барграфт

که سهرابش از پشت زین برگرفت

Буриш монад зон бозуи андари шигифт

برش ماند زان بازو اندر شگفت

Дурусти сет ва акнӯн ба зинҳор ӯст

درست‌ست و اکنون به زنهار اوست

Пурандешаи ҷон аз пай кор ӯст

پراندیشه جان از پی کار اوست

Саворони таркони басӣ дида ам

سواران ترکان بسی دیده‌ام

Аннани печи зин гӯна нашунида ам

عنان پیچ زین‌گونه نشنیده‌ام

Мабодо ки ӯ дар миёни ду саф

مبادا که او در میان دو صف

Яке марди ҷанговар оради бкФ

یکی مرد جنگ‌آور آرد بکف

Барон кӯҳи бахшоиши оради замин

بران کوه بخشایش آرد زمین

Ки ӯ асп тозад бирав рӯзи кин

که او اسپ تازد برو روز کین

Аннани дор чун ӯ надидаст кас

عنان‌دار چون او ندیدست کس

Ту гуфтӣ ки сом саворасту бас

تو گفتی که سام سوارست و بس

Баландяш бар осмони рафтаи гир

بلندیش بر آسمان رفته گیر

Сари бахти гардони ҳамаи хуфтаи гир

سر بخت گردان همه خفته گیر

Агар худ шикебем як чанд низ

اگر خود شکیبیم یک چند نیز

Нкўшим ва дигар нагӯем чиз

نکوشیم و دیگر نگوییم چیز

Агар дам занад шаҳриёри замин

اگر دم زند شهریار زمین

Наронад сипоҳ ва насозад камӣн

نراند سپاه و نسازد کمین

Диж ва бора гирад ки худ зӯр ҳаст

دژ و باره گیرد که خود زور هست

Нагирад касе даст ӯро ба даст

نگیرد کسی دست او را به دست

Ки ин бораро нест поёби ӯй

که این باره را نیست پایاب اوی

Дирангӣ шавад шери зоштоби ӯй

درنگی شود شیر زاشتاب اوی

Чу нома ба меҳр андар омад ба шаб

چو نامه به مهر اندر آمد به شب

Фиристодаро ҷуст ва бикшод лаб

فرستاده را جست و بگشاد لب

Бигуфташ чунон рӯ ки фардои пагоҳ

بگفتش چنان رو که فردا پگاه

Набинад турои ҳечкас зон сипоҳ

نبیند ترا هیچکس زان سپاه

Фиристод номаи сӯии роҳи рост

فرستاد نامه سوی راه راست

Пас номаи онгоҳ бар пой хост

پس نامه آنگاه بر پای خاست

Буна барниҳод ва срондр кашид

بنه برنهاد و سراندر کشید

Барон роҳ бероҳ шуд нопадид

بران راه بی‌راه شد ناپدید

Сӯии шаҳр Эрон ниҳоданд рӯй

سوی شهر ایران نهادند روی

Супурданд он бораи дижи бадавӣ

سپردند آن بارهٔ دژ بدوی

Чу хуршед бар зад сар аз тираи кӯҳ

چو خورشید بر زد سر از تیره‌کوه

Миёнро бибастанд таркони гуруҳ

میان را ببستند ترکان گروه

Сипаҳдори Суҳроби найзаи бадаст

سپهدار سهراب نیزه بدست

Яке боркаши бора Эй барнишаст

یکی بارکش باره‌ای برنشست

Сӯй бора омад яке бингаред

سوی باره آمد یکی بنگرید

Ба бораи даруни бас касеро надид

به باره درون بس کسی را ندید

Биёмад дар диж кушоданд боз

بیامد در دژ گشادند باز

Надиданд дар дижи яке рзмсоз

ندیدند در دژ یکی رزمساز

Ба фармони ҳамаи пеш ӯ омаданд

به فرمان همه پیش او آمدند

Ба ҷони ҳаркасии чора ҷӯ омаданд

به جان هرکسی چاره‌جو آمدند

Чу нома ба наздик хусрав расед

چو نامه به نزدیک خسرو رسید

Ғамӣ шуд дилаши кон суханҳо шунид

غمی شد دلش کان سخنها شنید

Гиронмоягонро з лашкар бихонад

گرانمایگان را ز لشکر بخواند

Вазин достон чндгўнаҳ баранд

وزین داستان چندگونه براند

Нишастанд бо шоҳи Эрон ба ҳам

نشستند با شاه ایران به هم

Бузургони лашкари ҳама беш ва кам

بزرگان لشکر همه بیش و کم

Чу Тӯс ва чу Гӯдарзи кшўоду Гев

چو طوس و چو گودرز کشواد و گیو

Чу гургину баҳрому Фарҳоди ню

چو گرگین و بهرام و فرهاد نیو

Сипаҳдори нома бар эшон бихонад

سپهدار نامه بر ایشان بخواند

Бипурсед бисёр ва хира бимонад

بپرسید بسیار و خیره بماند

Чунин гуфт бо паҳлавонони броз

چنین گفت با پهلوانان براز

Ки ин кор гардад ба мо бар дароз

که این کار گردد به ما بر دراز

Барин сон ки гждҳм гуяд ҳаме

برین سان که گژدهم گوید همی

Аз андешаи дилро бишӯяд ҳаме

از اندیشه دل را بشوید همی

Чаҳ созему дармони ин кор чист

چه سازیم و درمان این کار چیست

Аз Эрон ҳам оварад ин мард кист

از ایران هم آورد این مرد کیست

Бар он барниҳоданд яксар ки Гев

بر آن برنهادند یکسر که گیو

Ба зобул шавад назд солори ню

به زابل شود نزد سالار نیو

Ба рустами расонад аз ин огаҳӣ

به رستم رساند از این آگهی

Ки бо бим шуд тахти шоҳаншаҳӣ

که با بیم شد تخت شاهنشهی

Гӯи пилтанро бад-ӣни размгоҳ

گو پیلتن را بدین رزمگاه

Бихонад ки ӯйаст пушти сипоҳ

بخواند که اویست پشت سپاه

Нишаст онгаҳе рой зад бо дабир

نشست آنگهی رای زد با دبیر

Ки кории гзоиндаҳи бади ногузир

که کاری گزاینده بد ناگزیر

Хониш
бхш 8 — ъндлӣб