Яке нома фармуд пас шаҳриёр

یکی نامه فرمود پس شهریار

Навиштан бар рустами номдор

نوشتن بر رستم نامدار

Нахуст офарин кард бар кирдигор

نخست آفرین کرد بر کردگار

Ҷаҳондору парвардаи рӯзгор

جهاندار و پروردهٔ روزگار

Дигар офарин кард бар паҳлавон

دگر آفرین کرد بر پهلوان

Ки бедор дил бошу равшани равон

که بیدار دل باش و روشن روان

Дилу пушти гардони Эрони туе

دل و پشت گردان ایران تویی

Ба чанголу неруии шерони туе

به چنگال و نیروی شیران تویی

Гушояндаи банди ҳомоўрон

گشایندهٔ بند هاماوران

Стонндаҳи марзи Мозандарон

ستانندهٔ مرز مازندران

зи гурзи ту хуршед гирён шавад

ز گرز تو خورشید گریان شود

зи теғи ту ноҳид бирён шавад

ز تیغ تو ناهید بریان شود

Чу гирди паии Рахши ту нил нест

چو گرد پی رخش تو نیل نیست

Ҳам оварад ту дар ҷаҳон пел нест

هم‌آورد تو در جهان پیل نیست

Каманди ту бар шери бндоФгнд

کمند تو بر شیر بندافگند

Синони ту кӯҳии з бен барканд

سنان تو کوهی ز بن برکند

Туе аз ҳамаи бад ба Эрони паноҳ

تویی از همه بد به ایران پناه

з ту барфарозанд гардони кулоҳ

ز تو برفرازند گردان کلاه

Гзоиндаҳи корӣ бад омад ба пеш

گزاینده کاری بد آمد به پیش

Каз андешаи он дилами гашти риш

کز اندیشهٔ آن دلم گشت ریش

Нишастанд гардон ба пешам ба ҳам

نشستند گردان به پیشم به هم

Чу хондем он номаи гждҳм

چو خواندیم آن نامهٔ گژدهم

Чунон бод кандар ҷаҳони ҷузи ту кас

چنان باد کاندر جهان جز تو کس

Набошад ба ҳар кори фарёдрас

نباشد به هر کار فریادرس

Бидон гӯнаи диданди гардони ню

بدان‌گونه دیدند گردان نیو

Ки пеш ту ояд гиронмояи Гев

که پیش تو آید گرانمایه گیو

Чу нома бихонӣ ба рӯз ва ба шаб

چو نامه بخوانی به روز و به شب

Макун достонро кушодаи ду лаб

مکن داستان را گشاده دو لب

Магар бо саворони бсёрҳўш

مگر با سواران بسیارهوش

зи зобул бароне барории хурӯш

ز زابل برانی برآری خروش

Бар аинсон ки гждҳм зу ёд кард

بر اینسان که گژدهم زو یاد کرد

Набояд ҷуз аз ту варои ҳам набард

نباید جز از تو ورا هم نبرد

Ба Гев онгаҳе гуфт бирасон дӯд

به گیو آنگهی گفت برسان دود

Аннани тгоўр бибояд бсўд

عنان تگاور بباید بسود

Бибояд ки наздики рустами шӯй

بباید که نزدیک رستم شوی

Ба зобул наМонӣ вагар нғнўӣ

به زابل نمانی و گر نغنوی

Агар шаби рисии рӯзро бозгард

اگر شب رسی روز را بازگرد

Бигӯяш ки танги андромди набард

بگویش که تنگ اندرآمد نبرد

Вагарна фарозаст ин марди гирд

وگرنه فرازست این مرد گرد

Бидонадяшро хор натавон шимурд

بداندیش را خوار نتوان شمرد

Азуи номаи бастад ба кирдори об

ازو نامه بستد به کردار آب

Бирафт ва наҷуст инчи орому хоб

برفت و نجست ایچ آرام و خواب

Чу наздикӣ Зобулстон расед

چو نزدیکی زابلستان رسید

Хурӯши тилоия ба дастон расед

خروش طلایه به دستان رسید

Таҳамтан пазира шудаш бо сипоҳ

تهمتن پذیره شدش با سپاه

Ниҳоданд бар сари бузургони кулоҳ

نهادند بر سر بزرگان کلاه

Пиёда шудаш Геву гардони баҳам

پیاده شدش گیو و گردان بهم

Ҳар онкас ки буданд аз беш ва кам

هر آنکس که بودند از بیش و کم

зи аспи андромди гӯи номдор

ز اسپ اندرآمد گو نامدار

Аз Эрон бипурсед вази шаҳриёр

از ایران بپرسید وز شهریار

зи раҳи сӯии айвон рустам шуданд

ز ره سوی ایوان رستم شدند

Ббўднди якбор ва дам барзаданд

ببودند یکبار و دم برزدند

Бигуфт онч бишунид ва нома бидод

بگفت آنچ بشنید و نامه بداد

зи Суҳроб чанде сухан кард ёд

ز سهراب چندی سخن کرد یاد

Таҳамтан чу бишунид ва нома бихонад

تهمتن چو بشنید و نامه بخواند

Бихандед ва зон кор хира бимонад

بخندید و زان کار خیره بماند

Ки монандаи соми гирд аз маон

که مانندهٔ سام گرد از مهان

Саворӣ падед омад андари ҷаҳон

سواری پدید آمد اندر جهان

Аз озодагон ин набошад шигифт

از آزادگان این نباشد شگفت

зи таркони чунин ёд натавон гирифт

ز ترکان چنین یاد نتوان گرفت

Ман аз духти шоҳи Самангони яке

من از دخت شاه سمنگان یکی

Писар дорам ва бошад ӯ кӯдакӣ

پسر دارم و باشد او کودکی

Ҳануз он гиромӣ надонад ки ҷанг

هنوز آن گرامی نداند که جنگ

Тавон кард бояд гуҳи ному нанг

توان کرد باید گه نام و ننگ

Фрстодмши зару гавҳари басӣ

فرستادمش زر و گوهر بسی

Бар модар ӯ ба даст касе

بر مادر او به دست کسی

Чунин посух омад ки он арҷманд

چنین پاسخ آمد که آن ارجمند

Басии брнёид ки гардад баланд

بسی برنیاید که گردد بلند

Ҳаме мехӯрд бо лаби ширбўӣ

همی می خورد با لب شیربوی

Шавад бе гумони зуди прхошҷўӣ

شود بی‌گمان زود پرخاشجوی

Ббошими як рӯз ва дам барзанем

بباشیم یک روز و دم برزنیم

Яке бар лаби хушк нам барзанем

یکی بر لب خشک نم برزنیم

Азон пасгароӣам наздики шоҳ

ازان پس گراییم نزدیک شاه

Ба гардон Эрон намоем роҳ

به گردان ایران نماییم راه

Магари бахти рухшанда бедор нест

مگر بخت رخشنده بیدار نیست

Вагарнаи чунин кор душвор нест

وگرنه چنین کار دشوار نیست

Чу дарё ба мавҷи андроиди зи ҷой

چو دریا به موج اندرآید ز جای

Надорад дами оташи тезпоӣ

ندارد دم آتش تیزپای

Дирафши маро чун бибинад зи давр

درفش مرا چون ببیند ز دور

Дилаши мотами орад ба ҳангоми сур

دلش ماتم آرد به هنگام سور

Бад-ӣни тезӣ андар наёяд ба ҷанг

بدین تیزی اندر نیاید به جنگ

Набояд гирифтан чунин кори танг

نباید گرفتن چنین کار تنگ

Ба май дасти бурданд ва мисатон шуданд

به می دست بردند و مستان شدند

зи ёди сипаҳбад ба дастон шуданд

ز یاد سپهبد به دستان شدند

Дигар рӯзи шабгири ҳам пурхумор

دگر روز شبگیر هم پرخمار

Биёмад Таҳамтани брорости кор

بیامد تهمتن برآراست کار

зи мастии ҳам он рӯзи бози истод

ز مستی هم آن روز باز ایستاد

Дувуми рӯз рафтан наомадаш ёд

دوم روز رفتن نیامدش یاد

Се дигар саҳаргаҳ биоварад май

سه دیگر سحرگه بیاورد می

Наомад варои ёди Ковӯс кӣ

نیامد ورا یاد کاووس کی

Ба рӯзи чаҳоруми брорости Гев

به روز چهارم برآراست گیو

Чунин гуфт бо гирди солори ню

چنین گفت با گرد سالار نیو

Ки Ковӯс тундаст ва ҳушёр нест

که کاووس تندست و هشیار نیست

Ҳам ин достон бар дилаш хор нест

هم این داستان بر دلش خوار نیست

Ғамӣ буд азин кору дили пуршитоб

غمی بود ازین کار و دل پرشتاب

Шудаи давр азу хӯрду орому хоб

شده دور ازو خورد و آرام و خواب

Ба Зобулстонгар диранги оварем

به زابلستان گر درنگ آوریم

з май бози пигору ҷанги оварем

ز می باز پیگار و جنگ آوریم

Шавад шоҳи Эрон ба мо хашмгин

شود شاه ایران به ما خشمگین

зи нопок рое даройади бкин

ز ناپاک رایی درآید بکین

Бадв гуфт рустам ки мандяши азин

بدو گفت رستم که مندیش ازین

Ки бо мо ншўрди каси андари замин

که با ما نشورد کس اندر زمین

Бифармуд то Рахшро зин кунанд

بفرمود تا رخش را زین کنند

Дами андари дам ноӣ рӯйин кунанд

دم اندر دم نای رویین کنند

Саворон зобул шуниданд ноӣ

سواران زابل شنیدند نای

Бирафтанд бо тргу ҷавшани зи ҷой

برفتند با ترگ و جوشن ز جای