Чу ҳурмузи баромад ба тахти падар
چو هرمز برآمد به تخت پدر
Ба сар барниҳод он кеи тоҷи зар
به سر برنهاد آن کیی تاج زر
Чу пирӯзро вижа гуфтӣ зи хашм
چو پیروز را ویژه گفتی ز خشم
Ҳамеи оби рашк андар омад ба чашм
همی آب رشک اندر آمد به چشم
Сӯии шоҳ ҳитол шуд ногаҳон
سوی شاه هیتال شد ناگهان
Абои лашкару ганҷ ва чанде маон
ابا لشکر و گنج و چندی مهان
Чғонии шаҳии бади фиғоняши ном
چغانی شهی بُد فغانیش نام
Ҷаҳонҷӯй бо лашкару ганҷу ком
جهانجوی با لشکر و گنج و کام
Фиғоняшро гуфт к-эии неки хоҳ
فغانیش را گفت کای نیکخواه
Ду фарзанд будем зебои гоҳ
دو فرزند بودیم زیبای گاه
Падари тоҷи шоҳӣ ба кеҳтари супурд
پدر تاج شاهی به کهتر سپرد
Чу бидодгари бади супурд ва бамурд
چو بیدادگر بد سپرد و بمرد
Чу лашкари диҳии мари маро ганҷ ҳаст
چو لشکر دهی مر مرا گنج هست
Силеҳу бузургӣу неруии даст
سلیح و بزرگی و نیروی دست
Фиғонӣ бадв гуфт ки оре равост
فغانی بدو گفت که آری رواست
Ҷаҳондори ҳам бар падари подшост
جهاندار هم بر پدر پادشاست
Ба паймон сипорам сипоҳии ту ро
به پیمان سپارم سپاهی تو را
Намоям сӯй дод роҳии ту ро
نمایم سوی داد راهی تو را
Ки бошад марои Тирмизу висаи гирд
که باشد مرا ترمذ و ویسهگرد
Ки хӯни аҳд ин дорам аз яздгирд
که خون عهد این دارم از یزدگرد
Бадв гуфт пирӯз карӣ равост
بدو گفت پیروز کآری رواست
Фузун зон бтў подшоҳӣ сазост
فزون زان به تو پادشاهی سزاست
Бадв дод шамшерзани сӣ ҳазор
بدو داد شمشیرزن سیهزار
зи ҳитолёни лашкарии номдор
ز هیتالیان لشکری نامدار
Сипоҳӣ биоварад пирўзшоаҳ
سپاهی بیاورد پیروزشاه
Ки аз гирд торик шуд чархи моҳ
که از گرد تاریک شد چرخ ماه
Броўихт бо ҳурмузи шаҳриёр
برآویخت با هرمز شهریار
Фаровони ббўдстшони корзор
فراوان ببودستشان کارزار
Саранҷоми ҳурмуз гирифтор шуд
سرانجام هرمز گرفتار شد
Ҳамаи тоҷҳо пеш ӯ хор шуд
همه تاجها پیش او خوار شد
Чу пирӯз рӯй бародар бидид
چو پیروز روی برادر بدید
Дилаши меҳри пайванд ӯ баргузед
دلش مهر پیوند او برگزید
Бифармуд то борагӣ барнишаст
بفرمود تا بارگی برنشست
Бишуд тезу ббсўди рӯйиши бадаст
بشد تیز و ببسود رویش به دست
Фиристод бозаши боиўони хеш
فرستاد بازش به ایوان خویش
Бадви хондаи бади аҳду паймони хеш
بدو خوانده بد عهد و پیمان خویش