Чунин то ба бежан расед огаҳӣ

چنین تا به بیژن رسید آگهی

Ки моҳўӣ бигирифт тахти маӣ

که ماهوی بگرفت تخت مهی

Баҳр сӯ фиристод меҳру нигин

بهر سو فرستاد مهر و نگین

Ҳаме ром гардад бирав бар замин

همی رام گردد برو بر زمین

Кунун сӯй Ҷайҳун ниҳодаст рӯй

کنون سوی جیحون نهادست روی

Ба пархош бо лашкарии ҷангҷӯӣ

به پرخاش با لشکری جنگجوی

Бипурсед бежан ки тоҷаш ки дод

بپرسید بیژن که تاجش که داد

Бирав кард гӯяндаи он кори ёд

برو کرد گوینده آن کار یاد

Бадв гуфт брсоми к-эии шаҳриёр

بدو گفت برسام کای شهریار

Чу ман барадам аз чочи чандон савор

چو من بردم از چاچ چندان سوار

Биоварадам аз Марви чандон буна

بیاوردم از مرو چندان بنه

Бишуд яздгирд аз миёни як тана

بشد یزدگرد از میان یک تنه

Туро гуфта бади тахти заррини ӯй

تو را گفته بُد تخت زرین اوی

Ҳамон ёраи гўҳрогини ӯй

همان یارهٔ گوهرآگین اوی

Ҳамон ганҷ ва тоҷаш фиристам ба чоҷ

همان گنج و تاجش فرستم به چاج

Туро бояд андари ҷаҳони тахти оҷ

تو را باید اندر جهان تخت عاج

Ба Марви андарун разм кардам се рӯз

به مرو اندرون رزم کردم سه روز

Чаҳорум чу бФрўхт гетӣ фурӯз

چهارم چو بفروخت گیتی‌فروز

Шудам тнгдл разм кардам дурушт

شدم تنگدل رزم کردم درشت

ҶФопишаҳ моҳўӣ бинмуд пушт

جفاپیشه ماهوی بنمود پشت

Чу моҳўии ганҷи худованди хеш

چو ماهوی گنج خداوند خویش

Биоварад беранҷ ва биниҳод пеш

بیاورد بی‌رنج و بنهاد پیش

Чу огндаҳ шуд мард бетан ба чиз

چو آگنده شد مرد بی‌تن به چیز

Марои худ ту гуфтӣ надидаст низ

مرا خود تو گفتی ندیدست نیز

Ба Марви андарун буд лашкари ду моҳ

به مرو اندرون بود لشکر دو ماه

Ба хӯбӣ накард инч бар мо нигоҳ

به خوبی نکرد ایچ بر ما نگاه

Бикушт ӯ худовандро дар ниҳон

بکشت او خداوند را در نهان

Чунон подшоҳии бузурги ҷаҳон

چنان پادشاهی بزرگ جهان

Саворӣ ки гуфтӣ миёни сипоҳ

سواری که گفتی میان سپاه

Ҳамеи бргзорди сар аз чархи моҳ

همی‌برگذارد سر از چرخ ماه

зи таркон касе пеш гурзаш нарафт

ز ترکان کسی پیش گرزش نرفت

Ҳаме зу дили номдорони бкФт

همی زو دل نامداران بکفت

Чу ӯ кушта шуд подшоҳӣ гирифт

چو او کشته شد پادشاهی گرفت

Бад-ӣни гӯна нопорсоиӣ гирифт

بدین گونه ناپارسایی گرفت

Тилоия ҳаме гуяд омад сипоҳ

طلایه همی‌گوید آمد سپاه

Набояд ки бар мо бигиранд роҳ

نباید که بر ما بگیرند راه

Чу бадхоҳи ҷангӣ ба болин расед

چو بدخواه جنگی به بالین رسید

Набояд туро бо сипоҳ орамид

نباید تو را با سپاه آرمید

Чунин гул ба полез шоҳон мабод

چنین گل به پالیز شاهان مباد

Чу бошад наёяд зи полези ёд

چو باشد نیاید ز پالیز یاد

Чу бишунид бежани сипаҳ гирд кард

چو بشنید بیژن سپه گرد کرد

зи таркони саворони рӯзи набард

ز ترکان سواران روز نبرد

з қҷқор бошӣ биёмад дмон

ز قجقار باشی بیامد دمان

Наҷуст инчи гӯнаи барра бар замон

نجست ایچ‌گونه بره بر زمان

Чу наздики шаҳр Бухоро расед

چو نزدیک شهر بخارا رسید

Ҳамаи дашти Нахшаб сипаҳ густаред

همه دشت نخشب سپه گسترید

Ба ёрон чунин гуфт ки акнӯн шитоб

به یاران چنین گفت که اکنون شتاب

Мадоред то ӯ бад-ӣн рӯй об

مدارید تا او بدین روی آب

Ба пайкори мо пеши оради сипоҳ

به پیکار ما پیش آرد سپاه

Магари бози хоҳем зу кини шоҳ

مگر باز خواهیم زو کین شاه

Азон пас бипурсед каз номдор

ازان پس بپرسید کز نامدار

Ки монад инч фарзанд коед ба кор

که ماند ایچ فرزند کاید به کار

Ҷҳондоршаҳро бародари бадаст

جهاندارشه را برادر بُدَست

Писар гар набӯд инчи духтари бадаст

پسر گر نبود ایچ دختر بُدَست

Ки ӯро биорему ёрии диҳем

که او را بیاریم و یاری دهیم

Ба моҳўӣ бар комгории диҳем

به ماهوی بر کامگاری دهیم

Бадв гуфт брсоми к-эии шаҳриёр

بدو گفت برسام کای شهریار

Саромади барин тухма бар рӯзгор

سرآمد برین تخمه بر روزگار

Барон шаҳрҳо тозён рости даст

بران شهرها تازیان راست دست

Ки на шоҳ монад на яздони параст

که نه شاه ماند نه یزدان‌پرست

Чу бишунид бежан сипаҳ барграфт

چو بشنید بیژن سپه برگرفت

зи кори ҷаҳони даст бар сар гирифт

ز کار جهان دست بر سر گرفت

Тилоия биёмад ки омад сипоҳ

طلایه بیامد که آمد سپاه

Ба пайканд созад ҳамеи размгоҳ

به پیکند سازد همی رزمگاه

Сипоҳӣ бикуштӣ баромади зи об

سپاهی بکشتی برآمد ز آب

Ки аз гирд пайдо набӯд офтоб

که از گرد پیدا نبود آفتاب

Сипаҳдори бежан ба пеши сипоҳ

سپهدار بیژن به پیش سپاه

Биёмад ки созад ҳамеи размгоҳ

بیامد که سازد همی رزمگاه

Чу моҳўии сӯрии сипаҳро бидид

چو ماهوی سوری سپه را بدید

Ту гуфтӣ ки ҷонаши зи тани брприд

تو گفتی که جانش ز تن برپرید

зи баси ҷавшан ва худу заррини сипар

ز بس جوشن و خود و زرین سپر

зи баси найзау гурзу чочии табар

ز بس نیزه و گرز و چاچی‌تبر

Ғамӣ шуд баробар сафӣ баркашид

غمی شد برابر صفی برکشید

Ҳаво нилгун шуд замини нопадид

هوا نیلگون شد زمین ناپدید